Tamil   Hindi/Sanskrit   Telugu   Malayalam   Bengali   Kannada   English   ITRANS   Gujarathi   Oriya   Singala   Tibetian   Thai   Urdu   Cyrillic/Russian  
Manickavaasagar's Thiruvaasgam
8.101 ചിവപുരാണമ് - നമച്ചിവായ വാഅഴ്ക  (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില്)  
8.102 കീര്ത്തിത് തിരുവകവല് - തില്ലൈ മൂതൂര് ആടിയ  (കോയില് (ചിതമ്പരമ്))  
8.103 തിരുവണ്ടപ് പകുതി - അണ്ടപ് പകുതിയിന്  (കോയില് (ചിതമ്പരമ്))  
8.104 പോറ്റിത് തിരുവകവല് - നാന്മുകന് മുതലാ  (കോയില് (ചിതമ്പരമ്))  
8.105.01 തിരുച്ചതകമ് - I മെയ്യുണര്തല് (1-10) മെയ്താന് അരുമ്പി  (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില്)  
8.105.02 തിരുച്ചതകമ് - II. അറിവുറുത്തല് (11-20)  (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില്)  
8.105.03 തിരുച്ചതകമ് - III. ചുട്ടറുത്തല് (21-30)  (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില്)  
8.105.04 തിരുച്ചതകമ് - IV ആന്മ ചുത്തി (31-40)  (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില്)  
8.105.05 തിരുച്ചതകമ് - V കൈമ്മാറു കൊടുത്തല് (41-50)  (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില്)  
8.105.06 തിരുച്ചതകമ് - VI അനുപോക ചുത്തി (51-60)  (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില്)  
8.105.07 തിരുച്ചതകമ് - VII. കാരുണിയത്തു ഇരങ്കല് (61-70)  (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില്)  
8.105.08 തിരുച്ചതകമ് -br>VIII. ആനന്തത്തു അഴുന്തല് (71-80)  (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില്)  
8.105.09 തിരുച്ചതകമ് -IX . ആനന്ത പരവചമ് (81-90)  (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില്)  
8.105.10 തിരുച്ചതകമ് - X. ആനന്താതീതമ് (91-100)  (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില്)  
8.106 നീത്തല് വിണ്ണപ്പമ് - കടൈയവ നേനൈക്  (ഉത്തരകോചമങ്കൈ)  
8.107 തിരുവെമ്പാവൈ - ആതിയുമ് അന്തമുമ്  (തിരുവണ്ണാമലൈ)  
8.108 തിരു അമ്മാനൈ - ചെങ്കണ് നെടുമാലുഞ്  (തിരുവണ്ണാമലൈ)  
8.109 തിരുപ്പൊറ് ചുണ്ണമ് - മുത്തുനല് താമമ്പൂ  (തിരുഏകമ്പമ് (കാഞ്ചി))  
8.110 തിരുക്കോത്തുമ്പി - പൂവേറു കോനുമ്  (കോയില് (ചിതമ്പരമ്))  
8.111 തിരുത്തെള്ളേണമ് - തിരുമാലുമ് പന്റിയായ്ച്  (കോയില് (ചിതമ്പരമ്))  
8.112 തിരുച്ചാഴല് - പൂചുവതുമ് വെണ്ണീറു  (കോയില് (ചിതമ്പരമ്))  
8.113 തിരുപ്പൂവല്ലി - ഇണൈയാര് തിരുവടി  (കോയില് (ചിതമ്പരമ്))  
8.114 തിരുഉന്തിയാര് - വളൈന്തതു വില്ലു  (തിരുഏകമ്പമ് (കാഞ്ചി))  
8.115 തിരുത്തേாള് നോക്കമ് - പൂത്താരുമ് പൊയ്കൈപ്  (കോയില് (ചിതമ്പരമ്))  
8.116 തിരുപ്പൊന്നൂചല് - ചീരാര് പവളങ്കാല്  (കോയില് (ചിതമ്പരമ്))  
8.117 അന്നൈപ് പത്തു - വേത മൊഴിയര്വെണ്  (കോയില് (ചിതമ്പരമ്))  
8.118 കുയിറ്പത്തു - കീത മിനിയ കുയിലേ  (കോയില് (ചിതമ്പരമ്))  
8.119 തിരുത്തചാങ്കമ് - ഏരാര് ഇളങ്കിളിയേ  (കോയില് (ചിതമ്പരമ്))  
8.120 തിരുപ്പള്ളിയെഴുച്ചി - പോറ്റിയെന് വാഴ്മുത  (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില്)  
8.121 കോയില് മൂത്ത തിരുപ്പതികമ് - ഉടൈയാള് ഉന്തന്  (കോയില് (ചിതമ്പരമ്))  
8.122 കോയില് തിരുപ്പതികമ് - മാറിനിന്റെന്നൈ  (കോയില് (ചിതമ്പരമ്))  
8.123 ചെത്തിലാപ് പത്തു - പൊയ്യനേന് അകമ്നെകപ്  (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില്)  
8.124 അടൈക്കലപ് പത്തു - ചെഴുക്കമലത് തിരളനനിന്  (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില്)  
8.125 ആചൈപ്പത്തു - കരുടക്കൊടിയോന് കാണമാട്ടാക്  (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില്)  
8.126 അതിചയപ് പത്തു - വൈപ്പു മാടെന്റുമ്  (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില്)  
8.127 പുണര്ച്ചിപ്പത്തു - ചുടര്പൊറ്കുന്റൈത് തോളാമുത്തൈ  (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില്)  
8.128 വാഴാപ്പത്തു - പാരൊടു വിണ്ണായ്പ്  (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില്)  
8.129 അരുട്പത്തു - ചോതിയേ ചുടരേ  (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില്)  
8.130 തിരുക്കഴുക്കുന്റപ് പതികമ് - പിണക്കിലാത പെരുന്തുറൈപ്പെരു  (തിരുക്കഴുക്കുന്റമ്)  
8.131 കണ്ടപത്തു - ഇന്തിരിയ വയമയങ്കി  (കോയില് (ചിതമ്പരമ്))  
8.132 പിരാര്ത്തനൈപ് പത്തു - കലന്തു നിന്നടി  (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില്)  
8.133 കുഴൈത്ത പത്തു - കുഴൈത്താല് പണ്ടൈക്  (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില്)  
8.134 ഉയിരുണ്ണിപ്പത്തു - പൈന്നാപ് പട അരവേരല്കുല്  (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില്)  
8.135 അച്ചപ്പത്തു - പുറ്റില്വാള് അരവുമ്  (കോയില് (ചിതമ്പരമ്))  
8.136 തിരുപ്പാണ്ടിപ് പതികമ് - പരുവരൈ മങ്കൈതന്  (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില്)  
8.137 പിടിത്ത പത്തു - ഉമ്പര്കട് രചേ  (ചീര്കാഴി)  
8.138 തിരുവേചറവു - ഇരുമ്പുതരു മനത്തേനൈ  (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില്)  
8.139 തിരുപ്പുലമ്പല് - പൂങ്കമലത് തയനൊടുമാല്  (തിരുവാരൂര്)  
8.140 കുലാപ് പത്തു - ഓടുങ് കവന്തിയുമേ  (കോയില് (ചിതമ്പരമ്))  
8.141 അറ്പുതപ്പത്തു - മൈയ ലായ്ഇന്ത  (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില്)  
8.142 ചെന്നിപ്പത്തു - തേവ തേവന്മെയ്ച്  (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില്)  
8.143 തിരുവാര്ത്തൈ - മാതിവര് പാകന്  (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില്)  
8.144 എണ്ണപ്പതികമ് - പാരുരുവായ  (കോയില് (ചിതമ്പരമ്))  
8.145 യാത്തിരൈപ് പത്തു - പൂവാര് ചെന്നി  (കോയില് (ചിതമ്പരമ്))  
8.146 തിരുപ്പടൈ എഴുച്ചി - ഞാനവാള് ഏന്തുമ്ഐയര്  (കോയില് (ചിതമ്പരമ്))  
8.147 തിരുവെണ്പാ - വെയ്യ വിനൈയിരണ്ടുമ്  (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില്)  
8.148 പണ്ടായ നാന്മറൈ - പണ്ടായ നാന്മറൈയുമ്  (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില്)  
8.149 തിരുപ്പടൈ ആട്ചി - കണ്കളിരണ്ടുമ് അവന്കഴല്  (കോയില് (ചിതമ്പരമ്))  
8.150 ആനന്തമാലൈ - മിന്നേ രനൈയ  (കോയില് (ചിതമ്പരമ്))  
8.151 അച്ചോപ് പതികമ് - മുത്തിനെറി അറിയാത  (കോയില് (ചിതമ്പരമ്))  

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.101   ചിവപുരാണമ് - നമച്ചിവായ വാഅഴ്ക   (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില് )

നമച്ചിവായ വാഅഴ്ക! നാതന് താള് വാഴ്ക!
ഇമൈപ് പൊഴുതുമ് എന് നെഞ്ചില് നീങ്കാതാന് താള് വാഴ്ക!
കോകഴി ആണ്ട കുരുമണി തന് താള് വാഴ്ക!
ആകമമ് ആകിനിന്റു അണ്ണിപ്പാന് താള് വാഴ്ക!
ഏകന്, അനേകന്, ഇറൈവന്, അടി വാഴ്ക!

[1]
വേകമ് കെടുത്തു ആണ്ട വേന്തന് അടി വെല്ക!
പിറപ്പു അറുക്കുമ് പിഞ്ഞകന് തന് പെയ് കഴല്കള് വെല്ക!
പുറത്താര്ക്കുച് ചേയോന് തന് പൂമ് കഴല്കള് വെല്ക!
കരമ് കുവിവാര് ഉള് മകിഴുമ് കോന് കഴല്കള് വെല്ക!
ചിരമ് കുവിവാര് ഓങ്കുവിക്കുമ് ചീരോന് കഴല് വെല്ക!

[2]
ഈചന് അടി പോറ്റി! എന്തൈ അടി പോറ്റി!
തേചന് അടി പോറ്റി! ചിവന് ചേവടി പോറ്റി!
നേയത്തേ നിന്റ നിമലന് അടി പോറ്റി!
മായപ് പിറപ്പു അറുക്കുമ് മന്നന് അടി പോറ്റി!
ചീര് ആര് പെരുന്തുറൈ നമ് തേവന് അടി പോറ്റി!

[3]
ആരാത ഇന്പമ് അരുളുമ് മലൈ പോറ്റി!
ചിവന്, അവന് എന് ചിന്തൈയുള് നിന്റ അതനാല്,
അവന് അരുളാലേ അവന് താള് വണങ്കി,
ചിന്തൈ മകിഴ, ചിവപുരാണമ് തന്നൈ,
മുന്തൈ വിനൈ മുഴുതുമ് മോയ ഉരൈപ്പന് യാന്:

[4]
കണ്ണുതലാന്, തന് കരുണൈക് കണ് കാട്ട, വന്തു എയ്തി,
എണ്ണുതറ്കു എട്ടാ എഴില് ആര് കഴല് ഇറൈഞ്ചി;
വിണ് നിറൈന്തു, മണ് നിറൈന്തു, മിക്കായ്, വിളങ്കു ഒളിയായ്!
എണ് ഇറന്തു, എല്ലൈ ഇലാതാനേ! നിന് പെരുമ് ചീര്,
പൊല്ലാ വിനൈയേന്, പുകഴുമ് ആറു ഒന്റു അറിയേന്;

[5]
പുല് ആകി, പൂടു ആയ്, പുഴു ആയ്, മരമ് ആകി,
പല് വിരുകമ് ആകി, പറവൈ ആയ്, പാമ്പു ആകി,
കല് ആയ്, മനിതര് ആയ്, പേയ് ആയ്, കണങ്കള് ആയ്,
വല് അചുരര് ആകി, മുനിവര് ആയ്, തേവര് ആയ്,
ചെല്ലാ നിന്റ ഇത് താവര ചങ്കമത്തുള്,

[6]
എല്ലാപ് പിറപ്പുമ് പിറന്തു ഇളൈത്തേന്; എമ്പെരുമാന്!
മെയ്യേ, ഉന് പൊന് അടികള് കണ്ടു, ഇന്റു വീടു ഉറ്റേന്;
ഉയ്യ, എന് ഉള്ളത്തുള്, ഓങ്കാരമ് ആയ് നിന്റ
മെയ്യാ! വിമലാ! വിടൈപ് പാകാ! വേതങ്കള്
ഐയാ എന, ഓങ്കി, ആഴ്ന്തു, അകന്റ, നുണ്ണിയനേ!

[7]
വെയ്യായ്! തണിയായ്! ഇയമാനന് ആമ് വിമലാ!
പൊയ് ആയിന എല്ലാമ് പോയ് അകല, വന്തരുളി,
മെയ്ഞ്ഞാനമ് ആകി, മിളിര്കിന്റ മെയ്ച് ചുടരേ!
എഞ്ഞാനമ് ഇല്ലാതേന് ഇന്പപ് പെരുമാനേ!
അഞ്ഞാനമ് തന്നൈ അകല്വിക്കുമ് നല് അറിവേ!

[8]
ആക്കമ്, അളവു, ഇറുതി, ഇല്ലായ്! അനൈത്തു ഉലകുമ്
ആക്കുവായ്, കാപ്പായ്, അഴിപ്പായ്, അരുള് തരുവായ്,
പോക്കുവായ്, എന്നൈപ് പുകുവിപ്പായ് നിന് തൊഴുമ്പില്;
നാറ്റത്തിന് നേരിയായ്! ചേയായ്! നണിയാനേ!
മാറ്റമ്, മനമ്, കഴിയ നിന്റ മറൈയോനേ!

[9]
കറന്ത പാല്, കന്നലൊടു, നെയ് കലന്താല് പോലച്
ചിറന്തു, അടിയാര് ചിന്തനൈയുള് തേന് ഊറിനിന്റു,
പിറന്ത പിറപ്പു അറുക്കുമ് എങ്കള് പെരുമാന്!
നിറങ്കള് ഓര് ഐന്തു ഉടൈയായ്! വിണ്ണோര്കള് ഏത്ത
മറൈന്തു ഇരുന്തായ്, എമ്പെരുമാന്! വല്വിനൈയേന് തന്നൈ

[10]
മറൈന്തിട മൂടിയ മായ ഇരുളൈ,
അറമ്, പാവമ്, എന്നുമ് അരുമ് കയിറ്റാല് കട്ടി,
പുറമ് തോല് പോര്ത്തു, എങ്കുമ് പുഴു അഴുക്കു മൂടി,
മലമ് ചോരുമ് ഒന്പതു വായില് കുടിലൈ
മലങ്ക, പുലന് ഐന്തുമ് വഞ്ചനൈയൈച് ചെയ്യ,

[11]
വിലങ്കു മനത്താല്, വിമലാ! ഉനക്കുക്
കലന്ത അന്പു ആകി, കചിന്തു ഉള് ഉരുകുമ്
നലമ് താന് ഇലാത ചിറിയേറ്കു നല്കി,
നിലമ് തന് മേല് വന്തരുളി, നീള് കഴല്കള് കാട്ടി,
നായിന് കടൈയായ്ക് കിടന്ത അടിയേറ്കു,

[12]
തായിന് ചിറന്ത തയാ ആന തത്തുവനേ!
മാചു അറ്റ ചോതി മലര്ന്ത മലര്ച് ചുടരേ!
തേചനേ! തേന് ആര് അമുതേ! ചിവപുരനേ!
പാചമ് ആമ് പറ്റു അറുത്തു, പാരിക്കുമ് ആരിയനേ!
നേച അരുള് പുരിന്തു, നെഞ്ചില് വഞ്ചമ് കെട,

[13]
പേരാതു നിന്റ പെരുമ് കരുണൈപ് പേര് ആറേ!
ആരാ അമുതേ! അളവു ഇലാപ് പെമ്മാനേ!
ഓരാതാര് ഉള്ളത്തു ഒളിക്കുമ് ഒളിയാനേ!
നീരായ് ഉരുക്കി, എന് ആര് ഉയിര് ആയ് നിന്റാനേ!
ഇന്പമുമ് തുന്പമുമ് ഇല്ലാനേ! ഉള്ളാനേ!

[14]
അന്പരുക്കു അന്പനേ! യാവൈയുമ് ആയ്, അല്ലൈയുമ് ആമ്
ചോതിയനേ! തുന് ഇരുളേ! തോന്റാപ് പെരുമൈയനേ!
ആതിയനേ! അന്തമ്, നടു, ആകി, അല്ലാനേ!
ഈര്ത്തു എന്നൈ, ആട്കൊണ്ട എന്തൈ പെരുമാനേ!
കൂര്ത്ത മെയ്ഞ്ഞാനത്താല് കൊണ്ടു ഉണര്വാര് തമ് കരുത്തിന്

[15]
നോക്കു അരിയ നോക്കേ! നുണുക്കു അരിയ നുണ് ഉണര്വേ!
പോക്കുമ്, വരവുമ്, പുണര്വുമ്, ഇലാപ് പുണ്ണിയനേ!
കാക്കുമ് എമ് കാവലനേ! കാണ്പു അരിയ പേര് ഒളിയേ!
ആറ്റു ഇന്പ വെള്ളമേ! അത്താ! മിക്കായ്! നിന്റ
തോറ്റച് ചുടര് ഒളി ആയ്, ചൊല്ലാത നുണ് ഉണര്വു ആയ്,

[16]
മാറ്റമ് ആമ് വൈയകത്തിന് വെവ്വേറേ വന്തു, അറിവു ആമ്
തേറ്റനേ! തേറ്റത് തെളിവേ! എന് ചിന്തനൈയുള്
ഊറ്റു ആന ഉണ് ആര് അമുതേ! ഉടൈയാനേ!
വേറ്റു വികാര വിടക്കു ഉടമ്പിന് ഉള് കിടപ്പ
ആറ്റേന്; എമ് ഐയാ, അരനേ! ഓ! എന്റു എന്റു

[17]
പോറ്റി, പുകഴ്ന്തിരുന്തു, പൊയ് കെട്ടു, മെയ് ആനാര്
മീട്ടു ഇങ്കു വന്തു, വിനൈപ് പിറവി ചാരാമേ,
കള്ളപ് പുലക് കുരമ്പൈ കട്ടഴിക്ക വല്ലാനേ!
നള് ഇരുളില് നട്ടമ് പയിന്റു ആടുമ് നാതനേ!
തില്ലൈയുള് കൂത്തനേ! തെന്പാണ്ടി നാട്ടാനേ!

[18]
അല്ലല് പിറവി അറുപ്പാനേ! ഓ!' എന്റു,
ചൊല്ലറ്കു അരിയാനൈച് ചൊല്ലി, തിരുവടിക് കീഴ്ച്
ചൊല്ലിയ പാട്ടിന് പൊരുള് ഉണര്ന്തു ചൊല്ലുവാര്
ചെല്വര് ചിവപുരത്തിന് ഉള്ളാര് ചിവന് അടിക് കീഴ്,
പല്ലോരുമ് ഏത്തപ് പണിന്തു. (95)
തിരുച്ചിറ്റമ്പലമ്. മാണിക്കവാചകര് അടികള് പോറ്റി!

[19]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.102   കീര്ത്തിത് തിരുവകവല് - തില്ലൈ മൂതൂര് ആടിയ   (കോയില് (ചിതമ്പരമ്) )

തില്ലൈ മൂതൂര് ആടിയ തിരുവടി
പല് ഉയിര് എല്ലാമ് പയിന്റനന് ആകി,
എണ് ഇല് പല് കുണമ് എഴില് പെറ വിളങ്കി,
മണ്ണുമ്, വിണ്ണുമ്, വാനോര് ഉലകുമ്,
തുന്നിയ കല്വി തോറ്റിയുമ്, അഴിത്തുമ്,

[1]
എന്നുടൈ ഇരുളൈ ഏറത് തുരന്തുമ്,
അടിയാര് ഉള്ളത്തു അന്പു മീതൂരക്
കുടിയാക് കൊണ്ട കൊള്കൈയുമ്, ചിറപ്പുമ്,
മന്നുമ് മാ മലൈ മകേന്തിരമ് അതനില്
ചൊന്ന ആകമമ് തോറ്റുവിത്തു അരുളിയുമ്;

[2]
കല്ലാടത്തുക് കലന്തു, ഇനിതു അരുളി,
നല്ലാളോടു നയപ്പുറവു എയ്തിയുമ്;
പഞ്ചപ്പള്ളിയില് പാല്മൊഴി തന്നൊടുമ്,
എഞ്ചാതു ഈണ്ടുമ് ഇന് അരുള് വിളൈത്തുമ്;
കിരാത വേടമൊടു കിഞ്ചുക വായവള്

[3]
വിരാവു കൊങ്കൈ നല് തടമ് പടിന്തുമ്;
കേവേടര് ആകി, കെളിറു അതു പടുത്തുമ്;
മാ വേട്ടു ആകിയ ആകമമ് വാങ്കിയുമ്;
മറ്റു, അവൈ തമ്മൈ മയേന്തിരത്തു ഇരുന്തു
ഉറ്റ ഐമ് മുകങ്കളാല് പണിത്തരുളിയുമ്;

[4]
നന്തമ്പാടിയില് നാന്മറൈയോന് ആയ്,
അന്തമ് ഇല് ആരിയന് ആയ്, അമര്ന്തരുളിയുമ്;
വേറു വേറു ഉരുവുമ്, വേറു വേറു ഇയറ്കൈയുമ്,
നൂറു നൂറു ആയിരമ് ഇയല്പിനതു ആകി,
ഏറു ഉടൈ ഈചന്, ഇപ് പുവനിയൈ ഉയ്യ,

[5]
കൂറു ഉടൈ മങ്കൈയുമ് താനുമ് വന്തരുളി,
കുതിരൈയൈക് കൊണ്ടു, കുടനാടു അതന്മിചൈ,
ചതിര്പട, ചാത്തു ആയ്, താന് എഴുന്തരുളിയുമ്;
വേലമ്പുത്തൂര് വിട്ടേറു അരുളി,
കോലമ് പൊലിവു കാട്ടിയ കൊള്കൈയുമ്;

[6]
തര്പ്പണമ് അതനില് ചാന്തമ്പുത്തൂര്
വില് പൊരു വേടറ്കു ഈന്ത വിളൈവുമ്;
മൊക്കണി അരുളിയ മുഴുത് തഴല് മേനി
ചൊക്കതു ആകക് കാട്ടിയ തൊന്മൈയുമ്;
അരിയൊടു പിരമറ്കു അളവു അറി ഒണ്ണാന്

[7]
നരിയൈക് കുതിരൈ ആക്കിയ നന്മൈയുമ്;
ആണ്ടുകൊണ്ടു അരുള അഴകു ഉറു തിരുവടി
പാണ്ടിയന് തനക്കുപ് പരിമാ വിറ്റു,
ഈണ്ടു കനകമ് ഇചൈയപ് പെറാഅതു,
ആണ്ടാന് എങ്കോന് അരുള്വഴി ഇരുപ്പ,

[8]
തൂണ്ടു ചോതി തോറ്റിയ തൊന്മൈയുമ്;
അന്തണന് ആകി, ആണ്ടുകൊണ്ടു അരുളി,
ഇന്തിര ഞാലമ് കാട്ടിയ ഇയല്പുമ്;
മതുരൈപ് പെരു നല് മാ നകര് ഇരുന്തു,
കുതിരൈച് ചേവകന് ആകിയ കൊള്കൈയുമ്;

[9]
ആങ്കു, അതു തന്നില്, അടിയവട്കു ആക,
പാങ്കായ് മണ് ചുമന്തരുളിയ പരിചുമ്;
ഉത്തരകോചമങ്കൈയുള് ഇരുന്തു,
വിത്തക വേടമ് കാട്ടിയ ഇയല്പുമ്;
പൂവണമ് അതനില് പൊലിന്തു, ഇനിതു അരുളി,

[10]
തൂ വണ മേനി കാട്ടിയ തൊന്മൈയുമ്;
വാതവൂരിനില് വന്തു, ഇനിതു അരുളി,
പാതച് ചിലമ്പു ഒലി കാട്ടിയ പണ്പുമ്;
തിരു ആര് പെരുന്തുറൈച് ചെല്വന് ആകി,
കരു ആര് ചോതിയില് കരന്ത കള്ളമുമ്;

[11]
പൂവലമ് അതനില് പൊലിന്തു, ഇനിതു അരുളി,
പാവമ് നാചമ് ആക്കിയ പരിചുമ്;
തണ്ണീര്പ് പന്തര് ചയമ് പെറ വൈത്തു,
നല് നീര്ച് ചേവകന് ആകിയ നന്മൈയുമ്;
വിരുന്തിനന് ആകി, വെണ്കാടു അതനില്,

[12]
കുരുന്തിന് കീഴ്, അന്റു, ഇരുന്ത കൊള്കൈയുമ്;
പട്ടമങ്കൈയില് പാങ്കായ് ഇരുന്തു, അങ്കു
അട്ട മാ ചിത്തി അരുളിയ അതുവുമ്;
വേടുവന് ആകി, വേണ്ടു ഉരുക് കൊണ്ടു,
കാടു അതു തന്നില്, കരന്ത കള്ളമുമ്;

[13]
മെയ്ക്കാട്ടിട്ടു, വേണ്ടു ഉരുക് കൊണ്ടു,
തക്കാന് ഒരുവന് ആകിയ തന്മൈയുമ്;
ഓരിയൂരില് ഉകന്തു, ഇനിതു അരുളി,
പാര് ഇരുമ് പാലകന് ആകിയ പരിചുമ്;
പാണ്ടൂര് തന്നില് ഈണ്ട ഇരുന്തുമ്;

[14]
തേവൂര്ത് തെന്പാല് തികഴ്തരു തീവില്
കോ ആര് കോലമ് കൊണ്ട കൊള്കൈയുമ്;
തേന് അമര് ചോലൈത് തിരുവാരൂരില്
ഞാനമ് തന്നൈ നല്കിയ നന്മൈയുമ്;
ഇടൈമരുതു അതനില് ഈണ്ട ഇരുന്തു,

[15]
പടിമപ് പാതമ് വൈത്ത അപ് പരിചുമ്;
ഏകമ്പത്തില് ഇയല്പായ് ഇരുന്തു,
പാകമ് പെണ്ണோടു ആയിന പരിചുമ്;
തിരുവാഞ്ചിയത്തില് ചീര് പെറ ഇരുന്തു,
മരു ആര് കുഴലിയൊടു മകിഴ്ന്ത വണ്ണമുമ്;

[16]
ചേവകന് ആകി, തിണ് ചിലൈ ഏന്തി,
പാവകമ് പല പല കാട്ടിയ പരിചുമ്;
കടമ്പൂര് തന്നില് ഇടമ് പെറ ഇരുന്തുമ്;
ഈങ്കോയ് മലൈയില് എഴില് അതു കാട്ടിയുമ്;
ഐയാറു അതനില് ചൈവന് ആകിയുമ്;

[17]
തുരുത്തി തന്നില് അരുത്തിയോടു ഇരുന്തുമ്;
തിരുപ്പനൈയൂരില് വിരുപ്പന് ആകിയുമ്;
കഴുമലമ് അതനില് കാട്ചി കൊടുത്തുമ്;
കഴുക്കുന്റു അതനില് വഴുക്കാതു ഇരുന്തുമ്;
പുറമ്പയമ് അതനില് അറമ് പല അരുളിയുമ്;

[18]
കുറ്റാലത്തുക് കുറിയായ് ഇരുന്തുമ്;
അന്തമ് ഇല് പെരുമൈ അഴല് ഉരുക് കരന്തു,
ചുന്തര വേടത്തു ഒരു മുതല് ഉരുവു കൊണ്ടു,
ഇന്തിര ഞാലമ് പോല വന്തരുളി,
എവെവര് തന്മൈയുമ് തന്വയിന് പടുത്തു,

[19]
താനേ ആകിയ തയാപരന്, എമ് ഇറൈ,
ചന്തിരതീപത്തു, ചാത്തിരന് ആകി,
അന്തരത്തു ഇഴിന്തു വന്തു, അഴകു അമര് പാലൈയുള്
ചുന്തരത് തന്മൈയൊടു തുതൈന്തു, ഇരുന്തരുളിയുമ്;
മന്തിര മാ മലൈ മകേന്തിര വെറ്പന്,

[20]
അന്തമ് ഇല് പെരുമൈ അരുള് ഉടൈ അണ്ണല്,
എമ്തമൈ ആണ്ട പരിചുഅതു പകരിന്
ആറ്റല് അതു ഉടൈ, അഴകു അമര് തിരു ഉരു,
നീറ്റുക് കോടി നിമിര്ന്തു, കാട്ടിയുമ്;
ഊനമ് തന്നൈ ഒരുങ്കു ഉടന് അറുക്കുമ്

[21]
ആനന്തമ്മേ, ആറാ അരുളിയുമ്;
മാതില് കൂറു ഉടൈ മാപ് പെരുമ് കരുണൈയന്
നാതപ് പെരുമ്പറൈ നവിന്റു കറങ്കവുമ്;
അഴുക്കു അടൈയാമല് ആണ്ടുകൊണ്ടരുള്പവന്
കഴുക്കടൈ തന്നൈക് കൈക്കൊണ്ടരുളിയുമ്;

[22]
മൂലമ് ആകിയ മുമ് മലമ് അറുക്കുമ്,
തൂയ മേനി, ചുടര്വിടു ചോതി
കാതലന് ആകി, കഴുനീര് മാലൈ
ഏല് ഉടൈത്തു ആക, എഴില് പെറ, അണിന്തുമ്;
അരിയൊടു പിരമറ്കു അളവു അറിയാതവന്

[23]
പരിമാവിന്മിചൈപ് പയിന്റ വണ്ണമുമ്;
മീണ്ടു വാരാ വഴി അരുള് പുരിപവന്
പാണ്ടി നാടേ പഴമ് പതി ആകവുമ്,
പത്തി ചെയ് അടിയരൈപ് പരമ്പരത്തു ഉയ്പ്പവന്
ഉത്തരകോചമങ്കൈ ഊര് ആകവുമ്,

[24]
ആതിമൂര്ത്തികട്കു അരുള്പുരിന്തരുളിയ
തേവ തേവന് തിരുപ് പെയര് ആകവുമ്,
ഇരുള് കടിന്തരുളിയ ഇന്പ ഊര്തി
അരുളിയ പെരുമൈ അരുള് മലൈ ആകവുമ്,
എപ് പെരുമ് തന്മൈയുമ്, എവെവര് തിറനുമ്,

[25]
അപ് പരിചു അതനാല് ആണ്ടുകൊണ്ടരുളി;
നായിനേനൈ നലമ് മലി തില്ലൈയുള്,
കോലമ് ആര്തരു പൊതുവിനില്, വരുക' എന,
ഏല, എന്നൈ ഈങ്കു ഒഴിത്തരുളി;
അന്റു ഉടന് ചെന്റ അരുള് പെറുമ് അടിയവര്

[26]
ഒന്റ ഒന്റ, ഉടന് കലന്തരുളിയുമ്;
എയ്ത വന്തിലാതാര് എരിയില് പായവുമ്,
മാല് അതു ആകി, മയക്കമ് എയ്തിയുമ്,
പൂതലമ് അതനില് പുരണ്ടു വീഴ്ന്തു അലറിയുമ്,
കാല് വിചൈത്തു ഓടി, കടല് പുക മണ്ടി,

[27]
നാത! നാത!' എന്റു അഴുതു അരറ്റി,
പാതമ് എയ്തിനര് പാതമ് എയ്തവുമ്;
പതഞ്ചലിക്കു അരുളിയ പരമ നാടക' എന്റു
ഇതമ് ചലിപ്പു എയ്തനിന്റു ഏങ്കിനര് ഏങ്കവുമ്;
എഴില് പെറുമ് ഇമയത്തു ഇയല്പു ഉടൈ അമ് പൊന്

[28]
പൊലിതരു പുലിയൂര്പ് പൊതുവിനില്, നടമ് നവില്
കനിതരു ചെവ് വായ് ഉമൈയൊടു, കാളിക്കു,
അരുളിയ തിരുമുകത്തു, അഴകു ഉറു ചിറു നകൈ,
ഇറൈവന്, ഈണ്ടിയ അടിയവരോടുമ്,
പൊലിതരു പുലിയൂര്പ് പുക്കു, ഇനിതു അരുളിനന്
ഒലിതരു കൈലൈ ഉയര് കിഴവോനേ. (145)
തിരുച്ചിറ്റമ്പലമ്. മാണിക്കവാചകര് അടികള് പോറ്റി!

[29]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.103   തിരുവണ്ടപ് പകുതി - അണ്ടപ് പകുതിയിന്   (കോയില് (ചിതമ്പരമ്) )

അണ്ടപ് പകുതിയിന് ഉണ്ടൈപ് പിറക്കമ്,
അളപ്പുഅരുമ് തന്മൈ, വളപ് പെരുമ് കാട്ചി
ഒന്റനുക്കു ഒന്റു നിന്റ എഴില് പകരിന്
നൂറ്റു ഒരു കോടിയിന് മേറ്പട വിരിന്തന;
ഇല് നുഴൈ കതിരിന് തുന് അണുപ് പുരൈയ,

[1]
ചിറിയ ആകപ് പെരിയോന്. തെരിയിന്
വേതിയന് തൊകൈയൊടു മാല് അവന് മികുതിയുമ്,
തോറ്റമുമ്, ചിറപ്പുമ്, ഈറ്റൊടു പുണരിയ
മാപ് പേര് ഊഴിയുമ്, നീക്കമുമ്, നിലൈയുമ്,
ചൂക്കമൊടു, തൂലത്തു, ചൂറൈ മാരുതത്തു

[2]
എറിയതു വളിയിന് x
കൊട്കപ് പെയര്ക്കുമ് കുഴകന്:
മുഴുവതുമ് x
പടൈപ്പോന് പടൈക്കുമ് പഴൈയോന്; പടൈത്തവൈ
കാപ്പോന് കാക്കുമ് കടവുള്; കാപ്പവൈ
കരപ്പോന്; കരപ്പവൈ കരുതാക്

[3]
കരുത്തുടൈക് കടവുള്; തിരുത്തകുമ്
അറുവകൈച് ചമയത്തു അറുവകൈയോര്ക്കുമ്
വീടു പേറു ആയ്, നിന്റ വിണ്ണோര് പകുതി
കീടമ് പുരൈയുമ് കിഴവോന്; നാള്തൊറുമ്
അരുക്കനില് ചോതി അമൈത്തോന്; തിരുത്തകു

[4]
മതിയില് തണ്മൈ വൈത്തോന്; തിണ് തിറല്
തീയില് വെമ്മൈ ചെയ്തോന്; പൊയ് തീര്
വാനില് കലപ്പു വൈത്തോന്; മേതകു
കാലില് ഊക്കമ് കണ്ടോന്; നിഴല് തികഴ്
നീരില് ഇന്ചുവൈ നികഴ്ന്തോന്; വെളിപ്പട

[5]
മണ്ണില് തിണ്മൈ വൈത്തോന് എന്റു എന്റു,
എനൈപ് പല കോടി, എനൈപ് പല പിറവുമ്,
അനൈത്തുഅനൈത്തു, അവ്വയിന് അടൈത്തോന്. അഃതാന്റു
മുന്നോന് കാണ്ക! മുഴുതോന് കാണ്ക!
തന് നേര് ഇല്ലോന് താനേ കാണ്ക!
ഏനത് തൊല് എയിറു അണിന്തോന് കാണ്ക!

[6]
കാനപ് പുലി ഉരി അരൈയോന് കാണ്ക!
നീറ്റോന് കാണ്ക! നിനൈതൊറുമ്, നിനൈതൊറുമ്,
ആറ്റേന് കാണ്ക! അന്തോ! കെടുവേന്!
ഇന് ഇചൈ വീണൈയില് ഇചൈന്തോന് കാണ്ക!

[7]
അന്നതു ഒന്റു അവ്വയിന് അറിന്തോന് കാണ്ക!
പരമന് കാണ്ക! പഴൈയോന് കാണ്ക!
പിരമന്, മാല്, കാണാപ് പെരിയോന് കാണ്ക!
അറ്പുതന് കാണ്ക! അനേകന് കാണ്ക!
ചൊല് പതമ് കടന്ത തൊല്ലോന് കാണ്ക!

[8]
ചിത്തമുമ് ചെല്ലാച് ചേട്ചിയന് കാണ്ക!
പത്തി വലൈയില് പടുവോന് കാണ്ക!
ഒരുവന് എന്നുമ് ഒരുവന് കാണ്ക!
വിരി പൊഴില് മുഴുതായ് വിരിന്തോന് കാണ്ക!
അണുത് തരുമ് തന്മൈയില് ഐയോന് കാണ്ക!

[9]
ഇണൈപ്പു അരുമ് പെരുമൈ ഈചന് കാണ്ക!
അരിയതില് അരിയ അരിയോന് കാണ്ക!
മരുവി എപ് പൊരുളുമ് വളര്പ്പോന് കാണ്ക!
നൂല് ഉണര്വു ഉണരാ നുണ്ണിയോന് കാണ്ക!
മേലൊടു, കീഴായ്, വിരിന്തോന് കാണ്ക!

[10]
അന്തമുമ്, ആതിയുമ്, അകന്റോന് കാണ്ക!
പന്തമുമ്, വീടുമ്, പടൈപ്പോന് കാണ്ക!
നിറ്പതുമ്, ചെല്വതുമ്, ആനോന് കാണ്ക!
കറ്പമുമ്, ഇറുതിയുമ്, കണ്ടോന് കാണ്ക!
യാവരുമ് പെറ ഉറുമ് ഈചന് കാണ്ക!

[11]
തേവരുമ് അറിയാച് ചിവനേ കാണ്ക!
പെണ്, ആണ്, അലി, എനുമ് പെറ്റിയന് കാണ്ക!
കണ്ണാല് യാനുമ് കണ്ടേന് കാണ്ക!
അരുള് നനി ചുരക്കുമ് അമുതേ കാണ്ക!
കരുണൈയിന് പെരുമൈ കണ്ടേന് കാണ്ക!

[12]
പുവനിയില് ചേവടി തീണ്ടിനന് കാണ്ക!
ചിവന് എന യാനുമ് തേറിനന് കാണ്ക!
അവന് എനൈ ആട്കൊണ്ടു അരുളിനന് കാണ്ക!
കുവളൈക് കണ്ണി കൂറന് കാണ്ക!
അവളുമ്, താനുമ്, ഉടനേ കാണ്ക!

[13]
പരമ ആനന്തപ് പഴമ് കടല് അതുവേ
കരു മാ മുകിലിന് തോന്റി,
തിരു ആര് പെരുന്തുറൈ വരൈയില് ഏറി,
തിരുത്തകു മിന് ഒളി തിചൈ തിചൈ വിരിയ,
ഐമ് പുലപ് പന്തനൈ വാള് അരവു ഇരിയ,

[14]
വെമ് തുയര്ക് കോടൈ മാത് തലൈ കരപ്പ,
നീടു എഴില് തോന്റി, വാള് ഒളി മിളിര,
എമ് തമ് പിറവിയില് കോപമ് മികുത്തു,
മുരചു എറിന്തു, മാപ് പെരുമ് കരുണൈയിന് മുഴങ്കി,
പൂപ് പുരൈ അഞ്ചലി കാന്തള് കാട്ട,

[15]
എഞ്ചാ ഇന് അരുള് നുണ് തുളി കൊള്ള,
ചെമ് ചുടര് വെള്ളമ് തിചൈ തിചൈ തെവിട്ട, വരൈ ഉറക്
കേതക് കുട്ടമ് കൈയറ ഓങ്കി,
ഇരു മുച് ചമയത്തു ഒരു പേയ്ത്തേരിനൈ,
നീര് നചൈ തരവരുമ്, നെടുമ് കണ്, മാന് കണമ്

[16]
തവപ് പെരു വായിടൈപ് പരുകി, തളര്വൊടുമ്,
അവപ് പെരുമ് താപമ് നീങ്കാതു അചൈന്തന;
ആയിടൈ, വാനപ് പേര് യാറ്റു അകവയിന്
പായ്ന്തു എഴുന്തു, ഇന്പപ് പെരുമ് ചുഴി കൊഴിത്തു,
ചുഴിത്തു, എമ് പന്ത മാക് കരൈ പൊരുതു, അലൈത്തു, ഇടിത്തു,

[17]
ഊഴ് ഊഴ് ഓങ്കിയ നങ്കള്
ഇരു വിനൈ മാ മരമ് വേര് പറിത്തു, എഴുന്തു
ഉരുവ, അരുള് നീര് ഓട്ടാ, അരു വരൈച്
ചന്തിന് വാന് ചിറൈ കട്ടി, മട്ടു അവിഴ്
വെറി മലര്ക് കുളവായ് കോലി, നിറൈ അകില്

[18]
മാപ് പുകൈക് കരൈ ചേര് വണ്ടു ഉടൈക് കുളത്തിന്
മീക്കൊള, മേല് മേല് മകിഴ്തലിന്, നോക്കി,
അരുച്ചനൈ വയലുള് അന്പു വിത്തു ഇട്ടു,
തൊണ്ട ഉഴവര് ആരത് തന്ത
അണ്ടത്തു അരുമ് പെറല് മേകന്, വാഴ്ക!

[19]
കരുമ് പണക് കച്ചൈക് കടവുള്, വാഴ്ക!
അരുമ് തവര്ക്കു അരുളുമ് ആതി, വാഴ്ക!
അച്ചമ് തവിര്ത്ത ചേവകന്, വാഴ്ക!
നിച്ചലുമ് ഈര്ത്തു ആട്കൊള്വോന്, വാഴ്ക!
ചൂഴ് ഇരുമ് തുന്പമ് തുടൈപ്പോന്, വാഴ്ക!

[20]
എയ്തിനര്ക്കു ആര് അമുതു അളിപ്പോന്, വാഴ്ക!
കൂര് ഇരുള് കൂത്തൊടു കുനിപ്പോന്, വാഴ്ക!
പേര് അമൈത് തോളി കാതലന്, വാഴ്ക!
ഏതിലര്ക്കു ഏതില് എമ് ഇറൈവന്, വാഴ്ക!
കാതലര്ക്കു എയ്പ്പിനില് വൈപ്പു, വാഴ്ക!

[21]
നച്ചു അരവു ആട്ടിയ നമ്പന്, പോറ്റി!
പിച്ചു എമൈ ഏറ്റിയ പെരിയോന്, പോറ്റി!
നീറ്റൊടു തോറ്റ വല്ലോന്, പോറ്റി നാല് തിചൈ
നടപ്പന നടാഅയ്, കിടപ്പന കിടാഅയ്,
നിറ്പന നിറീഇച് x

[22]
ചൊല് പതമ് കടന്ത തൊല്ലോന്;
ഉള്ളത്തു ഉണര്ച്ചിയില് കൊള്ളവുമ് പടാഅന്;
കണ് മുതല് പുലനാല് കാട്ചിയുമ് ഇല്ലോന്;
വിണ് മുതല് പൂതമ് വെളിപ്പട വകുത്തോന്;
പൂവില് നാറ്റമ് പോന്റു ഉയര്ന്തു, എങ്കുമ്

[23]
ഒഴിവു അറ നിറൈന്തു, മേവിയ പെരുമൈ;
ഇന്റു എനക്കു എളിവന്തു, അരുളി,
അഴിതരുമ് ആക്കൈ ഒഴിയച് ചെയ്ത ഒണ് പൊരുള്;
ഇന്റു എനക്കു എളിവന്തു, ഇരുന്തനന് പോറ്റി!
അളിതരുമ് ആക്കൈ ചെയ്തോന്, പോറ്റി!

[24]
ഊറ്റിരുന്തു ഉള്ളമ് കളിപ്പോന്, പോറ്റി!
ആറ്റാ ഇന്പമ് അലര്ന്തു അലൈ ചെയ്യ,
പോറ്റാ ആക്കൈയൈപ് പൊറുത്തല് പുകലേന്:
മരകതക് കുവാഅല്, മാ മണിപ് പിറക്കമ്,
മിന് ഒളി കൊണ്ട പൊന് ഒളി തികഴ,

[25]
തിചൈമുകന് ചെന്റു തേടിനര്ക്കു ഒളിത്തുമ്;
മുറൈയുളി ഒറ്റി മുയന്റവര്ക്കു ഒളിത്തുമ്;
ഒറ്റുമൈ കൊണ്ടു നോക്കുമ് ഉള്ളത്തു
ഉറ്റവര് വരുന്ത, ഉറൈപ്പവര്ക്കു ഒളിത്തുമ്;
മറൈത് തിറമ് നോക്കി വരുന്തിനര്ക്കു ഒളിത്തുമ്;

[26]
ഇത് തന്തിരത്തില് കാണ്ടുമ് എന്റു ഇരുന്തോര്ക്കു,
അത് തന്തിരത്തില്, അവ്വയിന്, ഒളിത്തുമ്;
മുനിവു അറ നോക്കി, നനി വരക് കൗവി,
ആണ് എനത് തോന്റി, അലി എനപ് പെയര്ന്തു,
വാള് നുതല് പെണ് എന ഒളിത്തുമ്; ചേണ് വയിന്,

[27]
ഐമ് പുലന് ചെല വിടുത്തു, അരു വരൈതൊറുമ് പോയ്,
തുറ്റവൈ തുറന്ത വെറ്റു ഉയിര് ആക്കൈ
അരുമ് തവര് കാട്ചിയുള് തിരുന്ത ഒളിത്തുമ്;
ഒന്റു ഉണ്ടു, ഇല്ലൈ, എന്റ അറിവു ഒളിത്തുമ്;
പണ്ടേ പയില്തൊറുമ്, ഇന്റേ പയില്തൊറുമ്,

[28]
ഒളിക്കുമ് ചോരനൈക് കണ്ടനമ്;
ആര്മിന്! ആര്മിന്! നാള് മലര്പ് പിണൈയലില്
താള് തളൈ ഇടുമിന്!
ചുറ്റുമിന്! ചൂഴ്മിന്! തൊടര്മിന്! വിടേന്മിന്!
പറ്റുമിന്!' എന്റവര് പറ്റു മുറ്റു ഒളിത്തുമ്;

[29]
തന് നേര് ഇല്ലോന് താനേ ആന തന്മൈ
എന് നേര് അനൈയാര് കേട്ക വന്തു ഇയമ്പി,
അറൈ കൂവി, ആട്കൊണ്ടരുളി,
മറൈയോര് കോലമ് കാട്ടി അരുളലുമ്;
ഉലൈയാ അന്പു എന്പു ഉരുക, ഓലമ് ഇട്ടു,

[30]
അലൈ കടല് തിരൈയിന് ആര്ത്തു ആര്ത്തു ഓങ്കി,
തലൈ തടുമാറാ വീഴ്ന്തു, പുരണ്ടു അലറി,
പിത്തരിന് മയങ്കി, മത്തരിന് മതിത്തു,
നാട്ടവര് മരുളവുമ്, കേട്ടവര് വിയപ്പവുമ്,
കടക് കളിറു ഏറ്റാത് തടപ് പെരു മതത്തിന്

[31]
ആറ്റേന് ആക, അവയവമ് ചുവൈതരു
കോല് തേന് കൊണ്ടു ചെയ്തനന്;
ഏറ്റാര് മൂതൂര് എഴില് നകൈ എരിയിന്
വീഴ്വിത്താങ്കു, അന്റു,
അരുള് പെരുമ് തീയിന് അടിയോമ് അടിക് കുടില്

[32]
ഒരുത്തരുമ് വഴാമൈ ഒടുക്കിനന്;
തടക് കൈയിന് നെല്ലിക്കനി എനക്കു ആയിനന്:
ചൊല്ലുവതു അറിയേന്; വാഴി! മുറൈയോ?
തരിയേന് നായേന്; താന് എനൈച് ചെയ്തതു
തെരിയേന്; ആ! ആ! ചെത്തേന്; അടിയേറ്കു

[33]
അരുളിയതു അറിയേന്; പരുകിയുമ് ആരേന്;
വിഴുങ്കിയുമ് ഒല്ലകില്ലേന്:
ചെഴുമ്, തണ് പാല് കടല് തിരൈ പുരൈവിത്തു,
ഉവാക് കടല് നള്ളുമ് നീര് ഉള് അകമ് തതുമ്പ,
വാക്കു ഇറന്തു, അമുതമ്, മയിര്ക്കാല്തോറുമ്,

[34]
തേക്കിടച് ചെയ്തനന്; കൊടിയേന് ഊന് തഴൈ
കുരമ്പൈതോറുമ്, നായ് ഉടല് അകത്തേ
കുരമ്പു കൊണ്ടു, ഇന് തേന് പായ്ത്തിനന്; നിരമ്പിയ
അറ്പുതമാന അമുത താരൈകള്,
എറ്പുത് തുളൈതൊറുമ്, ഏറ്റിനന്; ഉരുകുവതു

[35]
ഉള്ളമ് കൊണ്ടു ഓര് ഉരുച് ചെയ്താങ്കു, എനക്കു
അള്ളൂറു ആക്കൈ അമൈത്തനന്; ഒള്ളിയ
കന്നല് കനി തേര് കളിറു എന, കടൈമുറൈ
എന്നൈയുമ് ഇരുപ്പതു ആക്കിനന്; എന്നില്
കരുണൈ വാന്തേന് കലക്ക

[36]
അരുളൊതു പരവമു താക്കിനന്
പിരമന്മാല് അരിയാപ് പെറ്റിയോനേ. (182)
തിരുച്ചിറ്റമ്പലമ്. മാണിക്കവാചകര് അടികള് പോറ്റി!

[37]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.104   പോറ്റിത് തിരുവകവല് - നാന്മുകന് മുതലാ   (കോയില് (ചിതമ്പരമ്) )

നാന്മുകന് മുതലാ വാനവര് തൊഴുതെഴ
ഈരടി യാലേ മൂവുല കളന്തു
നാല്തിചൈമുനിവരുമ് ഐമുലന് മലരപ്
പോറ്റിച്ചെയ് കതിര്മുതിത് തിരുനെടു മാലന്(റു)
അടി മുടി അരിയുമ് ആതര വതനിറ്

[1]
കടുമുരണ് ഏനമ് ആകി മുന്കലന്(തു)
ഏഴ്തലമ് ഉരുവ ഇടന്തു പിന്നെയ്ത്(തു)
ഊഴി മുതല്വ ചയചയ എന്റു
വഴുത്തിയുങ് കാണാ മലര് അടി ഇണൈകള്,
വഴുത്തുതറ്കു എളിതു ആയ് വാര് കടല് ഉലകിനില്,

[2]
യാനൈ മുതലാ എറുമ്പു ഈറു ആയ,
ഊനമ് ഇല്, യോനിയിന് ഉള് വിനൈ പിഴൈത്തുമ്;
മാനുടപ് പിറപ്പിനുള്, മാതാ ഉതരത്തു,
ഈനമ് ഇല് കിരുമിച് ചെരുവിനില് പിഴൈത്തുമ്;
ഒരു മതിത് താന്റിയിന് ഇരുമൈയില് പിഴൈത്തുമ്;

[3]
ഇരു മതി വിളൈവിന് ഒരുമൈയില് പിഴൈത്തുമ്;
മുമ് മതി തന്നുള് അമ് മതമ് പിഴൈത്തുമ്;
ഈര് ഇരു തിങ്കളില് പേര് ഇരുള് പിഴൈത്തുമ്;
അഞ്ചു തിങ്കളില് മുഞ്ചുതല് പിഴൈത്തുമ്;
ആറു തിങ്കളില് ഊറു അലര് പിഴൈത്തുമ്;

[4]
ഏഴു തിങ്കളില് താഴ് പുവി പിഴൈത്തുമ്;
എട്ടുത് തിങ്കളില് കട്ടമുമ് പിഴൈത്തുമ്;
ഒന്പതില് വരുതരു തുന്പമുമ് പിഴൈത്തുമ്;
തക്ക തച മതി തായൊടു താന് പടുമ്
തുക്ക ചാകരത് തുയരിടൈപ് പിഴൈത്തുമ്;

[5]
ആണ്ടുകള്തോറുമ് അടൈന്ത അക് കാലൈ
ഈണ്ടിയുമ്, ഇരുത്തിയുമ്, എനൈപ് പല പിഴൈത്തുമ്;
കാലൈ മലമൊടു, കടുമ് പകല് പചി, നിചി
വേലൈ നിത്തിരൈ, യാത്തിരൈ, പിഴൈത്തുമ്:
കരുമ് കുഴല്; ചെവ് വായ്; വെള് നകൈ; കാര് മയില്

[6]
ഒരുങ്കിയ ചായല്; നെരുങ്കി, ഉള് മതര്ത്തു,
കച്ചു അറ നിമിര്ന്തു, കതിര്ത്തു, മുന് പണൈത്തു,
എയ്ത്തു ഇടൈ വരുന്ത എഴുന്തു, പുടൈ പരന്തു,
ഈര്ക്കു ഇടൈ പോകാ ഇള മുലൈ; മാതര് തമ്
കൂര്ത്ത നയനക് കൊള്ളൈയില് പിഴൈത്തുമ്:

[7]
പിത്ത ഉലകര് പെരുമ് തുറൈപ് പരപ്പിനുള്
മത്തക് കളിറു എനുമ് അവാവിടൈപ് പിഴൈത്തുമ്;
കല്വി എന്നുമ് പല് കടല് പിഴൈത്തുമ്;
ചെല്വമ് എന്നുമ് അല്ലലില് പിഴൈത്തുമ്;
നല്കുരവു എന്നുമ് തൊല് വിടമ് പിഴൈത്തുമ്;

[8]
പുല് വരമ്പു ആയ പല തുറൈ പിഴൈത്തുമ്;
തെയ്വമ് എന്പതു ഓര് ചിത്തമ് ഉണ്ടാകി,
മുനിവു ഇലാതതു ഓര് പൊരുള്അതു കരുതലുമ്
ആറു കോടി മായാ ചത്തികള്
വേറു വേറു തമ് മായൈകള് തൊടങ്കിന;

[9]
ആത്തമ് ആനാര് അയലവര് കൂടി,
നാത്തികമ് പേചി, നാത് തഴുമ്പു ഏറിനര്;
ചുറ്റമ് എന്നുമ് തൊല് പചുക് കുഴാങ്കള്
പറ്റി അഴൈത്തുപ് പതറിനര്; പെരുകവുമ്
വിരതമേ പരമ് ആക, വേതിയരുമ്,

[10]
ചരതമ് ആകവേ, ചാത്തിരമ് കാട്ടിനര്;
ചമയ വാതികള് തമ് തമ് മതങ്കളേ
അമൈവതു ആക, അരറ്റി, മലൈന്തനര്;
മിണ്ടിയ മായാ വാതമ് എന്നുമ്
ചണ്ട മാരുതമ്, ചുഴിത്തു, അടിത്തു, ആഅര്ത്തു,

[11]
ഉലോകായതന് എനുമ് ഒള് തിറല് പാമ്പിന്
കലാ പേതത്ത കടു വിടമ് എയ്തി,
അതില് പെരു മായൈ എനൈപ് പല ചൂഴവുമ്,
തപ്പാമേ, താമ് പിടിത്തതു ചലിയാ,
തഴല് അതു കണ്ട മെഴുകു അതു പോല,

[12]
തൊഴുതു, ഉളമ് ഉരുകി, അഴുതു, ഉടല് കമ്പിത്തു,
ആടിയുമ്, അലറിയുമ്, പാടിയുമ്, പരവിയുമ്,
കൊടിറുമ്, പേതൈയുമ്, കൊണ്ടതു വിടാതു' എനുമ്
പടിയേ ആകി, നല് ഇടൈ അറാ അന്പിന്,
പചു മരത്തു ആണി അറൈന്താല് പോല,

[13]
കചിവതു പെരുകി, കടല് എന മറുകി,
അകമ് കുഴൈന്തു, അനുകുലമ് ആയ്, മെയ് വിതിര്ത്തു,
ചകമ് പേയ് എന്റു തമ്മൈച് ചിരിപ്പ,
നാണ് അതു ഒഴിന്തു, നാടവര് പഴിത്തുരൈ
പൂണ് അതുവാക, കോണുതല് ഇന്റി,

[14]
ചതിര് ഇഴന്തു, അറി മാല് കൊണ്ടു, ചാരുമ്
കതിയതു പരമ അതിചയമ് ആക,
കറ്റാ മനമ് എനക് കതറിയുമ്, പതറിയുമ്,
മറ്റു ഓര് തെയ്വമ് കനവിലുമ് നിനൈയാതു,
അരു പരത്തു ഒരുവന് അവനിയില് വന്തു,

[15]
കുരുപരന് ആകി, അരുളിയ പെരുമൈയൈ,
ചിറുമൈ എന്റു ഇകഴാതേ, തിരുവടി ഇണൈയൈ,
പിറിവിനൈ അറിയാ നിഴല് അതു പോല,
മുന് പിന് ആകി, മുനിയാതു, അത് തിചൈ
എന്പു നൈന്തു ഉരുകി, നെക്കു നെക്കു ഏങ്കി,

[16]
അന്പു എനുമ് ആറു കരൈ അതു പുരള,
നന് പുലന് ഒന്റി, നാത' എന്റു അരറ്റി,
ഉരൈ തടുമാറി, ഉരോമമ് ചിലിര്പ്പ,
കര മലര് മൊട്ടിത്തു, ഇരുതയമ് മലര,
കണ് കളി കൂര, നുണ് തുളി അരുമ്പ,

[17]
ചായാ അന്പിനൈ, നാള്തൊറുമ് തഴൈപ്പവര്
തായേ ആകി, വളര്ത്തനൈ പോറ്റി!
മെയ് തരു വേതിയന് ആകി, വിനൈ കെട,
കൈതര വല്ല കടവുള്, പോറ്റി!
ആടക മതുരൈ അരചേ, പോറ്റി!

[18]
കൂടല് ഇലങ്കു കുരുമണി, പോറ്റി!
തെന് തില്ലൈ മന്റിനുള് ആടി, പോറ്റി!
ഇന്റു, എനക്കു ആര് അമുതു ആനായ്, പോറ്റി!
മൂവാ നാന്മറൈ മുതല്വാ, പോറ്റി!
ചേ ആര് വെല് കൊടിച് ചിവനേ, പോറ്റി!

[19]
മിന് ആര് ഉരുവ വികിര്താ, പോറ്റി!
കല് നാര് ഉരിത്ത കനിയേ, പോറ്റി!
കാവായ്, കനകക് കുന്റേ, പോറ്റി!
ആ! ആ! എന് തനക്കു അരുളായ്, പോറ്റി!
പടൈപ്പായ്, കാപ്പായ്, തുടൈപ്പായ്, പോറ്റി!

[20]
ഇടരൈക് കളൈയുമ് എന്തായ്, പോറ്റി!
ഈച, പോറ്റി! ഇറൈവ, പോറ്റി!
തേചപ് പളിങ്കിന് തിരളേ, പോറ്റി!
അരൈചേ, പോറ്റി! അമുതേ, പോറ്റി!
വിരൈ ചേര് ചരണ വികിര്താ, പോറ്റി!

[21]
വേതി, പോറ്റി! വിമലാ, പോറ്റി!
ആതി, പോറ്റി! അറിവേ, പോറ്റി!
കതിയേ, പോറ്റി! കനിയേ, പോറ്റി!
നതി ചേര് ചെമ് ചടൈ നമ്പാ, പോറ്റി!
ഉടൈയായ്, പോറ്റി! ഉണര്വേ, പോറ്റി!

[22]
കടൈയേന് അടിമൈ കണ്ടായ്, പോറ്റി!
ഐയാ, പോറ്റി! അണുവേ, പോറ്റി!
ചൈവാ, പോറ്റി! തലൈവാ, പോറ്റി!
കുറിയേ, പോറ്റി! കുണമേ, പോറ്റി!
നെറിയേ, പോറ്റി! നിനൈവേ, പോറ്റി!

[23]
വാനോര്ക്കു അരിയ മരുന്തേ, പോറ്റി!
ഏനോര്ക്കു എളിയ ഇറൈവാ, പോറ്റി!
മൂ ഏഴ് ചുറ്റമുമ് മുരണ് ഉറു നരകിടൈ
ആഴാമേ അരുള് അരചേ, പോറ്റി!
തോഴാ, പോറ്റി! തുണൈവാ, പോറ്റി!

[24]
വാഴ്വേ, പോറ്റി! എന് വൈപ്പേ, പോറ്റി!
മുത്താ പോറ്റി! മുതല്വാ, പോറ്റി!
അത്താ, പോറ്റി! അരനേ, പോറ്റി!
ഉരൈ, ഉണര്വു, ഇറന്ത ഒരുവ, പോറ്റി!
വിരി കടല് ഉലകിന് വിളൈവേ, പോറ്റി!

[25]
അരുമൈയില് എളിയ അഴകേ, പോറ്റി!
കരു മുകില് ആകിയ കണ്ണേ, പോറ്റി!
മന്നിയ തിരുഅരുള് മലൈയേ, പോറ്റി!
എന്നൈയുമ് ഒരുവന് ആക്കി, ഇരുമ് കഴല്
ചെന്നിയില് വൈത്ത ചേവക, പോറ്റി!

[26]
തൊഴുത കൈ തുന്പമ് തുടൈപ്പായ്, പോറ്റി!
അഴിവു ഇലാ ആനന്ത വാരി, പോറ്റി!
അഴിവതുമ്, ആവതുമ്, കടന്തായ്, പോറ്റി!
മുഴുവതുമ് ഇറന്ത മുതല്വാ, പോറ്റി!
മാന് നേര് നോക്കി മണാളാ, പോറ്റി!

[27]
വാനകത്തു അമരര് തായേ, പോറ്റി!
പാരിടൈ ഐന്തായ്പ് പരന്തായ്, പോറ്റി!
നീരിടൈ നാന്കായ് നികഴ്ന്തായ്, പോറ്റി!
തീയിടൈ മൂന്റായ്ത് തികഴ്ന്തായ്, പോറ്റി!
വളിയിടൈ ഇരണ്ടായ് മകിഴ്ന്തായ്, പോറ്റി!

[28]
വെളിയിടൈ ഒന്റായ് വിളൈന്തായ്, പോറ്റി!
അളിപവര് ഉള്ളത്തു അമുതേ, പോറ്റി!
കനവിലുമ് തേവര്ക്കു അരിയായ്, പോറ്റി!
നനവിലുമ് നായേറ്കു അരുളിനൈ, പോറ്റി!
ഇടൈമരുതു ഉറൈയുമ് എന്തായ്, പോറ്റി!

[29]
ചടൈയിടൈക് കങ്കൈ തരിത്തായ്, പോറ്റി!
ആരൂര് അമര്ന്ത അരചേ, പോറ്റി!
ചീര് ആര് തിരുവൈയാറാ, പോറ്റി!
അണ്ണാമലൈ എമ് അണ്ണാ, പോറ്റി!
കണ് ആര് അമുതക് കടലേ, പോറ്റി!

[30]
ഏകമ്പത്തു ഉറൈ എന്തായ്, പോറ്റി!
പാകമ് പെണ് ഉരു ആനായ്, പോറ്റി!
പരായ്ത്തുറൈ മേവിയ പരനേ, പോറ്റി!
ചിരാപ്പള്ളി മേവിയ ചിവനേ, പോറ്റി!
മറ്റു ഓര് പറ്റു ഇങ്കു അറിയേന്, പോറ്റി!

[31]
കുറ്റാലത്തു എമ് കൂത്താ, പോറ്റി!
കോകഴി മേവിയ കോവേ, പോറ്റി!
ഈങ്കോയ്മലൈ എമ് എന്തായ്, പോറ്റി!
പാങ്കു ആര് പഴനത്തു അഴകാ, പോറ്റി!
കടമ്പൂര് മേവിയ വിടങ്കാ, പോറ്റി!

[32]
അടൈന്തവര്ക്കു അരുളുമ് അപ്പാ, പോറ്റി!
ഇത്തി തന്നിന് കീഴ്, ഇരു മൂവര്ക്കു,
അത്തിക്കു, അരുളിയ അരചേ, പോറ്റി!
തെന് നാടു ഉടൈയ ചിവനേ, പോറ്റി!
എന് നാട്ടവര്ക്കുമ് ഇറൈവാ, പോറ്റി!

[33]
ഏനക് കുരുളൈക്കു അരുളിനൈ, പോറ്റി!
മാനക് കയിലൈ മലൈയായ്, പോറ്റി!
അരുളിട വേണ്ടുമ് അമ്മാന്, പോറ്റി!
ഇരുള് കെട അരുളുമ് ഇറൈവാ, പോറ്റി!
തളര്ന്തേന്, അടിയേന്, തമിയേന്, പോറ്റി!

[34]
കളമ് കൊളക് കരുത അരുളായ്, പോറ്റി!
അഞ്ചേല്' എന്റു ഇങ്കു അരുളായ്, പോറ്റി!
നഞ്ചേ അമുതാ നയന്തായ്, പോറ്റി!
അത്താ, പോറ്റി! ഐയാ, പോറ്റി!
നിത്താ, പോറ്റി! നിമലാ, പോറ്റി!

[35]
പത്താ, പോറ്റി! പവനേ, പോറ്റി!
പെരിയായ്, പോറ്റി! പിരാനേ, പോറ്റി!
അരിയായ്, പോറ്റി! അമലാ, പോറ്റി!
മറൈയോര് കോല നെറിയേ, പോറ്റി!
മുറൈയോ? തരിയേന്! മുതല്വാ, പോറ്റി!

[36]
ഉറവേ, പോറ്റി! ഉയിരേ, പോറ്റി!
ചിറവേ, പോറ്റി! ചിവമേ, പോറ്റി!
മഞ്ചാ, പോറ്റി! മണാളാ, പോറ്റി!
പഞ്ചു ഏര് അടിയാള് പങ്കാ, പോറ്റി!
അലന്തേന്, നായേന്, അടിയേന്, പോറ്റി!

[37]
ഇലങ്കു ചുടര് എമ് ഈചാ, പോറ്റി!
കവൈത്തലൈ മേവിയ കണ്ണേ, പോറ്റി!
കുവൈപ്പതി മലൈന്ത കോവേ, പോറ്റി!
മലൈ നാടു ഉടൈയ മന്നേ, പോറ്റി!
കലൈ ആര് അരികേചരിയായ്, പോറ്റി!

[38]
തിരുക്കഴുക്കുന്റില് ചെല്വാ, പോറ്റി!
പൊരുപ്പു അമര് പൂവണത്തു അരനേ, പോറ്റി!
അരുവമുമ്, ഉരുവമുമ്, ആനായ്, പോറ്റി!
മരുവിയ കരുണൈ മലൈയേ, പോറ്റി!
തുരിയമുമ് ഇറന്ത ചുടരേ, പോറ്റി!

[39]
തെരിവു അരിതു ആകിയ തെളിവേ, പോറ്റി
തോളാ മുത്തച് ചുടരേ, പോറ്റി!
ആള് ആനവര്കട്കു അന്പാ, പോറ്റി!
ആരാ അമുതേ, അരുളേ, പോറ്റി!
പേര് ആയിരമ് ഉടൈപ് പെമ്മാന്, പോറ്റി!

[40]
താളി അറുകിന് താരായ്, പോറ്റി!
നീള് ഒളി ആകിയ നിരുത്താ, പോറ്റി!
ചന്തനച് ചാന്തിന് ചുന്തര, പോറ്റി!
ചിന്തനൈക്കു അരിയ ചിവമേ, പോറ്റി!
മന്തിര മാ മലൈ മേയായ്, പോറ്റി!

[41]
എമ് തമൈ ഉയ്യക് കൊള്വായ്, പോറ്റി!
പുലി മുലൈ പുല്വായ്ക്കു അരുളിനൈ, പോറ്റി!
അലൈ കടല് മീമിചൈ നടന്തായ്, പോറ്റി!
കരുങ്കുരുവിക്കു അന്റു അരുളിനൈ, പോറ്റി!
ഇരുമ് പുലന് പുലര ഇചൈന്തനൈ, പോറ്റി!

[42]
പടി ഉറപ് പയിന്റ പാവക, പോറ്റി!
അടിയൊടു, നടു, ഈറു, ആനായ്, പോറ്റി!
നരകൊടു, ചുവര്ക്കമ്, നാല് നിലമ്, പുകാമല്,
പര കതി പാണ്ടിയറ്കു അരുളിനൈ, പോറ്റി!
ഒഴിവു അറ നിറൈന്ത ഒരുവ, പോറ്റി!

[43]
ചെഴു മലര്ച് ചിവപുരത്തു അരചേ, പോറ്റി!
കഴുനീര് മാലൈക് കടവുള്, പോറ്റി!
തൊഴുവാര് മൈയല് തുണിപ്പായ്, പോറ്റി!
പിഴൈപ്പു, വായ്പ്പു, ഒന്റു അറിയാ നായേന്
കുഴൈത്ത ചൊല് മാലൈ കൊണ്ടരുള്, പോറ്റി!

[44]
പുരമ് പല എരിത്ത പുരാണ, പോറ്റി!
പരമ് പരമ് ചോതിപ് പരനേ, പോറ്റി!
പോറ്റി! പോറ്റി! പുയങ്കപ് പെരുമാന്!
പോറ്റി! പോറ്റി! പുരാണ കാരണ!
പോറ്റി! പോറ്റി! ചയ, ചയ, പോറ്റി! (225)

[45]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.105.01   തിരുച്ചതകമ് - I മെയ്യുണര്തല് (1-10) മെയ്താന് അരുമ്പി   (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില് )

മെയ് താന് അരുമ്പി, വിതിര്വിതിര്ത്തു, ഉന് വിരൈ ആര് കഴറ്കു, എന്
കൈ താന് തലൈ വൈത്തു, കണ്ണീര് തതുമ്പി, വെതുമ്പി, ഉള്ളമ്
പൊയ് താന് തവിര്ന്തു, ഉന്നൈ, പോറ്റി, ചയ, ചയ, പോറ്റി!' എന്നുമ്
കൈ താന് നെകിഴവിടേന്; ഉടൈയായ്! എന്നൈക് കണ്ടുകൊള്ളേ.

[1]
കൊള്ളേന് പുരന്തരന്, മാല്, അയന് വാഴ്വു; കുടി കെടിനുമ്,
നള്ളേന് നിനതു അടിയാരൊടു അല്ലാല്; നരകമ് പുകിനുമ്,
എള്ളേന് തിരു അരുളാലേ ഇരുക്കപ് പെറിന്; ഇറൈവാ!
ഉള്ളേന് പിറ തെയ്വമ്, ഉന്നൈ അല്ലാതു; എങ്കള് ഉത്തമനേ!

[2]
ഉത്തമന്, അത്തന്, ഉടൈയാന്, അടിയേ നിനൈന്തു ഉരുകി,
മത്ത മനത്തൊടു, മാല് ഇവന്' എന്ന, മന നിനൈവില്
ഒത്തന ഒത്തന ചൊല്ലിട, ഊര് ഊര് തിരിന്തു, എവരുമ്
തമ് തമ് മനത്തന പേച, എഞ്ഞാന്റു കൊല് ചാവതുവേ?

[3]
ചാവ, മുന് നാള്, തക്കന് വേള്വിത് തകര് തിന്റു, നഞ്ചമ് അഞ്ചി,
ആവ! എന്തായ്!' എന്റു, അവിതാ ഇടുമ് നമ്മവര് അവരേ,
മൂവര് എന്റേ എമ്പിരാനൊടുമ് എണ്ണി, വിണ് ആണ്ടു, മണ്മേല്
തേവര് എന്റേ ഇറുമാന്തു, എന്ന പാവമ് തിരിതവരേ!
[4]
തവമേ പുരിന്തിലന്; തണ് മലര് ഇട്ടു, മുട്ടാതു ഇറൈഞ്ചേന്;
അവമേ പിറന്ത അരു വിനൈയേന്, ഉനക്കു അന്പര് ഉള് ആമ്
ചിവമേ പെറുമ് തിരു എയ്തിറ്റിലേന്; നിന് തിരുവടിക്കു ആമ്
പവമേ അരുളു കണ്ടായ് അടിയേറ്കു; എമ് പരമ്പരനേ!

[5]
പരന്തു പല് ആയ് മലര് ഇട്ടു, മുട്ടാതു, അടിയേ ഇറൈഞ്ചി,
ഇരന്ത എല്ലാമ് എമക്കേ പെറലാമ്' എന്നുമ്, അന്പര് ഉള്ളമ്
കരന്തു നില്ലാക് കള്വനേ! നിന് തന് വാര് കഴറ്കു അന്പു, എനക്കുമ്
നിരന്തരമായ് അരുളായ് നിന്നൈ ഏത്ത മുഴുവതുമേ.

[6]
മുഴുവതുമ് കണ്ടവനൈപ് പടൈത്താന്, മുടി ചായ്ത്തു, മുന്നാള്,
ചെഴു മലര് കൊണ്ടു എങ്കുമ് തേട, അപ്പാലന്; ഇപ്പാല്, എമ്പിരാന്
കഴുതൊടു കാട്ടിടൈ നാടകമ് ആടി, കതി ഇലിയായ്,
ഉഴുവൈയിന് തോല് ഉടുത്തു, ഉന്മത്തമ് മേല്കൊണ്ടു, ഉഴിതരുമേ.

[7]
ഉഴിതരു കാലുമ്, കനലുമ്, പുനലൊടു, മണ്ണുമ്, വിണ്ണുമ്,
ഇഴിതരു കാലമ്, എക് കാലമ് വരുവതു? വന്തതന് പിന്,
ഉഴിതരു കാല്, അത്ത! ഉന് അടിയേന് ചെയ്ത വല് വിനൈയൈക്
കഴിതരു കാലമുമ് ആയ്, അവൈ കാത്തു, എമ്മൈക് കാപ്പവനേ!

[8]
പവന്, എമ്പിരാന്, പനി മാ മതിക് കണ്ണി, വിണ്ണோര് പെരുമാന്,
ചിവന്, എമ്പിരാന്, എന്നൈ ആണ്ടുകൊണ്ടാന്, എന് ചിറുമൈ കണ്ടുമ്;
അവന് എമ്പിരാന് എന്ന, നാന് അടിയേന് എന്ന, ഇപ് പരിചേ
പുവന്, എമ്പിരാന്! തെരിയുമ് പരിചു ആവതു ഇയമ്പുകവേ.

[9]
പുകവേ തകേന് ഉനക്കു അന്പരുള്, യാന്; എന് പൊല്ലാ മണിയേ!
തകവേ, എനൈ ഉനക്കു ആട്കൊണ്ട തന്മൈ? എപ് പുന്മൈയരൈ
മികവേ ഉയര്ത്തി, വിണ്ണோരൈപ് പണിത്തി; അണ്ണാ! അമുതേ!
നകവേ തകുമ് എമ്പിരാന്! എന്നൈ നീ ചെയ്ത നാടകമേ.

[10]
നാടകത്താല് ഉന് അടിയാര്പോല് നടിത്തു, നാന് നടുവേ
വീടു അകത്തേ പുകുന്തിടുവാന്, മികപ് പെരിതുമ് വിരൈകിന്റേന്;
ആടകച് ചീര് മണിക് കുന്റേ! ഇടൈ അറാ അന്പു ഉനക്കുമ് എന്
ഊടു അകത്തേ നിന്റു, ഉരുകത് തന്തരുള്; എമ് ഉടൈയാനേ!

[11]
യാന് ഏതുമ് പിറപ്പു അഞ്ചേന്; ഇറപ്പു അതനുക്കു എന് കടവേന്?
വാനേയുമ് പെറില് വേണ്ടേന്; മണ് ആള്വാന് മതിത്തുമ് ഇരേന്;
തേന് ഏയുമ് മലര്ക് കൊന്റൈച് ചിവനേ! എമ്പെരുമാന്! എമ്
മാനേ! ഉന് അരുള് പെറുമ് നാള് എന്റു?' എന്റേ വരുന്തുവനേ.

[12]
വരുന്തുവന്, നിന് മലര്പ് പാതമ് അവൈ കാണ്പാന്; നായ് അടിയേന്
ഇരുന്തു നല മലര് പുനൈയേന്; ഏത്തേന് നാത് തഴുമ്പു ഏറ;
പൊരുന്തിയ പൊന് ചിലൈ കുനിത്തായ്! അരുള് അമുതമ് പുരിയായേല്,
വരുന്തുവന് അത് തമിയേന്; മറ്റു എന്നേ നാന് ആമ് ആറേ?

[13]
ആമ് ആറു, ഉന് തിരുവടിക്കേ അകമ് കുഴൈയേന്; അന്പു ഉരുകേന്;
പൂമാലൈ പുനൈന്തു ഏത്തേന്; പുകഴ്ന്തു ഉരൈയേന്; പുത്തേളിര്
കോമാന്! നിന് തിരുക്കോയില് തൂകേന്, മെഴുകേന്, കൂത്തു ആടേന്,
ചാമ് ആറേ വിരൈകിന്റേന് ചതിരാലേ ചാര്വാനേ.

[14]
വാന് ആകി, മണ് ആകി, വളി ആകി, ഒളി ആകി,
ഊന് ആകി, ഉയിര് ആകി, ഉണ്മൈയുമ് ആയ്, ഇന്മൈയുമ് ആയ്,
കോന് ആകി, യാന്, എനതു എന്റു അവര്അവരൈക് കൂത്താട്ടു
വാന് ആകി, നിന്റായൈ എന് ചൊല്ലി വാഴ്ത്തുവനേ!

[15]
വാഴ്ത്തുവതുമ് വാനവര്കള് താമ് വാഴ്വാന്; മനമ് നിന്പാല്
താഴ്ത്തുവതുമ്, താമ് ഉയര്ന്തു, തമ്മൈ എല്ലാമ് തൊഴവേണ്ടി;
ചൂഴ്ത്തു മതുകരമ് മുരലുമ് താരോയൈ, നായ് അടിയേന്,
പാഴ്ത്ത പിറപ്പു അറുത്തിടുവാന്, യാനുമ് ഉന്നൈപ് പരവുവനേ.

[16]
പരവുവാര് ഇമൈയോര്കള്; പാടുവന നാല്വേതമ്;
കുരവു വാര് കുഴല് മടവാള് കൂറു ഉടൈയാള്, ഒരു പാകമ്;
വിരവുവാര് മെയ് അന്പിന് അടിയാര്കള്, മേന്മേല്; ഉന്
അരവു വാര് കഴല് ഇണൈകള് കാണ്പാരോ, അരിയാനേ?

[17]
അരിയാനേ യാവര്ക്കുമ്! അമ്പരവാ! അമ്പലത്തു എമ്
പെരിയാനേ! ചിറിയേനൈ ആട്കൊണ്ട പെയ് കഴല്കീഴ്
വിരൈ ആര്ന്ത മലര് തൂവേന്; വിയന്തു അലറേന്; നയന്തു ഉരുകേന്;
തരിയേന്; നാന് ആമ് ആറു എന്? ചാവേന്; നാന് ചാവേനേ!

[18]
വേനില് വേള് മലര്ക് കണൈക്കുമ്, വെള് നകൈ, ചെവ് വായ്, കരിയ
പാനല് ആര് കണ്ണിയര്ക്കുമ്, പതൈത്തു ഉരുകുമ് പാഴ് നെഞ്ചേ!
ഊന് എലാമ് നിന്റു ഉരുക, പുകുന്തു ആണ്ടാന്; ഇന്റു പോയ്
വാന് ഉളാന്; കാണായ് നീ, മാളാ വാഴ്കിന്റായേ.

[19]
വാഴ്കിന്റായ്; വാഴാത നെഞ്ചമേ! വല് വിനൈപ് പട്ടു
ആഴ്കിന്റായ്; ആഴാമല് കാപ്പാനൈ ഏത്താതേ,
ചൂഴ്കിന്റായ് കേടു ഉനക്കു; ചൊല്കിന്റേന്, പല്കാലുമ്;
വീഴ്കിന്റായ് നീ അവലക് കടല് ആയ വെള്ളത്തേ.

[20]
വെള്ളമ് താഴ് വിരി ചടൈയായ്! വിടൈയായ്!
വിണ്ണோര് പെരുമാനേ!' എനക് കേട്ടു വേട്ട നെഞ്ചായ്,
പള്ളമ് താഴ് ഉറു പുനലില്, കീഴ് മേലാക,
പതൈത്തു ഉരുകുമ് അവര് നിറ്ക, എന്നൈആണ്ടായ്ക്കു,
ഉള്ളന്താള് നിന്റു ഉച്ചി അളവുമ് നെഞ്ചായ്
ഉരുകാതാല്; ഉടമ്പു എല്ലാമ് കണ്ണായ്, അണ്ണാ!
വെള്ളമ് താന് പായാതാല്; നെഞ്ചമ് കല് ആമ്;
കണ് ഇണൈയുമ് മരമ് ആമ് തീവിനൈയിനേറ്കേ.

[21]
വിനൈയിലേ കിടന്തേനൈ, പുകുന്തു നിന്റു, പോതു, നാന്
വിനൈക്കേടന്' എന്പായ് പോല,
ഇനൈയന് നാന്' എന്റു ഉന്നൈ അറിവിത്തു, എന്നൈ
ആട്കൊണ്ടു, എമ്പിരാന് ആനായ്ക്കു,ഇരുമ്പിന് പാവൈ
അനൈയ നാന്, പാടേന്; നിന്റു ആടേന്; അന്തോ!
അലറിടേന്; ഉലറിടേന്; ആവി ചോരേന്;
മുനൈവനേ! മുറൈയോ, നാന് ആന ആറു?
മുടിവു അറിയേന്; മുതല്, അന്തമ്, ആയിനാനേ!

[22]
ആയ നാന്മറൈയവനുമ് നീയേ ആതല്
അറിന്തു, യാന് യാവരിനുമ് കടൈയന് ആയ
നായിനേന് ആതലൈയുമ് നോക്കിക് കണ്ടുമ്,
നാതനേ! നാന് ഉനക്കു ഓര് അന്പന് എന്പേന്
ആയിനേന്; ആതലാല്, ആണ്ടുകൊണ്ടായ്
അടിയാര് താമ് ഇല്ലൈയേ? അന്റി, മറ്റു ഓര്
പേയനേന്? ഇതു താന് നിന് പെരുമൈ അന്റേ!
എമ്പെരുമാന്! എന് ചൊല്ലിപ് പേചുകേനേ?

[23]
പേചില്, താമ് ഈചനേ, എന്തായ്, എന്തൈ
പെരുമാനേ!' എന്റു എന്റേ പേചിപ് പേചി;
പൂചിന്, താമ് തിരുനീറേ നിറൈയപ് പൂചി;
പോറ്റി എമ്പെരുമാനേ!' എന്റു; പിന്റാ
നേചത്താല് പിറപ്പു ഇറപ്പൈക് കടന്താര് തമ്മൈ
ആണ്ടാനേ! അവാ വെള്ളക് കള്വനേനൈ,
മാചു അറ്റ മണിക് കുന്റേ! എന്തായ്! അന്തോ!
എന്നൈ, നീ ആട്കൊണ്ട വണ്ണമ് താനേ?

[24]
വണ്ണമ് താന് ചേയതു അന്റു; വെളിതേ അന്റു;
അനേകന്; ഏകന്; അണു; അണുവില് ഇറന്തായ്;എന്റു അങ്കു
എണ്ണമ് താന് തടുമാറി, ഇമൈയോര് കൂട്ടമ്
എയ്തുമ് ആറു അറിയാത എന്തായ്! ഉന് തന്
വണ്ണമ് താന് അതു കാട്ടി, വടിവു കാട്ടി,
മലര്ക് കഴല്കള് അവൈ കാട്ടി, വഴിഅറ്റേനൈ,
തിണ്ണമ് താന് പിറവാമല് കാത്തു ആട്കൊണ്ടായ്;
എമ്പെരുമാന്! എന് ചൊല്ലിച് ചിന്തിക്കേനേ?

[25]
ചിന്തനൈ നിന് തനക്കു ആക്കി, നായിനേന് തന്
കണ് ഇണൈ നിന് തിരുപ്പാതപ് പോതുക്കുആക്കി,
വന്തനൈയുമ് അമ് മലര്ക്കേ ആക്കി, വാക്കു, ഉന്
മണി വാര്ത്തൈക്കു ആക്കി, ഐമ്പുലന്കള് ആര
വന്തു, എനൈ ആട്കൊണ്ടു, ഉള്ളേ പുകുന്ത വിച്ചൈ
മാല് അമുതപ് പെരുമ് കടലേ!മലൈയേ! ഉന്നൈത്
തന്തനൈ ചെമ് താമരൈക് കാടു അനൈയ മേനിത്
തനിച് ചുടരേ! ഇരണ്ടുമ് ഇല് ഇത്തനിയനേറ്കേ.

[26]
തനിയനേന്, പെരുമ് പിറവിപ് പௌവത്തു, എവ്വമ്
തടമ് തിരൈയാല് എറ്റുണ്ടു, പറ്റുഒന്റു ഇന്റി,
കനിയിന് നേര് തുവര് വായാര് എന്നുമ് കാലാല്
കലക്കുണ്ടു കാമ വാന് ചുറവിന് വായ്പ്പട്ടു,
ഇനി, എന്നേ ഉയ്യുമ് ആറു?' എന്റു എന്റു എണ്ണി,
അഞ്ചു എഴുത്തിന് പുണൈ പിടിത്തുക്കിടക്കിന്റേനൈ,
മുനൈവനേ! മുതല്, അന്തമ്, ഇല്ലാ മല്ലല്
കരൈ കാട്ടി, ആട്കൊണ്ടായ് മൂര്ക്കനേറ്കേ.

[27]
കേട്ടു ആരുമ് അറിയാതാന്; കേടു ഒന്റു ഇല്ലാന്;
കിളൈ ഇലാന്; കേളാതേ എല്ലാമ് കേട്ടാന്
നാട്ടാര്കള് വിഴിത്തിരുപ്പ, ഞാലത്തുള്ളേ
നായിനുക്കുത് തവിചു ഇട്ടു, നായിനേറ്കേ
കാട്ടാതന എല്ലാമ് കാട്ടി, പിന്നുമ്
കേളാതന എല്ലാമ് കേട്പിത്തു, എന്നൈ
മീട്ടേയുമ് പിറവാമല് കാത്തു, ആട്കൊണ്ടാന്
എമ്പെരുമാന് ചെയ്തിട്ട വിച്ചൈ താനേ!

[28]
വിച്ചൈ താന് ഇതു ഒപ്പതു ഉണ്ടോ? കേട്കിന്
മികു കാതല് അടിയാര് തമ് അടിയന് ആക്കി
അച്ചമ് തീര്ത്തു ആട്കൊണ്ടാന്; അമുതമ് ഊറി,
അകമ് നെകവേ പുകുന്തു, ആണ്ടാന്, അന്പുകൂര;
അച്ചന്, ആണ്, പെണ്, അലി, ആകാചമ്, ആകി,
ആര് അഴല് ആയ്, അന്തമ് ആയ്, അപ്പാല് നിന്റ
ചെച്ചൈ മാ മലര് പുരൈയുമ് മേനി, എങ്കള്
ചിവപെരുമാന്, എമ്പെരുമാന്, തേവര് കോവേ!

[29]
തേവര് കോ അറിയാത തേവ തേവന്;
ചെഴുമ് പൊഴില്കള് പയന്തു, കാത്തു, അഴിക്കുമ്മറ്റൈ
മൂവര് കോനായ് നിന്റ മുതല്വന്; മൂര്ത്തി;
മൂതാതൈ; മാതു ആളുമ് പാകത്തു എന്തൈ;
യാവര് കോന്; എന്നൈയുമ് വന്തു ആണ്ടുകൊണ്ടാന്;
യാമ് ആര്ക്കുമ് കുടി അല്ലോമ്; യാതുമ്അഞ്ചോമ്;
മേവിനോമ് അവന് അടിയാര് അടിയാരോടു;
മേന് മേലുമ് കുടൈന്തു ആടി, ആടുവോമേ.

[30]
ആടുകിന്റിലൈ; കൂത്തുഉടൈയാന് കഴറ്കു അന്പു ഇലൈ; എന്പു ഉരുകിപ്
പാടുകിന്റിലൈ; പതൈപ്പതുമ് ചെയ്കിലൈ; പണികിലൈ; പാത മലര്
ചൂടുകിന്റിലൈ; ചൂട്ടുകിന്റതുമ് ഇലൈ; തുണൈ ഇലി പിണ നെഞ്ചേ!
തേടുകിന്റിലൈ; തെരുവുതോറു അലറിലൈ; ചെയ്വതു ഒന്റു അറിയേനേ.

[31]
അറിവു ഇലാത എനൈ, പുകുന്തു ആണ്ടുകൊണ്ടു അറിവതൈ അരുളി, മെയ്ന്
നെറി എലാമ് പുലമ് ആക്കിയ എന്തൈയൈ, പന്തനൈ അറുപ്പാനൈ,
പിറിവു ഇലാത ഇന് അരുള്കള് പെറ്റിരുന്തുമ്, മാറു ആടുതി; പിണ നെഞ്ചേ!
കിറി എലാമ് മികക് കീഴ്പ്പടുത്തായ്; കെടുത്തായ് എന്നൈക് കെടുമാറേ.

[32]
മാറി നിന്റു എനൈക് കെടക് കിടന്തനൈയൈ, എമ് മതി ഇലി മട നെഞ്ചേ!
തേറുകിന്റിലമ് ഇനി ഉനൈ; ചിക്കെനച് ചിവന് അവന് തിരള് തോള്മേല്
നീറു നിന്റതു കണ്ടനൈ; ആയിനുമ്, നെക്കിലൈ; ഇക് കായമ്
കീറുകിന്റിലൈ; കെടുവതു ഉന് പരിചു ഇതു; കേട്കവുമ് കില്ലേനേ.

[33]
കിറ്റ വാ, മനമേ! കെടുവായ്; ഉടൈയാന് അടി നായേനൈ
വിറ്റു എലാമ് മിക ആള്വതറ്കു ഉരിയവന് വിരൈ മലര്ത് തിരുപ്പാതമ്
മുറ്റു ഇലാ ഇളമ് തളിര് പിരിന്തു ഇരുന്തു നീ ഉണ്ടന എല്ലാമ് മുന്
അറ്റ ആറുമ് നിന് അറിവുമ് നിന് പെരുമൈയുമ് അളവു അറുക്കില്ലേനേ.

[34]
അളവു അറുപ്പതറ്കു അരിയവന് ഇമൈയവര്ക്കു അടിയവര്ക്കു എളിയാന് നമ്
കളവു അറുത്തു നിന്റു ആണ്ടമൈ കരുത്തിനുള് കചിന്തു ഉണര്ന്തു ഇരുന്തേയുമ്
ഉള കറുത്തു ഉനൈ നിനൈന്തു ഉളമ് പെരുങ്കളന് ചെയ്ത്തുമ് ഇലൈ നെഞ്ചേ
പളകു അറുത്തു ഉടൈയാന് കഴല് പണിന്തിലൈ പരകതി പുകുവാനേ.

[35]
പുകുവതു ആവതുമ്; പോതരവു ഇല്ലതുമ്; പൊന് നകര് പുകപ് പോതറ്കു
ഉകുവതു ആവതുമ്; എന്തൈ, എമ്പിരാന്, എന്നൈ ആണ്ടവന് കഴറ്കു അന്പു
നെകുവതു ആവതുമ്; നിത്തലുമ് അമുതൊടു, തേനൊടു, പാല്, കട്ടി,
മികുവതു ആവതുമ്; ഇന്റു എനിന്, മറ്റു ഇതറ്കു എന് ചെയ്കേന് വിനൈയേനേ?

[36]
വിനൈ എന്പോല് ഉടൈയാര് പിറര് ആര്? ഉടൈയാന്, അടി നായേനൈത്
തിനൈയിന് പാകമുമ് പിരിവതു തിരുക്കുറിപ്പു അന്റു; മറ്റു അതനാലേ,
മുനൈവന് പാത നല് മലര് പിരിന്തിരുന്തുമ്, നാന് മുട്ടിലേന്, തലൈ കീറേന്;
ഇനൈയന് പാവനൈ, ഇരുമ്പു; കല്, മനമ്; ചെവി, ഇന്നതു എന്റു അറിയേനേ.

[37]
ഏനൈ യാവരുമ് എയ്തിടല് ഉറ്റു, മറ്റു ഇന്നതു എന്റു അറിയാത
തേനൈ, ആന് നെയൈ, കരുമ്പിന് ഇന് തേറലൈ, ചിവനൈ, എന് ചിവലോകക്
കോനൈ, മാന് അന നോക്കി തന് കൂറനൈ, കുറുകിലേന്; നെടുമ് കാലമ്,
ഊനൈ, യാന് ഇരുന്തു ഓമ്പുകിന്റേന്; കെടുവേന് ഉയിര് ഓയാതേ.

[38]
ഓയ്വു ഇലാതന; ഉവമനില് ഇറന്തന; ഒള് മലര്ത് താള് തന്തു,
നായില് ആകിയ കുലത്തിനുമ് കടൈപ്പടുമ് എന്നൈ, നല് നെറി കാട്ടി,
തായില് ആകിയ ഇന് അരുള് പുരിന്ത, എന് തലൈവനൈ നനി കാണേന്;
തീയില് വീഴ്കിലേന്; തിണ് വരൈ ഉരുള്കിലേന്: ചെഴുമ് കടല് പുകുവേനേ?

[39]
വേനില് വേള് കണൈ കിഴിത്തിട, മതി ചുടുമ്; അതു തനൈ നിനൈയാതേ,
മാന് നിലാവിയ നോക്കിയര് പടിറിടൈ മത്തു ഇടു തയിര് ആകി,
തേന് നിലാവിയ തിരുഅരുള് പുരിന്ത, എന് ചിവന് നകര് പുകപ് പോകേന്;
ഊനില് ആവിയൈ ഓമ്പുതല് പൊരുട്ടു, ഇനുമ് ഉണ്ടു ഉടുത്തു ഇരുന്തേനേ.

[40]
ഇരു കൈ യാനൈയൈ ഒത്തു ഇരുന്തു, എന് ഉളക്
കരുവൈ യാന് കണ്ടിലേന്; കണ്ടതു എവ്വമേ;
വരുക' എന്റു പണിത്തനൈ; വാന് ഉളോര്ക്കു
ഒരുവനേ! കിറ്റിലേന്; കിറ്പന്, ഉണ്ണവേ.

[41]
ഉണ്ടു ഓര് ഒള് പൊരുള്' എന്റു ഉണര്വാര്ക്കു എലാമ്
പെണ്ടിര്, ആണ്, അലി, എന്റു അറി ഒണ്കിലൈ;
തൊണ്ടനേറ്കു ഉള്ളവാ വന്തു തോന്റിനായ്;
കണ്ടുമ് കണ്ടിലേന്: എന്ന കണ് മായമേ!

[42]
മേലൈ വാനവരുമ് അറിയാതതു ഓര്
കോലമേ, എനൈ ആട്കൊണ്ട കൂത്തനേ,
ഞാലമേ, വിചുമ്പേ, ഇവൈ വന്തു പോമ്
കാലമേ! ഉനൈ എന്റു കൊല് കാണ്പതേ?

[43]
കാണല് ആമ് പരമേ, കട്കു ഇറന്തതു ഓര്
വാള് നിലാപ് പൊരുളേ, ഇങ്കു, ഒര് പാര്പ്പു എന,
പാണനേന് പടിറ്റു ആക്കൈയൈ വിട്ടു, ഉനൈപ്
പൂണുമ് ആറു അറിയേന് പുലന് പോറ്റിയേ.

[44]
പോറ്റി' എന്റുമ്, പുരണ്ടുമ്, പുകഴ്ന്തുമ് നിന്റു,
ആറ്റല് മിക്ക അന്പാല് അഴൈക്കിന്റിലേന്;
ഏറ്റു വന്തു എതിര്, താമരൈത് താള് ഉറുമ്
കൂറ്റമ് അന്നതു ഓര് കൊള്കൈ എന് കൊള്കൈയേ.

[45]
കൊള്ളുമ്കില്, എനൈ അന്പരില് കൂയ്പ് പണി
കള്ളുമ്, വണ്ടുമ്, അറാ മലര്ക് കൊന്റൈയാന്;
നള്ളുമ്, കീഴ് ഉളുമ്, മേല് ഉളുമ്, യാ ഉളുമ്,
എള്ളുമ് എണ്ണെയുമ് പോല്, നിന്റ എന്തൈയേ?

[46]
എന്തൈ, യായ്, എമ്പിരാന്; മറ്റുമ് യാവര്ക്കുമ്
തന്തൈ, തായ്, തമ്പിരാന്; തനക്കു അഃതു ഇലാന്;
മുന്തി എന്നുള് പുകുന്തനന് യാവരുമ്
ചിന്തൈയാലുമ് അറിവു അരുമ് ചെല്വനേ.

[47]
ചെല്വമ്, നല്കുരവു, ഇന്റി; വിണ്ണோര്, പുഴു,
പുല് വരമ്പു ഇന്റി; യാര്ക്കുമ് അരുമ് പൊരുള്
എല്ലൈ ഇല് കഴല് കണ്ടുമ് പിരിന്തനന്:
കല് വകൈ മനത്തേന് പട്ട കട്ടമേ!

[48]
കട്ടു അറുത്തു, എനൈ ആണ്ടു, കണ് ആര, നീറു
ഇട്ട അന്പരൊടു, യാവരുമ് കാണവേ,
പട്ടിമണ്ടപമ് ഏറ്റിനൈ, ഏറ്റിനൈ
എട്ടിനോടു ഇരണ്ടുമ് അറിയേനൈയേ.

[49]
അറിവനേ! അമുതേ! അടി നായിനേന്
അറിവന് ആകക് കൊണ്ടോ, എനൈ ആണ്ടതുമ്?
അറിവു ഇലാമൈ അന്റേ കണ്ടതു, ആണ്ട നാള്?
അറിവനോ, അല്ലനോ? അരുള്, ഈചനേ!

[50]
ഈചനേ! എന് എമ്മാനേ! എന്തൈ പെരുമാന്! എന് പിറവി
നാചനേ! നാന് യാതുമ് ഒന്റു അല്ലാപ് പൊല്ലാ നായ് ആന
നീചനേനൈ ആണ്ടായ്ക്കു, നിനൈക്കമാട്ടേന് കണ്ടായേ:
തേചനേ! അമ്പലവനേ! ചെയ്വതു ഒന്റുമ് അറിയേനേ.

[51]
ചെയ്വതു അറിയാച് ചിറു നായേന്, ചെമ് പൊന് പാത മലര് കാണാപ്
പൊയ്യര് പെറുമ് പേറു അത്തനൈയുമ് പെറുതറ്കു ഉരിയേന്; പൊയ് ഇലാ
മെയ്യര് വെറി ആര് മലര്പ് പാതമ് മേവക് കണ്ടുമ്, കേട്ടിരുന്തുമ്,
പൊയ്യനേന് നാന് ഉണ്ടു, ഉടുത്തു, ഇങ്കു ഇരുപ്പതു ആനേന്: പോര് ഏറേ!

[52]
പോര് ഏറേ! നിന് പൊന് നകര്വായ് നീ പോന്തരുളി, ഇരുള് നീക്കി,
വാര് ഏറു ഇള മെന് മുലൈയാളോടു ഉടന് വന്തരുള, അരുള് പെറ്റ
ചീര് ഏറു അടിയാര് നിന് പാതമ് ചേരക് കണ്ടുമ്, കണ് കെട്ട
ഊര് ഏറു ആയ്, ഇങ്കു ഉഴല്വേനോ? കൊടിയേന് ഉയിര് താന് ഉലവാതേ!

[53]
ഉലവാക് കാലമ് തവമ് എയ്തി, ഉറുപ്പുമ് വെറുത്തു, ഇങ്കു ഉനൈക് കാണ്പാന്,
പല മാ മുനിവര് നനി വാട, പാവിയേനൈപ് പണി കൊണ്ടായ്;
മല മാക് കുരമ്പൈ ഇതു മായ്ക്ക മാട്ടേന്; മണിയേ, ഉനൈക് കാണ്പാന്,
അലവാനിറ്കുമ് അന്പു ഇലേന്; എന് കൊണ്ടു എഴുകേന്, എമ്മാനേ?

[54]
മാന് നേര് നോക്കി ഉമൈയാള് പങ്കാ! വന്തു ഇങ്കു ആട്കൊണ്ട
തേനേ! അമുതേ! കരുമ്പിന് തെളിവേ! ചിവനേ! തെന് തില്ലൈക്
കോനേ! ഉന് തന് തിരുക്കുറിപ്പുക് കൂടുവാര് നിന് കഴല് കൂട,
ഊന് ആര് പുഴുക്കൂടു ഇതു കാത്തു, ഇങ്കു ഇരുപ്പതു ആനേന്; ഉടൈയാനേ!

[55]
ഉടൈയാനേ! നിന് തനൈ ഉള്കി, ഉള്ളമ് ഉരുകുമ്, പെരുമ് കാതല്
ഉടൈയാര്, ഉടൈയായ്! നിന് പാതമ് ചേരക് കണ്ടു, ഇങ്കു ഊര് നായിന്
കടൈ ആനേന്, നെഞ്ചു ഉരുകാതേന്, കല്ലാ മനത്തേന്, കചിയാതേന്,
മുടൈ ആര് പുഴുക് കൂടു ഇതു കാത്തു, ഇങ്കു ഇരുപ്പതു ആക മുടിത്തായേ.

[56]
മുടിത്ത ആറുമ്, എന് തനക്കേ തക്കതേ; മുന്, അടിയാരൈപ്
പിടിത്ത ആറുമ്, ചോരാമല് ചോരനേന് ഇങ്കു, ഒരുത്തി വായ്
തുടിത്ത ആറുമ്, തുകില് ഇറൈയേ ചോര്ന്ത ആറുമ്, മുകമ് കുറു വേര്
പൊടിത്ത ആറുമ്, ഇവൈ ഉണര്ന്തു, കേടു എന് തനക്കേ ചൂഴ്ന്തേനേ.

[57]
തേനൈ, പാലൈ, കന്നലിന് തെളിയൈ, ഒളിയൈ, തെളിന്താര് തമ്
ഊനൈ ഉരുക്കുമ് ഉടൈയാനൈ, ഉമ്പരാനൈ, വമ്പനേന്,
നാന് നിന് അടിയേന്; നീ എന്നൈ ആണ്ടായ്,' എന്റാല്, അടിയേറ്കുത്
താനുമ് ചിരിത്തേ, അരുളലാമ് തന്മൈ ആമ്, എന് തന്മൈയേ.

[58]
തന്മൈ പിറരാല് അറിയാത തലൈവാ! പൊല്ലാ നായ് ആന
പുന്മൈയേനൈ ആണ്ടു, ഐയാ! പുറമേ പോക വിടുവായോ?
എന്നൈ നോക്കുവാര് യാരേ? എന് നാന് ചെയ്കേന്? എമ്പെരുമാന്!
പൊന്നേ തികഴുമ് തിരുമേനി എന്തായ്! എങ്കുപ് പുകുവേനേ?

[59]
പുകുവേന്, എനതേ നിന് പാതമ്; പോറ്റുമ് അടിയാര് ഉള് നിന്റു
നകുവേന്, പണ്ടു തോള് നോക്കി നാണമ് ഇല്ലാ നായിനേന്.
നെകുമ് അന്പു ഇല്ലൈ, നിനൈക് കാണ; നീ ആണ്ടു അരുള, അടിയേനുമ്
തകുവനേ? എന് തന്മൈയേ! എന്തായ്, അന്തോ! തരിയേനേ!

[60]
തരിക്കിലേന് കായ വാഴ്ക്കൈ; ചങ്കരാ, പോറ്റി! വാന
വിരുത്തനേ, പോറ്റി! എങ്കള് വിടലൈയേ, പോറ്റി! ഒപ്പു ഇല്
ഒരുത്തനേ, പോറ്റി! ഉമ്പര് തമ്പിരാന്, പോറ്റി! തില്ലൈ
നിരുത്തനേ, പോറ്റി! എങ്കള് നിന്മലാ, പോറ്റി! പോറ്റി!

[61]
പോറ്റി! ഓമ് നമച്ചിവായ! പുയങ്കനേ, മയങ്കുകിന്റേന്;
പോറ്റി! ഓമ് നമച്ചിവായ! പുകല് ഇടമ് പിറിതു ഒന്റു ഇല്ലൈ;
പോറ്റി! ഓമ് നമച്ചിവായ! പുറമ് എനൈപ് പോക്കല്, കണ്ടായ്;
പോറ്റി! ഓമ് നമച്ചിവായ! ചയ! ചയ! പോറ്റി! പോറ്റി!

[62]
പോറ്റി! എന് പോലുമ് പൊയ്യര് തമ്മൈ ആട്കൊള്ളുമ് വള്ളല്
പോറ്റി! നിന് പാതമ് പോറ്റി! നാതനേ, പോറ്റി! പോറ്റി!
പോറ്റി! നിന് കരുണൈ വെള്ളപ് പുതു മതു; പുവനമ്, നീര്, തീ,
കാറ്റു, ഇയമാനന്, വാനമ്, ഇരു ചുടര്, കടവുളാനേ!

[63]
കടവുളേ പോറ്റി! എന്നൈക് കണ്ടുകൊണ്ടു, അരുളു, പോറ്റി!
വിട, ഉളേ ഉരുക്കി എന്നൈ ആണ്ടിട വേണ്ടുമ്, പോറ്റി!
ഉടല് ഇതു കളൈന്തിട്ടു, ഒല്ലൈ ഉമ്പര് തന്തു അരുളു, പോറ്റി!
ചടൈയുളേ കങ്കൈ വൈത്ത ചങ്കരാ, പോറ്റി! പോറ്റി!

[64]
ചങ്കരാ, പോറ്റി! മറ്റു ഓര് ചരണ് ഇലേന്; പോറ്റി! കോലപ്
പൊങ്കു അരാ അല്കുല്, ചെവ് വായ്, വെള് നകൈ, കരിയ വാള് കണ്,
മങ്കൈ ഓര് പങ്ക, പോറ്റി! മാല് വിടൈ ഊര്തി, പോറ്റി!
ഇങ്കു, ഇവ് വാഴ്വു ആറ്റകില്ലേന്; എമ്പിരാന്! ഇഴിത്തിട്ടേനേ.

[65]
ഇഴിത്തനന് എന്നൈ യാനേ; എമ്പിരാന്, പോറ്റി! പോറ്റി!
പഴിത്തിലേന് ഉന്നൈ; എന്നൈ ആളുടൈപ് പാതമ് പോറ്റി!
പിഴൈത്തവൈ പൊറുക്കൈ എല്ലാമ് പെരിയവര് കടമൈ; പോറ്റി!
ഒഴിത്തിടു ഇവ് വാഴ്വു; പോറ്റി! ഉമ്പര് നാട്ടു എമ്പിരാനേ!

[66]
എമ്പിരാന്, പോറ്റി! വാനത്തവര് അവര് ഏറു, പോറ്റി!
കൊമ്പര് ആര് മരുങ്കുല് മങ്കൈ കൂറ, വെള് നീറ, പോറ്റി!
ചെമ് പിരാന്, പോറ്റി! തില്ലൈത് തിരുച്ചിറ്റമ്പലവ, പോറ്റി!
ഉമ്പരായ്, പോറ്റി! എന്നൈ ആളുടൈ ഒരുവ, പോറ്റി!

[67]
ഒരുവനേ പോറ്റി! ഒപ്പു ഇല് അപ്പനേ, പോറ്റി! വാനോര്
കുരുവനേ, പോറ്റി! എങ്കള് കോമളക് കൊഴുന്തു, പോറ്റി!
വരുക' എന്റു, എന്നൈ നിന്പാല് വാങ്കിട വേണ്ടുമ്, പോറ്റി!
തരുക നിന് പാതമ്, പോറ്റി! തമിയനേന് തനിമൈ തീര്ത്തേ.

[68]
തീര്ന്ത അന്പായ അന്പര്ക്കു അവരിനുമ് അന്പ, പോറ്റി!
പേര്ന്തുമ്, എന് പൊയ്മ്മൈ ആട്കൊണ്ടു അരുളിടുമ് പെരുമൈ, പോറ്റി!
വാര്ന്ത നഞ്ചു അയിന്റു, വാനോര്ക്കു അമുതമ് ഈ വള്ളല്, പോറ്റി!
ആര്ന്ത നിന് പാതമ്, നായേറ്കു അരുളിട വേണ്ടുമ്, പോറ്റി!

[69]
പോറ്റി! ഇപ് പുവനമ്, നീര്, തീ, കാലൊടു, വാനമ് ആനായ്;
പോറ്റി! എവ് ഉയിര്ക്കുമ് തോറ്റമ് ആകി, നീ, തോറ്റമ് ഇല്ലായ്;
പോറ്റി! എല്ലാ ഉയിര്ക്കുമ് ഈറു ആയ്, ഈറു ഇന്മൈ ആനായ്;
പോറ്റി! ഐമ് പുലന്കള് നിന്നൈപ് പുണര്കിലാപ് പുണര്ക്കൈയാനേ.

[70]
പുണര്പ്പതു ഒക്ക, എന്തൈ! എന്നൈ ആണ്ടു, പൂണ നോക്കിനായ്;
പുണര്പ്പതു അന്റു ഇതു എന്റ പോതു, നിന്നൊടു എന്നൊടു, എന് ഇതു ആമ്?
പുണര്പ്പതു ആക, അന്റു ഇതു ആക, അന്പു നിന് കഴല്കണേ
പുണര്പ്പതു ആക, അമ് കണാള, പുങ്കമ് ആന പോകമേ!

[71]
പോകമ് വേണ്ടി, വേണ്ടിലേന് പുരന്തര ആതി ഇന്പമുമ്;
ഏക! നിന് കഴല് ഇണൈ അലാതു ഇലേന്, എന് എമ്പിരാന്;
ആകമ് വിണ്ടു, കമ്പമ് വന്തു, കുഞ്ചി അഞ്ചലിക്കണേ
ആക, എന് കൈ; കണ്കള് താരൈ ആറു അതു ആക; ഐയനേ!

[72]
ഐയ, നിന്നതു അല്ലതു ഇല്ലൈ, മറ്റു ഓര് പറ്റു, വഞ്ചനേന്;
പൊയ് കലന്തതു അല്ലതു ഇല്ലൈ, പൊയ്മൈയേന്; എന് എമ്പിരാന്,
മൈ കലന്ത കണ്ണി പങ്ക, വന്തു നിന് കഴല്കണേ
മെയ് കലന്ത അന്പര് അന്പു എനക്കുമ് ആകവേണ്ടുമേ.

[73]
വേണ്ടുമ്, നിന് കഴല്കണ് അന്പു; പൊയ്മൈ തീര്ത്തു, മെയ്മ്മൈയേ
ആണ്ടുകൊണ്ടു, നായിനേനൈ, ആവ' എന്റു അരുളു, നീ;
പൂണ്ടുകൊണ്ടു അടിയനേനുമ് പോറ്റി! പോറ്റി!' എന്റുമ്, എന്റുമ്
മാണ്ടു മാണ്ടു, വന്തു വന്തു, മന്ന! നിന് വണങ്കവേ.

[74]
വണങ്കുമ് നിന്നൈ, മണ്ണുമ്, വിണ്ണുമ്; വേതമ് നാന്കുമ് ഓലമ് ഇട്ടു
ഉണങ്കുമ്, നിന്നൈ എയ്തല് ഉറ്റു, മറ്റു ഓര് ഉണ്മൈ ഇന്മൈയിന്;
വണങ്കി, യാമ്, വിടേങ്കള് എന്ന, വന്തു നിന്റു അരുളുതറ്കു,
ഇണങ്കു കൊങ്കൈ മങ്കൈ പങ്ക! എന് കൊലോ നിനൈപ്പതേ?

[75]
നിനൈപ്പതു ആക ചിന്തൈ ചെല്ലുമ് എല്ലൈ, ഏയ വാക്കിനാല്
തിനൈത്തനൈയുമ് ആവതു ഇല്ലൈ; ചൊല്ലല് ആവ കേട്പവേ;
അനൈത്തു ഉലകുമ് ആയ നിന്നൈ ഐമ് പുലന്കള് കാണ്കിലാ;
എനൈത്തു, എനൈത്തു അതു, എപ് പുറത്തതു എന്തൈ പാതമ് എയ്തവേ?

[76]
എയ്തല് ആവതു എന്റു, നിന്നൈ, എമ്പിരാന്? ഇവ് വഞ്ചനേറ്കു
ഉയ്തല് ആവതു, ഉന്കണ് അന്റി, മറ്റു ഓര് ഉണ്മൈ ഇന്മൈയിന്,
പൈതല് ആവതു എന്റു പാതുകാത്തു ഇരങ്കു; പാവിയേറ്കു
ഇഃതു അലാതു, നിന്കണ് ഒന്റുമ്വണ്ണമ് ഇല്ലൈ; ഈചനേ!

[77]
ഈചനേ! നീ അല്ലതു ഇല്ലൈ ഇങ്കുമ് അങ്കുമ് എന്പതുമ്,
പേചിനേന് ഓര് പേതമ് ഇന്മൈ പേതൈയേന്. എന് എമ്പിരാന്!
നീചനേനൈ ആണ്ടുകൊണ്ട നിന്മലാ! ഒര് നിന് അലാല്,
തേചനേ! ഓര് തേവര് ഉണ്മൈ ചിന്തിയാതു, ചിന്തൈയേ.

[78]
ചിന്തൈ, ചെയ്കൈ, കേള്വി, വാക്കു, ചീര് ഇല് ഐമ് പുലന്കളാല്,
മുന്തൈ ആന കാലമ് നിന്നൈ എയ്തിടാത മൂര്ക്കനേന്,
വെന്തു, ഐയാ, വിഴുന്തിലേന്; എന് ഉള്ളമ് വെള്കി വിണ്ടിലേന്;
എന്തൈ ആയ നിന്നൈ, ഇന്നമ് എയ്തല് ഉറ്റു, ഇരുപ്പനേ.

[79]
ഇരുപ്പു നെഞ്ച വഞ്ചനേനൈ ആണ്ടുകൊണ്ട നിന്ന താള്
കരുപ്പു മട്ടു വായ് മടുത്തു, എനൈക് കലന്തു പോകവുമ്,
നെരുപ്പുമ് ഉണ്ടു; യാനുമ് ഉണ്ടിരുന്തതു ഉണ്ടു; അതു; ആയിനുമ്,
വിരുപ്പുമ് ഉണ്ടു നിന്കണ് എന്കണ് എന്പതു എന്ന വിച്ചൈയേ!

[80]
വിച്ചുക് കേടു പൊയ്ക്കു ആകാതു എന്റു, ഇങ്കു എനൈ വൈത്തായ്;
ഇച്ചൈക്കു ആനാര് എല്ലാരുമ് വന്തു, ഉന് താള് ചേര്ന്താര്;
അച്ചത്താലേ ആഴ്ന്തിടുകിന്റേന്; ആരൂര് എമ്
പിച്ചൈത് തേവാ, എന് നാന് ചെയ്കേന്? പേചായേ.

[81]
പേചപ്പട്ടേന് നിന് അടിയാരില്; തിരുനീറേ
പൂചപ്പട്ടേന്; പൂതലരാല്, ഉന് അടിയാന് എന്റു,
ഏചപ്പട്ടേന്; ഇനിപ് പടുകിന്റതു അമൈയാതാല്;
ആചൈപ്പട്ടേന്; ആട്പട്ടേന്; ഉന് അടിയേനേ.

[82]
അടിയേന് അല്ലേന് കൊല്ലോ? താന്, എനൈ ആട്കൊണ്ടിലൈ കൊല്ലോ?
അടിയാര് ആനാര് എല്ലാരുമ് വന്തു, ഉന് താള് ചേര്ന്താര്;
ചെടി ചേര് ഉടലമ് ഇതു, നീക്ക മാട്ടേന്; എങ്കള് ചിവലോകാ!
കടിയേന് ഉന്നൈ, കണ് ആരക് കാണുമ് ആറു, കാണേനേ.

[83]
കാണുമ് ആറു കാണേന്; ഉന്നൈ അന് നാള് കണ്ടേനുമ്
പാണേ പേചി, എന് തന്നൈപ് പടുത്തതു എന്ന? പരഞ്ചോതി!
ആണേ, പെണ്ണേ, ആര് അമുതേ, അത്താ, ചെത്തേ പോയിനേന്;
ഏണ് നാണ് ഇല്ലാ നായിനേന്, എന് കൊണ്ടു എഴുകേന്, എമ്മാനേ?

[84]
മാന് നേര് നോക്കി, ഉമൈയാള് പങ്കാ, മറൈ ഈറു അറിയാ മറൈയോനേ,
തേനേ, അമുതേ, ചിന്തൈക്കു അരിയായ്, ചിറിയേന് പിഴൈ പൊറുക്കുമ്
കോനേ, ചിറിതു എന് കൊടുമൈ പറൈന്തേന്; ചിവ മാ നകര് കുറുകപ്
പോനാര് അടിയാര്; യാനുമ്, പൊയ്യുമ്, പുറമേ പോന്തോമേ.

[85]
പുറമേ പോന്തോമ് പൊയ്യുമ്, യാനുമ്; മെയ് അന്പു
പെറവേ വല്ലേന് അല്ലാ വണ്ണമ് പെറ്റേന് യാന്.
അറവേ നിന്നൈച് ചേര്ന്ത അടിയാര് മറ്റു ഒന്റു അറിയാതാര്;
ചിറവേ ചെയ്തു വഴുവാതു, ചിവനേ! നിന് താള് ചേര്ന്താരേ.

[86]
താരായ്, ഉടൈയായ്! അടിയേറ്കു ഉന് താള് ഇണൈ അന്പു;
പോരാ ഉലകമ് പുക്കാര് അടിയാര്; പുറമേ പോന്തേന് യാന്;
ഊര് ആ മിലൈക്ക, കുരുട്ടു ആ മിലൈത്താങ്കു, ഉന് താള് ഇണൈ അന്പുക്കു
ആരാ അടിയേന്, അയലേ മയല്കൊണ്ടു, അഴുകേനേ.

[87]
അഴുകേന്, നിന്പാല് അന്പു ആമ് മനമ് ആയ്; അഴല് ചേര്ന്ത
മെഴുകേ അന്നാര്, മിന് ആര്, പൊന് ആര്, കഴല് കണ്ടു
തൊഴുതേ, ഉന്നൈത് തൊടര്ന്താരോടുമ് തൊടരാതേ,
പഴുതേ പിറന്തേന്; എന് കൊണ്ടു ഉന്നൈപ് പണികേനേ?

[88]
പണിവാര് പിണി തീര്ത്തരുളി, പഴൈയ അടിയാര്ക്കു ഉന്
അണി ആര് പാതമ് കൊടുത്തി; അതുവുമ് അരിതു എന്റാല്,
തിണി ആര് മൂങ്കില് അനൈയേന്, വിനൈയൈപ് പൊടി ആക്കി,
തണി ആര് പാതമ്, വന്തു, ഒല്ലൈ താരായ്; പൊയ് തീര് മെയ്യാനേ!

[89]
യാനേ പൊയ്; എന് നെഞ്ചുമ് പൊയ്; എന് അന്പുമ് പൊയ്;
ആനാല്, വിനൈയേന് അഴുതാല്, ഉന്നൈപ് പെറലാമേ?
തേനേ, അമുതേ, കരുമ്പിന് തെളിവേ, തിത്തിക്കുമ്
മാനേ, അരുളായ് അടിയേന് ഉനൈ വന്തു ഉറുമാറേ.

[90]
മാറു ഇലാത മാക് കരുണൈ വെള്ളമേ! വന്തു മുന്തി നിന് മലര്കൊള് താള് ഇണൈ,
വേറു ഇലാപ് പതപ് പരിചു പെറ്റ, നിന് മെയ്മ്മൈ അന്പര്, ഉന് മെയ്മ്മൈ മേവിനാര്;
ഈറു ഇലാത നീ, എളിയൈ ആകി വന്തു, ഒളിചെയ് മാനിടമ് ആക, നോക്കിയുമ്,
കീറു ഇലാത നെഞ്ചു ഉടൈയ നായിനേന് കടൈയന് ആയിനേന് പട്ട കീഴ്മൈയേ.

[91]
മൈ ഇലങ്കു നല് കണ്ണി പങ്കനേ! വന്തു എനൈപ് പണികൊണ്ട പിന്, മഴക്
കൈ ഇലങ്കു പൊന് കിണ്ണമ് എന്റു അലാല്, അരിയൈ എന്റു ഉനൈക് കരുതുകിന്റിലേന്;
മെയ് ഇലങ്കു വെള് നീറ്റു മേനിയായ്, മെയ്മ്മൈ അന്പര് ഉന് മെയ്മ്മൈ മേവിനാര്;
പൊയ്യില് ഇങ്കു എനൈപ് പുകുതവിട്ടു, നീ പോവതോ? ചൊലായ്, പൊരുത്തമ് ആവതേ?

[92]
പൊരുത്തമ് ഇന്മൈയേന്; പൊയ്മ്മൈ ഉണ്മൈയേന്; പോത' എന്റു എനൈപ് പുരിന്തു നോക്കവുമ്,
വരുത്തമ് ഇന്മൈയേന്; വഞ്ചമ് ഉണ്മൈയേന്; മാണ്ടിലേന്; മലര്ക് കമല പാതനേ,
അരത്ത മേനിയായ്, അരുള്ചെയ് അന്പരുമ്, നീയുമ്, അങ്കു എഴുന്തരുളി, ഇങ്കു എനൈ
ഇരുത്തിനായ്; മുറൈയോ? എന് എമ്പിരാന്, വമ്പനേന് വിനൈക്കു ഇറുതി ഇല്ലൈയേ?

[93]
ഇല്ലൈ നിന് കഴറ്കു അന്പു അതു, എന്കണേ; ഏലമ് ഏലുമ് നല് കുഴലി പങ്കനേ!
കല്ലൈ മെന് കനി ആക്കുമ് വിച്ചൈ കൊണ്ടു, എന്നൈ നിന് കഴറ്കു അന്പന് ആക്കിനായ്;
എല്ലൈ ഇല്ലൈ നിന് കരുണൈ; എമ്പിരാന്! ഏതു കൊണ്ടു, നാന് ഏതു ചെയ്യിനുമ്,
വല്ലൈയേ എനക്കു ഇന്നുമ് ഉന് കഴല് കാട്ടി, മീട്കവുമ്, മറു ഇല് വാനനേ?

[94]
വാന നാടരുമ് അറി ഒണാത നീ, മറൈയില് ഈറുമ് മുന് തൊടര് ഒണാത നീ,
ഏനൈ നാടരുമ് തെരി ഒണാത നീ, എന്നൈ ഇന്നിതായ് ആണ്ടുകൊണ്ടവാ,
ഊനൈ നാടകമ് ആടുവിത്തവാ, ഉരുകി, നാന് ഉനൈപ് പരുക വൈത്തവാ,
ഞാന നാടകമ് ആടുവിത്തവാ നൈയ വൈയകത്തുടൈയ വിച്ചൈയേ!

[95]
വിച്ചു അതു ഇന്റിയേ, വിളൈവു ചെയ്കുവായ്; വിണ്ണുമ്, മണ്ണകമ് മുഴുതുമ്, യാവൈയുമ്,
വൈച്ചു വാങ്കുവായ്; വഞ്ചകപ് പെരുമ് പുലൈയനേനൈ, ഉന് കോയില് വായിലില്
പിച്ചന് ആക്കിനായ്; പെരിയ അന്പരുക്കു ഉരിയന് ആക്കിനായ്; താമ് വളര്ത്തതു, ഓര്
നച്ചു മാ മരമ് ആയിനുമ്, കൊലാര്; നാനുമ് അങ്ങനേ, ഉടൈയ നാതനേ!

[96]
ഉടൈയ നാതനേ, പോറ്റി! നിന് അലാല് പറ്റു, മറ്റു എനക്കു ആവതു ഒന്റു ഇനി
ഉടൈയനോ? പണി; പോറ്റി! ഉമ്പരാര് തമ് പരാ പരാ, പോറ്റി! യാരിനുമ്
കടൈയന് ആയിനേന്; പോറ്റി! എന് പെരുമ് കരുണൈയാളനേ, പോറ്റി! എന്നൈ, നിന്
അടിയന് ആക്കിനായ്; പോറ്റി! ആതിയുമ്, അന്തമ്, ആയിനായ്, പോറ്റി! അപ്പനേ!

[97]
അപ്പനേ, എനക്കു അമുതനേ, ആനന്തനേ, അകമ് നെക അള്ളൂറു തേന്
ഒപ്പനേ, ഉനക്കു ഉരിയ അന്പരില് ഉരിയനായ്, ഉനൈപ് പരുക നിന്റതു ഓര്
തുപ്പനേ, ചുടര് മുടിയനേ, തുണൈയാളനേ, തൊഴുമ്പാളര് എയ്പ്പിനില്
വൈപ്പനേ, എനൈ വൈപ്പതോ, ചൊലായ് നൈയ, വൈയകത്തു, എങ്കള് മന്നനേ?

[98]
മന്ന, എമ്പിരാന്, വരുക' എന് എനൈ; മാലുമ്, നാന്മുകത്തു ഒരുവന്, യാരിനുമ്
മുന്ന, എമ്പിരാന്, വരുക' എന് എനൈ; മുഴുതുമ് യാവൈയുമ് ഇറുതി ഉറ്റ നാള്
പിന്ന, എമ്പിരാന്, വരുക' എന് എനൈ; പെയ്കഴറ്കണ് അന്പായ്, എന് നാവിനാല്
പന്ന, എമ്പിരാന്, വരുക' എന് എനൈ പാവനാച, നിന് ചീര്കള് പാടവേ.

[99]
പാട വേണ്ടുമ് നാന്; പോറ്റി! നിന്നൈയേ പാടി, നൈന്തു നൈന്തു ഉരുകി, നെക്കു നെക്കു,
ആട വേണ്ടുമ് നാന്; പോറ്റി! അമ്പലത്തു ആടുമ് നിന് കഴല് പോതു, നായിനേന്
കൂട വേണ്ടുമ് നാന്; പോറ്റി! ഇപ് പുഴുക് കൂടു നീക്കു എനൈ; പോറ്റി! പൊയ് എലാമ്
വീട വേണ്ടുമ് നാന്; പോറ്റി! വീടു തന്തു അരുളു; പോറ്റി! നിന് മെയ്യര് മെയ്യനേ!
തിരുച്ചിറ്റമ്പലമ്. മാണിക്കവാചകര് അടികള് പോറ്റി!

[100]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.106   നീത്തല് വിണ്ണപ്പമ് - കടൈയവ നേനൈക്   (ഉത്തരകോചമങ്കൈ )

കടൈയവനേനൈക് കരുണൈയിനാല് കലന്തു, ആണ്ടുകൊണ്ട
വിടൈയവനേ, വിട്ടിടുതി കണ്ടായ്? വിറല് വേങ്കൈയിന് തോല്
ഉടൈയവനേ, മന്നുമ് ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചേ,
ചടൈയവനേ, തളര്ന്തേന്; എമ്പിരാന്, എന്നൈത് താങ്കിക്കൊള്ളേ.

[1]
കൊള് ഏര് പിളവു അകലാത് തടമ് കൊങ്കൈയര് കൊവ്വൈച് ചെവ് വായ്
വിള്ളേന് എനിനുമ്, വിടുതി കണ്ടായ്? നിന് വിഴുത് തൊഴുമ്പിന്
ഉള്ളേന്; പുറമ് അല്ലേന്; ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചേ,
കള്ളേന് ഒഴിയവുമ്, കണ്ടുകൊണ്ടു ആണ്ടതു എക് കാരണമേ?

[2]
കാര് ഉറു കണ്ണിയര് ഐമ് പുലന് ആറ്റങ്കരൈ മരമായ്
വേര് ഉറുവേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്?വിളങ്കുമ് തിരുവാ
രൂര് ഉറൈവായ്, മന്നുമ് ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചേ,
വാര് ഉറു പൂണ് മുലൈയാള് പങ്ക, എന്നൈ വളര്പ്പവനേ.

[3]
വളര്കിന്റ നിന് കരുണൈക് കൈയില് വാങ്കവുമ് നീങ്കി, ഇപ്പാല്
മിളിര്കിന്റ എന്നൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വെണ് മതിക് കൊഴുന്തു ഒന്റു
ഒളിര്കിന്റ നീള് മുടി ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചേ,
തെളികിന്റ പൊന്നുമ്, മിന്നുമ്, അന്ന തോറ്റച് ചെഴുമ് ചുടരേ.

[4]
ചെഴികിന്റ തീപ് പുകു വിട്ടിലിന്, ചില് മൊഴിയാരില് പല് നാള്
വിഴുകിന്റ എന്നൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വെറി വായ് അറുകാല്
ഉഴുകിന്റ പൂ മുടി ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചേ,
വഴി നിന്റു, നിന് അരുള് ആര് അമുതു ഊട്ട മറുത്തനനേ.

[5]
മറുത്തനന് യാന്, ഉന് അരുള് അറിയാമൈയിന്, എന് മണിയേ;
വെറുത്തു എനൈ നീ വിട്ടിടുതി കണ്ടായ്? വിനൈയിന് തൊകുതി
ഒറുത്തു, എനൈ ആണ്ടുകൊള്; ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചേ,
പൊറുപ്പര് അന്റേ പെരിയോര്, ചിറു നായ്കള് തമ് പൊയ്യിനൈയേ?

[6]
പൊയ്യവനേനൈപ് പൊരുള് എന ആണ്ടു, ഒന്റു പൊത്തിക്കൊണ്ട
മെയ്യവനേ, വിട്ടിടുതി കണ്ടായ്? വിടമ് ഉണ് മിടറ്റു
മൈയവനേ, മന്നുമ് ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചേ,
ചെയ്യവനേ, ചിവനേ, ചിറിയേന് പവമ് തീര്പ്പവനേ.

[7]
തീര്ക്കിന്റ ആറു എന് പിഴൈയൈ, നിന് ചീര് അരുള് എന്കൊല് എന്റു
വേര്ക്കിന്റ എന്നൈ വിടുതി കണ്ടായ് വിരവാര് വെരുവ
ആര്ക്കിന്റ താര് വിടൈ ഉത്തര കോച മങ്കൈക്കു അരചേ
ഈര്ക്കിന്റ അഞ്ചൊടു അച്ചമ് വിനൈയേനൈ ഇരുതലൈയേ!

[8]
ഇരുതലൈക് കൊള്ളിയിന് ഉള് എറുമ്പു ഒത്തു നിനൈപ് പിരിന്ത
വിരിതലൈയേനൈ വിടുതി കണ്ടായ് വിയന് മൂവുലകുക്കു
ഒരു തലൈവാ മന്നുമ് ഉത്തര കോച മങ്കൈക്കു അരചേ
പൊരു തലൈ മൂവിലൈ വേല് വലന് ഏന്തിപ് പൊലിപവനേ!

[9]
പൊലികിന്റ നിന് താള് പുകുതപ്പെറ്റു ആക്കൈയൈപ് പോക്കപ് പെറ്റു
മെലികിന്റ എന്നൈ വിടുതി കണ്ടായ് അളി തേര് വിളരി
ഒലി നിന്റ പൂമ് പൊഴില് ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചേ,
വലി നിന്റ തിണ് ചിലൈയാല് എരിത്തായ് പുരമ്, മാറുപട്ടേ.

[10]
മാറുപട്ടു അഞ്ചു എന്നൈ വഞ്ചിപ്പ, യാന് ഉന് മണി മലര്ത് താള്
വേറുപട്ടേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വിനൈയേന് മനത്തേ
ഊറുമ് മട്ടേ, മന്നുമ് ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചേ,
നീറു പട്ടേ ഒളി കാട്ടുമ് പൊന് മേനി നെടുന്തകൈയേ.

[11]
നെടുന്തകൈ, നീ, എന്നൈ ആട്കൊള്ള, യാന്, ഐമ് പുലന്കള് കൊണ്ടു
വിടുമ് തകൈയേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വിരവാര് വെരുവ,
അടുമ് തകൈ വേല് വല്ല ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചേ,
കടുമ് തകൈയേന് ഉണ്ണുമ് തെള് നീര് അമുതപ് പെരുമ് കടലേ.

[12]
കടലിനുള് നായ് നക്കി ആങ്കു, ഉന് കരുണൈക് കടലിന് ഉള്ളമ്
വിടല് അരിയേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വിടല് ഇല് അടിയാര്
ഉടല് ഇലമേ മന്നുമ് ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചേ,
മടലിന് മട്ടേ, മണിയേ, അമുതേ, എന് മതു വെള്ളമേ.

[13]
വെള്ളത്തുള് നാ വറ്റി ആങ്കു, ഉന് അരുള് പെറ്റുത് തുന്പത്തിന് [നിന്]റുമ്
വിള്ളക്കിലേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വിരുമ്പുമ് അടിയാര്
ഉള്ളത്തു ഉള്ളായ്, മന്നുമ് ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചേ,
കള്ളത്തു ഉളേറ്കു, അരുളായ് കളിയാത കളി, എനക്കേ.

[14]
കളിവന്ത ചിന്തൈയൊടു ഉന് കഴല് കണ്ടുമ്, കലന്തരുള
വെളി വന്തിലേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? മെയ്ച് ചുടരുക്കു എല്ലാമ്
ഒളിവന്ത പൂമ് കഴല് ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചേ,
എളിവന്ത എന്തൈ പിരാന്, എന്നൈ ആളുടൈ എന് അപ്പനേ!

[15]
എന്നൈ അപ്പാ, അഞ്ചല്,' എന്പവര് ഇന്റി, നിന്റു എയ്ത്തു അലൈന്തേന്;
മിന്നൈ ഒപ്പായ്, വിട്ടിടുതി കണ്ടായ്? ഉവമിക്കിന്, മെയ്യേ
ഉന്നൈ ഒപ്പായ്; മന്നുമ് ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചേ,
അന്നൈ ഒപ്പായ്; എനക്കു അത്തന് ഒപ്പായ്; എന് അരുമ് പൊരുളേ!

[16]
പൊരുളേ, തമിയേന് പുകല് ഇടമേ, നിന് പുകഴ് ഇകഴ്വാര്
വെരുളേ, എനൈ വിട്ടിടുതി കണ്ടായ്? മെയ്മ്മൈയാര് വിഴുങ്കുമ്
അരുളേ, അണി പൊഴില് ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചേ,
ഇരുളേ, വെളിയേ, ഇക പരമ് ആകി ഇരുന്തവനേ.

[17]
ഇരുന്തു എന്നൈ ആണ്ടുകൊള്; വിറ്റുക്കൊള്; ഒറ്റി വൈ;' എന്നിന് അല്ലാല്,
വിരുന്തിനനേനൈ, വിടുതി കണ്ടായ്? മിക്ക നഞ്ചു അമുതാ
അരുന്തിനനേ, മന്നുമ് ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചേ,
മരുന്തിനനേ, പിറവിപ് പിണിപ്പട്ടു മടങ്കിനര്ക്കേ.

[18]
മടങ്ക എന് വല് വിനൈക് കാട്ടൈ, നിന് മന് അരുള് തീക് കൊളുവുമ്
വിടങ്ക, എന്തന്നൈ വിടുതി കണ്ടായ്?എന് പിറവിയൈ വേ
രൊടുമ് കളൈന്തു ആണ്ടുകൊള്; ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചേ,
കൊടുമ് കരിക്കുന്റു ഉരിത്തു, അഞ്ചുവിത്തായ്, വഞ്ചിക് കൊമ്പിനൈയേ.

[19]
കൊമ്പര് ഇല്ലാക് കൊടിപോല്, അലമന്തനന്; കോമളമേ,
വെമ്പുകിന്റേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വിണ്ണവര് നണ്ണുകില്ലാ
ഉമ്പര് ഉള്ളായ്; മന്നുമ് ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചേ,
അമ്പരമേ, നിലനേ, അനല്, കാലൊടു, അപ്പു, ആനവനേ.

[20]
ആനൈ വെമ് പോരില്, കുറുമ് തൂറു എനപ് പുലനാല് അലൈപ്പുണ്
ടേനൈ, എന്തായ്, വിട്ടിടുതി കണ്ടായ്? വിനൈയേന് മനത്തുത്
തേനൈയുമ്, പാലൈയുമ്, കന്നലൈയുമ്, അമുതത്തൈയുമ്, ഒത്തു,
ഊനൈയുമ്, എന്പിനൈയുമ്, ഉരുക്കാനിന്റ ഒണ്മൈയനേ.

[21]
ഒണ്മൈയനേ, തിരുനീറ്റൈ ഉത്തൂളിത്തു, ഒളി മിളിരുമ്
വെണ്മൈയനേ, വിട്ടിടുതി കണ്ടായ്? മെയ് അടിയവര്കട്കു
അണ്മൈയനേ, എന്റുമ് ചേയായ് പിറര്ക്കു; അറിതറ്കു അരിതു ആമ്
പെണ്മൈയനേ, തൊന്മൈ ആണ്മൈയനേ, അലിപ് പെറ്റിയനേ.

[22]
പെറ്റതു കൊണ്ടു, പിഴൈയേ പെരുക്കി, ചുരുക്കുമ് അന്പിന്
വെറ്റു അടിയേനൈ, വിടുതി കണ്ടായ്? വിടിലോ കെടുവേന്;
മറ്റു, അടിയേന് തന്നൈ, താങ്കുനര് ഇല്ലൈ; എന് വാഴ് മുതലേ,
ഉറ്റു, അടിയേന്, മികത് തേറി നിന്റേന്; എനക്കു ഉള്ളവനേ.

[23]
ഉള്ളനവേ നിറ്ക, ഇല്ലന ചെയ്യുമ് മൈയല് തുഴനി
വെള്ളനലേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വിയന് മാത് തടക് കൈപ്
പൊള്ളല് നല് വേഴത്തു ഉരിയായ്, പുലന്, നിന്കണ് പോതല് ഒട്ടാ,
മെള്ളെനവേ മൊയ്ക്കുമ് നെയ്ക് കുടമ് തന്നൈ എറുമ്പു എനവേ.

[24]
എറുമ്പിടൈ നാങ്കൂഴ് എന, പുലനാല് അരിപ്പുണ്ടു, അലന്ത
വെറുമ് തമിയേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വെയ്യ കൂറ്റു ഒടുങ്ക,
ഉറുമ് കടിപ് പോതു അവൈയേ ഉണര്വു ഉറ്റവര് ഉമ്പര് ഉമ്പര്
പെറുമ് പതമേ, അടിയാര് പെയരാത പെരുമൈയനേ.

[25]
പെരു നീര് അറ, ചിറു മീന് തുവണ്ടു ആങ്കു, നിനൈപ് പിരിന്ത
വെരു നീര്മൈയേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വിയന് കങ്കൈ പൊങ്കി
വരുമ് നീര് മടുവുള്, മലൈച് ചിറു തോണി വടിവിന്, വെള്ളൈക്
കുരു നീര് മതി പൊതിയുമ് ചടൈ, വാനക് കൊഴു മണിയേ!

[26]
കൊഴു മണി ഏര് നകൈയാര് കൊങ്കൈക് കുന്റിടൈച് ചെന്റു, കുന്റി
വിഴുമ് അടിയേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? മെയ്മ് മുഴുതുമ് കമ്പിത്തു,
അഴുമ് അടിയാരിടൈ ആര്ത്തു വൈത്തു, ആട്കൊണ്ടരുളി, എന്നൈക്
കഴു മണിയേ, ഇന്നുമ് കാട്ടു കണ്ടായ് നിന് പുലന് കഴലേ.

[27]
പുലന്കള് തികൈപ്പിക്ക, യാനുമ് തികൈത്തു, ഇങ്കു ഒര് പൊയ്ന് നെറിക്കേ
വിലങ്കുകിന്റേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വിണ്ണുമ്, മണ്ണുമ്, എല്ലാമ്
കലങ്ക, മുന്നീര് നഞ്ചു അമുതു ചെയ്തായ്; കരുണാകരനേ!
തുലങ്കുകിന്റേന് അടിയേന്; ഉടൈയായ്, എന് തൊഴുകുലമേ.

[28]
കുലമ് കളൈന്തായ്; കളൈന്തായ് എന്നൈക് കുറ്റമ്; കൊറ്റച് ചിലൈ ആമ്
വിലങ്കല് എന്തായ്, വിട്ടിടുതി കണ്ടായ്? പൊന്നിന് മിന്നു കൊന്റൈ
അലങ്കല് അമ് താമരൈ മേനി അപ്പാ, ഒപ്പു ഇലാതവനേ,
മലങ്കള് ഐന്താല് ചുഴല്വന്, തയിരില് പൊരു മത്തു ഉറവേ.

[29]
മത്തു ഉറു തണ് തയിരിന്, പുലന് തീക് കതുവക് കലങ്കി,
വിത്തു ഉറുവേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വെണ് തലൈ മിലൈച്ചി,
കൊത്തു ഉറു പോതു മിലൈന്തു, കുടര് നെടു മാലൈ ചുറ്റി,
തത്തു ഉറു നീറുടന് ആരച് ചെമ് ചാന്തു അണി ചച്ചൈയനേ.

[30]
ചച്ചൈയനേ, മിക്ക തണ് പുനല്, വിണ്, കാല്, നിലമ്, നെരുപ്പു, ആമ്
വിച്ചൈയനേ, വിട്ടിടുതി കണ്ടായ്? വെളിയായ്, കരിയായ്,
പച്ചൈയനേ, ചെയ്യ മേനിയനേ, ഒണ് പട അരവക്
കച്ചൈയനേ കടന്തായ് തടമ് താള അടല് കരിയേ.

[31]
അടല് കരി പോല്, ഐമ് പുലന്കളുക്കു അഞ്ചി അഴിന്ത എന്നൈ
വിടറ്കു അരിയായ്, വിട്ടിടുതി കണ്ടായ്? വിഴുത് തൊണ്ടര്ക്കു അല്ലാല്
തൊടറ്കു അരിയായ്, ചുടര് മാ മണിയേ, ചുടു തീച് ചുഴല,
കടല് കരിതു ആയ് എഴു നഞ്ചു അമുതു ആക്കുമ് കറൈക്കണ്ടനേ.

[32]
കണ്ടതു ചെയ്തു, കരുണൈ മട്ടുപ് പരുകിക് കളിത്തു,
മിണ്ടുകിന്റേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? നിന് വിരൈ മലര്ത് താള്
പണ്ടു തന്താല് പോല് പണിത്തു, പണിചെയക് കൂവിത്തു, എന്നൈക്
കൊണ്ടു, എന് എന്തായ്, കളൈയായ് കളൈ ആയ കുതുകുതുപ്പേ.

[33]
കുതുകുതുപ്പു ഇന്റി നിന്റു, എന് കുറിപ്പേ ചെയ്തു, നിന് കുറിപ്പില്
വിതുവിതുപ്പേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വിരൈ ആര്ന്തു, ഇനിയ
മതു മതുപ് പോന്റു, എന്നൈ വാഴൈപ് പഴത്തിന് മനമ് കനിവിത്തു,
എതിര്വതു എപ്പോതു? പയില്വി, കയിലൈപ് പരമ്പരനേ!

[34]
പരമ്പരനേ, നിന് പഴ അടിയാരൊടുമ് എന് പടിറു
വിരുമ്പു അരനേ, വിട്ടിടുതി കണ്ടായ്? മെന് മുയല് കറൈയിന്
അരുമ്പു, അര, നേര് വൈത്തു അണിന്തായ്, പിറവി ഐ വായ് അരവമ്
പൊരുമ്, പെരുമാന് വിനൈയേന് മനമ് അഞ്ചി, പൊതുമ്പു ഉറവേ.

[35]
പൊതുമ്പു ഉറു തീപ്പോല് പുകൈന്തു എരിയ, പുലന് തീക് കതുവ,
വെതുമ്പുറുവേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വിരൈ ആര് നറവമ്
തതുമ്പുമ് മന്താരത്തില് താരമ് പയിന്റു, മന്തമ് മുരല് വണ്ടു
അതുമ്പുമ്, കൊഴുമ് തേന് അവിര് ചടൈ വാനത്തു അടല് അരൈചേ.

[36]
അരൈചേ, അറിയാച് ചിറിയേന് പിഴൈക്കു അഞ്ചല്' എന്നിന് അല്ലാല്,
വിരൈ ചേര് മുടിയായ്, വിടുതി കണ്ടായ്? വെള് നകൈ, കരുമ് കണ്,
തിരൈ ചേര് മടന്തൈ മണന്ത തിരുപ് പൊന് പതപ് പുയങ്കാ,
വരൈ ചേര്ന്തു അടര്ന്തു എന്ന, വല് വിനൈ താന് വന്തു അടര്വനവേ.

[37]
അടര് പുലനാല്, നിന് പിരിന്തു അഞ്ചി, അമ് ചൊല് നല്ലാര് അവര് തമ്
വിടര് വിടലേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വിരിന്തേ എരിയുമ്
ചുടര് അനൈയായ്, ചുടുകാട്ടു അരചേ, തൊഴുമ്പര്ക്കു അമുതേ,
തൊടര്വു അരിയായ്, തമിയേന് തനി നീക്കുമ് തനിത് തുണൈയേ.

[38]
തനിത് തുണൈ നീ നിറ്ക, യാന് തരുക്കി, തലൈയാല് നടന്ത
വിനൈത് തുണൈയേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വിനൈയേനുടൈയ
മനത് തുണൈയേ, എന് തന് വാഴ് മുതലേ, എനക്കു എയ്പ്പില് വൈപ്പേ,
തിനൈത്തുണൈയേനുമ് പൊറേന്, തുയര് ആക്കൈയിന് തിണ് വലൈയേ.

[39]
വലൈത്തലൈ മാന് അന്ന നോക്കിയര് നോക്കിന് വലൈയില് പട്ടു,
മിലൈത്തു അലൈന്തേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വെള് മതിയിന് ഒറ്റൈക്
കലൈത് തലൈയായ്, കരുണാകരനേ, കയിലായമ് എന്നുമ്
മലൈത് തലൈവാ, മലൈയാള് മണവാള, എന് വാഴ് മുതലേ.

[40]
മുതലൈച് ചെവ് വായ്ച്ചിയര് വേട്കൈ വെന്നീരില് കടിപ്പ മൂഴ്കി,
വിതലൈച് ചെയ്വേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വിടക്കു ഊന് മിടൈന്ത
ചിതലൈച് ചെയ് കായമ് പൊറേന്; ചിവനേ, മുറൈയോ? മുറൈയോ?
തിതലൈച് ചെയ് പൂണ് മുലൈ മങ്കൈ പങ്കാ, എന് ചിവകതിയേ!

[41]
കതി അടിയേറ്കു ഉന് കഴല് തന്തരുളവുമ്, ഊന് കഴിയാ
വിതി അടിയേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വെള് തലൈ മുഴൈയില്
പതി ഉടൈ വാള് അരപ് പാര്ത്തു, ഇറൈ പൈത്തുച് ചുരുങ്ക, അഞ്ചി,
മതി നെടു നീരില് കുളിത്തു, ഒളിക്കുമ് ചടൈ മന്നവനേ.

[42]
മന്നവനേ, ഒന്റുമ് ആറു അറിയാച് ചിറിയേന് മകിഴ്ച്ചി
മിന്നവനേ, വിട്ടിടുതി കണ്ടായ്? മിക്ക വേത മെയ്ന് നൂല്
ചൊന്നവനേ, ചൊല് കഴിന്തവനേ, കഴിയാത് തൊഴുമ്പര്
മുന്നവനേ, പിന്നുമ് ആനവനേ, ഇമ് മുഴുതൈയുമേ.

[43]
മുഴുതു അയില് വേല് കണ്ണിയര് എന്നുമ് മൂരിത് തഴല് മുഴുകുമ്
വിഴുതു അനൈയേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? നിന് വെറി മലര്ത് താള്
തൊഴുതു ചെല് വാനത് തൊഴുമ്പരില് കൂട്ടിടു; ചോത്തമ്' പിരാന്;
പഴുതു ചെയ്വേനൈ വിടേല്; ഉടൈയായ്, ഉന്നൈപ് പാടുവനേ.

[44]
പാടിറ്റിലേന്; പണിയേന്; മണി, നീ ഒളിത്തായ്ക്കുപ് പച്ചൂന്
വീടിറ്റിലേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വിയന്തു, ആങ്കു അലറിത്
തേടിറ്റിലേന്; ചിവന് എവ് ഇടത്താന്? എവര് കണ്ടനര്?' എന്റു
ഓടിറ്റിലേന്; കിടന്തു ഉള് ഉരുകേന്; നിന്റു ഉഴൈത്തനനേ.

[45]
ഉഴൈതരു നോക്കിയര് കൊങ്കൈ, പലാപ്പഴത്തു ഈയിന് ഒപ്പായ്,
വിഴൈതരുവേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വിടിന്, വേലൈ നഞ്ചു ഉണ്
മഴൈതരു കണ്ടന്, കുണമ് ഇലി, മാനിടന്, തേയ് മതിയന്
പഴൈതരു മാ പരന്' എന്റു എന്റു അറൈവന്, പഴിപ്പിനൈയേ.

[46]
പഴിപ്പു ഇല് നിന് പാതപ് പഴമ് തൊഴുമ്പു എയ്തി, വിഴ, പഴിത്തു,
വിഴിത്തിരുന്തേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വെണ് മണിപ് പണിലമ്
കൊഴിത്തു, മന്താരമ് മന്താകിനി നുന്തുമ്, പന്തപ് പെരുമൈ
തഴിച് ചിറൈ നീരില്, പിറൈക് കലമ് ചേര്തരു താരവനേ.

[47]
താരകൈ പോലുമ് തലൈത് തലൈ മാലൈ, തഴല് അരപ് പൂണ്
വീര, എന് തന്നൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വിടിന്, എന്നൈ മിക്കാര്
ആര് അടിയാന്' എന്നിന്, ഉത്തരകോചമങ്കൈക്കു അരചിന്
ചീര് അടിയാര് അടിയാന്' എന്റു, നിന്നൈച് ചിരിപ്പിപ്പനേ.

[48]
ചിരിപ്പിപ്പന്, ചീറുമ് പിഴൈപ്പൈ; തൊഴുമ്പൈയുമ് ഈചറ്കു' എന്റു
വിരിപ്പിപ്പന്; എന്നൈ വിടുതി കണ്ടായ്? വിടിന്, വെമ് കരിയിന്
ഉരിപ് പിച്ചന്, തോല് ഉടൈപ് പിച്ചന്, നഞ്ചു ഊണ് പിച്ചന്, ഊര്ച് ചുടുകാട്ടു
എരിപ് പിച്ചന്, എന്നൈയുമ് ആളുടൈപ് പിച്ചന്' എന്റു ഏചുവനേ.

[49]
ഏചിനുമ്, യാന്, ഉന്നൈ ഏത്തിനുമ്, എന് പിഴൈക്കേ കുഴൈന്തു
വേചറുവേനൈ വിടുതി കണ്ടായ്? ചെമ് പവള വെറ്പിന്
തേചു ഉടൈയായ്; എന്നൈ ആളുടൈയായ്; ചിറ്റുയിര്ക്കു ഇരങ്കി,
കായ് ചിന ആലമ് ഉണ്ടായ് അമുതു ഉണ്ണക് കടൈയവനേ.
തിരുച്ചിറ്റമ്പലമ്. മാണിക്കവാചകര് അടികള് പോറ്റി!

[50]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.107   തിരുവെമ്പാവൈ - ആതിയുമ് അന്തമുമ്   (തിരുവണ്ണാമലൈ )

ആതിയുമ് അന്തമുമ് ഇല്ലാ അരുമ് പെരുമ്
ചോതിയൈ യാമ് പാടക് കേട്ടേയുമ്, വാള് തടമ് കണ്
മാതേ! വളരുതിയോ? വന് ചെവിയോ നിന് ചെവി താന്?
മാ തേവന് വാര് കഴല്കള് വാഴ്ത്തിയ വാഴ്ത്തു ഒലി പോയ്
വീതിവായ്ക് കേട്ടലുമേ, വിമ്മി വിമ്മി, മെയ്മ്മറന്തു,
പോതു ആര് അമളിയിന്മേല് നിന്റുമ് പുരണ്ടു, ഇങ്ങന്
ഏതേനുമ് ആകാള്, കിടന്താള്; എന്നേ! എന്നേ!
ഈതേ എമ് തോഴി പരിചു?' ഏല് ഓര് എമ്പാവായ്!

[1]
പാചമ് പരഞ്ചോതിക്കു എന്പായ്, ഇരാപ് പകല് നാമ്
പേചുമ്പോതു; എപ്പോതു ഇപ് പോതു ആര് അമളിക്കേ
നേചമുമ് വൈത്തനൈയോ? നേരിഴൈയായ്!' നേരിഴൈയീര്!
ചീ! ചീ! ഇവൈയുമ് ചിലവോ? വിളൈയാടി
ഏചുമ് ഇടമ് ഈതോ? വിണ്ണோര്കള് ഏത്തുതറ്കുക്
കൂചുമ് മലര്പ് പാതമ് തന്തരുള വന്തരുളുമ്
തേചന്, ചിവലോകന്, തില്ലൈച് ചിറ്റമ്പലത്തുള്
ഈചനാര്ക്കു അന്പു ആര്? യാമ് ആര്?' ഏല് ഓര് എമ്പാവായ്!

[2]
മുത്തു അന്ന വെള് നകൈയായ്! മുന് വന്തു, എതിര് എഴുന്തു, എന്
അത്തന്, ആനന്തന്, അമുതന് എന്റു അള്ളൂറിത്
തിത്തിക്കപ് പേചുവായ്, വന്തു ഉന് കടൈ തിറവായ്'.
പത്തു ഉടൈയീര്! ഈചന് പഴ അടിയീര്! പാങ്കു ഉടൈയീര്!
പുത്തു അടിയോമ് പുന്മൈ തീര്ത്തു ആട്കൊണ്ടാല്, പൊല്ലാതോ?'
എത്തോ നിന് അന്പുടൈമൈ? എല്ലോമ് അറിയോമോ?'
ചിത്തമ് അഴകിയാര് പാടാരോ, നമ് ചിവനൈ?'
ഇത്തനൈയുമ് വേണ്ടുമ് എമക്കു' ഏല് ഓര് എമ്പാവായ്!

[3]
ഒള് നിത്തില നകൈയായ്! ഇന്നമ് പുലര്ന്തിന്റോ?'
വണ്ണക് കിളി മൊഴിയാര് എല്ലാരുമ് വന്താരോ?'
എണ്ണിക്കൊടു ഉള്ളവാ ചൊല്ലുകോമ്: അവ്വളവുമ്
കണ്ണൈത് തുയിന്റു, അവമേ കാലത്തൈപ് പോക്കാതേ'
വിണ്ണുക്കു ഒരു മരുന്തൈ, വേത വിഴുപ് പൊരുളൈ,
കണ്ണുക്കു ഇനിയാനൈ, പാടിക് കചിന്തു, ഉള്ളമ്
ഉള് നെക്കു, നിന്റു ഉരുക, യാമ് മാട്ടോമ്; നീയേ വന്തു
എണ്ണി, കുറൈയില്, തുയില്' ഏല് ഓര് എമ്പാവായ്!

[4]
മാല് അറിയാ, നാന്മുകനുമ് കാണാ, മലൈയിനൈ, നാമ്
പോല് അറിവോമ്, എന്റു ഉള്ള പൊക്കങ്കളേ പേചുമ്
പാല് ഊറു തേന് വായ്പ് പടിറീ! കടൈ തിറവായ്.
ഞാലമേ, വിണ്ണേ, പിറവേ, അറിവു അരിയാന്
കോലമുമ്, നമ്മൈ ആട്കൊണ്ടരുളിക് കോതാട്ടുമ്
ചീലമുമ് പാടി, ചിവനേ! ചിവനേ! എന്റു
ഓലമ് ഇടിനുമ്, ഉണരായ്, ഉണരായ് കാണ്!
ഏലക്കുഴലി പരിചു' ഏല് ഓര് എമ്പാവായ്!

[5]
മാനേ! നീ നെന്നലൈ, നാളൈ വന്തു ഉങ്കളൈ
നാനേ എഴുപ്പുവന് എന്റലുമ്, നാണാമേ
പോന തിചൈ പകരായ്; ഇന്നമ് പുലര്ന്തിന്റോ?
വാനേ, നിലനേ, പിറവേ, അറിവു അരിയാന്
താനേ വന്തു, എമ്മൈത് തലൈയളിത്തു, ആട്കൊണ്ടരുളുമ്
വാന് വാര് കഴല് പാടി വന്തോര്ക്കു, ഉന് വായ് തിറവായ്!
ഊനേ ഉരുകായ്, ഉനക്കേ ഉറുമ്; എമക്കുമ്
ഏനോര്ക്കുമ് തമ് കോനൈപ് പാടു' ഏല് ഓര് എമ്പാവായ്!

[6]
അന്നേ, ഇവൈയുമ് ചിലവോ? പല അമരര്
ഉന്നറ്കു അരിയാന്, ഒരുവന്, ഇരുമ് ചീരാന്,
ചിന്നങ്കള് കേട്പ, ചിവന് എന്റേ വായ് തിറപ്പായ്;
തെന്നാ എന്നാ മുന്നമ്, തീ ചേര് മെഴുകു ഒപ്പായ്;
എന്നാനൈ, എന് അരൈയന്, ഇന് അമുതു, എന്റു എല്ലോമുമ്
ചൊന്നോമ് കേള്, വെവ്വേറായ്; ഇന്നമ് തുയിലുതിയോ?
വന് നെഞ്ചപ് പേതൈയര്പോല് വാളാ കിടത്തിയാല്,
എന്നേ തുയിലിന് പരിചു?' ഏല് ഓര് എമ്പാവായ്!

[7]
കോഴി ചിലമ്പ, ചിലമ്പുമ് കുരുകു എങ്കുമ്;
ഏഴില് ഇയമ്പ, ഇയമ്പുമ് വെണ് ചങ്കു എങ്കുമ്;
കേഴ് ഇല് പരഞ്ചോതി, കേഴ് ഇല് പരങ്കരുണൈ,
കേഴ് ഇല് വിഴുപ് പൊരുള്കള് പാടിനോമ്; കേട്ടിലൈയോ?
വാഴി! ഈതു എന്ന ഉറക്കമോ? വായ് തിറവായ്!
ആഴിയാന് അന്പുടൈമൈ ആമ് ആറുമ് ഇവ്വാറോ?
ഊഴി മുതല്വനായ് നിന്റ ഒരുവനൈ,
ഏഴൈ പങ്കാളനൈയേ പാടു!' ഏല് ഓര് എമ്പാവായ്!

[8]
മുന്നൈപ് പഴമ് പൊരുട്കുമ് മുന്നൈപ് പഴമ് പൊരുളേ!
പിന്നൈപ് പുതുമൈക്കുമ് പേര്ത്തുമ് അപ് പെറ്റിയനേ!
ഉന്നൈപ് പിരാനാകപ് പെറ്റ ഉന് ചീര് അടിയോമ്
ഉന് അടിയാര് താള് പണിവോമ്; ആങ്കു അവര്ക്കേ പാങ്കു ആവോമ്;
അന്നവരേ എമ് കണവര് ആവാര്; അവര് ഉകന്തു
ചൊന്ന പരിചേ തൊഴുമ്പായ്പ് പണി ചെയ്വോമ്;
ഇന്ന വകൈയേ എമക്കു എമ് കോന് നല്കുതിയേല്,
എന്ന കുറൈയുമ് ഇലോമ്' ഏല് ഓര് എമ്പാവായ്!

[9]
പാതാളമ് ഏഴിനുമ് കീഴ് ചൊല് കഴിവു പാത മലര്;
പോതു ആര് പുനൈ മുടിയുമ് എല്ലാപ് പൊരുള് മുടിവേ!
പേതൈ ഒരുപാല്; തിരുമേനി ഒന്റു അല്ലന്;
വേത മുതല്; വിണ്ണோരുമ്, മണ്ണുമ്, തുതിത്താലുമ്,
ഓത ഉലവാ ഒരു തോഴമ് തൊണ്ടര് ഉളന്;
കോതു ഇല് കുലത്തു, അരന് തന് കോയില് പിണാപ് പിള്ളൈകാള്!
ഏതു അവന് ഊര്? ഏതു അവന് പേര്? ആര് ഉറ്റാര്? ആര് അയലാര്?
ഏതു അവനൈപ് പാടുമ് പരിചു?' ഏല് ഓര് എമ്പാവായ്!

[10]
മൊയ് ആര് തടമ് പൊയ്കൈ പുക്കു, മുകേര് എന്നക്
കൈയാല് കുടൈന്തു കുടൈന്തു, ഉന് കഴല് പാടി,
ഐയാ! വഴി അടിയോമ് വാഴ്ന്തോമ് കാണ്; ആര് അഴല്പോല്
ചെയ്യാ! വെള് നീറു ആടീ! ചെല്വാ! ചിറു മരുങ്കുല്
മൈ ആര് തടമ് കണ് മടന്തൈ മണവാളാ!
ഐയാ! നീ ആട്കൊണ്ടരുളുമ് വിളൈയാട്ടില്
ഉയ്വാര്കള് ഉയ്യുമ് വകൈ എല്ലാമ്, ഉയ്ന്തു ഒഴിന്തോമ്;
എയ്യാമല് കാപ്പായ് എമൈ' ഏല് ഓര് എമ്പാവായ്!

[11]
ആര്ത്ത പിറവിത് തുയര് കെട, നാമ് ആര്ത്തു ആടുമ്
തീര്ത്തന്; നല് തില്ലൈച് ചിറ്റമ്പലത്തേ തീ ആടുമ്
കൂത്തന്; ഇവ് വാനുമ്, കുവലയമുമ്, എല്ലോമുമ്,
കാത്തുമ്, പടൈത്തുമ്, കരന്തുമ്, വിളൈയാടി,
വാര്ത്തൈയുമ് പേചി, വളൈ ചിലമ്പ, വാര് കലൈകള്
ആര്പ്പു അരവമ് ചെയ്യ, അണി കുഴല്മേല് വണ്ടു ആര്പ്പ,
പൂത് തികഴുമ് പൊയ്കൈ കുടൈന്തു, ഉടൈയാന് പൊന് പാതമ്
ഏത്തി, ഇരുമ് ചുനൈ നീര് ആടു' ഏല് ഓര് എമ്പാവായ്!

[12]
പൈമ് കുവളൈക് കാര് മലരാല്, ചെമ് കമലപ് പൈമ് പോതാല്,
അങ്കമ് കുരുകു ഇനത്താല്, പിന്നുമ് അരവത്താല്,
തമ്കണ് മലമ് കഴുവുവാര് വന്തു ചാര്തലിനാല്,
എങ്കള് പിരാട്ടിയുമ്, എമ് കോനുമ്, പോന്റു ഇചൈന്ത
പൊങ്കു മടുവില്, പുകപ് പായ്ന്തു, പായ്ന്തു, നമ്
ചങ്കമ് ചിലമ്പ; ചിലമ്പു കലന്തു ആര്പ്പ;
കൊങ്കൈകള് പൊങ്ക; കുടൈയുമ് പുനല് പൊങ്ക;
പങ്കയപ് പൂമ് പുനല് പായ്ന്തു ആടു' ഏല് ഓര് എമ്പാവായ്!

[13]
കാതു ആര് കുഴൈ ആട, പൈമ് പൂണ് കലന് ആട,
കോതൈ കുഴല് ആട, വണ്ടിന് കുഴാമ് ആട,
ചീതപ് പുനല് ആടി, ചിറ്റമ്പലമ് പാടി,
വേതപ് പൊരുള് പാടി, അപ് പൊരുള് ആമാ പാടി,
ചോതി തിറമ് പാടി, ചൂഴ് കൊന്റൈത് താര് പാടി,
ആതി തിറമ് പാടി, അന്തമ് ആമാ പാടി,
പേതിത്തു നമ്മൈ, വളര്ത്തു എടുത്ത പെയ്വളൈ തന്
പാതത് തിറമ് പാടി, ആടു' ഏല് ഓര് എമ്പാവായ്!

[14]
ഓര് ഒരു കാല് എമ്പെരുമാന് എന്റു എന്റേ, നമ് പെരുമാന്
ചീര് ഒരു കാല് വായ് ഓവാള്; ചിത്തമ് കളി കൂര,
നീര് ഒരു കാല് ഓവാ നെടുമ് താരൈ കണ് പനിപ്പ,
പാര് ഒരു കാല് വന്തനൈയാള്; വിണ്ണோരൈത് താന് പണിയാള്;
പേര് അരൈയറ്കു ഇങ്ങനേ പിത്തു ഒരുവര് ആമ് ആറുമ്
ആര് ഒരുവര്? ഇവ്വണ്ണമ് ആട്കൊള്ളുമ് വിത്തകര് താള്,
വാര് ഉരുവപ് പൂണ് മുലൈയീര്, വായ് ആര നാമ് പാടി,
ഏര് ഉരുവപ് പൂമ് പുനല് പായ്ന്തു ആടു' ഏല് ഓര് എമ്പാവായ്!

[15]
മുന്നി, കടലൈ, ചുരുക്കി എഴുന്തു, ഉടൈയാള്
എന്നത് തികഴ്ന്തു, എമ്മൈ ആളുടൈയാള് ഇട്ടിടൈയിന്
മിന്നിപ് പൊലിന്തു, എമ്പിരാട്ടി തിരുവടിമേല്
പൊന് അമ് ചിലമ്പില് ചിലമ്പി, തിരുപ് പുരുവമ്
എന്നച് ചിലൈ കുലവി, നമ്തമ്മൈ ആള് ഉടൈയാള്
തന്നില് പിരിവു ഇലാ എമ് കോമാന് അന്പര്ക്കു
മുന്നി, അവള്, നമക്കു മുന് ചുരക്കുമ് ഇന് അരുളേ
എന്നപ് പൊഴിയായ് മഴൈ' ഏല് ഓര് എമ്പാവായ്!

[16]
ചെമ് കണ് അവന്പാല്, തിചൈമുകന്പാല്, തേവര്കള്പാല്,
എങ്കുമ് ഇലാതതു ഓര് ഇന്പമ് നമ്പാലതാ,
കൊങ്കു ഉണ് കരുമ് കുഴലി! നമ് തമ്മൈക് കോതാട്ടി,
ഇങ്കു, നമ് ഇല്ലങ്കള്തോറുമ് എഴുന്തരുളി,
ചെമ് കമലപ് പൊന് പാതമ് തന്തരുളുമ് ചേവകനൈ,
അമ് കണ് അരചൈ, അടിയോങ്കട്കു ആര് അമുതൈ,
നങ്കള് പെരുമാനൈ, പാടി, നലമ് തികഴ,
പങ്കയപ് പൂമ് പുനല് പായ്ന്തു ആടു' ഏല് ഓര് എമ്പാവായ്!

[17]
അണ്ണാമലൈയാന് അടിക് കമലമ് ചെന്റു ഇറൈഞ്ചുമ്
വിണ്ണோര് മുടിയിന് മണിത് തൊകൈ വീറു അറ്റാല്പോല്,
കണ് ആര് ഇരവി കതിര് വന്തു കാര് കരപ്പ,
തണ് ആര് ഒളി മഴുങ്കി, താരകൈകള് താമ് അകല,
പെണ് ആകി, ആണ് ആയ്, അലി ആയ്, പിറങ്കു ഒലി ചേര്
വിണ് ആകി, മണ് ആകി, ഇത്തനൈയുമ് വേറു ആകി,
കണ് ആര് അമുതമുമ് ആയ്, നിന്റാന് കഴല് പാടി,
പെണ്ണേ! ഇപ് പൂമ് പുനല് പായ്ന്തു ആടു' ഏല് ഓര് എമ്പാവായ്!

[18]
ഉന് കൈയില് പിള്ളൈ ഉനക്കേ അടൈക്കലമ്, എന്റു
അങ്കു അപ് പഴഞ്ചൊല് പുതുക്കുമ് എമ് അച്ചത്താല്,
എങ്കള് പെരുമാന്, ഉനക്കു ഒന്റു ഉരൈപ്പോമ്, കേള്!
എമ് കൊങ്കൈ നിന് അന്പര് അല്ലാര് തോള് ചേരറ്ക;
എമ് കൈ ഉനക്കു അല്ലാതു എപ് പണിയുമ് ചെയ്യറ്ക;
കങ്കുല്, പകല് എമ് കണ് മറ്റു ഒന്റുമ് കാണറ്ക.
ഇങ്കു ഇപ് പരിചേ എമക്കു എമ് കോന് നല്കുതിയേല്,
എങ്കു എഴില് എന് ഞായിറു എമക്കു?' ഏല് ഓര് എമ്പാവായ്!

[19]
പോറ്റി! അരുളുക, നിന് ആതി ആമ് പാത മലര്.
പോറ്റി! അരുളുക, നിന് അന്തമ് ആമ് ചെമ് തളിര്കള്.
പോറ്റി! എല്ലാ ഉയിര്ക്കുമ് തോറ്റമ് ആമ് പൊന് പാതമ്.
പോറ്റി! എല്ലാ ഉയിര്ക്കുമ് പോകമ് ആമ് പൂമ് കഴല്കള്.
പോറ്റി! എല്ലാ ഉയിര്ക്കുമ് ഈറു ആമ് ഇണൈ അടികള്.
പോറ്റി! മാല്, നാന്മുകനുമ്, കാണാത പുണ്ടരികമ്.
പോറ്റി! യാമ് ഉയ്യ, ആട്കൊണ്ടരുളുമ് പൊന് മലര്കള്.
പോറ്റി! യാമ് മാര്കഴി നീര് ആടു' ഏല് ഓര് എമ്പാവായ്!
തിരുച്ചിറ്റമ്പലമ്. മാണിക്കവാചകര് അടികള് പോറ്റി!

[20]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.108   തിരു അമ്മാനൈ - ചെങ്കണ് നെടുമാലുഞ്   (തിരുവണ്ണാമലൈ )

ചെമ് കണ് നെടുമാലുമ് ചെന്റു ഇടന്തുമ്, കാണ്പു അരിയ
പൊങ്കു മലര്പ് പാതമ് പൂതലത്തേ പോന്തരുളി,
എങ്കള് പിറപ്പു അറുത്തിട്ടു, എമ് തരമുമ് ആട്കൊണ്ടു,
തെങ്കു തിരള് ചോലൈ, തെന്നന് പെരുന്തുറൈയാന്,
അമ് കണന്, അന്തണന് ആയ്, അറൈകൂവി, വീടു അരുളുമ്
അമ് കരുണൈ വാര് കഴലേ പാടുതുമ് കാണ്; അമ്മാനായ്!

[1]
പാരാര്, വിചുമ്പു ഉള്ളാര്, പാതാളത്താര്, പുറത്താര്,
ആരാലുമ് കാണ്ടറ്കു അരിയാന്; എമക്കു എളിയ
പേരാളന്; തെന്നന്; പെരുന്തുറൈയാന്; പിച്ചു ഏറ്റി,
വാരാ വഴി അരുളി, വന്തു, എന് ഉളമ് പുകുന്ത
ആരാ അമുതു ആയ്, അലൈ കടല്വായ് മീന് വിചിറുമ്
പേര് ആചൈ വാരിയനൈ പാടുതുമ് കാണ്; അമ്മാനായ്!

[2]
ഇന്തിരനുമ്, മാല്, അയനുമ്, ഏനോരുമ്, വാനോരുമ്,
അന്തരമേ നിറ്ക, ചിവന് അവനി വന്തരുളി,
എമ് തരമുമ് ആട്കൊണ്ടു, തോള് കൊണ്ട നീറ്റന് ആയ്;
ചിന്തനൈയൈ വന്തു ഉരുക്കുമ് ചീര് ആര് പെരുന്തുറൈയാന്,
പന്തമ് പറിയ, പരി മേല്കൊണ്ടാന്, തന്ത
അന്തമ് ഇലാ ആനന്തമ് പാടുതുമ് കാണ്; അമ്മാനായ്!

[3]
വാന് വന്ത തേവര്കളുമ്, മാല്, അയനോടു, ഇന്തിരനുമ്,
കാന് നിന്റു വറ്റിയുമ്, പുറ്റു എഴുന്തുമ്, കാണ്പു അരിയ
താന് വന്തു, നായേനൈത് തായ്പോല് തലൈയളിത്തിട്ടു,
ഊന് വന്തു ഉരോമങ്കള്, ഉള്ളേ ഉയിര്പ്പു എയ്തു
തേന് വന്തു, അമുതിന് തെളിവിന് ഒളി വന്ത,
വാന് വന്ത, വാര് കഴലേ പാടുതുമ് കാണ്; അമ്മാനായ്!

[4]
കല്ലാ മനത്തുക് കടൈപ്പട്ട നായേനൈ,
വല്ലാളന്, തെന്നന്, പെരുന്തുറൈയാന്, പിച്ചു ഏറ്റി,
കല്ലൈപ് പിചൈന്തു കനി ആക്കി, തന് കരുണൈ
വെള്ളത്തു അഴുത്തി, വിനൈ കടിന്ത വേതിയനൈ,
തില്ലൈ നകര് പുക്കു, ചിറ്റമ്പലമ് മന്നുമ്
ഒല്ലൈ വിടൈയാനൈ പാടുതുമ് കാണ്; അമ്മാനായ്!

[5]
കേട്ടായോ തോഴി! കിറി ചെയ്ത ആറു ഒരുവന്
തീട്ടു ആര് മതില് പുടൈ ചൂഴ്, തെന്നന് പെരുന്തുറൈയാന്,
കാട്ടാതന എല്ലാമ് കാട്ടി, ചിവമ് കാട്ടി,
താള് താമരൈ കാട്ടി, തന് കരുണൈത് തേന് കാട്ടി,
നാട്ടാര് നകൈ ചെയ്യ, നാമ് മേലൈ വീടു എയ്ത,
ആള് താന് കൊണ്ടു ആണ്ടവാ പാടുതുമ് കാണ്; അമ്മാനായ്!

[6]
ഓയാതേ ഉള്കുവാര് ഉള് ഇരുക്കുമ് ഉള്ളാനൈ,
ചേയാനൈ, ചേവകനൈ, തെന്നന് പെരുന്തുറൈയിന്
മേയാനൈ, വേതിയനൈ, മാതു ഇരുക്കുമ് പാതിയനൈ,
നായ് ആന നമ് തമ്മൈ ആട്കൊണ്ട നായകനൈ,
തായാനൈ, തത്തുവനൈ, താനേ ഉലകു ഏഴുമ്
ആയാനൈ, ആള്വാനൈ പാടുതുമ് കാണ്; അമ്മാനായ്!

[7]
പണ് ചുമന്ത പാടല് പരിചു പടൈത്തരുളുമ്
പെണ് ചുമന്ത പാകത്തന്, പെമ്മാന്, പെരുന്തുറൈയാന്,
വിണ് ചുമന്ത കീര്ത്തി വിയന് മണ്ടലത്തു ഈചന്,
കണ് ചുമന്ത നെറ്റിക് കടവുള്, കലി മതുരൈ
മണ് ചുമന്ത കൂലി കൊണ്ടു, അക് കോവാല് മൊത്തുണ്ടു
പുണ് ചുമന്ത പൊന് മേനി പാടുതുമ് കാണ്; അമ്മാനായ്!

[8]
തുണ്ടപ് പിറൈയാന്, മറൈയാന്, പെരുന്തുറൈയാന്,
കൊണ്ട പുരിനൂലാന്, കോല മാ ഊര്തിയാന്,
കണ്ടമ് കരിയാന്, ചെമ് മേനിയാന്, വെള് നീറ്റാന്,
അണ്ടമ് മുതല് ആയിനാന്, അന്തമ് ഇലാ ആനന്തമ്,
പണ്ടൈപ് പരിചേ, പഴ അടിയാര്ക്കു ഈന്തരുളുമ്;
അണ്ടമ് വിയപ്പു ഉറുമാ പാടുതുമ് കാണ്; അമ്മാനായ്!

[9]
വിണ് ആളുമ് തേവര്ക്കുമ് മേല് ആയ വേതിയനൈ,
മണ് ആളുമ് മന്നവര്ക്കുമ് മാണ്പു ആകി നിന്റാനൈ,
തണ് ആര് തമിഴ് അളിക്കുമ് തണ് പാണ്ടി നാട്ടാനൈ,
പെണ് ആളുമ് പാകനൈ, പേണു പെരുന്തുറൈയില്
കണ് ആര് കഴല് കാട്ടി, നായേനൈ ആട്കൊണ്ട
അണ്ണാമലൈയാനൈ പാടുതുമ് കാണ്; അമ്മാനായ്!

[10]
ചെപ്പു ആര് മുലൈ പങ്കന്, തെന്നന്, പെരുന്തുറൈയാന്,
തപ്പാമേ താള് അടൈന്താര് നെഞ്ചു ഉരുക്കുമ് തന്മൈയിനാന്,
അപ് പാണ്ടി നാട്ടൈച് ചിവലോകമ് ആക്കുവിത്ത
അപ്പു ആര് ചടൈ അപ്പന്, ആനന്ത വാര് കഴലേ
ഒപ്പു ആക ഒപ്പുവിത്ത ഉള്ളത്താര് ഉള് ഇരുക്കുമ്
അപ്പാലൈക്കു അപ്പാലൈ പാടുതുമ് കാണ്; അമ്മാനായ്!

[11]
മൈപ്പൊലിയുമ് കണ്ണി! കേള്; മാല്, അയനോടു, ഇന്തിരനുമ്,
എപ് പിറവിയുമ് തേട, എന്നൈയുമ് തന് ഇന് അരുളാല്
ഇപ് പിറവി ആട്കൊണ്ടു, ഇനിപ് പിറവാമേ കാത്തു
മെയ്പ്പൊരുള്കണ് തോറ്റമ് ആയ് മെയ്യേ നിലൈപേറു ആയ്
എപ്പൊരുട്കുമ് താനേ ആയ് യാവൈക്കുമ് വീടു ആകുമ്
അപ്പൊരുള് ആമ് നമ് ചിവനൈപ് പാടുതുമ് കാണ് അമ്മാനായ്!

[12]
കൈആര് വളൈ ചിലമ്പക് കാതുആര് കുഴൈ ആട
മൈആര് കുഴല് പുരഴത് തേന് പായ വണ്ടു ഒലിപ്പച്
ചെയ്യാനൈ വെണ് നീറു അണിന്താനൈച് ചേര്ന്തു അറിയാക്
കൈയാനൈ എങ്കുമ് ചെറിന്താനൈ അന്പര്ക്കു
മെയ്യാനൈ അല്ലാതാര്ക്കു അല്ലാത വേതിയനൈ
ഐയാറു അമര്ന്താനൈപ് പാടുതുമ് കാണ് അമ്മാനൈ!

[13]
ആനൈ ആയ്ക് കീടമ് ആയ് മാനുടര് ആയ്ത് തേവര് ആയ്
ഏനൈപ് പിറ ആയ്, പിറന്തു, ഇറന്തു എയ്ത്തേനൈ
ഊനൈയുമ് നിന്റു ഉരുക്കി, എന് വിനൈയൈ ഓട്ടു ഉകന്തു,
തേനൈയുമ്, പാലൈയുമ്, കന്നലൈയുമ് ഒത്തു, ഇനിയ
കോന് അവന് പോല് വന്തു, എന്നൈ, തന് തൊഴുമ്പില് കൊണ്ടരുളുമ്
വാനവന് പൂമ് കഴലേ പാടുതുമ് കാണ്; അമ്മാനായ്!

[14]
ചന്തിരനൈത് തേയ്ത്തരുളി, തക്കന് തന് വേള്വിയിനില്
ഇന്തിരനൈത് തോള് നെരിത്തിട്ടു, എച്ചന് തലൈ അരിന്തു,
അന്തരമേ ചെല്ലുമ് അലര് കതിരോന് പല് തകര്ത്തു,
ചിന്തിത് തിചൈ തിചൈയേ തേവര്കളൈ ഓട്ടു ഉകന്ത,
ചെമ് താര്പ് പൊഴില് പുടൈ ചൂഴ് തെന്നന് പെരുന്തുറൈയാന്
മന്താര മാലൈയേ പാടുതുമ് കാണ്; അമ്മാനായ്!

[15]
ഊന് ആയ്, ഉയിര് ആയ്, ഉണര്വു ആയ്, എന്നുള് കലന്തു,
തേന് ആയ്, അമുതമുമ് ആയ്, തീമ് കരുമ്പിന് കട്ടിയുമ് ആയ്,
വാനോര് അറിയാ വഴി എമക്കുത് തന്തരുളുമ്,
തേന് ആര് മലര്ക് കൊന്റൈച് ചേവകനാര്, ചീര് ഒളി ചേര്
ആനാ അറിവു ആയ്, അളവു ഇറന്ത പല് ഉയിര്ക്കുമ്
കോന് ആകി നിന്റവാ കൂറുതുമ് കാണ്; അമ്മാനായ്!

[16]
ചൂടുവേന് പൂമ് കൊന്റൈ; ചൂടിച് ചിവന് തിരള് തോള്
കൂടുവേന്; കൂടി, മുയങ്കി, മയങ്കി നിന്റു,
ഊടുവേന്; ചെവ് വായ്ക്കു ഉരുകുവേന്; ഉള് ഉരുകിത്
തേടുവേന്; തേടി, ചിവന് കഴലേ ചിന്തിപ്പേന്;
വാടുവേന്; പേര്ത്തുമ് മലര്വേന്; അനല് ഏന്തി
ആടുവാന് ചേവടിയേ പാടുതുമ് കാണ്; അമ്മാനായ്!

[17]
കിളി വന്ത ഇന് മൊഴിയാള് കേഴ് കിളരുമ് പാതിയനൈ,
വെളി വന്ത മാല്, അയനുമ്, കാണ്പു അരിയ വിത്തകനൈ,
തെളി വന്ത തേറലൈ, ചീര് ആര് പെരുന്തുറൈയില്
എളിവന്തു, ഇരുന്തു, ഇരങ്കി, എണ് അരിയ ഇന് അരുളാല്
ഒളി വന്തു, എന് ഉള്ളത്തിന് ഉള്ളേ ഒളി തികഴ,
അളി വന്ത അന്തണനൈ പാടുതുമ് കാണ്; അമ്മാനായ്!

[18]
മുന്നാനൈ, മൂവര്ക്കുമ്; മുറ്റുമ് ആയ്, മുറ്റുക്കുമ്
പിന്നാനൈ; പിഞ്ഞകനൈ; പേണു പെരുന്തുറൈയിന്
മന്നാനൈ; വാനവനൈ; മാതു ഇയലുമ് പാതിയനൈ;
തെന് ആനൈക്കാവാനൈ; തെന് പാണ്ടി നാട്ടാനൈ;
എന്നാനൈ, എന് അപ്പന്' എന്പാര്കട്കു ഇന് അമുതൈ
അന്നാനൈ; അമ്മാനൈ പാടുതുമ് കാണ്: അമ്മാനായ്!

[19]
പെറ്റി പിറര്ക്കു അരിയ പെമ്മാന്, പെരുന്തുറൈയാന്,
കൊറ്റക് കുതിരൈയിന്മേല് വന്തരുളി, തന് അടിയാര്
കുറ്റങ്കള് നീക്കി, കുണമ് കൊണ്ടു, കോതാട്ടി,
ചുറ്റിയ ചുറ്റത് തൊടര്വു അറുപ്പാന് തൊല് പുകഴേ
പറ്റി, ഇപ് പാചത്തൈപ് പറ്റു അറ നാമ് പറ്റുവാന്,
പറ്റിയ പേര് ആനന്തമ് പാടുതുമ് കാണ്; അമ്മാനായ്!
തിരുച്ചിറ്റമ്പലമ്. മാണിക്കവാചകര് അടികള് പോറ്റി!

[20]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.109   തിരുപ്പൊറ് ചുണ്ണമ് - മുത്തുനല് താമമ്പൂ   (തിരുഏകമ്പമ് (കാഞ്ചി) )

മുത്തു നല് താമമ്, പൂ മാലൈ, തൂക്കി, മുളൈക്കുടമ്, തൂപമ്, നല് തീപമ്,വൈമ്മിന്!
ചത്തിയുമ്, ചോമിയുമ്, പാര് മകളുമ്, നാ മകളോടു പല്ലാണ്ടു ഇചൈമിന്!
ചിത്തിയുമ്, കൗരിയുമ്, പാര്പ്പതിയുമ്, കങ്കൈയുമ്, വന്തു, കവരി കൊള്മിന്!
അത്തന്, ഐയാറന്, അമ്മാനൈപ് പാടി, ആട, പൊറ്ചുണ്ണമ് ഇടിത്തുമ്, നാമേ!

[1]
പൂ ഇയല് വാര് ചടൈ എമ്പിരാറ്കു, പൊന് തിരുച് ചുണ്ണമ് ഇടിക്കവേണ്ടുമ്,
മാവിന് വടു വകിര് അന്ന കണ്ണീര്! വമ്മിന്കള്, വന്തു, ഉടന് പാടുമിന്കള്;
കൂവുമിന്, തൊണ്ടര് പുറമ് നിലാമേ; കുനിമിന്, തൊഴുമിന്; എമ് കോന്, എമ് കൂത്തന്,
തേവിയുമ് താനുമ് വന്തു, എമ്മൈ ആള, ചെമ് പൊന് ചെയ് ചുണ്ണമ് ഇടിത്തുമ്, നാമേ!

[2]
ചുന്തര നീറു അണിന്തു, മെഴുകി, തൂയ പൊന് ചിന്തി, നിതി പരപ്പി,
ഇന്തിരന് കറ്പകമ് നാട്ടി, എങ്കുമ് എഴില് ചുടര് വൈത്തു, കൊടി എടുമിന്;
അന്തരര് കോന്, അയന് തന് പെരുമാന്, ആഴിയാന് നാതന്, നല് വേലന് താതൈ,
എമ് തരമ് ആള് ഉമൈയാള് കൊഴുനറ്കു, ഏയ്ന്ത പൊറ്ചുണ്ണമ് ഇടിത്തുമ്, നാമേ!
[3]
കാചു അണിമിന്കള്, ഉലക്കൈ എല്ലാമ്; കാമ്പു അണിമിന്കള്, കറൈ ഉരലൈ;
നേചമ് ഉടൈയ അടിയവര്കള് നിന്റു നിലാവുക' എന്റു വാഴ്ത്തി,
തേചമ് എല്ലാമ് പുകഴ്ന്തു ആടുമ് കച്ചിത് തിരു ഏകമ്പന് ചെമ് പൊന് കോയില് പാടി,
പാച വിനൈയൈപ് പറിത്തു നിന്റു, പാടി, പൊറ്ചുണ്ണമ് ഇടിത്തുമ്, നാമേ!

[4]
അറുകു എടുപ്പാര് അയനുമ്, അരിയുമ്; അന്റി, മറ്റു ഇന്തിരനോടു, അമരര്,
നറുമുറു തേവര് കണങ്കള് എല്ലാമ്, നമ്മില് പിന്പു അല്ലതു, എടുക്ക ഒട്ടോമ്;
ചെറിവു ഉടൈ മുമ് മതില് എയ്ത വില്ലി, തിരു ഏകമ്പന്, ചെമ് പൊന് കോയില് പാടി,
മുറുവല് ചെവ് വായിനീര്! മുക് കണ് അപ്പറ്കു, ആട, പൊറ്ചുണ്ണമ് ഇടിത്തുമ്, നാമേ!

[5]
ഉലക്കൈ പല ഓച്ചുവാര് പെരിയോര്, ഉലകമ് എലാമ് ഉരല് പോതാതു എന്റേ;
കലക്ക അടിയവര് വന്തു നിന്റാര്, കാണ ഉലകങ്കള് പോതാതു എന്റേ;
നലക്ക, അടിയോമൈ ആണ്ടുകൊണ്ടു നാള് മലര്പ് പാതങ്കള് ചൂടത് തന്ത
മലൈക്കു മരുകനൈപ് പാടിപ് പാടി, മകിഴ്ന്തു, പൊറ്ചുണ്ണമ് ഇടിത്തുമ്, നാമേ!

[6]
ചൂടകമ്, തോള് വളൈ, ആര്പ്പ ആര്പ്പ, തൊണ്ടര് കുഴാമ് എഴുന്തു ആര്പ്പ ആര്പ്പ,
നാടവര് നമ് തമ്മൈ ആര്പ്പ ആര്പ്പ, നാമുമ് അവര് തമ്മൈ ആര്പ്പ ആര്പ്പ,
പാടകമ് മെല് അടി ആര്ക്കുമ് മങ്കൈ പങ്കിനന്, എങ്കള് പരാ പരനുക്കു,
ആടക മാ മലൈ അന്ന കോവുക്കു, ആട, പൊറ്ചുണ്ണമ് ഇടിത്തുമ്, നാമേ!

[7]
വാള് തടമ് കണ് മട മങ്കൈ നല്ലീര്! വരി വളൈ ആര്പ്പ, വണ് കൊങ്കൈ പൊങ്ക,
തോള് തിരുമുണ്ടമ് തുതൈന്തു ഇലങ്ക, ചോത്തമ്, പിരാന്!' എന്റു ചൊല്ലിച് ചൊല്ലി,
നാള് കൊണ്ട നാള് മലര്പ് പാതമ് കാട്ടി, നായിന് കടൈപ്പട്ട നമ്മൈ, ഇമ്മൈ
ആട്കൊണ്ട വണ്ണങ്കള് പാടിപ് പാടി, ആട, പൊറ്ചുണ്ണമ് ഇടിത്തുമ്, നാമേ!

[8]
വൈയകമ് എല്ലാമ് ഉരല് അതു ആക, മാ മേരു എന്നുമ് ഉലക്കൈ നാട്ടി,
മെയ് എനുമ് മഞ്ചള് നിറൈയ അട്ടി, മേതകു തെന്നന്, പെരുന്തുറൈയാന്,
ചെയ്യ തിരുവടി പാടിപ് പാടി, ചെമ് പൊന് ഉലക്കൈ വലക് കൈ പറ്റി,
ഐയന്, അണി തില്ലൈവാണനുക്കേ, ആട, പൊറ്ചുണ്ണമ് ഇടിത്തുമ്, നാമേ!

[9]
മുത്തു അണി കൊങ്കൈകള് ആട ആട, മൊയ് കുഴല് വണ്ടു ഇനമ് ആട ആട,
ചിത്തമ് ചിവനൊടുമ് ആട ആട, ചെമ് കയല് കണ് പനി ആട ആട,
പിത്തു എമ്പിരാനൊടുമ് ആട ആട, പിറവി പിറരൊടുമ് ആട ആട,
അത്തന് കരുണൈയൊടു ആട ആട, ആട, പൊറ്ചുണ്ണമ് ഇടിത്തുമ്, നാമേ!

[10]
മാടു, നകൈ വാള് നിലാ എറിപ്പ, വായ് തിറന്തു അമ് പവളമ് തുടിപ്പ,
പാടുമിന്, നമ് തമ്മൈ ആണ്ട ആറുമ്, പണി കൊണ്ട വണ്ണമുമ്; പാടിപ് പാടിത്
തേടുമിന്, എമ്പെരുമാനൈ; തേടി, ചിത്തമ് കളിപ്പ, തികൈത്തു, തേറി,
ആടുമിന്; അമ്പലത്തു ആടിനാനുക്കു, ആട, പൊറ്ചുണ്ണമ് ഇടിത്തുമ്, നാമേ!

[11]
മൈ അമര് കണ്ടനൈ, വാന നാടര് മരുന്തിനൈ, മാണിക്കക് കൂത്തന് തന്നൈ,
ഐയനൈ, ഐയര് പിരാനൈ, നമ്മൈ അകപ്പടുത്തു ആട്കൊണ്ടു അരുമൈ കാട്ടുമ്
പൊയ്യര് തമ് പൊയ്യിനൈ, മെയ്യര് മെയ്യൈ; പോതു അരിക് കണ് ഇണൈ, പൊന് തൊടിത് തോള്,
പൈ അരവു അല്കുല്, മടന്തൈ നല്ലീര്! പാടി, പൊറ്ചുണ്ണമ് ഇടിത്തുമ്, നാമേ!

[12]
മിന് ഇടൈ, ചെമ് തുവര് വായ്, കരുമ് കണ്, വെള് നകൈ, പണ് അമര് മെന് മൊഴിയീര്!
എന്നുടൈ ആര് അമുതു, എങ്കള് അപ്പന്, എമ്പെരുമാന്, ഇമവാന് മകട്കുത്
തന്നുടൈക് കേള്വന്, മകന്, തകപ്പന്, തമൈയന്, എമ് ഐയന താള്കള് പാടി,
പൊന്നുടൈപ് പൂണ് മുലൈ മങ്കൈ നല്ലീര്! പൊന് തിരുച് ചുണ്ണമ് ഇടിത്തുമ്, നാമേ!

[13]
ചങ്കമ് അരറ്റ, ചിലമ്പു ഒലിപ്പ, താഴ് കുഴല് ചൂഴ്തരുമ് മാലൈ ആട,
ചെമ് കനി വായ് ഇതഴുമ് തുടിപ്പ, ചേയിഴൈയീര്! ചിവലോകമ് പാടി,
കങ്കൈ ഇരൈപ്പ അരാ ഇരൈക്കുമ് കറ്റൈച് ചടൈ മുടിയാന് കഴറ്കേ,
പൊങ്കിയ കാതലിന് കൊങ്കൈ പൊങ്ക, പൊന് തിരുച് ചുണ്ണമ് ഇടിത്തുമ്, നാമേ!

[14]
ഞാനക് കരുമ്പിന് തെളിയൈ, പാകൈ, നാടറ്കു അരിയ നലത്തൈ, നന്താത്
തേനൈ, പഴച് ചുവൈ ആയിനാനൈ, ചിത്തമ് പുകുന്തു തിത്തിക്ക വല്ല
കോനൈ, പിറപ്പു അറുത്തു, ആണ്ടുകൊണ്ട കൂത്തനൈ; നാത് തഴുമ്പു ഏറ വാഴ്ത്തി,
പാനല് തടമ് കണ് മടന്തൈ നല്ലീര്! പാടി, പൊറ്ചുണ്ണമ് ഇടിത്തുമ്, നാമേ!

[15]
ആവകൈ, നാമുമ് വന്തു, അന്പര് തമ്മോടു ആട്ചെയുമ് വണ്ണങ്കള് പാടി, വിണ്മേല്
തേവര് കനാവിലുമ് കണ്ടു അറിയാച് ചെമ് മലര്പ് പാതങ്കള് കാട്ടുമ് ചെല്വച്
ചേ വലന് ഏന്തിയ വെല് കൊടിയാന്, ചിവപെരുമാന്, പുരമ് ചെറ്റ കൊറ്റച്
ചേവകന്, നാമങ്കള് പാടിപ് പാടി, ചെമ് പൊന് ചെയ് ചുണ്ണമ് ഇടിത്തുമ്, നാമേ!

[16]
തേന് അകമ് മാ മലര്ക് കൊന്റൈ പാടി, ചിവപുരമ് പാടി, തിരുച് ചടൈമേല്
വാന് അകമ് മാ മതിപ് പിള്ളൈ പാടി, മാല് വിടൈ പാടി, വലക് കൈ ഏന്തുമ്
ഊന് അകമ് മാ മഴു, ചൂലമ്, പാടി, ഉമ്പരുമ് ഇമ്പരുമ് ഉയ്യ, അന്റു,
പോനകമ് ആക, നഞ്ചു ഉണ്ടല് പാടി, പൊന് തിരുച് ചുണ്ണമ് ഇടിത്തുമ്, നാമേ!

[17]
അയന് തലൈ കൊണ്ടു ചെണ്ടു ആടല് പാടി, അരുക്കന് എയിറു പറിത്തല് പാടി,
കയമ് തനൈക് കൊന്റു, ഉരി പോര്ത്തല് പാടി, കാലനൈക് കാലാല് ഉതൈത്തല് പാടി,
ഇയൈന്തന മുപ്പുരമ് എയ്തല് പാടി, ഏഴൈ അടിയോമൈ ആണ്ടുകൊണ്ട
നയമ് തനൈപ് പാടിനിന്റു, ആടി ആടി, നാതറ്കു, ചുണ്ണമ് ഇടിത്തുമ്, നാമേ!

[18]
വട്ട മലര്ക് കൊന്റൈ മാലൈ പാടി, മത്തമുമ് പാടി, മതിയുമ് പാടി,
ചിട്ടര്കള് വാഴുമ് തെന് തില്ലൈ പാടി, ചിറ്റമ്പലത്തു എങ്കള് ചെല്വമ് പാടി,
കട്ടിയ മാചുണക് കച്ചൈ പാടി, കങ്കണമ് പാടി, കവിത്ത കൈമ്മേല്
ഇട്ടുനിന്റു ആടുമ് അരവമ് പാടി, ഈചറ്കു, ചുണ്ണമ് ഇടിത്തുമ്, നാമേ!

[19]
വേതമുമ്, വേള്വിയുമ്, ആയിനാര്ക്കു; മെയ്മ്മൈയുമ്, പൊയ്മ്മൈയുമ്, ആയിനാര്ക്കു;
ചോതിയുമ് ആയ്, ഇരുള് ആയിനാര്ക്കു; തുന്പമുമ് ആയ്, ഇന്പമ് ആയിനാര്ക്കു;
പാതിയുമ് ആയ്, മുറ്റുമ് ആയിനാര്ക്കു; പന്തമുമ് ആയ്, വീടുമ് ആയിനാരുക്കു;
ആതിയുമ്, അന്തമുമ്, ആയിനാരുക്കു; ആട, പൊറ്ചുണ്ണമ് ഇടിത്തുമ്, നാമേ!
തിരുച്ചിറ്റമ്പലമ്. മാണിക്കവാചകര് അടികള് പോറ്റി!

[20]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.110   തിരുക്കോത്തുമ്പി - പൂവേറു കോനുമ്   (കോയില് (ചിതമ്പരമ്) )

പൂ ഏറു കോനുമ്, പുരന്തരനുമ്, പൊറ്പു അമൈന്ത
നാ ഏറു ചെല്വിയുമ്, നാരണനുമ്, നാന്മറൈയുമ്,
മാ ഏറു ചോതിയുമ്, വാനവരുമ്, താമ് അറിയാച്
ചേ ഏറു ചേവടിക്കേ ചെന്റു ഊതായ്; കോത്തുമ്പീ!

[1]
നാന് ആര്? എന് ഉള്ളമ് ആര്? ഞാനങ്കള് ആര്? എന്നൈ യാര് അറിവാര്
വാനോര് പിരാന് എന്നൈ ആണ്ടിലനേല്? മതി മയങ്കി
ഊന് ആര് ഉടൈ തലൈയില് ഉണ് പലി തേര് അമ്പലവന്
തേന് ആര് കമലമേ ചെന്റു ഊതായ്; കോത്തുമ്പീ!

[2]
തിനൈത്തനൈ ഉള്ളതു ഓര് പൂവിനില് തേന് ഉണ്ണാതേ,
നിനൈത്തൊറുമ്, കാണ്തൊറുമ്, പേചുമ്തൊറുമ്, എപ്പോതുമ്,
അനൈത്തു എലുമ്പു ഉള് നെക, ആനന്തത് തേന് ചൊരിയുമ്
കുനിപ്പു ഉടൈയാനുക്കേ ചെന്റു ഊതായ്; കോത്തുമ്പീ!

[3]
കണ്ണപ്പന് ഒപ്പതു ഓര് അന്പു ഇന്മൈ കണ്ടപിന്,
എന് അപ്പന്, എന് ഒപ്പു ഇല് എന്നൈയുമ് ആട്കൊണ്ടരുളി,
വണ്ണപ് പണിത്തു, എന്നൈ വാ' എന്റ വാന് കരുണൈച്
ചുണ്ണപ് പൊന് നീറ്ററ്കേ ചെന്റു ഊതായ്; കോത്തുമ്പീ!

[4]
അത് തേവര് തേവര്; അവര് തേവര്;' എന്റു, ഇങ്ങന്,
പൊയ്ത് തേവു പേചി, പുലമ്പുകിന്റ പൂതലത്തേ,
പത്തു ഏതുമ് ഇല്ലാതു, എന് പറ്റു അറ, നാന് പറ്റിനിന്റ
മെയ്ത് തേവര് തേവറ്കേ ചെന്റു ഊതായ്; കോത്തുമ്പീ!

[5]
വൈത്ത നിതി, പെണ്ടിര്, മക്കള്, കുലമ്, കല്വി, എന്നുമ്
പിത്ത ഉലകില്, പിറപ്പോടു ഇറപ്പു, എന്നുമ്
ചിത്ത വികാരക് കലക്കമ് തെളിവിത്ത
വിത്തകത് തേവറ്കേ ചെന്റു ഊതായ്; കോത്തുമ്പീ!

[6]
ചട്ടോ നിനൈക്ക, മനത്തു അമുതു ആമ് ചങ്കരനൈ,
കെട്ടേന്, മറപ്പേനോ? കേടുപടാത് തിരുവടിയൈ
ഒട്ടാത പാവിത് തൊഴുമ്പരൈ നാമ് ഉരു അറിയോമ്;
ചിട്ടായ ചിട്ടറ്കേ ചെന്റു ഊതായ്; കോത്തുമ്പീ!

[7]
ഒന്റു ആയ്, മുളൈത്തു, എഴുന്തു, എത്തനൈയോ കവടു വിട്ടു,
നന്റു ആക വൈത്തു, എന്നൈ നായ് ചിവികൈ ഏറ്റുവിത്ത
എന് താതൈ; താതൈക്കുമ്, എമ് അനൈക്കുമ്, തമ് പെരുമാന്!
കുന്റാത ചെല്വറ്കേ ചെന്റു ഊതായ്; കോത്തുമ്പീ!

[8]
കരണങ്കള് എല്ലാമ് കടന്തുനിന്റ കറൈ മിടറ്റന്
ചരണങ്കളേ ചെന്റു ചാര്തലുമേ, താന് എനക്കു
മരണമ്, പിറപ്പു, എന്റു, ഇവൈ ഇരണ്ടിന് മയക്കു അറുത്ത
കരുണൈക് കടലുക്കേ ചെന്റു ഊതായ്; കോത്തുമ്പീ!

[9]
നോയ് ഉറ്റു, മൂത്തു, നാന് നുന്തു കന്റായ് ഇങ്കു ഇരുന്തു,
നായ് ഉറ്റ ചെല്വമ് നയന്തു അറിയാവണ്ണമ് എല്ലാമ്,
തായ് ഉറ്റു വന്തു, എന്നൈ ആണ്ടുകൊണ്ട തന് കരുണൈത്
തേയ് ഉറ്റ ചെല്വറ്കേ ചെന്റു ഊതായ്; കോത്തുമ്പീ!

[10]
വല് നെഞ്ചക് കള്വന്, മന വലിയന്,' എന്നാതേ,
കല് നെഞ്ചു ഉരുക്കി, കരുണൈയിനാല് ആണ്ടുകൊണ്ട,
അന്നമ് തിളൈക്കുമ് അണി തില്ലൈ അമ്പലവന്
പൊന് അമ് കഴലുക്കേ ചെന്റു ഊതായ്; കോത്തുമ്പീ!

[11]
നായേനൈത് തന് അടികള് പാടുവിത്ത നായകനൈ,
പേയേനതു ഉള്ളപ് പിഴൈ പൊറുക്കുമ് പെരുമൈയനൈ,
ചീ ഏതുമ് ഇല്ലാതു എന് ചെയ് പണികള് കൊണ്ടരുളുമ്
തായ് ആന ഈചറ്കേ ചെന്റു ഊതായ്; കോത്തുമ്പീ!

[12]
നാന് തനക്കു അന്പു ഇന്മൈ, നാനുമ്, താനുമ്, അറിവോമ്;
താന് എന്നൈ ആട്കൊണ്ടതു എല്ലാരുമ് താമ് അറിവാര്;
ആന കരുണൈയുമ് അങ്കു ഉറ്റേ താന്; അവനേ
കോന് എന്നൈക് കൂട കുളിര്ന്തു ഊതായ്; കോത്തുമ്പീ!

[13]
കരു ആയ്, ഉലകിനുക്കു അപ്പുറമ് ആയ്, ഇപ് പുറത്തേ
മരു ആര് മലര്ക് കുഴല് മാതിനൊടുമ് വന്തരുളി,
അരു ആയ്, മറൈ പയില് അന്തണന് ആയ്, ആണ്ടുകൊണ്ട
തിരു ആന തേവറ്കേ ചെന്റു ഊതായ്; കോത്തുമ്പീ!

[14]
നാനുമ്, എന് ചിന്തൈയുമ്, നായകനുക്കു എവ് ഇടത്തോമ്
താനുമ്, തന് തൈയലുമ്, താഴ് ചടൈയോന് ആണ്ടിലനേല്?
വാനുമ്, തിചൈകളുമ്, മാ കടലുമ്, ആയ പിരാന്
തേന് ഉന്തു ചേവടിക്കേ ചെന്റു ഊതായ്; കോത്തുമ്പീ!

[15]
ഉള്ളപ്പടാത തിരുഉരുവൈ ഉള്ളുതലുമ്,
കള്ളപ്പടാത കളിവന്ത വാന് കരുണൈ
വെള്ളപ് പിരാന്, എമ്പിരാന്, എന്നൈ വേറേ ആട്
കൊള് അപ് പിരാനുക്കേ ചെന്റു ഊതായ്; കോത്തുമ്പീ!

[16]
പൊയ് ആയ ചെല്വത്തേ പുക്കു, അഴുന്തി, നാള്തോറുമ്
മെയ്യാക് കരുതിക് കിടന്തേനൈ, ആട്കൊണ്ട
ഐയാ! എന് ആര് ഉയിരേ! അമ്പലവാ! എന്റു, അവന് തന്
ചെയ് ആര് മലര് അടിക്കേ ചെന്റു ഊതായ്; കോത്തുമ്പീ!

[17]
തോലുമ്, തുകിലുമ്; കുഴൈയുമ്, ചുരുള് തോടുമ്;
പാല് വെള്ളൈ നീറുമ്, പചുമ് ചാന്തുമ്; പൈങ് കിളിയുമ്,
ചൂലമുമ്; തൊക്ക വളൈയുമ്; ഉടൈത് തൊന്മൈക്
കോലമേ നോക്കി കുളിര്ന്തു ഊതായ്; കോത്തുമ്പീ!

[18]
കള്വന്, കടിയന്, കലതി, ഇവന്' എന്നാതേ,
വള്ളല്, വരവര വന്തു ഒഴിന്താന് എന് മനത്തേ;
ഉള്ളത്തു ഉറു തുയര്, ഒന്റു ഒഴിയാവണ്ണമ്, എല്ലാമ്
തെള്ളുമ് കഴലുക്കേ ചെന്റു ഊതായ്; കോത്തുമ്പീ!

[19]
പൂ മേല് അയനോടു മാലുമ് പുകല് അരിതു എന്റു
ഏമാറി നിറ്ക, അടിയേന് ഇറുമാക്ക,
നായ് മേല് തവിചു ഇട്ടു, നന്റാപ് പൊരുട്പടുത്ത
തീ മേനിയാനുക്കേ ചെന്റു ഊതായ്; കോത്തുമ്പീ!

[20]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.111   തിരുത്തെള്ളേണമ് - തിരുമാലുമ് പന്റിയായ്ച്   (കോയില് (ചിതമ്പരമ്) )

തിരുമാലുമ് പന്റിയായ്ച് ചെന്റു ഉണരാത് തിരുവടിയൈ,
ഉരു നാമ് അറിയ, ഓര് അന്തണന് ആയ്, ആണ്ടുകൊണ്ടാന്;
ഒരു നാമമ്, ഓര് ഉരുവമ്, ഒന്റുമ് ഇല്ലാറ്കു, ആയിരമ്
തിരുനാമമ് പാടി, നാമ് തെള്ളേണമ് കൊട്ടാമോ!

[1]
തിരു ആര് പെരുന്തുറൈ മേയ പിരാന് എന് പിറവിക്
കരു വേര് അറുത്തപിന്, യാവരൈയുമ് കണ്ടതു ഇല്ലൈ;
അരു ആയ്, ഉരുവമുമ് ആയ പിരാന്, അവന് മരുവുമ്
തിരുവാരൂര് പാടി, നാമ് തെള്ളേണമ് കൊട്ടാമോ!

[2]
അരിക്കുമ്, പിരമറ്കുമ്, അല്ലാത തേവര്കട്കുമ്,
തെരിക്കുമ് പടിത്തു അന്റി നിന്റ ചിവമ്, വന്തു, നമ്മൈ
ഉരുക്കുമ്, പണി കൊള്ളുമ്, എന്പതു കേട്ടു, ഉലകമ് എല്ലാമ്
ചിരിക്കുമ് തിറമ് പാടി തെള്ളേണമ് കൊട്ടാമോ!

[3]
അവമ് ആയ തേവര് അവ കതിയില് അഴുന്താമേ
പവ മായമ് കാത്തു, എന്നൈ ആണ്ടുകൊണ്ട പരഞ്ചോതി
നവമ് ആയ ചെമ് ചുടര് നല്കുതലുമ്, നാമ് ഒഴിന്തു,
ചിവമ് ആനവാ പാടി തെള്ളേണമ് കൊട്ടാമോ!

[4]
അരുമന്ത തേവര്, അയന്, തിരുമാറ്കു, അരിയ ചിവമ്
ഉരുവന്തു, പൂതലത്തോര് ഉകപ്പു എയ്ത, കൊണ്ടരുളി,
കരു വെന്തു വീഴക് കടൈക്കണിത്തു, എന് ഉളമ് പുകുന്ത
തിരു വന്തവാ പാടി തെള്ളേണമ് കൊട്ടാമോ!

[5]
അരൈ ആടു നാകമ് അചൈത്ത പിരാന്, അവനിയിന്മേല്,
വരൈ ആടു മങ്കൈ തന് പങ്കൊടുമ്, വന്തു, ആണ്ട തിറമ്
ഉരൈ ആട, ഉള് ഒളി ആട, ഒള് മാ മലര്ക് കണ്കളില് നീര്
തിരൈ ആടുമാ പാടി തെള്ളേണമ് കൊട്ടാമോ!

[6]
ആ! ആ! അരി, അയന്, ഇന്തിരന്, വാനോര്ക്കു, അരിയ ചിവന്,
വാ, വാ' എന്റു, എന്നൈയുമ് പൂതലത്തേ വലിന്തു ആണ്ടുകൊണ്ടാന്;
പൂ ആര് അടിച് ചുവടു എന് തലൈമേല് പൊറിത്തലുമേ,
തേ ആനവാ പാടി തെള്ളേണമ് കൊട്ടാമോ!

[7]
കറങ്കു ഓലൈ പോല്വതുഓര് കായപ് പിറപ്പോടുഇറപ്പു എന്നുമ്,
അറമ്, പാവമ്, എന്റു ഇരണ്ടു അച്ചമ് തവിര്ത്തു, എന്നൈ ആണ്ടുകൊണ്ടാന്;
മറന്തേയുമ് തന് കഴല് നാന് മറവാവണ്ണമ് നല്കിയ, അത്
തിറമ് പാടല് പാടി, നാമ് തെള്ളേണമ് കൊട്ടാമോ!

[8]
കല് നാര് ഉരിത്തു എന്ന, എന്നൈയുമ് തന് കരുണൈയിനാല്
പൊന് ആര് കഴല് പണിത്തു, ആണ്ട പിരാന് പുകഴ് പാടി,
മിന് നേര് നുടങ്കു ഇടൈ, ചെമ് തുവര് വായ്, വെള് നകൈയീര്!
തെന്നാ, തെന്നാ' എന്റു തെള്ളേണമ് കൊട്ടാമോ!

[9]
കനവേയുമ് തേവര്കള് കാണ്പു അരിയ കനൈ കഴലോന്
പുന വേയ് അന വളൈത് തോളിയൊടുമ് പുകുന്തരുളി,
നനവേ എനൈപ് പിടിത്തു, ആട്കൊണ്ടവാ നയന്തു, നെഞ്ചമ്,
ചിന വേല് കണ് നീര് മല്ക തെള്ളേണമ് കൊട്ടാമോ!

[10]
കയല് മാണ്ട കണ്ണി തന് പങ്കന് എനൈക് കലന്തു ആണ്ടലുമേ,
അയല് മാണ്ടു, അരുവിനൈച് ചുറ്റമുമ് മാണ്ടു, അവനിയിന്മേല്
മയല് മാണ്ടു, മറ്റു ഉള്ള വാചകമ് മാണ്ടു, എന്നുടൈയ
ചെയല് മാണ്ടവാ പാടി തെള്ളേണമ് കൊട്ടാമോ!

[11]
മുത്തിക്കു ഉഴന്റു മുനിവര് കുഴാമ് നനി വാട,
അത്തിക്കു അരുളി, അടിയേനൈ ആണ്ടുകൊണ്ടു,
പത്തിക് കടലുള് പതിത്ത പരഞ്ചോതി,
തിത്തിക്കുമാ പാടി തെള്ളേണമ് കൊട്ടാമോ!

[12]
പാര് പാടുമ്, പാതാളര് പാടുമ്, വിണ്ണோര് തമ് പാടുമ്,
ആര് പാടുമ്, ചാരാ വകൈ അരുളി, ആണ്ടുകൊണ്ട
നേര് പാടല് പാടി, നിനൈപ്പു അരിയ തനിപ് പെരിയോന്
ചീര് പാടല് പാടി, നാമ് തെള്ളേണമ് കൊട്ടാമോ!

[13]
മാലേ, പിരമനേ, മറ്റു ഒഴിന്ത തേവര്കളേ,
നൂലേ, നുഴൈവുഅരിയാന് നുണ്ണിയന് ആയ്, വന്തു, അടിയേന്
പാലേ പുകുന്തു, പരിന്തു ഉരുക്കുമ് പാവകത്താല്,
ചേല് ഏര് കണ് നീര് മല്ക തെള്ളേണമ് കൊട്ടാമോ!

[14]
ഉരുകിപ് പെരുകി, ഉളമ് കുളിര മുകന്തുകൊണ്ടു,
പരുകറ്കു ഇനിയ പരമ് കരുണൈത് തടമ് കടലൈ
മരുവി, തികഴ് തെന്നന് വാര് കഴലേ നിനൈന്തു, അടിയോമ്
തിരുവൈപ് പരവി, നാമ് തെള്ളേണമ് കൊട്ടാമോ!

[15]
പുത്തന്, പുരന്തര ആതിയര്, അയന്, മാല്, പോറ്റി ചെയുമ്
പിത്തന്; പെരുന്തുറൈ മേയ പിരാന്; പിറപ്പു അറുത്ത
അത്തന്; അണി തില്ലൈ അമ്പലവന്; അരുള് കഴല്കള്
ചിത്തമ് പുകുന്തവാ തെള്ളേണമ് കൊട്ടാമോ!

[16]
ഉവലൈച് ചമയങ്കള്, ഒവ്വാത ചാത്തിരമ്, ആമ്
ചവലൈക് കടല് ഉളനായ്ക് കിടന്തു, തടുമാറുമ്
കവലൈക് കെടുത്തു, കഴല് ഇണൈകള് തന്തരുളുമ്
ചെയലൈപ് പരവി, നാമ് തെള്ളേണമ് കൊട്ടാമോ!

[17]
വാന് കെട്ടു, മാരുതമ് മായ്ന്തു, അഴല്, നീര്, മണ്, കെടിനുമ്,
താന് കെട്ടല് ഇന്റി, ചലിപ്പു അറിയാത് തന്മൈയനുക്കു,
ഊന് കെട്ടു, ഉയിര് കെട്ടു, ഉണര്വു കെട്ടു, എന് ഉള്ളമുമ് പോയ്,
നാന് കെട്ടവാ പാടി തെള്ളേണമ് കൊട്ടാമോ!

[18]
വിണ്ണோര് മുഴു മുതല്; പാതാളത്താര് വിത്തു;
മണ്ണோര് മരുന്തു; അയന്, മാല്, ഉടൈയ വൈപ്പു; അടിയോമ്
കണ് ആര, വന്തുനിന്റാന്; കരുണൈക് കഴല് പാടി,
തെന്നാ, തെന്നാ' എന്റു തെള്ളേണമ് കൊട്ടാമോ!

[19]
കുലമ് പാടി, കൊക്കു ഇറകുമ് പാടി, കോല് വളൈയാള്
നലമ് പാടി, നഞ്ചു ഉണ്ടവാ പാടി, നാള്തോറുമ്
അലമ്പു ആര് പുനല് തില്ലൈ അമ്പലത്തേ ആടുകിന്റ
ചിലമ്പു ആടല് പാടി, നാമ് തെള്ളേണമ് കൊട്ടാമോ!
. തിരുച് ചാഴല്

[20]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.112   തിരുച്ചാഴല് - പൂചുവതുമ് വെണ്ണീറു   (കോയില് (ചിതമ്പരമ്) )

പൂചുവതുമ് വെള് നീറു, പൂണ്പതുവുമ് പൊങ്കു അരവമ്,
പേചുവതുമ് തിരുവായാല് മറൈ പോലുമ്? കാണ്, ഏടീ!
പൂചുവതുമ്, പേചുവതുമ്, പൂണ്പതുവുമ്, കൊണ്ടു എന്നൈ?
ഈചന് അവന് എവ് ഉയിര്ക്കുമ് ഇയല്പു ആനാന്; ചാഴലോ!

[1]
എന് അപ്പന്, എമ്പിരാന്, എല്ലാര്ക്കുമ് താന് ഈചന്;
തുന്നമ് പെയ് കോവണമാക് കൊള്ളുമ്അതു എന്? ഏടീ!
മന്നു കലൈ, തുന്നു പൊരുള് മറൈ നാന്കേ, വാന് ചരടാ,
തന്നൈയേ കോവണമാ, ചാത്തിനന്, കാണ്; ചാഴലോ!

[2]
കോയില് ചുടുകാടു, കൊല് പുലിത് തോല് നല് ആടൈ,
തായുമ് ഇലി, തന്തൈ ഇലി, താന് തനിയന് കാണ്; ഏടീ!
തായുമ് ഇലി, തന്തൈ ഒലി, താന് തനിയന്; ആയിടിനുമ്,
കായില്, ഉലകു അനൈത്തുമ് കല് പൊടി, കാണ്; ചാഴലോ!

[3]
അയനൈ, അനങ്കനൈ, അന്തകനൈ, ചന്തിരനൈ,
വയനങ്കള് മായാ വടുച് ചെയ്താന്; കാണ്, ഏടീ!
നയനങ്കള് മൂന്റു ഉടൈയ നായകനേ തണ്ടിത്താല്,
ചയമ് അന്റോ വാനവര്ക്കു, താഴ് കുഴലായ്? ചാഴലോ!

[4]
തക്കനൈയുമ്, എച്ചനൈയുമ്, തലൈ അറുത്തു, തേവര് കണമ്
തൊക്കെന വന്തവര്തമ്മൈത് തൊലൈത്തതുതാന് എന്? ഏടീ!
തൊക്കെന വന്തവര് തമ്മൈത് തൊലൈത്തരുളി അരുള് കൊടുത്തു, അങ്കു
എച്ചനുക്കു മികൈത് തലൈ മറ്റു അരുളിനന്, കാണ്; ചാഴലോ!

[5]
അലരവനുമ്, മാലവനുമ്, അറിയാമേ, അഴല് ഉരു ആയ്,
നിലമ് മുതല്, കീഴ് അണ്ടമ് ഉറ, നിന്റതുതാന് എന്? ഏടീ!
നിലമ് മുതല്, കീഴ് അണ്ടമ് ഉറ, നിന്റിലനേല് ഇരുവരുമ് തമ്
ചലമ് മുകത്താല് ആങ്കാരമ് തവിരാര് കാണ് ചാഴലോ!

[6]
മലൈ മകളൈ ഒരു പാകമ് വൈത്തലുമേ മറ്റു ഒരുത്തി
ചലമ് മുകത്താല് അവന് ചടൈയില് പായുമ് അതു എന് ഏടീ
ചലമ് മുകത്താല് അവന് ചടൈയില് പായ്ന്തിലളേല് തരണി എല്ലാമ്
പില മുകത്തേ പുകപ്പായ്ന്തു പെരുങ്കേടു ആമ് ചാഴലോ!

[7]
കോലാലമ് ആകിക് കുരൈ കടല്വായ് അന്റു എഴുന്ത
ആലാലമ് ഉണ്ടാന് അവന് ചതുര് താന് എന് ഏടീ
ആലാലമ് ഉണ്ടിലനേല് അന്റു അയന് മാല് ഉള്ളിട്ട
മേല് ആയ തേവര് എല്ലാമ് വീടുവര് കാണ് ചാഴലോ!

[8]
തെന് പാല് ഉകന്തു ആടുമ് തില്ലൈച് ചിറ്റമ്പലവന്
പെണ് പാല് ഉകന്താന്; പെരുമ് പിത്തന്, കാണ്; ഏടീ!
പെണ് പാല് ഉകന്തിലനേല്, പേതായ്! ഇരു നിലത്തോര്
വിണ് പാല് യോകു എയ്തി, വീടുവര്, കാണ്; ചാഴലോ!

[9]
താന് അന്തമ് ഇല്ലാന്, തനൈ അടൈന്ത നായേനൈ
ആനന്ത വെള്ളത്തു അഴുന്തുവിത്താന്, കാണ്; ഏടീ!
ആനന്ത വെള്ളത്തു അഴുന്തുവിത്ത തിരുവടികള്,
വാന് ഉന്തു തേവര്കട്കു ഓര് വാന് പൊരുള്, കാണ്; ചാഴലോ!

[10]
നങ്കായ്! ഇതു എന്ന തവമ്? നരമ്പോടു, എലുമ്പു, അണിന്തു,
കങ്കാളമ് തോള്മേലേ കാതലിത്താന്, കാണ്; ഏടീ!
കങ്കാളമ് ആമാ കേള്; കാല അന്തരത്തു ഇരുവര്
തമ് കാലമ് ചെയ്യത് തരിത്തനന്, കാണ്; ചാഴലോ!

[11]
കാന് ആര് പുലിത് തോല് ഉടൈ; തലൈ ഊണ്; കാടു പതി;
ആനാല്, അവനുക്കു ഇങ്കു ആട്പടുവാര് ആര്? ഏടീ!
ആനാലുമ്, കേളായ്; അയനുമ് തിരുമാലുമ്,
വാന് നാടര് കോവുമ്, വഴി അടിയാര്; ചാഴലോ!

[12]
മലൈ അരൈയന് പൊന് പാവൈ, വാള് നുതലാള്, പെണ് തിരുവൈ
ഉലകു അറിയ, തീ വേട്ടാന് എന്നുമ്അതു എന്? ഏടീ
ഉലകു അറിയ, തീ വേളാതു ഒഴിന്തനനേല്, ഉലകു അനൈത്തുമ്,
കലൈ നവിന്റ പൊരുള്കള് എല്ലാമ് കലങ്കിടുമ്, കാണ്; ചാഴലോ!

[13]
തേന് പുക്ക തണ് പണൈ ചൂഴ് തില്ലൈച് ചിറ്റമ്പലവന്,
താന് പുക്കു നട്ടമ് പയിലുമ്അതു എന്? ഏടീ!
താന് പുക്കു നട്ടമ് പയിന്റിലനേല്, തരണി എല്ലാമ്,
ഊന് പുക്ക വേല് കാളിക്കു ഊട്ടു ആമ്, കാണ്; ചാഴലോ!

[14]
കട കരിയുമ്, പരി മാവുമ്, തേരുമ്, ഉകന്തു ഏറാതേ,
ഇടപമ് ഉകന്തു ഏറിയ ആറു, എനക്കു അറിയ ഇയമ്പു; ഏടീ!
തട മതില്കള് അവൈ മൂന്റുമ് തഴല് എരിത്ത അന് നാളില്
ഇടപമ് അതു ആയ്ത് താങ്കിനാന് തിരുമാല്, കാണ്; ചാഴലോ!

[15]
നന്റാക നാല്വര്ക്കുമ് നാന്മറൈയിന് ഉട്പൊരുളൈ,
അന്റു, ആലിന് കീഴ് ഇരുന്തു, അങ്കു, അറമ് ഉരൈത്താന്, കാണ്; ഏടീ!
അന്റു, ആലിന് കീഴ് ഇരുന്തു, അങ്കു, അറമ് ഉരൈത്താന്, ആയിടിനുമ്,
കൊന്റാന്, കാണ്, പുരമ് മൂന്റുമ് കൂട്ടോടേ; ചാഴലോ!

[16]
അമ്പലത്തേ കൂത്തു ആടി, അമുതു ചെയ്യപ് പലി തിരിയുമ്
നമ്പനൈയുമ് തേവന് എന്റു നണ്ണുമ്അതു എന്? ഏടീ!
നമ്പനൈയുമ് ആമാ കേള്; നാന്മറൈകള് താമ് അറിയാ,
എമ്പെരുമാന്, ഈചാ' എന്റു ഏത്തിന, കാണ്; ചാഴലോ!

[17]
ചലമ് ഉടൈയ ചലന്തരന് തന് ഉടല് തടിന്ത നല് ആഴി,
നലമ് ഉടൈയ നാരണറ്കു, അന്റു, അരുളിയ ആറു എന്? ഏടീ!
നലമ് ഉടൈയ നാരണന്, തന് നയനമ് ഇടന്തു, അരന് അടിക്കീഴ്
അലര് ആക ഇട, ആഴി അരുളിനന്, കാണ്; ചാഴലോ!

[18]
അമ്പരമ് ആമ്, പുള്ളിത് തോല്; ആലാലമ്, ആര് അമുതമ്;
എമ്പെരുമാന് ഉണ്ട ചതിര്, എനക്കു അറിയ ഇയമ്പുല് ഏടീ!
എമ്പെരുമാന് ഏതു ഉടുത്തു, അങ്കു ഏതു അമുതു ചെയ്തിടിനുമ്,
തമ് പെരുമൈ താന് അറിയാത് തന്മൈയന്, കാണ്; ചാഴലോ!

[19]
അരുമ് തവരുക്കു, ആലിന് കീഴ്, അറമ് മുതലാ നാന്കിനൈയുമ്
ഇരുന്തു, അവരുക്കു അരുളുമ്അതു എനക്കു അറിയ ഇയമ്പു; ഏടീ!
അരുമ് തവരുക്കു, അറമ് മുതല് നാന്കു അന്റു അരുളിച്ചെയ്തിലനേല്,
തിരുന്ത, അവരുക്കു, ഉലകു ഇയറ്കൈ തെരിയാ, കാണ്; ചാഴലോ!

[20]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.113   തിരുപ്പൂവല്ലി - ഇണൈയാര് തിരുവടി   (കോയില് (ചിതമ്പരമ്) )

ഇണൈ ആര് തിരുവടി എന് തലൈമേല് വൈത്തലുമേ,
തുണൈ ആന ചുറ്റങ്കള് അത്തനൈയുമ്, തുറന്തൊഴിന്തേന്;
അണൈ ആര് പുനല് തില്ലൈ അമ്പലത്തേ ആടുകിന്റ
പുണൈയാളന് ചീര് പാടി പൂവല്ലി കൊയ്യാമോ!

[1]
എന്തൈ, എമ് തായ്, ചുറ്റമ്, മറ്റുമ് എല്ലാമ്, എന്നുടൈയ
പന്തമ് അറുത്തു, എന്നൈ ആണ്ടുകൊണ്ട പാണ്ടിപ് പിരാന്;
അന്ത ഇടൈമരുതില്, ആനന്തത് തേന് ഇരുന്ത
പൊന്തൈപ് പരവി, നാമ് പൂവല്ലി കൊയ്യാമോ!

[2]
നായിന് കടൈപ്പട്ട നമ്മൈയുമ് ഓര് പൊരുട്പടുത്തു,
തായിന് പെരിതുമ് തയാ ഉടൈയ തമ് പെരുമാന്,
മായപ് പിറപ്പു അറുത്തു, ആണ്ടാന്; എന് വല് വിനൈയിന്
വായില് പൊടി അട്ടി പൂവല്ലി കൊയ്യാമോ!

[3]
പണ് പട്ട തില്ലൈപ് പതിക്കു അരചൈപ് പരവാതേ,
എണ് പട്ട തക്കന്, അരുക്കന്, എച്ചന്, ഇന്തു, അനല്,
വിണ് പട്ട പൂതപ് പടൈ വീരപത്തിരരാല്
പുണ് പട്ടവാ പാടി പൂവല്ലി കൊയ്യാമോ!

[4]
തേന് ആടു കൊന്റൈ ചടൈക്കു അണിന്ത ചിവപെരുമാന്
ഊന് നാടി, നാടി വന്തു, ഉട്പുകുന്താന്; ഉലകര് മുന്നേ
നാന് ആടി ആടി നിന്റു, ഓലമ് ഇട, നടമ് പയിലുമ്
വാന് നാടര് കോവുക്കേ പൂവല്ലി കൊയ്യാമോ!

[5]
എരി മൂന്റു തേവര്ക്കു ഇരങ്കി, അരുള്ചെയ്തരുളി,
ചിരമ് മൂന്റു അറ, തന് തിരുപ് പുരുവമ് നെരിത്തരുളി,
ഉരു മൂന്റുമ് ആകി, ഉണര്വു അരിതു ആമ് ഒരുവനുമേ
പുരമ് മൂന്റു എരിത്തവാ പൂവല്ലി കൊയ്യാമോ!

[6]
വണങ്ക, തലൈ വൈത്തു; വാര് കഴല്, വായ്, വാഴ്ത്ത വൈത്തു;
ഇണങ്ക, തന് ചീര് അടിയാര് കൂട്ടമുമ് വൈത്തു; എമ്പെരുമാന്,
അണങ്കോടു അണി തില്ലൈ അമ്പലത്തേ, ആടുകിന്റ
കുണമ് കൂര, പാടി, നാമ് പൂവല്ലി കൊയ്യാമോ!

[7]
നെറി ചെയ്തരുളി, തന് ചീര് അടിയാര് പൊന് അടിക്കേ
കുറി ചെയ്തുകൊണ്ടു, എന്നൈ ആണ്ട പിരാന് കുണമ് പരവി,
മുറി ചെയ്തു, നമ്മൈ മുഴുതു ഉഴറ്റുമ് പഴ വിനൈയൈക്
കിറി ചെയ്തവാ പാടി പൂവല്ലി കൊയ്യാമോ!

[8]
പല് നാള് പരവിപ് പണി ചെയ്യ, പാത മലര്
എന് ആകമ് തുന്നവൈത്ത പെരിയോന്, എഴില് ചുടര് ആയ്,
കല് നാര് ഉരിത്തു, എന്നൈ ആണ്ടുകൊണ്ടാന്; കഴല് ഇണൈകള്
പൊന് ആനവാ പാടി പൂവല്ലി കൊയ്യാമോ!

[9]
പേര് ആചൈ ആമ് ഇന്തപ് പിണ്ടമ് അറ, പെരുന്തുറൈയാന്,
ചീര് ആര് തിരുവടി എന് തലൈമേല് വൈത്ത പിരാന്,
കാര് ആര് കടല് നഞ്ചൈ ഉണ്ടു ഉകന്ത കാപാലി,
പോര് ആര് പുരമ് പാടി പൂവല്ലി കൊയ്യാമോ!

[10]
പാലുമ്, അമുതമുമ്, തേനുടന്, ആമ് പരാ പരമ് ആയ്,
കോലമ് കുളിര്ന്തു, ഉള്ളമ് കൊണ്ട പിരാന് കുരൈ കഴല്കള്
ഞാലമ് പരവുവാര് നല് നെറി ആമ്; അന് നെറിയേ
പോലുമ് പുകഴ് പാടി പൂവല്ലി കൊയ്യാമോ!

[11]
വാനവന്, മാല്, അയന്, മറ്റുമ് ഉള്ള തേവര്കട്കുമ്
കോന് അവന് ആയ് നിന്റു, കൂടല് ഇലാക് കുണക് കുറിയോന്
ആന നെടുമ് കടല് ആലാലമ് അമുതു ചെയ്യ,
പോനകമ് ആനവാ പൂവല്ലി കൊയ്യാമോ!

[12]
അന്റു, ആല നീഴല് കീഴ് അരു മറൈകള്, താന് അരുളി,
നന്റു ആക വാനവര്, മാ മുനിവര്, നാള്തോറുമ്,
നിന്റു, ആര ഏത്തുമ് നിറൈ കഴലോന്, പുനൈ കൊന്റൈപ്
പൊന് താതു പാടി, നാമ് പൂവല്ലി കൊയ്യാമോ!

[13]
പടമ് ആക, എന് ഉള്ളേ തന് ഇണൈപ് പോതു അവൈ അളിത്തു, ഇങ്കു
ഇടമ് ആകക് കൊണ്ടിരുന്ത, ഏകമ്പമ് മേയ പിരാന്,
തടമ് ആര് മതില് തില്ലൈ അമ്പലമേ താന് ഇടമാ,
നടമ് ആടുമാ പാടി പൂവല്ലി കൊയ്യാമോ!

[14]
അങ്കി, അരുക്കന്, ഇരാവണന്, അന്തകന്, കൂറ്റന്,
ചെമ് കണ് അരി, അയന്, ഇന്തിരനുമ്, ചന്തിരനുമ്,
പങ്കമ് ഇല് തക്കനുമ്, എച്ചനുമ്, തമ് പരിചു അഴിയ,
പൊങ്കിയ ചീര് പാടി, നാമ് പൂവല്ലി കൊയ്യാമോ!

[15]
തിണ് പോര് വിടൈയാന്, ചിവപുരത്താര് പോര് ഏറു,
മണ്പാല്, മതുരൈയില് പിട്ടു അമുതു ചെയ്തരുളി,
തണ്ടാലേ പാണ്ടിയന് തന്നൈപ് പണികൊണ്ട,
പുണ് പാടല് പാടി, നാമ് പൂവല്ലി കൊയ്യാമോ!

[16]
മുന് ആയ മാല് അയനുമ്, വാനവരുമ്, താനവരുമ്,
പൊന് ആര് തിരുവടി താമ് അറിയാര്; പോറ്റുവതേ?
എന് ആകമ് ഉള് പുകുന്തു ആണ്ടുകൊണ്ടാന് ഇലങ്കു അണിയാമ്
പല് നാകമ് പാടി, നാമ് പൂവല്ലി കൊയ്യാമോ!

[17]
ചീര് ആര് തിരുവടിത് തിണ് ചിലമ്പു ചിലമ്പു ഒലിക്കേ
ആരാത ആചൈ അതു ആയ്, അടിയേന് അകമ് മകിഴ,
തേര് ആര്ന്ത വീതിപ് പെരുന്തുറൈയാന് തിരു നടമ് ചെയ്
പേരാനന്തമ് പാടി പൂവല്ലി കൊയ്യാമോ!

[18]
അത്തി ഉരിത്തു, അതു പോര്ത്തരുളുമ് പെരുന്തുറൈയാന്,
പിത്ത വടിവു കൊണ്ടു, ഇവ് ഉലകില് പിള്ളൈയുമ് ആയ്,
മുത്തി മുഴു മുതല്, ഉത്തരകോചമങ്കൈ വള്ളല്,
പുത്തി പുകുന്തവാ പൂവല്ലി കൊയ്യാമോ!

[19]
മാ ആര വേറി മതുരൈനകര് പുകുന്തരുളിത്
തേവാര്ന്ത കോലത് തികഴപ് പെരുന്തുറൈയാന്
കോവാകി വന്തെമ്മൈക് കുറ്റേവല് കൊണ്ടരുളുമ്
പൂവാര് കഴല്പരവിപ് പൂവല്ലി കൊയ്യാമോ

[20]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.114   തിരുഉന്തിയാര് - വളൈന്തതു വില്ലു   (തിരുഏകമ്പമ് (കാഞ്ചി) )

വളൈന്തതു വില്ലു വിളൈന്തതു പൂചല്
ഉളൈന്തന മുപ്പുരമ് ഉന്തീപറ
ഒരുങ്കുടന് വെന്തവാ റുന്തീപറ.

[1]
ഈരമ്പു കണ്ടിലമ് ഏകമ്പര് തങ്കൈയില്
ഓരമ്പേ മുപ്പുരമ് ഉന്തീപറ
ഒന്റുമ് പെരുമികൈ ഉന്തീപറ.

[2]
തച്ചു വിടുത്തലുമ് താമടി യിട്ടലുമ്
അച്ചു മുറിന്തതെന് റുന്തീപറ
അഴിന്തന മുപ്പുരമ് ഉന്തീപറ.

[3]
ഉയ്യവല് ലാര്ഒരു മൂവരൈക് കാവല്കൊണ്ടു
എയ്യവല് ലാനുക്കേ ഉന്തീപറ
ഇളമുലൈ പങ്കന് എന്റു ഉന്തീപറ.

[4]
ചാടിയ വേള്വി ചരിന്തിടത് തേവര്കള്
ഓടിയ വാപാടി ഉന്തീപറ
ഉരുത്തിര നാതനുക്കു ഉന്തീപറ.

[5]
ആവാ തിരുമാല് അവിപ്പാകങ് കൊണ്ടന്റു
ചാവാ തിരുന്താനെന്റുന്തീപറ
ചതുര്മുകന് താതൈയെന് റുന്തീപറ.

[6]
വെയ്യവന് അങ്കി വിഴുങ്കത്തിരട്ടിയ
കൈയൈത് തറിത്താനെന് റുന്തീപറ
കലങ്കിറ്റു വേള്വിയെന് റുന്തീപറ.

[7]
പാര്പ്പതി യൈപ്പകൈ ചാറ്റിയ തക്കനൈപ്
പാര്പ്പതെന് നേയേടി ഉന്തീപറ
പണൈമുലൈ പാകനുക് കുന്തീപറ.

[8]
പുരന്തര നാരൊരു പൂങ്കുയി ലാകി
മരന്തനി ലേറിനാര് ഉന്തീപറ
വാനവര് കോനെന്റേ ഉന്തീപറ.

[9]
വെഞ്ചിന വേള്വി വിയാത്തിര നാര്തലൈ
തുഞ്ചിന വാപാടി ഉന്തീപറ
തൊടര്ന്ത പിറപ്പറ ഉന്തീപറ.

[10]
ആട്ടിന് തലൈയൈ വിതിക്കുത് തലൈയാകക്
കൂട്ടിയ വാപാടി ഉന്തീപറ
കൊങ്കൈ കുലുങ്കനിന് റുന്തീപറ.

[11]
ഉണ്ണപ് പുകുന്ത പകനൊളിത് തോടാമേ
കണ്ണൈപ് പറിത്തവാ റുന്തീപറ
കരുക്കെട നാമെല്ലാമ് ഉന്തീപറ.

[12]
നാമകള് നാചി ചിരമ്പിര മന്പടച്
ചോമന് മുകമ് നെരിത് തുന്തീപറ
തൊല്ലൈ വിനൈകെട ഉന്തീപറ.

[13]
നാന്മറൈ യോനുമകത്തിയ മാന്പടപ്
പോമ്വഴി തേടുമാ റുന്തീപറ
പുരന്തരന് വേള്വിയി ലുന്തീപറ.

[14]
ചൂരിയ നാര്തൊണ്ടൈ വായിനിറ് പറ്കളൈ
വാരി നെരിത്തവാ റുന്തീപറ
മയങ്കിറ്റു വേള്വിയെന് റുന്തീപറ.

[15]
തക്കനാ രന്റേ തലൈയിഴന് താര്തക്കന്
മക്കളൈച് ചൂഴനിന് റുന്തീപറ
മടിന്തതു വേള്വിയെന് റുന്തീപറ.

[16]
പാലക നാര്ക്കന്റു പാറ്കടല് ഈന്തിട്ട
കോലച് ചടൈയറ്കേ യുന്തീപറ
കുമരന്തന് താതൈക്കേ ഉന്തീപറ.

[17]
നല്ല മലരിന്മേല് നാന്മുക നാര്തലൈ
ഒല്ലൈ യരിന്തതെന് റുന്തീപറ
ഉകിരാല് അരിന്തതെന് റുന്തീപറ.

[18]
തേരൈ നിറുത്തി മലൈയെടുത് താന്ചിരമ്
ഈരൈന്തുമ് ഇറ്റവാ റുന്തീപറ
ഇരുപതുമ് ഇറ്റതെന് റുന്തീപറ.

[19]
ഏകാചമിട്ട ഇരുടികള് പോകാമല്
ആകാചങ്കാവലെന് റുന്തീപറ
അതറ്കപ്പാലുങ് കാവലെന് റുന്തീപറ.

[20]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.115   തിരുത്തേாള് നോക്കമ് - പൂത്താരുമ് പൊയ്കൈപ്   (കോയില് (ചിതമ്പരമ്) )

പൂത്തു ആരുമ് പൊയ്കൈപ് പുനല് ഇതുവേ, എനക് കരുതി,
പേയ്ത്തേര് മുകക്ക ഉറുമ് പേതൈ കുണമ് ആകാമേ,
തീര്ത്തായ്; തികഴ് തില്ലൈ അമ്പലത്തേ തിരു നടമ് ചെയ്
കൂത്താ! ഉന് ചേവടി കൂടുമ്വണ്ണമ് തോള് നോക്കമ്!

[1]
എന്റുമ് പിറന്തു, ഇറന്തു, ആഴാമേ, ആണ്ടുകൊണ്ടാന്;
കന്റാല് വിളവു എറിന്താന്, പിരമന്, കാണ്പു അരിയ
കുന്റാത ചീര്ത് തില്ലൈ അമ്പലവന്; കുണമ് പരവി,
തുന്റു ആര് കുഴലിനീര്! തോള് നോക്കമ് ആടാമോ!

[2]
പൊരുള് പറ്റിച് ചെയ്കിന്റ പൂചനൈകള് പോല് വിളങ്ക,
ചെരുപ്പു ഉറ്റ ചീര് അടി, വായ്ക് കലചമ്, ഊന് അമുതമ്,
വിരുപ്പു ഉറ്റു, വേടനാര് ചേടു എറിയ മെയ് കുളിര്ന്തു, അങ്കു,
അരുള് പെറ്റു, നിന്റവാ തോള് നോക്കമ് ആടാമോ!

[3]
കല് പോലുമ് നെഞ്ചമ് കചിന്തു ഉരുക, കരുണൈയിനാല്
നിറ്പാനൈപ് പോല, എന് നെഞ്ചിന് ഉള്ളേ പുകുന്തരുളി,
നല് പാല് പടുത്തു എന്നൈ, നാടു അറിയത് താന് ഇങ്ങന്,
ചൊല് പാലതു ആനവാ തോള് നോക്കമ് ആടാമോ!

[4]
നിലമ്, നീര്, നെരുപ്പു, ഉയിര്, നീള് വിചുമ്പു, നിലാ, പകലോന്,
പുലന് ആയ മൈന്തനോടു, എണ് വകൈയായ്പ് പുണര്ന്തുനിന്റാന്;
ഉലകു ഏഴ് എന, തിചൈ പത്തു എന, താന് ഒരുവനുമേ
പല ആകി, നിന്റവാ തോള് നോക്കമ് ആടാമോ!

[5]
പുത്തന് മുതല് ആയ പുല് അറിവിന് പല് ചമയമ്,
തമ് തമ് മതങ്കളില് തട്ടുളുപ്പുപ് പട്ടു നിറ്ക,
ചിത്തമ് ചിവമ് ആക്കി, ചെയ്തനവേ തവമ് ആക്കുമ്
അത്തന് കരുണൈയിനാല് തോള് നോക്കമ് ആടാമോ!

[6]
തീതു ഇല്ലൈ മാണി, ചിവ കരുമമ് ചിതൈത്താനൈ,
ചാതിയുമ് വേതിയന്, താതൈ തനൈ, താള് ഇരണ്ടുമ്
ചേതിപ്പ, ഈചന് തിരുവരുളാല് തേവര് തൊഴ,
പാതകമേ ചോറു പറ്റിനവാ തോള് നോക്കമ്!

[7]
മാനമ് അഴിന്തോമ്; മതി മറന്തോമ്; മങ്കൈനല്ലീര്!
വാനമ് തൊഴുമ് തെന്നന് വാര് കഴലേ നിനൈന്തു, അടിയോമ്,
ആനന്തക് കൂത്തന് അരുള് പെറിന്, നാമ് അവ്വണമേ
ആനന്തമ് ആകി, നിന്റു ആടാമോ തോള് നോക്കമ്!

[8]
എണ് ഉടൈ മൂവര് ഇരാക്കതര്കള്, എരി പിഴൈത്തു,
കണ് നുതല് എന്തൈ കടൈത്തലൈമുന് നിന്റതന് പിന്,
എണ് ഇലി ഇന്തിരര്, എത്തനൈയോ പിരമര്കളുമ്,
മണ്മിചൈ മാല് പലര്, മാണ്ടനര്; കാണ് തോള് നോക്കമ്!

[9]
പങ്കയമ് ആയിരമ് പൂവിനില്, ഓര് പൂക് കുറൈയ,
തമ് കണ് ഇടന്തു, അരന് ചേവടിമേല് ചാത്തലുമേ,
ചങ്കരന്, എമ് പിരാന്, ചക്കരമ് മാറ്കു അരുളിയ ആറു,
എങ്കുമ് പരവി, നാമ് തോള് നോക്കമ് ആടാമോ!

[10]
കാമന് ഉടല്; ഉയിര്, കാലന്; പല്, കായ് കതിരോന്;
നാ മകള് നാചി; ചിരമ്, പിരമന്; കരമ്, എരിയൈ;
ചോമന് കലൈ; തലൈ തക്കനൈയുമ്, എച്ചനൈയുമ്;
തൂയ്മൈകള് ചെയ്തവാ തോള് നോക്കമ് ആടാമോ!

[11]
പിരമന്, അരി, എന്റ ഇരുവരുമ്, തമ് പേതൈമൈയാല്
പരമമ്, യാമ് പരമമ്' എന്റവര്കള് പതൈപ്പു ഒടുങ്ക,
അരനാര്, അഴല് ഉരു ആയ്, അങ്കേ, അളവു ഇറന്തു,
പരമ് ആകി, നിന്റവാ തോള് നോക്കമ് ആടാമോ!

[12]
ഏഴൈത് തൊഴുമ്പനേന്, എത്തനൈയോ കാലമ് എല്ലാമ്,
പാഴുക്കു ഇറൈത്തേന്, പരമ്പരനൈപ് പണിയാതേ;
ഊഴി മുതല്, ചിന്താത നല് മണി, വന്തു, എന് പിറവിത്
താഴൈപ് പറിത്തവാ തോള് നോക്കമ് ആടാമോ!

[13]
ഉരൈ മാണ്ട ഉള് ഒളി ഉത്തമന് വന്തു, ഉളമ് പുകലുമ്,
കരൈ മാണ്ട കാമപ് പെരുമ് കടലൈക് കടത്തലുമേ,
ഇരൈ മാണ്ട ഇന്തിരിയപ് പറവൈ ഇരിന്തു ഓട,
തുരൈ മാണ്ടവാ പാടി തോള് നോക്കമ് ആടാമോ!
. തിരുപ്പൊന് ഊചല്

[14]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.116   തിരുപ്പൊന്നൂചല് - ചീരാര് പവളങ്കാല്   (കോയില് (ചിതമ്പരമ്) )

ചീര് ആര് പവളമ് കാല്, മുത്തമ് കയിറു, ആക;
ഏര് ആരുമ് പൊന് പലകൈ ഏറി, ഇനിതു അമര്ന്തു;
നാരായണന് അറിയാ നാള് മലര്ത് താള്, നായ് അടിയേറ്കു
ഊര് ആകത് തന്തരുളുമ് ഉത്തരകോചമങ്കൈ
ആരാ അമുതിന് അരുള് താള് ഇണൈ പാടി,
പോര് ആര് വേല് കണ് മടവീര്! പൊന് ഊചല് ആടാമോ.

[1]
മൂന്റു, അങ്കു, ഇലങ്കു നയനത്തന്, മൂവാത
വാന് തങ്കു തേവര്കളുമ്, കാണാ മലര് അടികള്,
തേന് തങ്കി, തിത്തിത്തു, അമുതു ഊറി, താന് തെളിന്തു, അങ്കു,
ഊന് തങ്കിനിന്റു, ഉരുക്കുമ് ഉത്തരകോചമങ്കൈക്
കോന് തങ്കു ഇടൈമരുതു പാടി, കുല മഞ്ഞൈ
പോന്റു, അങ്കു, അന നടൈയീര്! പൊന് ഊചല് ആടാമോ.

[2]
മുന്, ഈറുമ്, ആതിയുമ് ഇല്ലാന്; മുനിവര് കുഴാമ്,
പല് നൂറു കോടി ഇമൈയോര്കള്, താമ് നിറ്പ,
തന് നീറു എനക്കു അരുളി, തന് കരുണൈ വെള്ളത്തു
മന് ഊറ, മന്നുമ് മണി ഉത്തരകോചമങ്കൈ
മിന് ഏറുമ് മാട വിയല് മാളികൈ പാടി,
പൊന് ഏറു പൂണ് മുലൈയീര്! പൊന് ഊചല് ആടാമോ.

[3]
നഞ്ചു അമര് കണ്ടത്തന്; അണ്ടത്തവര് നാതന്;
മഞ്ചു തോയ് മാട, മണി ഉത്തരകോചമങ്കൈ
അമ് ചൊലാള് തന്നോടുമ് കൂടി, അടിയവര്കള്
നെഞ്ചുളേ നിന്റു, അമുതമ് ഊറി, കരുണൈ ചെയ്തു,
തുഞ്ചല്, പിറപ്പു അറുപ്പാന്; തൂയ പുകഴ് പാടി,
പുഞ്ചമ് ആര് വെള് വളൈയീര്! പൊന് ഊചല് ആടാമോ.

[4]
ആണோ, അലിയോ, അരിവൈയോ, എന്റു ഇരുവര്
കാണാക് കടവുള്; കരുണൈയിനാല്, തേവര് കുഴാമ്
നാണാമേ ഉയ്യ, ആട്കൊണ്ടരുളി, നഞ്ചു തനൈ
ഊണ് ആക ഉണ്ടരുളുമ് ഉത്തരകോചമങ്കൈക്
കോണ് ആര് പിറൈച് ചെന്നിക് കൂത്തന്; കുണമ് പരവി,
പൂണ് ആര് വന മുലൈയീര്! പൊന് ഊചല് ആടാമോ.

[5]
മാതു ആടു പാകത്തന്; ഉത്തരകോചമങ്കൈത്
താതു ആടു കൊന്റൈച് ചടൈയാന്; അടിയാരുള്
കോതാട്ടി നായേനൈ ആട്കൊണ്ടു, എന് തൊല് പിറവിത്
തീതു ഓടാവണ്ണമ് തികഴ, പിറപ്പു അറുപ്പാന്;
കാതു ആടു കുണ്ടലങ്കള് പാടി, കചിന്തു അന്പാല്,
പോതു ആടു പൂണ് മുലൈയീര്! പൊന് ഊചല് ആടാമോ.

[6]
ഉന്നറ്കു അരിയ തിരു ഉത്തരകോചമങ്കൈ
മന്നിപ് പൊലിന്തു ഇരുന്ത, മാ മറൈയോന് തന് പുകഴേ
പന്നിപ് പണിന്തു ഇറൈഞ്ച, പാവങ്കള് പറ്റു അറുപ്പാന്;
അന്നത്തിന് മേല് ഏറി ആടുമ് അണി മയില് പോല്
എന് അത്തന്; എന്നൈയുമ് ആട്കൊണ്ടാന്; എഴില് പാടി,
പൊന് ഒത്ത പൂണ് മുലൈയീര്! പൊന് ഊചല് ആടാമോ.

[7]
കോല വരൈക് കുടുമി വന്തു, കുവലയത്തുച്
ചാല അമുതു ഉണ്ടു, താഴ് കടലിന് മീതു എഴുന്തു,
ഞാലമ് മിക, പരി മേറ്കൊണ്ടു, നമൈ ആണ്ടാന്;
ചീലമ് തികഴുമ് തിരു ഉത്തരകോചമങ്കൈ,
മാലുക്കു അരിയാനൈ വായ് ആര നാമ് പാടി,
പൂലിത്തു, അകമ് കുഴൈന്തു പൊന് ഊചല് ആടാമോ.

[8]
തെങ്കു ഉലവു ചോലൈത് തിരു ഉത്തരകോചമങ്കൈ
തങ്കു, ഉലവു ചോതിത് തനി ഉരുവമ് വന്തരുളി,
എങ്കള് പിറപ്പു അറുത്തിട്ടു, എമ് തരമുമ് ആട്കൊള്വാന്:
പങ്കു ഉലവു കോതൈയുമ്, താനുമ്, പണി കൊണ്ട
കൊങ്കു ഉലവു കൊന്റൈച് ചടൈയാന് കുണമ് പരവി,
പൊങ്കു ഉലവു പൂണ് മുലൈയീര്! പൊന് ഊചല് ആടാമോ.

[9]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.117   അന്നൈപ് പത്തു - വേത മൊഴിയര്വെണ്   (കോയില് (ചിതമ്പരമ്) )

വേത മൊഴിയര്, വെള് നീറ്റര്, ചെമ് മേനിയര്,
നാതപ് പറൈയിനര്; അന്നേ! എന്നുമ്,
നാതപ് പറൈയിനര് നാന്മുകന്, മാലുക്കുമ്,
നാതര്, ഇന് നാതനാര്; അന്നേ! എന്നുമ്.

[1]
കണ് അഞ്ചനത്തര്, കരുണൈക് കടലിനര്,
ഉള് നിന്റു ഉരുക്കുവര്; അന്നേ! എന്നുമ്,
ഉള് നിന്റു ഉരുക്കി, ഉലപ്പു ഇലാ ആനന്തക്
കണ്ണീര് തരുവരാല്; അന്നേ! എന്നുമ്.

[2]
നിത്ത മണാളര്, നിരമ്പ അഴകിയര്,
ചിത്തത്തു ഇരുപ്പരാല്; അന്നേ! എന്നുമ്.
ചിത്തത്തു ഇരുപ്പവര് തെന്നന് പെരുന്തുറൈ
അത്തര്, ആനന്തരാല്; അന്നേ! എന്നുമ്.

[3]
ആടു അരപ് പൂണ്, ഉടൈത് തോല്, പൊടിപ് പൂചിറ്റു ഓര്
വേടമ് ഇരുന്ത ആറു; അന്നേ! എന്നുമ്.
വേടമ് ഇരുന്തവാ, കണ്ടു കണ്ടു, എന് ഉള്ളമ്
വാടുമ്; ഇതു എന്നേ! അന്നേ! എന്നുമ്.

[4]
നീണ്ട കരത്തര്, നെറിതരു കുഞ്ചിയര്,
പാണ്ടി നല് നാടരാല്; അന്നേ! എന്നുമ്.
പാണ്ടി നല് നാടര് പരന്തു എഴു ചിന്തൈയൈ
ആണ്ടു അന്പു ചെയ്വരാല്; അന്നേ! എന്നുമ്.

[5]
ഉന്നറ്കു അരിയ ചീര് ഉത്തരമങ്കൈയര്
മന്നുവതു എന് നെഞ്ചില്; അന്നേ! എന്നുമ്.
മന്നുവതു എന് നെഞ്ചില്; മാല്, അയന്, കാണ്കിലാര്;
എന്ന അതിചയമ്! അന്നേ! എന്നുമ്.

[6]
വെള്ളൈക് കലിങ്കത്തര്, വെണ് തിരുമുണ്ടത്തര്
പള്ളിക് കുപ്പായത്തര്; അന്നേ! എന്നുമ്.
പള്ളിക് കുപ്പായത്തര് പായ് പരി മേറ്കൊണ്ടു, എന്
ഉള്ളമ് കവര്വരാല്; അന്നേ! എന്നുമ്.

[7]
താളി അറുകിനര്, ചന്തനച് ചാന്തിനര്,
ആള് എമ്മൈ ആള്വരാല്; അന്നേ! എന്നുമ്.
ആള് എമ്മൈ ആളുമ് അടികളാര് തമ് കൈയില്,
താളമ് ഇരുന്ത ആറു; അന്നേ! എന്നുമ്.

[8]
തൈയല് ഓര് പങ്കിനര്, താപത വേടത്തര്,
ഐയമ് പുകുവരാല്; അന്നേ! എന്നുമ്.
ഐയമ് പുകുന്തു അവര് പോതലുമ്, എന് ഉള്ളമ്
നൈയുമ്; ഇതു എന്നേ! അന്നേ! എന്നുമ്.

[9]
കൊന്റൈ, മതിയമുമ്, കൂവിളമ്, മത്തമുമ്,
തുന്റിയ ചെന്നിയര്; അന്നേ! എന്നുമ്.
തുന്റിയ ചെന്നിയിന് മത്തമ് ഉന്മത്തമേ,
ഇന്റു, എനക്കു ആന ആറു; അന്നേ! എന്നുമ്.

[10]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.118   കുയിറ്പത്തു - കീത മിനിയ കുയിലേ   (കോയില് (ചിതമ്പരമ്) )

കീതമ് ഇനിയ കുയിലേ! കേട്ടിയേല്, എങ്കള് പെരുമാന്
പാതമ് ഇരണ്ടുമ് വിനവിന്, പാതാളമ് ഏഴിനുക്കു അപ്പാല്;
ചോതി മണി മുടി ചൊല്ലിന്, ചൊല് ഇറന്തു നിന്റ തൊന്മൈ
ആതി കുണമ് ഒന്റുമ് ഇല്ലാന്; അന്തമ് ഇലാന്; വരക് കൂവായ്!

[1]
ഏര് തരുമ് ഏഴ് ഉലകു ഏത്ത, എവ് ഉരുവുമ് തന് ഉരു ആയ്,
ആര്കലി ചൂഴ് തെന് ഇലങ്കൈ, അഴകു അമര് വണ്ടോതരിക്കു,
പേര് അരുള് ഇന്പമ് അളിത്ത പെരുന്തുറൈ മേയ പിരാനൈ;
ചീരിയ വായാല്, കുയിലേ! തെന് പാണ്ടി നാടനൈ; കൂവായ്!

[2]
നീല ഉരുവിന് കുയിലേ! നീള് മണി മാടമ് നിലാവുമ്
കോല അഴകിന് തികഴുമ് കൊടി മങ്കൈ ഉള്ളുറൈ കോയില്,
ചീലമ് പെരിതുമ് ഇനിയ തിരു ഉത്തരകോചമങ്കൈ,
ഞാലമ് വിളങ്ക ഇരുന്ത നായകനൈ, വരക് കൂവായ്!

[3]
തേന് പഴച് ചോലൈ പയിലുമ് ചിറു കുയിലേ! ഇതു കേള് നീ,
വാന് പഴിത്തു, ഇമ് മണ് പുകുന്തു, മനിതരൈ ആട്കൊണ്ട വള്ളല്;
ഊന് പഴിത്തു, ഉള്ളമ് പുകുന്തു, എന് ഉണര്വു അതു ആയ ഒരുത്തന്;
മാന് പഴിത്തു ആണ്ട മെന് നോക്കി മണാളനൈ; നീ വരക് കൂവായ്!

[4]
ചുന്തരത്തു ഇന്പക് കുയിലേ! ചൂഴ് ചുടര് ഞായിറു പോല,
അന്തരത്തേ നിന്റു ഇഴിന്തു, ഇങ്കു, അടിയവര് ആചൈ അറുപ്പാന്;
മുന്തുമ്, നടുവുമ്, മുടിവുമ്, ആകിയ മൂവര് അറിയാച്
ചിന്തുരച് ചേവടിയാനൈ; ചേവകനൈ; വരക് കൂവായ്!

[5]
ഇന്പമ് തരുവന്; കുയിലേ! ഏഴ് ഉലകുമ് മുഴുതു ആളി;
അന്പന്; അമുതു അളിത്തു ഊറുമ് ആനന്തന്; വാന് വന്ത തേവന്;
നന് പൊന് മണിച് ചുവടു ഒത്ത നല് പരിമേല് വരുവാനൈ;
കൊമ്പിന് മിഴറ്റുമ് കുയിലേ! കോകഴി നാതനൈ; കൂവായ്!

[6]
ഉന്നൈ ഉകപ്പന്; കുയിലേ! ഉന് തുണൈത് തോഴിയുമ് ആവന്,
പൊന്നൈ അഴിത്ത നല് മേനിപ് പുകഴിന് തികഴുമ് അഴകന്,
മന്നന്, പരിമിചൈ വന്ത വള്ളല്, പെരുന്തുറൈ മേയ
തെന്നവന്, ചേരലന്, ചോഴന്, ചീര്പ് പുയങ്കന്, വരക് കൂവായ്!

[7]
വാ, ഇങ്കേ, നീ, കുയില് പിള്ളായ്! മാലൊടു നാന്മുകന് തേടി,
ഓവി, അവര് ഉന്നിനിറ്പ, ഒണ് തഴല് വിണ് പിളന്തു ഓങ്കി,
മേവി, അന്റു, അണ്ടമ് കടന്തു, വിരി ചുടര് ആയ്, നിന്റ മെയ്യന്;
താവി വരുമ് പരിപ് പാകന്; താഴ് ചടൈയോന്; വരക് കൂവായ്!

[8]
കാര് ഉടൈപ് പൊന് തികഴ് മേനി, കടി പൊഴില് വാഴുമ്, കുയിലേ!
ചീര് ഉടൈച് ചെമ് കമലത്തില് തികഴ് ഉരു ആകിയ ചെല്വന്;
പാരിടൈപ് പാതങ്കള് കാട്ടി, പാചമ് അറുത്തു, എനൈ ആണ്ട
ആര് ഉടൈ അമ് പൊനിന് മേനി അമുതിനൈ; നീ, വരക് കൂവായ്!

[9]
കൊന്തു അണവുമ് പൊഴില് ചോലൈക് കൂമ് കുയിലേ! ഇതു കേള് നീ;
അന്തണന് ആകി വന്തു, ഇങ്കേ, അഴകിയ ചേവടി കാട്ടി,
എമ് തമര് ആമ് ഇവന്' എന്റു ഇങ്കു എന്നൈയുമ് ആട്കൊണ്ടരുളുമ്,
ചെമ് തഴല് പോല് തിരുമേനിത് തേവര് പിരാന്, വരക് കൂവായ്!

[10]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.119   തിരുത്തചാങ്കമ് - ഏരാര് ഇളങ്കിളിയേ   (കോയില് (ചിതമ്പരമ്) )

ഏര് ആര് ഇളമ് കിളിയേ! എങ്കള് പെരുന്തുറൈക് കോന്
ചീര് ആര് തിരു നാമമ് തേര്ന്തു ഉരൈയായ് ആരൂരന്,
ചെമ് പെരുമാന്,' വെള് മലരാന്, പാല് കടലാന്, ചെപ്പുവ പോല്,
എമ് പെരുമാന്, തേവര് പിരാന്,' എന്റു.

[1]
ഏതമ് ഇലാ ഇന് ചൊല് മരകതമേ! ഏഴ് പൊഴിറ്കുമ്
നാതന്, നമൈ ആളുടൈയാന്, നാടു ഉരൈയായ് കാതലര്ക്കു
അന്പു ആണ്ടു, മീളാ അരുള് പുരിവാന് നാടു, എന്റുമ്,
തെന് പാണ്ടി നാടേ, തെളി.

[2]
താതു ആടു പൂഞ്ചോലൈത് തത്തായ്! നമൈ ആളുമ്
മാതു ആടുമ് പാകത്തന് വാഴ് പതി എന്? കോതാട്ടിപ്
പത്തര് എല്ലാമ് പാര്മേല്, ചിവപുരമ്പോല്, കൊണ്ടാടുമ്
ഉത്തരകോചമങ്കൈ ഊര്.

[3]
ചെയ്യ വായ്പ് പൈമ് ചിറകിന് ചെല്വീ! നമ് ചിന്തൈ ചേര്
ഐയന്, പെരുന്തുറൈയാന്, ആറു ഉരൈയായ് തൈയലായ്!
വാന് വന്ത ചിന്തൈ മലമ് കഴുവ വന്തു, ഇഴിയുമ്
ആനന്തമ് കാണ്, ഉടൈയാന് ആറു.

[4]
കിഞ്ചുക വായ് അമ് ചുകമേ! കേടു ഇല് പെരുന്തുറൈക് കോന്
മഞ്ചു മരുവു മലൈ പകരായ് നെഞ്ചത്തു
ഇരുള് അകല വാള് വീചി, ഇന്പു അമരുമ് മുത്തി
അരുളുമ് മലൈ എന്പതു കാണ്, ആയ്ന്തു.

[5]
ഇപ് പാടേ വന്തു, ഇയമ്പു; കൂടു പുകല് എന്? കിളിയേ!
ഒപ്പു ആടാച് ചീര് ഉടൈയാന് ഊര്വതു എന്നേ? എപ്പോതുമ്
തേന് പുരൈയുമ് ചിന്തൈയര് ആയ്, തെയ്വപ് പണ് ഏത്തു ഇചൈപ്പ,
വാന് പുരവി ഊരുമ്, മകിഴ്ന്തു.

[6]
കോല് തേന് മൊഴിക് കിള്ളായ്! കോതു ഇല് പെരുന്തുറൈക് കോന്,
മാറ്റാരൈ വെല്ലുമ് പടൈ പകരായ് ഏറ്റാര്
അഴുക്കു അടൈയാ നെഞ്ചു ഉരുക, മുമ് മലങ്കള് പായുമ്
കഴുക്കടൈ കാണ്, കൈക്കൊള് പടൈ.

[7]
ഇന് പാല് മൊഴിക് കിള്ളായ്! എങ്കള് പെരുന്തുറൈക് കോന്
മുന്പാല് മുഴങ്കുമ് മുരചു ഇയമ്പായ് അന്പാല്,
പിറവിപ് പകൈ കലങ്ക, പേരിന്പത്തു ഓങ്കുമ്,
പരു മിക്ക നാതപ് പറൈ.

[8]
ആയ മൊഴിക് കിള്ളായ്! അള്ളൂറുമ് അന്പര്പാല്
മേയ പെരുന്തുറൈയാന് മെയ്ത് താര് എന്? തീയ വിനൈ
നാളുമ് അണുകാവണ്ണമ് നായേനൈ ആളുടൈയാന്,
താളി അറുകു ആമ്, ഉവന്ത താര്.

[9]
ചോലൈപ് പചുമ് കിളിയേ! തൂ നീര്പ് പെരുന്തുറൈക് കോന്
കോലമ് പൊലിയുമ് കൊടി കൂറായ് ചാലവുമ്
ഏതിലാര് തുണ് എന്ന, മേല് വിളങ്കി, ഏര് കാട്ടുമ്
കോതു ഇലാ ഏറു ആമ്, കൊടി.

[10]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.120   തിരുപ്പള്ളിയെഴുച്ചി - പോറ്റിയെന് വാഴ്മുത   (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില് )

പോറ്റി! എന് വാഴ് മുതല് ആകിയ പൊരുളേ! പുലര്ന്തതു; പൂമ് കഴറ്കു ഇണൈ തുണൈമലര് കൊണ്ടു
ഏറ്റി, നിന് തിരുമുകത്തു എമക്കു അരുള് മലരുമ് എഴില് നകൈ കണ്ടു, നിന് തിരുവടിതൊഴുകോമ്
ചേറ്റു ഇതഴ്ക് കമലങ്കള് മലരുമ് തണ് വയല് ചൂഴ് തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ഉറൈചിവപെരുമാനേ!
ഏറ്റു ഉയര് കൊടി ഉടൈയായ്! എമൈ ഉടൈയായ്! എമ്പെരുമാന്! പള്ളി എഴുന്തരുളായേ!

[1]
അരുണന്, ഇന്തിരന് തിചൈ അണുകിനന്; ഇരുള് പോയ് അകന്റതു; ഉതയമ് നിന് മലര്ത്തിരുമുകത്തിന്
കരുണൈയിന് ചൂരിയന് എഴ എഴ, നയനക് കടി മലര് മലര, മറ്റു അണ്ണല് അമ്കണ് ആമ്
തിരള് നിരൈ അറുപതമ് മുരല്വന; ഇവൈ ഓര് തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ഉറൈചിവപെരുമാനേ!
അരുള് നിതി തര വരുമ് ആനന്ത മലൈയേ! അലൈ കടലേ! പള്ളി എഴുന്തരുളായേ!

[2]
കൂവിന പൂമ് കുയില്; കൂവിന കോഴി; കുരുകുകള് ഇയമ്പിന; ഇയമ്പിന ചങ്കമ്;
ഓവിന താരകൈ ഒളി; ഒളി ഉതയത്തു ഒരുപ്പടുകിന്റതു വിരുപ്പൊടു, നമക്കു.
തേവ! നല് ചെറി കഴല് താള് ഇണൈ കാട്ടായ്! തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ഉറൈ ചിവപെരുമാനേ!
യാവരുമ് അറിവു അരിയായ്! എമക്കു എളിയായ്! എമ്പെരുമാന്! പള്ളി എഴുന്തരുളായേ!

[3]
ഇന് ഇചൈ വീണൈയര്, യാഴിനര്, ഒരുപാല്; ഇരുക്കൊടു തോത്തിരമ് ഇയമ്പിനര്, ഒരുപാല്;
തുന്നിയ പിണൈ മലര്ക് കൈയിനര്, ഒരുപാല്; തൊഴുകൈയര്, അഴുകൈയര്,തുവള്കൈയര്, ഒരുപാല്;
ചെന്നിയില് അഞ്ചലി കൂപ്പിനര്, ഒരുപാല്. തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ഉറൈ ചിവപെരുമാനേ!
എന്നൈയുമ് ആണ്ടുകൊണ്ടു, ഇന് അരുള് പുരിയുമ് എമ്പെരുമാന്! പള്ളി എഴുന്തരുളായേ!

[4]
പൂതങ്കള്തോറുമ് നിന്റായ്' എനിന്, അല്ലാല്, പോക്കു ഇലന്, വരവു ഇലന്,' എന,നിനൈപ് പുലവോര്
കീതങ്കള് പാടുതല്, ആടുതല്, അല്ലാല്, കേട്ടു അറിയോമ്, ഉനൈക് കണ്ടു അറിവാരൈ.
ചീതമ് കൊള് വയല് തിരുപ്പെരുന്തുറൈ മന്നാ! ചിന്തനൈക്കുമ് അരിയായ്! എങ്കള് മുന്വന്തു,
ഏതങ്കള് അറുത്തു, എമ്മൈ ആണ്ടു, അരുള്പുരിയുമ് എമ്പെരുമാന്! പള്ളി എഴുന്തരുളായേ!

[5]
പപ്പു അറ വീട്ടു ഇരുന്തു ഉണരുമ് നിന് അടിയാര്, പന്തനൈ വന്തു അറുത്താര്; അവര്പലരുമ്,
മൈപ്പു ഉറു കണ്ണിയര്, മാനിടത്തു ഇയല്പിന് വണങ്കുകിന്റാര്. അണങ്കിന് മണവാളാ!
ചെപ്പു ഉറു കമലങ്കള് മലരുമ് തണ് വയല് ചൂഴ് തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ഉറൈചിവപെരുമാനേ!
ഇപ് പിറപ്പു അറുത്തു, എമൈ ആണ്ടു, അരുള്പുരിയുമ് എമ്പെരുമാന്! പള്ളി എഴുന്തരുളായേ!

[6]
അതു, പഴച് ചുവൈ എന, അമുതു എന; അറിതറ്കു അരിതു എന, എളിതു എന; അമരരുമ്അറിയാര്.
ഇതു അവന് തിരുഉരു; ഇവന്, അവന്; എനവേ എങ്കളൈ ആണ്ടുകൊണ്ടു, ഇങ്കു എഴുന്തരുളുമ്,
മതു വളര് പൊഴില് തിരു ഉത്തരകോച മങ്കൈ ഉള്ളായ്! തിരുപ്പെരുന്തുറൈ മന്നാ!
എതു എമൈപ് പണി കൊളുമ് ആറു? അതു കേട്പോമ്: എമ്പെരുമാന്! പള്ളി എഴുന്തരുളായേ!

[7]
മുന്തിയ മുതല്, നടു, ഇറുതിയുമ്, ആനായ്; മൂവരുമ് അറികിലര്; യാവര് മറ്റുഅറിവാര്?
പന്തു അണൈ വിരലിയുമ്, നീയുമ്, നിന് അടിയാര് പഴമ് കുടില്തൊറുമ് എഴുന്തരുളിയപരനേ!
ചെമ് തഴല് പുരൈ തിരുമേനിയുമ് കാട്ടി, തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ഉറൈ കോയിലുമ് കാട്ടി,
അന്തണന് ആവതുമ് കാട്ടി, വന്തു ആണ്ടായ്! ആര് അമുതേ! പള്ളി എഴുന്തരുളായേ!

[8]
വിണ്ണകത് തേവരുമ് നണ്ണവുമ് മാട്ടാ വിഴുപ് പൊരുളേ! ഉന തൊഴുപ്പു അടിയോങ്കള്,
മണ്ണകത്തേ വന്തു, വാഴച് ചെയ്താനേ! വണ് തിരുപ്പെരുന്തുറൈയായ്! വഴി അടിയോമ്
കണ് അകത്തേ നിന്റു, കളിതരു തേനേ! കടല് അമുതേ! കരുമ്പേ! വിരുമ്പു അടിയാര്
എണ് അകത്തായ്! ഉലകുക്കു ഉയിര് ആനായ്! എമ്പെരുമാന്! പള്ളി എഴുന്തരുളായേ!

[9]
പുവനിയില് പോയ്പ് പിറവാമൈയിന്, നാള് നാമ് പോക്കുകിന്റോമ് അവമേ; ഇന്തപ് പൂമി,
ചിവന് ഉയ്യക് കൊള്കിന്റ ആറു' എന്റു നോക്കി, തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ഉറൈവായ്! തിരുമാല്ആമ്
അവന് വിരുപ്പു എയ്തവുമ്, അലരവന് ആചൈപ് പടവുമ്, നിന് അലര്ന്ത മെയ്ക്കരുണൈയുമ്, നീയുമ്,
അവനിയില് പുകുന്തു, എമൈ ആട്കൊള്ള വല്ലായ്! ആര് അമുതേ! പള്ളി എഴുന്തരുളായേ!

[10]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.121   കോയില് മൂത്ത തിരുപ്പതികമ് - ഉടൈയാള് ഉന്തന്   (കോയില് (ചിതമ്പരമ്) )

ഉടൈയാള്, ഉന് തന് നടുവു, ഇരുക്കുമ്; ഉടൈയാള് നടുവുള്, നീ ഇരുത്തി;
അടിയേന് നടുവുള്, ഇരുവീരുമ് ഇരുപ്പതാനാല്, അടിയേന്, ഉന്
അടിയാര് നടുവുള് ഇരുക്കുമ് അരുളൈപ് പുരിയായ് പൊന്നമ്പലത്തു എമ്
മുടിയാ മുതലേ! എന് കരുത്തു മുടിയുമ്വണ്ണമ്, മുന് നിന്റേ!

[1]
മുന് നിന്റു ആണ്ടായ്, എനൈ മുന്നമ്; യാനുമ്, അതുവേ മുയല്വു ഉറ്റു,
പിന് നിന്റു, ഏവല് ചെയ്കിന്റേന്; പിറ്പട്ടു ഒഴിന്തേന്; പെമ്മാനേ!
എന്?' എന്റു, അരുള് ഇവര നിന്റു, പോന്തിടു' എന്നാവിടില്, അടിയാര്,
ഉന് നിന്റു, ഇവന് ആര്' എന്നാരോ? പൊന്നമ്പലക് കൂത്തു ഉകന്താനേ!

[2]
ഉകന്താനേ! അന്പു ഉടൈ അടിമൈക്കു; ഉരുകാ ഉള്ളത്തു ഉണര്വു ഇലിയേന്,
ചകമ് താന് അറിയ മുറൈയിട്ടാല്, തക്ക ആറു അന്റു' എന്നാരോ?
മകമ് താന് ചെയ്തു വഴി വന്താര് വാഴ, വാഴ്ന്തായ്; അടിയേറ്കു ഉന്
മുകമ് താന് താരാവിടിന്, മുടിവേന്; പൊന്നമ്പലത്തു എമ് മുഴു മുതലേ!

[3]
മുഴു മുതലേ! ഐമ് പുലനുക്കുമ്, മൂവര്ക്കുമ്, എന് തനക്കുമ്,
വഴി മുതലേ! നിന് പഴ അടിയാര് തിരള്, വാന്, കുഴുമിക്
കെഴു മുതലേ! അരുള് തന്തു ഇരുക്ക ഇരങ്കുമ് കൊല്ലോ?' എന്റു
അഴുമ് അതുവേ അന്റി, മറ്റു എന് ചെയ്കേന്? പൊന്നമ്പലത്തു അരൈചേ!

[4]
അരൈചേ! പൊന്നമ്പലത്തു ആടുമ് അമുതേ!' എന്റു ഉന് അരുള് നോക്കി,
ഇരൈ തേര് കൊക്കു ഒത്തു, ഇരവു പകല്, ഏചറ്റു ഇരുന്തേ, വേചറ്റേന്;
കരൈ ചേര് അടിയാര് കളി ചിറപ്പ, കാട്ചി കൊടുത്തു, ഉന് അടിയേന്പാല്,
പിരൈ ചേര് പാലിന് നെയ് പോല, പേചാതു ഇരുന്താല്, ഏചാരോ?

[5]
ഏചാ നിറ്പര്, എന്നൈ; ഉനക്കു അടിയാന് എന്റു, പിറര് എല്ലാമ്
പേചാ നിറ്പര്; യാന് താനുമ് പേണാ നിറ്പേന്, നിന് അരുളേ;
തേചാ! നേചര് ചൂഴ്ന്തു ഇരുക്കുമ് തിരുവോലക്കമ് ചേവിക്ക,
ഈചാ! പൊന്നമ്പലത്തു ആടുമ് എന്തായ്! ഇനിത്താന് ഇരങ്കായേ!

[6]
ഇരങ്കുമ് നമക്കു അമ്പലക് കൂത്തന്' എന്റു എന്റു, ഏമാന്തിരുപ്പേനൈ,
അരുമ് കറ്പനൈ കറ്പിത്തു, ആണ്ടായ്; ആള്വാര് ഇലി മാടു ആവേനോ?
നെരുങ്കുമ് അടിയാര്കളുമ്, നീയുമ്, നിന്റു, നിലാവി, വിളൈയാടുമ്
മരുങ്കേ ചാര്ന്തു, വര, എങ്കള് വാഴ്വേ, വാ' എന്റു അരുളായേ!

[7]
അരുളാതു ഒഴിന്താല്, അടിയേനൈ, അഞ്ചേല്' എന്പാര് ആര്, ഇങ്കു?
പൊരുളാ, എന്നൈപ് പുകുന്തു, ആണ്ട പൊന്നേ! പൊന്നമ്പലക് കൂത്താ!
മരുള് ആര് മനത്തോടു, ഉനൈപ് പിരിന്തു, വരുന്തുവേനൈ, വാ' എന്റു, ഉന്
തെരുള് ആര് കൂട്ടമ് കാട്ടായേല്, ചെത്തേ പോനാല്, ചിരിയാരോ?

[8]
ചിരിപ്പാര്; കളിപ്പാര്; തേനിപ്പാര്; തിരണ്ടു, തിരണ്ടു, ഉന് തിരുവാര്ത്തൈ
വിരിപ്പാര്; കേട്പാര്; മെച്ചുവാര്; വെവ്വേറു ഇരുന്തു, ഉന് തിരുനാമമ്
തരിപ്പാര്; പൊന്നമ്പലത്തു ആടുമ് തലൈവാ' എന്പാര്; അവര് മുന്നേ
നരിപ്പു ആയ്, നായേന് ഇരുപ്പേനോ? നമ്പി! ഇനിത്താന് നല്കായേ!

[9]
നല്കാതു ഒഴിയാന് നമക്കു' എന്റു, ഉന് നാമാമ് പിതറ്റി, നയന നീര്
മല്കാ, വാഴ്ത്താ, വായ് കുഴറാ, വണങ്കാ, മനത്താല് നിനൈന്തു ഉരുകി,
പല്കാല് ഉന്നൈപ് പാവിത്തു, പരവി, പൊന്നമ്പലമ്' എന്റേ
ഒല്കാ നിറ്കുമ് ഉയിര്ക്കു ഇരങ്കി, അരുളായ്! എന്നൈ ഉടൈയാനേ!

[10]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.122   കോയില് തിരുപ്പതികമ് - മാറിനിന്റെന്നൈ   (കോയില് (ചിതമ്പരമ്) )

മാറി നിന്റു, എന്നൈ മയക്കിടുമ് വഞ്ചപ് പുലന് ഐന്തിന് വഴി അടൈത്തു; അമുതേ
ഊറി നിന്റു; എന് ഉള് എഴു പരഞ്ചോതി! ഉള്ളവാ കാണ വന്തരുളായ്:
തേറലിന് തെളിവേ! ചിവപെരുമാനേ! തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ഉറൈ ചിവനേ!
ഈറു ഇലാപ് പതങ്കള് യാവൈയുമ് കടന്ത ഇന്പമേ! എന്നുടൈ അന്പേ!

[1]
അന്പിനാല്, അടിയേന് ആവിയോടു, ആക്കൈ, ആനന്തമായ്ക് കചിന്തു ഉരുക,
എന് പരമ് അല്ലാ, ഇന് അരുള് തന്തായ്; യാന്, ഇതറ്കു ഇലന് ഒര് കൈമ്മാറു:
മുന്പുമ് ആയ്, പിന്പുമ്, മുഴുതുമ്, ആയ്, പരന്ത മുത്തനേ! മുടിവു ഇലാ മുതലേ!
തെന് പെരുന്തുറൈയായ്! ചിവപെരുമാനേ! ചീര് ഉടൈച് ചിവപുരത്തു അരചേ!

[2]
അരൈചനേ! അന്പര്ക്കു; അടിയനേന് ഉടൈയ അപ്പനേ! ആവിയോടു ആക്കൈ
പുരൈ പുരൈ കനിയപ് പുകുന്തുനിന്റു, ഉരുക്കി, പൊയ് ഇരുള് കടിന്ത മെയ്ച് ചുടരേ!
തിരൈ പൊരാ മന്നുമ്, അമുതത് തെണ് കടലേ! തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ഉറൈ ചിവനേ!
ഉരൈ, ഉണര്വു, ഇറന്തുനിന്റു, ഉണര്വതു ഓര് ഉണര്വേ! യാന്, ഉന്നൈ ഉരൈക്കുമ് ആറു,ഉണര്ത്തേ.

[3]
ഉണര്ന്ത മാ മുനിവര്, ഉമ്പരോടു, ഒഴിന്താര് ഉണര്വുക്കുമ്, തെരിവു അരുമ് പൊരുളേ!
ഇണങ്കു ഇലി! എല്ലാ ഉയിര്കട്കുമ് ഉയിരേ! എനൈപ് പിറപ്പു അറുക്കുമ് എമ് മരുന്തേ!
തിണിന്തതു ഓര് ഇരുളില്, തെളിന്ത തൂ ഒളിയേ! തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ഉറൈ ചിവനേ!
കുണങ്കള് താമ് ഇല്ലാ ഇന്പമേ! ഉന്നൈക് കുറുകിനേറ്കു ഇനി എന്ന കുറൈയേ?

[4]
കുറൈവു ഇലാ നിറൈവേ! കോതു ഇലാ അമുതേ! ഈറു ഇലാക് കൊഴുമ് ചുടര്ക് കുന്റേ!
മറൈയുമ് ആയ്, മറൈയിന് പൊരുളുമ് ആയ്, വന്തു എന് മനത്തിടൈ മന്നിയ മന്നേ!
ചിറൈ പെറാ നീര് പോല്, ചിന്തൈവായ്പ് പായുമ് തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ഉറൈ ചിവനേ!
ഇറൈവനേ! നീ, എന് ഉടല് ഇടമ് കൊണ്ടായ്; ഇനി, ഉന്നൈ എന് ഇരക്കേനേ?

[5]
ഇരന്തു ഇരന്തു ഉരുക, എന് മനത്തുള്ളേ എഴുകിന്റ ചോതിയേ! ഇമൈയോര്
ചിരമ് തനില് പൊലിയുമ് കമലച് ചേവടിയായ്! തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ഉറൈ ചിവനേ!
നിരന്ത ആകായമ്, നീര്, നിലമ്, തീ, കാല്, ആയ്, അവൈ അല്ലൈ ആയ്, ആങ്കേ,
കരന്തതു ഓര് ഉരുവേ! കളിത്തനന്, ഉന്നൈക് കണ് ഉറക് കണ്ടുകൊണ്ടു, ഇന്റേ.

[6]
ഇന്റു, എനക്കു അരുളി, ഇരുള് കടിന്തു, ഉള്ളത്തു എഴുകിന്റ ഞായിറേ പോന്റു
നിന്റ നിന് തന്മൈ നിനൈപ്പു അറ നിനൈന്തേന്; നീ അലാല് പിറിതു മറ്റു ഇന്മൈ;
ചെന്റു ചെന്റു, അണുവായ്ത് തേയ്ന്തു തേയ്ന്തു, ഒന്റു ആമ് തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ഉറൈ ചിവനേ!
ഒന്റുമ് നീ അല്ലൈ; അന്റി, ഒന്റു ഇല്ലൈ; യാര് ഉന്നൈ അറിയകിറ്പാരേ?

[7]
പാര്, പതമ്, അണ്ടമ്, അനൈത്തുമ്, ആയ്, മുളൈത്തുപ് പടര്ന്തതു ഓര് പടര് ഒളിപ്പരപ്പേ!
നീര് ഉറു തീയേ! നിനൈവതേല്, അരിയ നിന്മലാ! നിന് അരുള് വെള്ളച്
ചീര് ഉറു, ചിന്തൈ എഴുന്തതു ഓര് തേനേ! തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ഉറൈ ചിവനേ!
ആര് ഉറവു എനക്കു, ഇങ്കു? യാര് അയല് ഉള്ളാര്? ആനന്തമ് ആക്കുമ് എന് ചോതി!

[8]
ചോതിയായ്ത് തോന്റുമ് ഉരുവമേ! അരു ആമ് ഒരുവനേ! ചൊല്ലുതറ്കു അരിയ
ആതിയേ! നടുവേ! അന്തമേ! പന്തമ് അറുക്കുമ് ആനന്ത മാ കടലേ!
തീതു ഇലാ നന്മൈത് തിരുവരുള് കുന്റേ! തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ഉറൈ ചിവനേ!
യാതു നീ പോവതു ഓര് വകൈ? എനക്കു അരുളായ് വന്തു നിന് ഇണൈ അടി തന്തേ.

[9]
തന്തതു, ഉന് തന്നൈ; കൊണ്ടതു, എന് തന്നൈ; ചങ്കരാ! ആര് കൊലോ, ചതുരര്?
അന്തമ് ഒന്റു ഇല്ലാ ആനന്തമ് പെറ്റേന്; യാതു നീ പെറ്റതു ഒന്റു, എന്പാല്?
ചിന്തൈയേ കോയില് കൊണ്ട എമ്പെരുമാന്! തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ഉറൈ ചിവനേ!
എന്തൈയേ! ഈചാ! ഉടല് ഇടമ് കൊണ്ടായ്; യാന് ഇതറ്കു ഇലന്, ഓര് കൈമ്മാറേ!

[10]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.123   ചെത്തിലാപ് പത്തു - പൊയ്യനേന് അകമ്നെകപ്   (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില് )

പൊയ്യനേന് അകമ് നെകപ് പുകുന്തു, അമുതു ഊറുമ്, പുതു മലര്ക് കഴല് ഇണൈ അടിപിരിന്തുമ്,
കൈയനേന്, ഇന്നുമ് ചെത്തിലേന്; അന്തോ! വിഴിത്തിരുന്തു ഉള്ളക് കരുത്തിനൈ ഇഴന്തേന്.
ഐയനേ! അരചേ! അരുള് പെരുമ് കടലേ! അത്തനേ! അയന്, മാറ്കു, അറി ഒണ്ണാച്
ചെയ്യ മേനിയനേ! ചെയ്വകൈ അറിയേന്; തിരുപ്പെരുന്തുറൈ മേവിയ ചിവനേ!

[1]
പുറ്റുമ് ആയ്, മരമ് ആയ്; പുനല്, കാലേ, ഉണ്ടി, ആയ്; അണ്ട വാണരുമ്, പിറരുമ്,
മറ്റു യാരുമ്, നിന് മലര് അടി കാണാ മന്ന! എന്നൈ ഓര് വാര്ത്തൈയുള് പടുത്തു,
പറ്റിനായ്; പതൈയേന്; മനമ് മിക ഉരുകേന്; പരികിലേന്; പരിയാ ഉടല് തന്നൈച്
ചെറ്റിലേന്; ഇന്നുമ് തിരിതരുകിന്റേന്; തിരുപ്പെരുന്തുറൈ മേവിയ ചിവനേ!

[2]
പുലൈയനേനൈയുമ്, പൊരുള് എന നിനൈന്തു, ഉന് അരുള് പുരിന്തനൈ; പുരിതലുമ്,കളിത്തുത്
തലൈയിനാല് നടന്തേന്; വിടൈപ് പാകാ! ചങ്കരാ! എണ് ഇല് വാനവര്ക്കു എല്ലാമ്
നിലൈയനേ! അലൈ നീര് വിടമ് ഉണ്ട നിത്തനേ! അടൈയാര് പുരമ് എരിത്ത
ചിലൈയനേ! എനൈച് ചെത്തിടപ് പണിയായ്; തിരുപ്പെരുന്തുറൈ മേവിയ ചിവനേ!

[3]
അന്പര് ആകി, മറ്റു, അരുമ് തവമ് മുയല്വാര്, അയനുമ്, മാലുമ്; മറ്റു, അഴല് ഉറുമെഴുകു ആമ്
എന്പര് ആയ്, നിനൈവാര് എനൈപ് പലര്; നിറ്ക ഇങ്കു, എനൈ, എറ്റിനുക്കു ആണ്ടായ്?
വന് പരായ് മുരുടു ഒക്കുമ് എന് ചിന്തൈ; മരക് കണ്; എന് ചെവി ഇരുമ്പിനുമ് വലിതു;
തെന് പരായ്ത്തുറൈയായ്! ചിവലോകാ! തിരുപ്പെരുന്തുറൈ മേവിയ ചിവനേ!

[4]
ആട്ടുത് തേവര് തമ് വിതി ഒഴിത്തു, അന്പാല്, ഐയനേ' എന്റു, ഉന് അരുള് വഴി ഇരുപ്പേന്;
നാട്ടുത് തേവരുമ് നാടു അരുമ് പൊരുളേ! നാതനേ! ഉനൈപ് പിരിവു ഉറാ അരുളൈക്
കാട്ടി, തേവ, നിന് കഴല് ഇണൈ കാട്ടി, കായ മായത്തൈക് കഴിത്തു, അരുള്ചെയ്യായ്;
ചേട്ടൈത് തേവര് തമ് തേവര് പിരാനേ! തിരുപ്പെരുന്തുറൈ മേവിയ ചിവനേ!

[5]
അറുക്കിലേന് ഉടല് തുണിപട; തീപ് പുക്കു ആര്കിലേന്; തിരുവരുള് വകൈ അറിയേന്;
പൊറുക്കിലേന് ഉടല്; പോക്കു ഇടമ് കാണേന്; പോറ്റി! പോറ്റി! എന് പോര് വിടൈപ് പാകാ!
ഇറക്കിലേന് ഉനൈപ് പിരിന്തു; ഇനിതു ഇരുക്ക, എന് ചെയ്കേന്? ഇതു ചെയ്ക' എന്റുഅരുളായ്;
ചിറൈക്കണേ പുനല് നിലവിയ വയല് ചൂഴ് തിരുപ്പെരുന്തുറൈ മേവിയ ചിവനേ!

[6]
മായനേ! മറി കടല് വിടമ് ഉണ്ട വാനവാ! മണി കണ്ടത്തു എമ് അമുതേ!
നായിനേന്, ഉനൈ നിനൈയവുമ് മാട്ടേന്; നമച്ചിവായ' എന്റു, ഉന് അടി പണിയാപ്
പേയന് ആകിലുമ്, പെരു നെറി കാട്ടായ്; പിറൈ കുലാമ് ചടൈപ് പിഞ്ഞകനേ! ഓ!
ചേയന് ആകി നിന്റു, അലറുവതു അഴകോ? തിരുപ്പെരുന്തുറൈ മേവിയ ചിവനേ!

[7]
പോതു ചേര് അയന്, പൊരു കടല് കിടന്തോന്, പുരന്തര ആതികള്, നിറ്ക, മറ്റുഎന്നൈക്
കോതു മാട്ടി, നിന് കുരൈ കഴല് കാട്ടി, കുറിക്കൊള്ക' എന്റു, നിന് തൊണ്ടരില്കൂട്ടായ്;
യാതു ചെയ്വതു, എന്റു ഇരുന്തനന്; മരുന്തേ! അടിയനേന് ഇടര്പ്പടുവതുമ് ഇനിതോ?
ചീത വാര് പുനല് നിലവിയ വയല് ചൂഴ് തിരുപ്പെരുന്തുറൈ മേവിയ ചിവനേ!

[8]
ഞാലമ്, ഇന്തിരന്, നാന്മുകന്, വാനോര്, നിറ്ക, മറ്റു എനൈ നയന്തു, ഇനിതു ആണ്ടായ്;
കാലന് ആര് ഉയിര് കൊണ്ട പൂമ് കഴലായ്! കങ്കൈയായ്! അങ്കി തങ്കിയ കൈയായ്!
മാലുമ് ഓലമ് ഇട്ടു അലറുമ് അമ് മലര്ക്കേ, മരക്കണേനൈയുമ് വന്തിടപ് പണിയായ്;
ചേലുമ്, നീലമുമ്, നിലവിയ വയല് ചൂഴ് തിരുപ്പെരുന്തുറൈ മേവിയ ചിവനേ!

[9]
അളിത്തു വന്തു, എനക്കു ആവ' എന്റു അരുളി, അച്ചമ് തീര്ത്ത നിന് അരുള് പെരുങ്കടലില്,
തിളൈത്തുമ്, തേക്കിയുമ്, പരുകിയുമ്, ഉരുകേന്; തിരുപ്പെരുന്തുറൈ മേവിയ ചിവനേ!
വളൈക് കൈയാനൊടു മലരവന് അറിയാ വാനവാ! മലൈ മാതു ഒരു പാകാ!
കളിപ്പു എലാമ് മികക് കലങ്കിടുകിന്റേന്; കയിലൈ മാ മലൈ മേവിയ കടലേ!

[10]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.124   അടൈക്കലപ് പത്തു - ചെഴുക്കമലത് തിരളനനിന്   (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില് )

ചെഴുക് കമലത് തിരള് അന, നിന് ചേവടി ചേര്ന്തു അമൈന്ത
പഴുത്ത മനത്തു അടിയര് ഉടന് പോയിനര്; യാന്, പാവിയേന്;
പുഴുക്കണ് ഉടൈപ് പുന് കുരമ്പൈ, പൊല്ലാ, കല്വി ഞാനമ് ഇലാ,
അഴുക്കു മനത്തു അടിയേന്; ഉടൈയായ്! ഉന് അടൈക്കലമേ.

[1]
വെറുപ്പനവേ ചെയ്യുമ് എന് ചിറുമൈയൈ, നിന് പെരുമൈയിനാല്
പൊറുപ്പവനേ! അരാപ് പൂണ്പവനേ! പൊങ്കു കങ്കൈ ചടൈച്
ചെറുപ്പവനേ! നിന് തിരുവരുളാല്, എന് പിറവിയൈ വേര്
അറുപ്പവനേ! ഉടൈയായ്! അടിയേന് ഉന് അടൈക്കലമേ.

[2]
പെരുമ് പെരുമാന്, എന് പിറവിയൈ വേര് അറുത്തു, പെരുമ് പിച്ചുത്
തരുമ് പെരുമാന്, ചതുരപ് പെരുമാന്, എന് മനത്തിന് ഉള്ളേ
വരുമ് പെരുമാന്, മലരോന്, നെടുമാല്, അറിയാമല് നിന്റ
അരുമ് പെരുമാന്! ഉടൈയായ്! അടിയേന് ഉന് അടൈക്കലമേ.

[3]
പൊഴികിന്റ തുന്പപ് പുയല് വെള്ളത്തില്, നിന് കഴല് പുണൈ കൊണ്ടു,
ഇഴികിന്റ അന്പര്കള് ഏറിനര്, വാന്; യാന്, ഇടര്ക് കടല്വായ്ച്
ചുഴി ചെന്റു, മാതര്ത് തിരൈ പൊര, കാമച് ചുറവു എറിയ,
അഴികിന്റനന്; ഉടൈയായ്! അടിയേന് ഉന് അടൈക്കലമേ.

[4]
ചുരുള് പുരി കൂഴൈയര് ചൂഴലില് പട്ടു, ഉന് തിറമ് മറന്തു, ഇങ്കു,
ഇരുള് പുരി യാക്കൈയിലേ കിടന്തു, എയ്ത്തനന്; മൈത് തടമ് കണ്
വെരുള് പുരി മാന് അന്ന നോക്കി തന് പങ്ക, വിണ്ണோര് പെരുമാന്,
അരുള് പുരിയായ്; ഉടൈയായ്! അടിയേന് ഉന് അടൈക്കലമേ.

[5]
മാഴൈ, മൈപ് പാവിയ കണ്ണിയര് വന് മത്തു ഇട, ഉടൈന്തു,
താഴിയൈപ് പാവു തയിര് പോല്, തളര്ന്തേന്; തട മലര്ത് താള്,
വാഴി! എപ്പോതു വന്തു, എന് നാള്, വണങ്കുവന് വല് വിനൈയേന്?
ആഴി അപ്പാ! ഉടൈയായ്! അടിയേന് ഉന് അടൈക്കലമേ.

[6]
മിന് കണിനാര്, നുടങ്കുമ് ഇടൈയാര്, വെകുളി വലൈയില് അകപ്പട്ടു,
പുന് കണന് ആയ്, പുരള്വേനൈ, പുരളാമല്, പുകുന്തു അരുളി,
എന്കണിലേ അമുതു ഊറി, തിത്തിത്തു, എന് പിഴൈക്കു ഇരങ്കുമ്
അമ് കണനേ! ഉടൈയായ്! അടിയേന് ഉന് അടൈക്കലമേ.

[7]
മാ വടു വകിര് അന്ന കണ്ണി പങ്കാ! നിന് മലര് അടിക്കേ
കൂവിടുവായ്? കുമ്പിക്കേ ഇടുവായ്? നിന് കുറിപ്പു അറിയേന്;
പാ ഇടൈ ആടു കുഴല് പോല്, കരന്തു, പരന്തതു, ഉള്ളമ്.
ആ! കെടുവേന്; ഉടൈയായ്! അടിയേന് ഉന് അടൈക്കലമേ.

[8]
പിറിവു അറിയാ അന്പര്, നിന് അരുള് പെയ് കഴല് താള് ഇണൈക് കീഴ്,
മറിവു അറിയാച് ചെല്വമ് വന്തു പെറ്റാര്; ഉന്നൈ വന്തിപ്പതു ഓര്
നെറി അറിയേന്; നിന്നൈയേ അറിയേന്; നിന്നൈയേ അറിയുമ്
അറിവു അറിയേന്; ഉടൈയായ്! അടിയേന് ഉന് അടൈക്കലമേ.

[9]
വഴങ്കുകിന്റായ്ക്കു ഉന് അരുള് ആര് അമുതത്തൈ വാരിക്കൊണ്ടു,
വിഴുങ്കുകിന്റേന്; വിക്കിനേന് വിനൈയേന്, എന് വിതി ഇന്മൈയാല്;
തഴങ്കു അരുമ് തേന് അന്ന തണ്ണീര് പരുകത് തന്തു, ഉയ്യക് കൊള്ളായ്;
അഴുങ്കുകിന്റേന്; ഉടൈയായ്! അടിയേന് ഉന് അടൈക്കലമേ.

[10]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.125   ആചൈപ്പത്തു - കരുടക്കൊടിയോന് കാണമാട്ടാക്   (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില് )

കരുളക് കൊടിയോന് കാണമാട്ടാക് കഴല് ചേവടി എന്നുമ്
പൊരുളൈത് തന്തു, ഇങ്കു, എന്നൈ ആണ്ട പൊല്ലാ മണിയേ! ഓ!
ഇരുളൈത് തുരന്തിട്ടു, ഇങ്കേ വാ' എന്റു, അങ്കേ, കൂവുമ്
അരുളൈപ് പെറുവാന്, ആചൈപ്പട്ടേന് കണ്ടായ്; അമ്മാനേ!

[1]
മൊയ്പ്പാല് നരമ്പു കയിറു ആക, മൂളൈ, എന്പു, തോല്, പോര്ത്ത
കുപ്പായമ് പുക്കു, ഇരുക്കകില്ലേന്; കൂവിക്കൊള്ളായ്; കോവേ! ഓ!
എപ്പാലവര്ക്കുമ് അപ്പാല് ആമ് എന് ആര് അമുതേ! ഓ!
അപ്പാ! കാണ ആചൈപ്പട്ടേന് കണ്ടായ്; അമ്മാനേ!
[2]
ചീ വാര്ന്തു, ഈ മൊയ്ത്തു, അഴുക്കൊടു തിരിയുമ് ചിറു കുടില് ഇതു ചിതൈയക്
കൂവായ്; കോവേ! കൂത്താ! കാത്തു ആട്കൊള്ളുമ് കുരു മണിയേ!
തേവാ! തേവര്ക്കു അരിയാനേ! ചിവനേ! ചിറിതു എന് മുകമ് നോക്കി,
ആ! ആ!' എന്ന, ആചൈപ്പട്ടേന് കണ്ടായ്; അമ്മാനേ!

[3]
മിടൈന്തു എലുമ്പു, ഊത്തൈ മിക്കു, അഴുക്കു ഊറല്, വീറു ഇലി, നടൈക് കൂടമ്
തൊടര്ന്തു എനൈ നലൈയ, തുയര് ഉറുകിന്റേന്; ചോത്തമ്! എമ് പെരുമാനേ!
ഉടൈന്തു, നൈന്തു, ഉരുകി, ഉള് ഒളി നോക്കി, ഉന് തിരു മലര്പ് പാതമ്
അടൈന്തു നിന്റിടുവാന്, ആചൈപ്പട്ടേന് കണ്ടായ്; അമ്മാനേ!

[4]
അളി പുണ് അകത്തു, പുറമ് തോല് മൂടി, അടിയേന് ഉടൈ യാക്കൈ,
പുളിയമ്പഴമ് ഒത്തു ഇരുന്തേന്; ഇരുന്തുമ്, വിടൈയായ്! പൊടി ആടീ!
എളിവന്തു, എന്നൈ ആണ്ടുകൊണ്ട എന് ആര് അമുതേ! ഓ!
അളിയേന്' എന്ന, ആചൈപ്പട്ടേന് കണ്ടായ്; അമ്മാനേ!

[5]
എയ്ത്തേന് നായേന്; ഇനി ഇങ്കു ഇരുക്കകില്ലേന്; ഇവ് വാഴ്ക്കൈ
വൈത്തായ്; വാങ്കായ്; വാനോര് അറിയാ മലര്ച് ചേവടിയാനേ!
മുത്താ! ഉന് തന് മുക ഒളി നോക്കി, മുറുവല് നകൈ കാണ,
അത്താ! ചാല ആചൈപ്പട്ടേന് കണ്ടായ്; അമ്മാനേ!

[6]
പാരോര്, വിണ്ണோര്, പരവി ഏത്തുമ് പരനേ! പരഞ്ചോതി!
വാരായ്; വാരാ ഉലകമ് തന്തു, വന്തു ആട്കൊള്വാനേ!
പേര് ആയിരമുമ് പരവിത് തിരിന്തു, എമ് പെരുമാന്' എന ഏത്ത,
ആരാ അമുതേ! ആചൈപ്പട്ടേന് കണ്ടായ്; അമ്മാനേ!

[7]
കൈയാല് തൊഴുതു. ഉന് കഴല് ചേവടികള് കഴുമത് തഴുവിക്കൊണ്ടു,
എയ്യാതു എന് തന് തലൈ മേല് വൈത്തു, എമ് പെരുമാന്!', പെരുമാന്!' എന്റു,
ഐയാ! എന് തന് വായാല് അരറ്റി, അഴല് ചേര് മെഴുകു ഒപ്പ,
ഐയാറ്റു അരചേ! ആചൈപ്പട്ടേന് കണ്ടായ്; അമ്മാനേ!

[8]
ചെടി ആര് ആക്കൈത് തിറമ് അറ വീചി, ചിവപുര നകര് പുക്കു,
കടി ആര് ചോതി കണ്ടുകൊണ്ടു, എന് കണ് ഇണൈ കളി കൂര,
പടി താന് ഇല്ലാപ് പരമ്പരനേ! ഉന് പഴ അടിയാര് കൂട്ടമ്,
അടിയേന് കാണ ആചൈപ്പട്ടേന് കണ്ടായ്; അമ്മാനേ!

[9]
വെമ്, ചേല് അനൈയ കണ്ണാര് തമ് വെകുളി വലൈയില് അകപ്പട്ടു,
നൈഞ്ചേന്, നായേന്; ഞാനച് ചുടരേ! നാന് ഓര് തുണൈ കാണേന്;
പഞ്ചു ഏര് അടിയാള് പാകത്തു ഒരുവാ! പവളത് തിരുവായാല്,
അഞ്ചേല്' എന്ന, ആചൈപ്പട്ടേന് കണ്ടായ്; അമ്മാനേ!

[10]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.126   അതിചയപ് പത്തു - വൈപ്പു മാടെന്റുമ്   (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില് )

വൈപ്പു, മാടു, എന്റു; മാണിക്കത്തു ഒളി എന്റു; മനത്തിടൈ ഉരുകാതേ,
ചെപ്പു നേര് മുലൈ മടവരലിയര്തങ്കള് തിറത്തിടൈ നൈവേനൈ
ഒപ്പു ഇലാതന, ഉവമനില് ഇറന്തന, ഒള് മലര്ത് തിരുപ് പാതത്തു
അപ്പന് ആണ്ടു, തന് അടിയരില് കൂട്ടിയ അതിചയമ് കണ്ടാമേ!

[1]
നീതി ആവന യാവൈയുമ് നിനൈക്കിലേന്; നിനൈപ്പവരൊടുമ് കൂടേന്;
ഏതമേ പിറന്തു, ഇറന്തു, ഉഴല്വേന് തനൈ എന് അടിയാന്' എന്റു,
പാതി മാതൊടുമ് കൂടിയ പരമ്പരന്, നിരന്തരമായ് നിന്റ
ആതി ആണ്ടു, തന് അടിയരില് കൂട്ടിയ അതിചയമ് കണ്ടാമേ!

[2]
മുന്നൈ എന്നുടൈ വല് വിനൈ പോയിട, മുക്കണ് അതു ഉടൈ എന്തൈ,
തന്നൈ യാവരുമ് അറിവതറ്കു അരിയവന്, എളിയവന് അടിയാര്ക്കു,
പൊന്നൈ വെന്റതു ഓര് പുരി ചടൈ മുടി തനില് ഇള മതി അതു വൈത്ത
അന്നൈ, ആണ്ടു, തന് അടിയരില് കൂട്ടിയ അതിചയമ് കണ്ടാമേ!

[3]
പിത്തന്' എന്റു, എനൈ ഉലകവര് പകര്വതു ഓര് കാരണമ് ഇതു കേളീര്:
ഒത്തുച് ചെന്റു, തന് തിരുവരുള് കൂടിടുമ് ഉപായമ് അതു അറിയാമേ,
ചെത്തുപ്പോയ്, അരു നരകിടൈ വീഴ്വതറ്കു ഒരുപ്പടുകിന്റേനൈ,
അത്തന്, ആണ്ടു, തന് അടിയരില് കൂട്ടിയ അതിചയമ് കണ്ടാമേ!

[4]
പരവുവാര് അവര് പാടു ചെന്റു അണൈകിലേന്; പല് മലര് പറിത്തു ഏത്തേന്;
കുരവു വാര് കുഴലാര് തിറത്തേ നിന്റു, കുടി കെടുകിന്റേനൈ
ഇരവു നിന്റു, എരി ആടിയ എമ് ഇറൈ, എരി ചടൈ മിളിര്കിന്റ
അരവന് ആണ്ടു, തന് അടിയരില് കൂട്ടിയ അതിചയമ് കണ്ടാമേ.

[5]
എണ്ണിലേന് തിരുനാമമ് അഞ്ചു എഴുത്തുമ്; എന് ഏഴൈമൈ അതനാലേ
നണ്ണിലേന് കലൈ ഞാനികള് തമ്മൊടു; നല് വിനൈ നയവാതേ,
മണ്ണിലേ പിറന്തു, ഇറന്തു, മണ് ആവതറ്കു ഒരുപ്പടുകിന്റേനൈ,
അണ്ണല്, ആണ്ടു, തന് അടിയരില് കൂട്ടിയ അതിചയമ് കണ്ടാമേ!

[6]
പൊത്തൈ ഊന് ചുവര്; പുഴുപ് പൊതിന്തു, ഉളുത്തു, അചുമ്പു ഒഴുകിയ, പൊയ്ക് കൂരൈ;
ഇത്തൈ, മെയ് എനക് കരുതിനിന്റു, ഇടര്ക് കടല് ചുഴിത്തലൈപ് പടുവേനൈ
മുത്തു, മാ മണി, മാണിക്ക, വയിരത്ത, പവളത്തിന്, മുഴുച് ചോതി,
അത്തന് ആണ്ടു, തന് അടിയരില് കൂട്ടിയ അതിചയമ് കണ്ടാമേ!

[7]
നീക്കി, മുന് എനൈത് തന്നൊടു നിലാവകൈ; കുരമ്പൈയില് പുകപ് പെയ്തു;
നോക്കി; നുണ്ണിയ, നொടിയന ചൊല് ചെയ്തു; നുകമ് ഇന്റി വിളാക്കൈത്തു;
തൂക്കി; മുന് ചെയ്ത പൊയ് അറത് തുകള് അറുത്തു; എഴുതരു ചുടര്ച് ചോതി
ആക്കി; ആണ്ടു; തന് അടിയരില് കൂട്ടിയ അതിചയമ് കണ്ടാമേ!

[8]
ഉറ്റ ആക്കൈയിന് ഉറു പൊരുള്, നറു മലര് എഴുതരു നാറ്റമ് പോല്,
പറ്റല് ആവതു ഓര് നിലൈ ഇലാപ് പരമ് പൊരുള്: അപ് പൊരുള് പാരാതേ,
പെറ്റവാ പെറ്റ പയന് അതു നുകര്ന്തിടുമ് പിത്തര് ചൊല് തെളിയാമേ,
അത്തന്, ആണ്ടു, തന് അടിയരില് കൂട്ടിയ അതിചയമ് കണ്ടാമേ!

[9]
ഇരുള് തിണിന്തു എഴുന്തിട്ടതു ഓര് വല്വിനൈച് ചിറു കുടില്, ഇതു: ഇത്തൈപ്
പൊരുള് എനക് കളിത്തു, അരു നരകത്തിടൈ വിഴപ് പുകുകിന്റേനൈ
തെരുളുമ് മുമ്മതില്, നொടി വരൈ ഇടിതര, ചിനപ് പതത്തൊടു ചെമ് തീ
അരുളുമ് മെയ്ന്നെറി പൊയ്ന്നെറി നീക്കിയ അതിചയമ് കണ്ടാമേ!

[10]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.127   പുണര്ച്ചിപ്പത്തു - ചുടര്പൊറ്കുന്റൈത് തോളാമുത്തൈ   (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില് )

ചുടര് പൊന് കുന്റൈ, തോളാ മുത്തൈ, വാളാ തൊഴുമ്പു ഉകന്തു
കടൈ പട്ടേനൈ ആണ്ടുകൊണ്ട കരുണാലയനൈ, കരു മാല്, പിരമന്,
തടൈ പട്ടു, ഇന്നുമ് ചാരമാട്ടാത് തന്നൈത് തന്ത എന് ആര് അമുതൈ,
പുടൈ പട്ടു ഇരുപ്പതു എന്റു കൊല്ലോ എന് പൊല്ലാ മണിയൈപ് പുണര്ന്തേ?

[1]
ആറ്റകില്ലേന് അടിയേന്; അരചേ! അവനി തലത്തു ഐമ് പുലന് ആയ
ചേറ്റില് അഴുന്താച് ചിന്തൈ ചെയ്തു, ചിവന്, എമ്പെരുമാന്,' എന്റു ഏത്തി,
ഊറ്റു മണല് പോല്, നെക്കു നെക്കു ഉള്ളേ ഉരുകി, ഓലമ് ഇട്ടു,
പോറ്റിപ് പുകഴ്വതു എന്റു കൊല്ലോ എന് പൊല്ലാ മണിയൈപ് പുണര്ന്തേ?

[2]
നീണ്ട മാലുമ്, അയനുമ്, വെരുവ നീണ്ട നെരുപ്പൈ, വിരുപ്പിലേനൈ
ആണ്ടു കൊണ്ട എന് ആര് അമുതൈ, അള്ളൂറു ഉള്ളത്തു അടിയാര് മുന്
വേണ്ടുമ്തനൈയുമ് വായ് വിട്ടു അലറി, വിരൈ ആര് മലര് തൂവി,
പൂണ്ടു കിടപ്പതു എന്റു കൊല്ലോ എന് പൊല്ലാ മണിയൈപ് പുണര്ന്തേ?

[3]
അല്ലിക് കമലത്തു അയനുമ്, മാലുമ്, അല്ലാതവരുമ്, അമരര് കോനുമ്,
ചൊല്ലിപ് പരവുമ് നാമത്താനൈ, ചൊല്ലുമ് പൊരുളുമ് ഇറന്ത ചുടരൈ,
നെല്ലിക് കനിയൈ, തേനൈ, പാലൈ, നിറൈ ഇന് അമുതൈ, അമുതിന് ചുവൈയൈ,
പുല്ലിപ് പുണര്വതു എന്റു കൊല്ലോ എന് പൊല്ലാ മണിയൈപ് പുണര്ന്തേ?

[4]
തികഴത് തികഴുമ് അടിയുമ് മുടിയുമ് കാണ്പാന്, കീഴ് മേല്, അയനുമ് മാലുമ്,
അകഴപ് പറന്തുമ്, കാണമാട്ടാ അമ്മാന്, ഇമ് മാ നിലമ് മുഴുതുമ്
നികഴപ് പണി കൊണ്ടു, എന്നൈ ആട്കൊണ്ടു, ആ! ആ!' എന്റ നീര്മൈ എല്ലാമ്
പുകഴപ് പെറുവതു എന്റു കൊല്ലോ എന് പൊല്ലാ മണിയൈപ് പുണര്ന്തേ?

[5]
പരിന്തു വന്തു, പരമ ആനന്തമ്, പണ്ടേ, അടിയേറ്കു അരുള്ചെയ്യ,
പിരിന്തു പോന്തു, പെരു മാ നിലത്തില് അരു മാല് ഉറ്റേന്, എന്റു എന്റു,
ചൊരിന്ത കണ്ണീര് ചൊരിയ ഉള് നീര്, ഉരോമമ് ചിലിര്പ്പ, ഉകന്തു അന്പു ആയ്,
പുരിന്തു നിറ്പതു എന്റു കൊല്ലോ എന് പൊല്ലാ മണിയൈപ് പുണര്ന്തേ?

[6]
നിനൈയപ് പിറരുക്കു അരിയ നെരുപ്പൈ, നീരൈ, കാലൈ, നിലനൈ, വിചുമ്പൈ,
തനൈ ഒപ്പാരൈ ഇല്ലാത് തനിയൈ, നോക്കി; തഴൈത്തു; തഴുത്ത കണ്ടമ്
കനൈയ; കണ്ണീര് അരുവി പായ; കൈയുമ് കൂപ്പി, കടി മലരാല്
പുനൈയപ് പെറുവതു എന്റു കൊല്ലോ എന് പൊല്ലാ മണിയൈപ് പുണര്ന്തേ?

[7]
നെക്കു നെക്കു, ഉള് ഉരുകി ഉരുകി, നിന്റുമ്, ഇരുന്തുമ്, കിടന്തുമ്, എഴുന്തുമ്,
നക്കുമ്, അഴുതുമ്, തൊഴുതുമ്, വാഴ്ത്തി; നാനാ വിതത്താല് കൂത്തു നവിറ്റി;
ചെക്കര് പോലുമ് തിരുമേനി തികഴ നോക്കി; ചിലിര് ചിലിര്ത്തു;
പുക്കു നിറ്പതു എന്റു കൊല്ലോ എന് പൊല്ലാ മണിയൈപ് പുണര്ന്തേ?

[8]
താതായ്, മൂ ഏഴ് ഉലകുക്കുമ് തായേ, നായേന് തനൈ ആണ്ട
പേതായ്, പിറവിപ് പിണിക്കു ഓര് മരുന്തേ, പെരുമ് തേന് പില്ക, എപ്പോതുമ്
ഏതു ആമ് മണിയേ!' എന്റു എന്റു ഏത്തി, ഇരവുമ് പകലുമ്, എഴില് ആര് പാതപ്
പോതു ആയ്ന്തു, അണൈവതു എന്റു കൊല്ലോ എന് പൊല്ലാ മണിയൈപ് പുണര്ന്തേ?

[9]
കാപ്പായ്, പടൈപ്പായ്, കരപ്പായ്, മുഴുതുമ്; കണ് ആര് വിചുമ്പിന് വിണ്ണோര്ക്കു എല്ലാമ്
മൂപ്പായ്; മൂവാ മുതലായ് നിന്റ മുതല്വാ; മുന്നേ എനൈ ആണ്ട
പാര്പ്പാനേ; എമ് പരമാ!' എന്റു, പാടിപ് പാടിപ് പണിന്തു, പാതപ്
പൂപ് പോതു അണൈവതു എന്റു കൊല്ലോ എന് പൊല്ലാ മണിയൈപ് പുണര്ന്തേ?

[10]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.128   വാഴാപ്പത്തു - പാരൊടു വിണ്ണായ്പ്   (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില് )

പാരൊടു, വിണ്ണായ്, പരന്ത, എമ് പരനേ! പറ്റു നാന് മറ്റു ഇലേന് കണ്ടായ്;
ചീരൊടു പൊലിവായ്, ചിവപുരത്തു അരചേ! തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ഉറൈ ചിവനേ!
ആരൊടു നോകേന്? ആര്ക്കു എടുത്തു ഉരൈക്കേന്? ആണ്ട നീ അരുളിലൈയാനാല്,
വാര് കടല് ഉലകില് വാഴ്കിലേന് കണ്ടായ്; വരുക' എന്റു, അരുള് പുരിയായേ.

[1]
വമ്പനേന് തന്നൈ ആണ്ട മാ മണിയേ! മറ്റു നാന് പറ്റു ഇലേന് കണ്ടായ്;
ഉമ്പരുമ് അറിയാ ഒരുവനേ! ഇരുവര്ക്കു ഉണര്വു ഇറന്തു, ഉലകമ് ഊടുരുവുമ്
ചെമ് പെരുമാനേ! ചിവപുരത്തു അരചേ! തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ഉറൈ ചിവനേ!
എമ്പെരുമാനേ! എന്നൈ ആള്വാനേ! എന്നൈ, നീ കൂവിക്കൊണ്ടരുളേ.

[2]
പാടി, മാല്, പുകഴുമ് പാതമേ അല്ലാല്, പറ്റു നാന് മറ്റു ഇലേന് കണ്ടായ്;
തേടി, നീ ആണ്ടായ്; ചിവപുരത്തു അരചേ! തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ഉറൈ ചിവനേ!
ഊടുവതു ഉന്നോടു; ഉവപ്പതുമ് ഉന്നൈ; ഉണര്ത്തുവതു, ഉനക്കു, എനക്കു ഉറുതി;
വാടിനേന്; ഇങ്കു വാഴ്കിലേന് കണ്ടായ്; വരുക' എന്റു, അരുള്പുരിയായേ.

[3]
വല്ലൈ വാള് അരക്കര് പുരമ് എരിത്താനേ! മറ്റു നാന് പറ്റു ഇലേന് കണ്ടായ്;
തില്ലൈ വാഴ് കൂത്താ! ചിവപുരത്തു അരചേ! തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ഉറൈ ചിവനേ!
എല്ലൈ മൂ ഉലകുമ് ഉരുവി, അന്റു, ഇരുവര് കാണുമ് നാള്, ആതി, ഈറു, ഇന്മൈ
വല്ലൈയായ് വളര്ന്തായ്; വാഴ്കിലേന് കണ്ടായ്; വരുക' എന്റു, അരുള്പുരിയായേ.

[4]
പണ്ണിന് നേര് മൊഴിയാള് പങ്ക! നീ അല്ലാല്, പറ്റു നാന് മറ്റു ഇലേന് കണ്ടായ്;
തിണ്ണമേ ആണ്ടായ്; ചിവപുരത്തു അരചേ! തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ഉറൈ ചിവനേ!
എണ്ണമേ, ഉടല്, വായ്, മൂക്കൊടു, ചെവി, കണ്, എന്റു ഇവൈ നിന്കണേ വൈത്തു,
മണ്ണിന്മേല് അടിയേന് വാഴ്കിലേന് കണ്ടായ്; വരുക' എന്റു, അരുള്പുരിയായേ.

[5]
പഞ്ചിന് മെല് അടിയാള് പങ്ക! നീ അല്ലാല്, പറ്റു നാന് മറ്റു ഇലേന് കണ്ടായ്;
ചെഞ്ചെവേ ആണ്ടായ്; ചിവപുരത്തു അരചേ! തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ഉറൈ ചിവനേ!
അഞ്ചിനേന് നായേന്; ആണ്ടു, നീ അളിത്ത അരുളിനൈ, മരുളിനാല് മറന്ത
വഞ്ചനേന്, ഇങ്കു വാഴ്കിലേന് കണ്ടായ്; വരുക' എന്റു, അരുള്പുരിയായേ.

[6]
പരുതി വാഴ് ഒളിയായ്! പാതമേ അല്ലാല്, പറ്റു നാന് മറ്റു ഇലേന് കണ്ടായ്;
തിരു ഉയര് കോലച് ചിവപുരത്തു അരചേ! തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ഉറൈ ചിവനേ!
കരുണൈയേ നോക്കിക് കചിന്തു, ഉളമ് ഉരുകിക് കലന്തു, നാന് വാഴുമ് ആറു അറിയാ
മരുളനേന്, ഉലകില് വാഴ്കിലേന് കണ്ടായ്; വരുക' എന്റു, അരുള്പുരിയായേ.

[7]
പന്തു അണൈ വിരലാള് പങ്ക! നീ അല്ലാല്, പറ്റു നാന് മറ്റു ഇലേന് കണ്ടായ്;
ചെമ് തഴല് പോല്വായ്, ചിവപുരത്തു അരചേ! തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ഉറൈ ചിവനേ!
അന്തമ് ഇല് അമുതേ! അരുമ് പെരുമ് പൊരുളേ! ആര് അമുതേ! അടിയേനൈ
വന്തു ഉയ, ആണ്ടായ്; വാഴ്കിലേന് കണ്ടായ്; വരുക' എന്റു, അരുള്പുരിയായേ.

[8]
പാവ നാചാ, ഉന് പാതമേ അല്ലാല്, പറ്റു നാന് മറ്റു ഇലേന് കണ്ടായ്;
തേവര് തമ് തേവേ, ചിവപുരത്തു അരചേ! തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ഉറൈ ചിവനേ!
മൂ ഉലകു ഉരുവ, ഇരുവര് കീഴ് മേലായ്, മുഴങ്കു അഴലായ്, നിമിര്ന്താനേ!
മാ ഉരിയാനേ! വാഴ്കിലേന് കണ്ടായ്; വരുക' എന്റു, അരുള്പുരിയായേ.

[9]
പഴുതു ഇല് തൊല് പുകഴാള് പങ്ക! നീ അല്ലാല്, പറ്റു നാന് മറ്റു ഇലേന് കണ്ടായ്;
ചെഴു മതി അണിന്തായ്, ചിവപുരത്തു അരചേ! തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ഉറൈ ചിവനേ!
തൊഴുവനോ പിറരൈ? തുതിപ്പനോ? എനക്കു ഓര് തുണൈ എന നിനൈവനോ? ചൊല്ലായ്;
മഴ വിടൈയാനേ! വാഴ്കിലേന് കണ്ടായ്; വരുക' എന്റു, അരുള്പുരിയായേ.

[10]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.129   അരുട്പത്തു - ചോതിയേ ചുടരേ   (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില് )

ചോതിയേ! ചുടരേ! ചൂഴ് ഒളി വിളക്കേ! ചുരി കുഴല്, പണൈ മുലൈ മടന്തൈ
പാതിയേ! പരനേ! പാല് കൊള് വെള് നീറ്റായ്! പങ്കയത്തു അയനുമ്, മാല്, അറിയാ
നീതിയേ! ചെല്വത് തിരുപ്പെരുന്തുറൈയില് നിറൈ മലര്ക് കുരുന്തമ് മേവിയ ചീര്
ആതിയേ! അടിയേന് ആതരിത്തു അഴൈത്താല്, അതെന്തുവേ?' എന്റു, അരുളായേ!

[1]
നിരുത്തനേ! നിമലാ! നീറ്റനേ! നെറ്റിക് കണ്ണനേ! വിണ് ഉളാര് പിരാനേ!
ഒരുത്തനേ! ഉന്നൈ, ഓലമ് ഇട്ടു അലറി, ഉലകു എലാമ് തേടിയുമ്, കാണേന്;
തിരുത്തമ് ആമ് പൊയ്കൈത് തിരുപ്പെരുന്തുറൈയില് ചെഴു മലര്ക് കുരുന്തമ് മേവിയ ചീര്
അരുത്തനേ! അടിയേന് ആതരിത്തു അഴൈത്താല്, അതെന്തുവേ?' എന്റു, അരുളായേ!

[2]
എങ്കള് നായകനേ! എന് ഉയിര്ത് തലൈവാ! ഏല വാര് കുഴലിമാര് ഇരുവര്
തങ്കള് നായകനേ! തക്ക നല് കാമന് തനതു ഉടല് തഴല് എഴ വിഴിത്ത
ചെമ് കണ് നായകനേ! തിരുപ്പെരുന്തുറൈയില് ചെഴു മലര്ക് കുരുന്തമ് മേവിയ ചീര്
അമ് കണാ! അടിയേന് ആതരിത്തു അഴൈത്താല്, അതെന്തുവേ?' എന്റു, അരുളായേ!

[3]
കമല നാന്മുകനുമ്, കാര് മുകില് നിറത്തുക് കണ്ണനുമ്, നണ്ണുതറ്കു അരിയ
വിമലനേ, എമക്കു വെളിപ്പടായ്' എന്ന, വിയന് തഴല് വെളിപ്പട്ട എന്തായ്!
തിമില നാന്മറൈ ചേര് തിരുപ്പെരുന്തുറൈയില് ചെഴു മലര്ക് കുരുന്തമ് മേവിയ ചീര്
അമലനേ! അടിയേന് ആതരിത്തു അഴൈത്താല്, അതെന്തുവേ?' എന്റു, അരുളായേ!

[4]
തുടി കൊള് നേര് ഇടൈയാള്, ചുരി കുഴല് മടന്തൈ തുണൈ മുലൈക്കണ്കള് തോയ് ചുവടു,
പൊടി കൊള് വാന് തഴലില്, പുള്ളി പോല്, ഇരണ്ടു പൊങ്കു ഒളി തങ്കു മാര്പിനനേ!
ചെടി കൊള് വാന് പൊഴില് ചൂഴ് തിരുപ്പെരുന്തുറൈയില് ചെഴു മലര്ക് കുരുന്തമ് മേവിയചീര്
അടികളേ! അടിയേന് ആതരിത്തു അഴൈത്താല്, അതെന്തുവേ?' എന്റു, അരുളായേ!

[5]
തുപ്പനേ, തൂയായ്! തൂയ വെള് നീറു തുതൈന്തു എഴു തുളങ്കു ഒളി വയിരത്തു
ഒപ്പനേ! ഉന്നൈ ഉള്കുവാര് മനത്തില് ഉറു ചുവൈ അളിക്കുമ് ആര് അമുതേ!
ചെപ്പമ് ആമ് മറൈ ചേര് തിരുപ്പെരുന്തുറൈയില്, ചെഴു മലര്ക് കുരുന്തമ് മേവിയ ചീര്
അപ്പനേ! അടിയേന് ആതരിത്തു അഴൈത്താല്, അതെന്തുവേ?' എന്റു, അരുളായേ!

[6]
മെയ്യനേ! വികിര്താ! മേരുവേ വില്ലാ, മേവലര് പുരങ്കള് മൂന്റു എരിത്ത
കൈയനേ! കാലാല് കാലനൈക് കായ്ന്ത, കടുമ് തഴല് പിഴമ്പു അന്ന മേനിച്
ചെയ്യനേ! ചെല്വത് തിരുപ്പെരുന്തുറൈയില് ചെഴു മലര്ക് കുരുന്തമ് മേവിയ ചീര്
ഐയനേ! അടിയേന് ആതരിത്തു അഴൈത്താല്, അതെന്തുവേ?' എന്റു, അരുളായേ!

[7]
മുത്തനേ! മുതല്വാ! മുക്കണാ! മുനിവാ! മൊട്ടു അറാ മലര് പറിത്തു, ഇറൈഞ്ചി,
പത്തിയായ് നിനൈന്തു, പരവുവാര് തമക്കുപ് പര കതി കൊടുത്തു, അരുള്ചെയ്യുമ്
ചിത്തനേ! ചെല്വത് തിരുപ്പെരുന്തുറൈയില് ചെഴു മലര്ക് കുരുന്തമ് മേവിയ ചീര്
അത്തനേ! അടിയേന് ആതരിത്തു അഴൈത്താല്, അതെന്തുവേ?' എന്റു, അരുളായേ!

[8]
മരുളനേന് മനത്തൈ മയക്കു അറ നോക്കി, മറുമൈയോടു ഇമ്മൈയുമ് കെടുത്ത
പൊരുളനേ! പുനിതാ! പൊങ്കു വാള് അരവമ്, കങ്കൈ നീര്, തങ്കു ചെമ് ചടൈയായ്!
തെരുളുമ് നാന്മറൈ ചേര് തിരുപ്പെരുന്തുറൈയില് ചെഴു മലര്ക് കുരുന്തമ് മേവിയ ചീര്
അരുളനേ! അടിയേന് ആതരിത്തു അഴൈത്താല്, അതെന്തുവേ?' എന്റു, അരുളായേ!

[9]
തിരുന്തു വാര് പൊഴില് ചൂഴ് തിരുപ്പെരുന്തുറൈയില് ചെഴു മലര്ക് കുരുന്തമ് മേവിയ ചീര്
ഇരുന്തവാറു എണ്ണി, ഏചറാ, നിനൈന്തിട്ടു, എന്നുടൈ എമ്പിരാന്' എന്റു എന്റു,
അരുന്തവാ! നിനൈന്തേ, ആതരിത്തു അഴൈത്താല്, അലൈ കടല് അതനുളേ നിന്റു
പൊരുന്ത, വാ; കയിലൈ പുകു നെറി ഇതു കാണ്; പോതരായ്' എന്റു അരുളായേ!

[10]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.130   തിരുക്കഴുക്കുന്റപ് പതികമ് - പിണക്കിലാത പെരുന്തുറൈപ്പെരു   (തിരുക്കഴുക്കുന്റമ് )

പിണക്കു ഇലാത പെരുന്തുറൈപ് പെരുമാന്! ഉന് നാമങ്കള് പേചുവാര്ക്കു,
ഇണക്കു ഇലാതതു ഓര് ഇന്പമേ വരുമ്; തുന്പമേ തുടൈത്തു, എമ്പിരാന്!
ഉണക്കു ഇലാതതു ഒര് വിത്തു, മേല് വിളൈയാമല്, എന് വിനൈ ഒത്ത പിന്,
കണക്കു ഇലാത് തിരുക്കോലമ് നീ വന്തു, കാട്ടിനായ്, കഴുക്കുന്റിലേ!

[1]
പിട്ടു നേര്പട, മണ് ചുമന്ത പെരുന്തുറൈപ് പെരുമ് പിത്തനേ!
ചട്ട നേര്പട, വന്തിലാത ചഴക്കനേന് ഉനൈച് ചാര്ന്തിലേന്;
ചിട്ടനേ! ചിവലോകനേ! ചിറു നായിനുമ് കടൈ ആയ വെമ്
കട്ടനേനൈയുമ് ആട്കൊള്വാന്, വന്തു, കാട്ടിനായ്, കഴുക്കുന്റിലേ!

[2]
മലങ്കിനേന് കണ്ണിന് നീരൈ മാറ്റി, മലമ് കെടുത്ത പെരുന്തുറൈ
വിലങ്കിനേന്; വിനൈക്കേടനേന്, ഇനി മേല് വിളൈവതു അറിന്തിലേന്;
ഇലങ്കുകിന്റ നിന് ചേവടികള് ഇരണ്ടുമ്, വൈപ്പിടമ് ഇന്റിയേ
കലങ്കിനേന്; കലങ്കാമലേ, വന്തു, കാട്ടിനായ്, കഴുക്കുന്റിലേ!

[3]
പൂണ് ഒണാതതു ഓര് അന്പു പൂണ്ടു, പൊരുന്തി, നാള്തൊറുമ് പോറ്റവുമ്,
നാണ് ഒണാതതു ഒര് നാണമ് എയ്തി, നടുക് കടലുള് അഴുന്തി, നാന്
പേണ് ഒണാത പെരുന്തുറൈപ് പെരുമ് തോണി പറ്റി ഉകൈത്തലുമ്,
കാണ് ഒണാത് തിരുക്കോലമ്, നീ വന്തു, കാട്ടിനായ്, കഴുക്കുന്റിലേ!

[4]
കോല മേനി വരാകമേ! കുണമ് ആമ് പെരുന്തുറൈക് കൊണ്ടലേ!
ചീലമ് ഏതുമ് അറിന്തിലാത എന് ചിന്തൈ വൈത്ത ചികാമണി!
ഞാലമേ കരി ആക, നാന് ഉനൈ നച്ചി നച്ചിട വന്തിടുമ്
കാലമേ! ഉനൈ ഓത, നീ വന്തു, കാട്ടിനായ്, കഴുക്കുന്റിലേ!

[5]
പേതമ് ഇല്ലതു ഒര് കറ്പു അളിത്ത പെരുന്തുറൈപ് പെരു വെള്ളമേ!
ഏതമേ പല പേച, നീ എനൈ ഏതിലാര് മുനമ്, എന് ചെയ്തായ്?
ചാതല് ചാതല്, പൊല്ലാമൈ അറ്റ, തനിച് ചരണ് ചരണ് ആമ് എന,
കാതലാല് ഉനൈ ഓത, നീ വന്തു, കാട്ടിനായ്, കഴുക്കുന്റിലേ!

[6]
ഇയക്കിമാര് അറുപത്തു നാല്വരൈ എണ് കുണമ് ചെയ്ത ഈചനേ!
മയക്കമ് ആയതു ഓര് മുമ് മലപ് പഴ വല് വിനൈക്കുള് അഴുന്തവുമ്,
തുയക്കു അറുത്തു, എനൈ ആണ്ടുകൊണ്ടു, നിന് തൂ മലര്ക് കഴല് തന്തു, എനൈക്
കയക്ക വൈത്തു, അടിയാര് മുനേ വന്തു, കാട്ടിനായ്, കഴുക്കുന്റിലേ!

[7]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.131   കണ്ടപത്തു - ഇന്തിരിയ വയമയങ്കി   (കോയില് (ചിതമ്പരമ്) )

ഇന്തിരിയ വയമ് മയങ്കി, ഇറപ്പതറ്കേ കാരണമ് ആയ്,
അന്തരമേ തിരിന്തു പോയ്, അരു നരകില് വീഴ്വേനൈച്
ചിന്തൈ തനൈത് തെളിവിത്തു, ചിവമ് ആക്കി, എനൈ ആണ്ട
അന്തമ് ഇലാ ആനന്തമ് അണി കൊള് തില്ലൈക് കണ്ടേനേ!

[1]
വിനൈപ് പിറവി എന്കിന്റ വേതനൈയില് അകപ്പട്ടു,
തനൈച് ചിറിതുമ് നിനൈയാതേ, തളര്വു എയ്തിക് കിടപ്പേനൈ,
എനൈപ് പെരിതുമ് ആട്കൊണ്ടു, എന് പിറപ്പു അറുത്ത ഇണൈ ഇലിയൈ
അനൈത്തു ഉലകുമ് തൊഴുമ് തില്ലൈ അമ്പലത്തേ കണ്ടേനേ!

[2]
ഉരുത് തെരിയാക് കാലത്തേ, ഉള് പുകുന്തു, എന് ഉളമ് മന്നി,
കരുത്തു ഇരുത്തി, ഊന് പുക്കു, കരുണൈയിനാല് ആണ്ടുകൊണ്ട
തിരുത്തുരുത്തി മേയാനൈ, തിത്തിക്കുമ് ചിവപതത്തൈ
അരുത്തിയിനാല് നായ് അടിയേന് അണികൊള് തില്ലൈക് കണ്ടേനേ!

[3]
കല്ലാത, പുല് അറിവിന് കടൈപ്പട്ട നായേനൈ,
വല്ലാളന് ആയ് വന്തു, വനപ്പു എയ്തി ഇരുക്കുമ്വണ്ണമ്,
പല്ലോരുമ് കാണ, എന്തന് പചുപാചമ് അറുത്താനൈ
എല്ലോരുമ് ഇറൈഞ്ചു തില്ലൈ അമ്പലത്തേ കണ്ടേനേ!

[4]
ചാതി, കുലമ്, പിറപ്പു, എന്നുമ് ചുഴിപ്പട്ടുത് തടുമാറുമ്
ആതമ് ഇലി നായേനൈ, അല്ലല് അറുത്തു; ആട്കൊണ്ടു;
പേതൈ കുണമ്, പിറര് ഉരുവമ്, യാന്, എനതു, എന് ഉരൈ, മായ്ത്തു;
കോതു ഇല് അമുതു ആനാനൈ കുലാവു തില്ലൈക് കണ്ടേനേ!

[5]
പിറവി തനൈ അറ മാറ്റി; പിണി, മൂപ്പു, എന്റ ഇവൈ ഇരണ്ടുമ്,
ഉറവിനൊടുമ്, ഒഴിയച് ചെന്റു; ഉലകു ഉടൈയ ഒരു മുതലൈ
ചെറി പൊഴില് ചൂഴ് തില്ലൈനകര്ത് തിരുച്ചിറ്റമ്പലമ് മന്നി,
മറൈയവരുമ്, വാനവരുമ്, വണങ്കിട നാന് കണ്ടേനേ!

[6]
പത്തിമൈയുമ് പരിചുമ് ഇലാപ് പചു പാചമ് അറുത്തരുളി,
പിത്തന് ഇവന് എന, എന്നൈ ആക്കുവിത്തു, പേരാമേ,
ചിത്തമ് എനുമ് തിണ് കയിറ്റാല് തിരുപ്പാതമ് കട്ടുവിത്ത
വിത്തകനാര് വിളൈയാടല് വിളങ്കു തില്ലൈക് കണ്ടേനേ!

[7]
അളവു ഇലാപ് പാവകത്താല് അമുക്കു ഉണ്ടു, ഇങ്കു, അറിവു ഇന്റി,
വിളൈവു ഒന്റുമ് അറിയാതേ, വെറുവിയനായ്ക് കിടപ്പേനുക്കു
അളവു ഇലാ ആനന്തമ് അളിത്തു, എന്നൈ ആണ്ടാനൈ
കളവു ഇലാ വാനവരുമ് തൊഴുമ് തില്ലൈക് കണ്ടേനേ!

[8]
പാങ്കിനൊടു പരിചു ഒന്റുമ് അറിയാത നായേനൈ,
ഓങ്കി, ഉളത്തു, ഒളി വളര; ഉലപ്പു ഇലാ അന്പു അരുളി;
വാങ്കി, വിനൈ; മലമ് അറുത്തു; വാന് കരുണൈ തന്താനൈ
നാന്കു മറൈ പയില് തില്ലൈ അമ്പലത്തേ കണ്ടേനേ!

[9]
പൂതങ്കള് ഐന്തു ആകി, പുലന് ആകി, പൊറി ആകി,
പേതങ്കള് അനൈത്തുമ് ആയ്, പേതമ് ഇലാപ് പെരുമൈയനൈ,
കേതങ്കള് കെടുത്തു ആണ്ട കിളര് ഒളിയൈ, മരകതത്തൈ
വേതങ്കള് തൊഴുതു ഏത്തുമ് വിളങ്കു തില്ലൈക് കണ്ടേനേ!

[10]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.132   പിരാര്ത്തനൈപ് പത്തു - കലന്തു നിന്നടി   (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില് )

കലന്തു, നിന് അടിയാരോടു, അന്റു, വാളാ, കളിത്തിരുന്തേന്;
പുലര്ന്തു പോന, കാലങ്കള്; പുകുന്തു നിന്റതു ഇടര്, പിന് നാള്;
ഉലര്ന്തു പോനേന്; ഉടൈയാനേ! ഉലവാ ഇന്പച് ചുടര് കാണ്പാന്,
അലന്തു പോനേന്; അരുള് ചെയ്യായ്, ആര്വമ് കൂര, അടിയേറ്കേ!

[1]
അടിയാര് ചിലര്, ഉന് അരുള് പെറ്റാര്, ആര്വമ് കൂര; യാന് അവമേ,
മുടൈ ആര് പിണത്തിന്, മുടിവു ഇന്റി, മുനിവാല്, അടിയേന്, മൂക്കിന്റേന്;
കടിയേനുടൈയ കടു വിനൈയൈക് കളൈന്തു, ഉന് കരുണൈക് കടല് പൊങ്ക,
ഉടൈയായ്! അടിയേന് ഉള്ളത്തേ ഓവാതു ഉരുക, അരുളായേ!

[2]
അരുള് ആര് അമുതപ് പെരുമ് കടല്വായ്, അടിയാര് എല്ലാമ് പുക്കു അഴുന്ത,
ഇരുള് ആര് ആക്കൈ ഇതു പൊറുത്തേ എയ്ത്തേന് കണ്ടായ്; എമ്മാനേ!
മരുള് ആര് മനത്തു ഓര് ഉന്മത്തന് വരുമാല്' എന്റു, ഇങ്കു, എനൈക് കണ്ടാര്
വെരുളാവണ്ണമ്, മെയ് അന്പൈ, ഉടൈയായ്! പെറ നാന് വേണ്ടുമേ!

[3]
വേണ്ടുമ്, വേണ്ടുമ്, മെയ് അടിയാര് ഉള്ളേ, വിരുമ്പി, എനൈ അരുളാല്
ആണ്ടായ്; അടിയേന് ഇടര് കളൈന്ത അമുതേ! അരു മാ മണി മുത്തേ!
തൂണ്ടാ വിളക്കിന് ചുടര് അനൈയായ്! തൊണ്ടനേറ്കുമ് ഉണ്ടാമ്കൊല്
വേണ്ടാതു ഒന്റുമ് വേണ്ടാതു, മിക്ക അന്പേ മേവുതലേ?

[4]
മേവുമ് ഉന് തന് അടിയാരുള് വിരുമ്പി, യാനുമ്, മെയ്മ്മൈയേ,
കാവി ചേരുമ് കയല് കണ്ണാള് പങ്കാ, ഉന് തന് കരുണൈയിനാല്
പാവിയേറ്കുമ് ഉണ്ടാമോ പരമ ആനന്തപ് പഴമ് കടല് ചേര്ന്തു,
ആവി, യാക്കൈ, യാന്, എനതു, എന്റു യാതുമ് ഇന്റി, അറുതലേ?

[5]
അറവേ പെറ്റാര്, നിന് അന്പര് അന്തമ് ഇന്റി, അകമ് നെകവുമ്;
പുറമേ കിടന്തു, പുലൈ നായേന് പുലമ്പുകിന്റേന്; ഉടൈയാനേ!
പെറവേ വേണ്ടുമ്, മെയ് അന്പു; പേരാ, ഒഴിയാ, പിരിവു ഇല്ലാ,
മറവാ, നിനൈയാ, അളവു ഇലാ, മാളാ, ഇന്പ മാ കടലേ!

[6]
കടലേ അനൈയ ആനന്തമ് കണ്ടാര് എല്ലാമ് കവര്ന്തു ഉണ്ണ,
ഇടരേ പെരുക്കി, ഏചറ്റു, ഇങ്കു, ഇരുത്തല് അഴകോ, അടി നായേന്?
ഉടൈയായ്! നീയേ അരുളുതി എന്റു, ഉണര്ത്താതു ഒഴിന്തേ, കഴിന്തൊഴിന്തേന്;
ചുടര് ആര് അരുളാല്, ഇരുള് നീങ്ക, ചോതീ! ഇനിത്താന് തുണിയായേ!

[7]
തുണിയാ, ഉരുകാ, അരുള് പെരുകത് തോന്റുമ് തൊണ്ടര് ഇടൈപ് പുകുന്തു,
തിണി ആര് മൂങ്കില് ചിന്തൈയേന്, ചിവനേ! നിന്റു തേയ്കിന്റേന്;
അണി ആര് അടിയാര് ഉനക്കു ഉള്ള അന്പുമ് താരായ്; അരുള് അളിയത്
തണിയാതു, ഒല്ലൈ വന്തരുളി, തളിര് പൊന് പാതമ് താരായേ!

[8]
താരാ അരുള് ഒന്റു ഇന്റിയേ തന്തായ്' എന്റു, ഉന് തമര് എല്ലാമ്
ആരാ നിന്റാര്; അടിയേനുമ്, അയലാര് പോല, അയര്വേനോ?
ചീര് ആര് അരുളാല്, ചിന്തനൈയൈത് തിരുത്തി ആണ്ട ചിവലോകാ!
പേര് ആനന്തമ് പേരാമൈ വൈക്കവേണ്ടുമ്, പെരുമാനേ!

[9]
മാന് ഓര് പങ്കാ! വന്തിപ്പാര് മതുരക് കനിയേ! മനമ് നെകാ
നാന്, ഓര് തോളാച് ചുരൈ ഒത്താല്, നമ്പി! ഇനിത്താന് വാഴ്ന്തായേ?
ഊനേ പുകുന്ത ഉനൈ ഉണര്ന്തേ, ഉരുകിപ് പെരുകുമ് ഉള്ളത്തൈ,
കോനേ! അരുളുമ് കാലമ് താന്, കൊടിയേറ്കു, എന്റോ കൂടുവതേ?

[10]
കൂടിക് കൂടി, ഉന് അടിയാര് കുനിപ്പാര്, ചിരിപ്പാര്, കളിപ്പാരായ്;
വാടി വാടി, വഴി അറ്റേ, വറ്റല് മരമ് പോല് നിറ്പേനോ?
ഊടി ഊടി, ഉടൈയായൊടു കലന്തു, ഉള് ഉരുകി, പെരുകി, നെക്കു,
ആടി ആടി, ആനന്തമ് അതുവേ ആക, അരുള് കലന്തേ!

[11]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.133   കുഴൈത്ത പത്തു - കുഴൈത്താല് പണ്ടൈക്   (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില് )

കുഴൈത്താല്, പണ്ടൈക് കൊടു വിനൈ, നോയ്, കാവായ്; ഉടൈയായ്! കൊടു വിനൈയേന്
ഉഴൈത്താല്, ഉറുതി ഉണ്ടോ താന്? ഉമൈയാള് കണവാ! എനൈ ആള്വായ്;
പിഴൈത്താല്, പൊറുക്ക വേണ്ടാവോ? പിറൈ ചേര് ചടൈയായ്! മുറൈയോ?' എന്റു
അഴൈത്താല്, അരുളാതു ഒഴിവതേ, അമ്മാനേ, ഉന് അടിയേറ്കേ?

[1]
അടിയേന് അല്ലല് എല്ലാമ്, മുന്, അകല ആണ്ടായ്, എന്റു ഇരുന്തേന്;
കൊടി ഏര് ഇടൈയാള് കൂറാ, എമ് കോവേ, ആ! ആ!' എന്റു അരുളി,
ചെടി ചേര് ഉടലൈച് ചിതൈയാതതു എത്തുക്കു? എങ്കള് ചിവലോകാ!
ഉടൈയായ്! കൂവിപ് പണി കൊള്ളാതു, ഒറുത്താല്, ഒന്റുമ് പോതുമേ?

[2]
ഒന്റുമ് പോതാ നായേനൈ ഉയ്യക് കൊണ്ട നിന് കരുണൈ,
ഇന്റേ, ഇന്റിപ് പോയ്ത്തോ താന്? ഏഴൈ പങ്കാ! എമ് കോവേ!
കുന്റേ അനൈയ കുറ്റങ്കള് കുണമ് ആമ് എന്റേ, നീ കൊണ്ടാല്,
എന് താന് കെട്ടതു? ഇരങ്കിടായ്; എണ് തോള്, മുക് കണ്, എമ്മാനേ!

[3]
മാന് നേര് നോക്കി മണവാളാ! മന്നേ! നിന് ചീര് മറപ്പിത്തു, ഇവ്
ഊനേ പുക, എന് തനൈ നൂക്കി, ഉഴലപ് പണ്ണുവിത്തിട്ടായ്;
ആനാല്, അടിയേന് അറിയാമൈ അറിന്തു, നീയേ അരുള് ചെയ്തു,
കോനേ! കൂവിക്കൊള്ളുമ് നാള് എന്റു? എന്റു, ഉന്നൈക് കൂറുവതേ?

[4]
കൂറുമ് നാവേ മുതലാകക് കൂറുമ് കരണമ് എല്ലാമ് നീ!
തേറുമ് വകൈ നീ! തികൈപ്പു നീ! തീമൈ, നന്മൈ, മുഴുതുമ് നീ!
വേറു ഓര് പരിചു, ഇങ്കു, ഒന്റു ഇല്ലൈ; മെയ്മ്മൈ, ഉന്നൈ വിരിത്തു ഉരൈക്കിന്,
തേറുമ് വകൈ എന്? ചിവലോകാ! തികൈത്താല്, തേറ്റ വേണ്ടാവോ?

[5]
വേണ്ടത് തക്കതു അറിവോയ് നീ! വേണ്ട, മുഴുതുമ് തരുവോയ് നീ!
വേണ്ടുമ് അയന്, മാറ്കു, അരിയോയ് നീ! വേണ്ടി, എന്നൈപ് പണി കൊണ്ടായ്;
വേണ്ടി, നീ യാതു അരുള് ചെയ്തായ്, യാനുമ്, അതുവേ വേണ്ടിന് അല്ലാല്,
വേണ്ടുമ് പരിചു ഒന്റു ഉണ്ടു എന്നില്, അതുവുമ്, ഉന് തന് വിരുപ്പു അന്റേ?

[6]
അന്റേ, എന് തന് ആവിയുമ്, ഉടലുമ്, ഉടൈമൈ എല്ലാമുമ്,
കുന്റേ അനൈയായ്! എന്നൈ ആട്കൊണ്ട പോതേ കൊണ്ടിലൈയോ?
ഇന്റു, ഓര് ഇടൈയൂറു എനക്കു ഉണ്ടോ? എണ് തോള്, മുക് കണ്, എമ്മാനേ!
നന്റേ ചെയ്വായ്; പിഴൈ ചെയ്വായ്; നാനോ ഇതറ്കു നായകമേ?

[7]
നായിന് കടൈ ആമ് നായേനൈ നയന്തു, നീയേ ആട്കൊണ്ടായ്;
മായപ് പിറവി ഉന് വചമേ വൈത്തിട്ടു ഇരുക്കുമ് അതു അന്റി,
ആയക് കടവേന്, നാനോ താന്? എന്നതോ, ഇങ്കു, അതികാരമ്?
കായത്തു ഇടുവായ്; ഉന്നുടൈയ കഴല് കീഴ് വൈപ്പായ്; കണ് നുതലേ!

[8]
കണ് ആര് നുതലോയ്! കഴല് ഇണൈകള് കണ്ടേന്, കണ്കള് കളി കൂര;
എണ്ണാതു, ഇരവുമ് പകലുമ്, നാന്, അവൈയേ എണ്ണുമ്ഇതു അല്ലാല്
മണ്മേല് യാക്കൈ വിടുമ് ആറുമ്, വന്തു, ഉന് കഴറ്കേ പുകുമ് ആറുമ്
അണ്ണാ! എണ്ണക് കടവേനോ? അടിമൈ ചാല അഴകു ഉടൈത്തേ!

[9]
അഴകേ പുരിന്തിട്ടു, അടി നായേന് അരറ്റുകിന്റേന്; ഉടൈയാനേ!
തികഴാ നിന്റ തിരുമേനി കാട്ടി, എന്നൈപ് പണികൊണ്ടായ്;
പുകഴേ പെരിയ പതമ് എനക്കു, പുരാണ! നീ, തന്തരുളാതേ,
കുഴകാ, കോല മറൈയോനേ, കോനേ, എന്നൈക് കുഴൈത്തായേ!

[10]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.134   ഉയിരുണ്ണിപ്പത്തു - പൈന്നാപ് പട അരവേരല്കുല്   (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില് )

പൈന് നാപ് പട അരവു ഏര് അല്കുല് ഉമൈ പാകമ് അതു ആയ്, എന്
മെയ്ന് നാള്തൊറുമ് പിരിയാ, വിനൈക് കേടാ! വിടൈപ് പാകാ!
ചെമ് നാവലര് പരചുമ് പുകഴ്ത് തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ഉറൈവായ്!
എന് നാള് കളിത്തു, എന് നാള് ഇറുമാക്കേന്, ഇനി, യാനേ?

[1]
നാന് ആര്, അടി അണൈവാന്? ഒരു നായ്ക്കുത് തവിചു ഇട്ടു, ഇങ്കു,
ഊന് ആര് ഉടല് പുകുന്താന്; ഉയിര് കലന്താന്; ഉളമ് പിരിയാന്;
തേന് ആര് ചടൈ മുടിയാന്; മന്നു തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ഉറൈവാന്;
വാനോര്കളുമ് അറിയാതതു ഒര് വളമ് ഈന്തനന്, എനക്കേ.

[2]
എനൈ, നാന് എന്പതു അറിയേന്; പകല്, ഇരവു, ആവതുമ് അറിയേന്;
മന വാചകമ് കടന്താന് എനൈ മത്ത ഉന്മത്തന് ആക്കി;
ചിന മാല് വിടൈ ഉടൈയാന്, മന്നു തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ഉറൈയുമ്
പനവന്, എനൈച് ചെയ്ത പടിറു അറിയേന്; പരമ് ചുടരേ!

[3]
വിനൈക്കേടരുമ് ഉളരോ പിറര്, ചൊല്ലീര്? വിയന് ഉലകില്
എനൈ, താന് പുകുന്തു, ആണ്ടാന്; എനതു എന്പിന് പുരൈ ഉരുക്കി,
പിനൈ, താന് പുകുന്തു, എല്ലേ! പെരുന്തുറൈയില് ഉറൈ പെമ്മാന്,
മനത്താന്; കണ്ണിന് അകത്താന്; മറു മാറ്റത്തിടൈയാനേ!

[4]
പറ്റു ആങ്കു അവൈ അറ്റീര്, പറ്റുമ് പറ്റു ആങ്കു അതു പറ്റി,
നറ്റു ആമ് കതി അടൈവോമ് എനിന്, കെടുവീര്, ഓടി വമ്മിന്;
തെറ്റു ആര് ചടൈമുടിയാന്, മന്നു തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ഇറൈ, ചീര്
കറ്റു ആങ്കു, അവന് കഴല് പേണിനരൊടുമ് കൂടുമിന്, കലന്തേ!

[5]
കടലിന് തിരൈ അതു പോല് വരു കലക്കമ്, മലമ്, അറുത്തു; എന്
ഉടലുമ്, എനതു ഉയിരുമ്, പുകുന്തു; ഒഴിയാവണ്ണമ്, നിറൈന്താന്:
ചുടരുമ് ചുടര് മതി ചൂടിയ, തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ഉറൈയുമ്,
പടരുമ് ചടൈ മകുടത്തു, എങ്കള് പരന് താന് ചെയ്ത പടിറേ!

[6]
വേണ്ടേന് പുകഴ്; വേണ്ടേന് ചെല്വമ്; വേണ്ടേന് മണ്ണുമ്, വിണ്ണുമ്;
വേണ്ടേന് പിറപ്പു, ഇറപ്പു; ചിവമ് വേണ്ടാര് തമൈ നാളുമ്
തീണ്ടേന്; ചെന്റു, ചേര്ന്തേന്, മന്നു തിരുപ്പെരുന്തുറൈ; ഇറൈ താള്
പൂണ്ടേന്; പുറമ് പോകേന്; ഇനി, പുറമ്പോകല് ഒട്ടേനേ!

[7]
കോല്തേന് എനക്കു എന്കോകുരൈ കടല്വായ് അമുതു എന്കോ
ആറ്റേന്; എങ്കള് അരനേ! അരു മരുന്തേ! എനതു അരചേ!
ചേറ്റു ആര് വയല് പുടൈ ചൂഴ്തരു തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ഉറൈയുമ്,
നീറ്റു ആര്തരു തിരുമേനി നിന്മലനേ! ഉനൈ യാനേ?

[8]
എച്ചമ് അറിവേന് നാന്; എനക്കു ഇരുക്കിന്റതൈ അറിയേന്;
അച്ചോ! എങ്കള് അരനേ! അരു മരുന്തേ! എനതു അമുതേ!
ചെച്ചൈ മലര് പുരൈ മേനിയന്, തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ഉറൈവാന്,
നിച്ചമ് എന നെഞ്ചില് മന്നി, യാന് ആകി നിന്റാനേ!

[9]
വാന് പാവിയ ഉലകത്തവര് തവമേ ചെയ, അവമേ,
ഊന് പാവിയ ഉടലൈച് ചുമന്തു, അടവി മരമ് ആനേന്;
തേന് പായ് മലര്ക് കൊന്റൈ മന്നു തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ഉറൈവായ്!
നാന് പാവിയന് ആനാല്, ഉനൈ നല്കായ് എനല് ആമേ?

[10]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.135   അച്ചപ്പത്തു - പുറ്റില്വാള് അരവുമ്   (കോയില് (ചിതമ്പരമ്) )

പുറ്റില് വാള് അരവുമ് അഞ്ചേന്; പൊയ്യര് തമ് മെയ്യുമ് അഞ്ചേന്;
കറ്റൈ വാര് ചടൈ എമ് അണ്ണല്, കണ് നുതല്, പാതമ് നണ്ണി,
മറ്റുമ് ഓര് തെയ്വമ് തന്നൈ ഉണ്ടു എന നിനൈന്തു, എമ് പെമ്മാറ്കു
അറ്റിലാതവരൈക് കണ്ടാല്, അമ്മ! നാമ് അഞ്ചുമാറേ!

[1]
വെരുവരേന്, വേട്കൈ വന്താല്; വിനൈക് കടല് കൊളിനുമ്, അഞ്ചേന്;
ഇരുവരാല് മാറു കാണാ എമ്പിരാന്, തമ്പിരാന്, ആമ്
തിരു ഉരു അന്റി, മറ്റു ഓര് തേവര്, എത് തേവര്? എന്ന
അരുവരാതവരൈക് കണ്ടാല്, അമ്മ! നാമ് അഞ്ചുമാറേ!

[2]
വന് പുലാല് വേലുമ് അഞ്ചേന്; വളൈക് കൈയാര് കടൈക് കണ് അഞ്ചേന്;
എന്പു എലാമ് ഉരുക നോക്കി, അമ്പലത്തു ആടുകിന്റ
എന് പൊലാ മണിയൈ ഏത്തി, ഇനിതു അരുള് പരുക മാട്ടാ
അന്പു ഇലാതവരൈക് കണ്ടാല്, അമ്മ! നാമ് അഞ്ചുമാറേ!

[3]
കിളി അനാര് കിളവി അഞ്ചേന്; അവര് കിറി മുറുവല് അഞ്ചേന്;
വെളിയ നീറു ആടുമ് മേനി വേതിയന് പാതമ് നണ്ണി,
തുളി ഉലാമ് കണ്ണര് ആകി, തൊഴുതു, അഴുതു, ഉള്ളമ് നെക്കു, ഇങ്കു,
അളി ഇലാതവരൈക് കണ്ടാല്, അമ്മ! നാമ് അഞ്ചുമാറേ!

[4]
പിണി എലാമ് വരിനുമ്, അഞ്ചേന്; പിറപ്പിനോടു ഇറപ്പുമ് അഞ്ചേന്;
തുണി നിലാ അണിയിനാന് തന് തൊഴുമ്പരോടു അഴുന്തി, അമ് മാല്,
തിണി നിലമ് പിളന്തുമ്, കാണാച് ചേവടി പരവി, വെണ് നീറു
അണികിലാതവരൈക് കണ്ടാല്, അമ്മ! നാമ് അഞ്ചുമാറേ!

[5]
വാള് ഉലാമ് എരിയുമ് അഞ്ചേന്; വരൈ പുരണ്ടിടിനുമ്, അഞ്ചേന്;
തോള് ഉലാമ് നീറ്റന്, ഏറ്റന്, ചൊല് പതമ് കടന്ത അപ്പന്,
താള താമരൈകള് ഏത്തി, തട മലര് പുനൈന്തു, നൈയുമ്
ആള് അലാതവരൈക് കണ്ടാല്, അമ്മ! നാമ് അഞ്ചുമാറേ!

[6]
തകൈവു ഇലാപ് പഴിയുമ് അഞ്ചേന്; ചാതലൈ മുന്നമ് അഞ്ചേന്;
പുകൈ മുകന്തു എരി കൈ വീചി, പൊലിന്ത അമ്പലത്തുള് ആടുമ്,
മുകൈ നകൈക് കൊന്റൈ മാലൈ, മുന്നവന് പാതമ് ഏത്തി,
അകമ് നെകാതവരൈക് കണ്ടാല്, അമ്മ! നാമ് അഞ്ചുമാറേ!

[7]
തറി ചെറു കളിറുമ് അഞ്ചേന്; തഴല് വിഴി ഉഴുവൈ അഞ്ചേന്;
വെറി കമഴ് ചടൈയന്, അപ്പന്, വിണ്ണവര് നണ്ണ മാട്ടാച്
ചെറിതരു കഴല്കള് ഏത്തി, ചിറന്തു, ഇനിതു ഇരുക്ക മാട്ടാ
അറിവു ഇലാതവരൈക് കണ്ടാല്, അമ്മ! നാമ് അഞ്ചുമാറേ!

[8]
മഞ്ചു ഉലാമ് ഉരുമുമ് അഞ്ചേന്; മന്നരോടു ഉറവുമ് അഞ്ചേന്;
നഞ്ചമേ അമുതമ് ആക്കുമ് നമ് പിരാന് എമ്പിരാന് ആയ്,
ചെഞ്ചെവേ ആണ്ടു കൊണ്ടാന് തിരുമുണ്ടമ് തീട്ട മാട്ടാതു,
അഞ്ചുവാര് അവരൈക് കണ്ടാല്, അമ്മ! നാമ് അഞ്ചുമാറേ!

[9]
കോണ് ഇലാ വാളി അഞ്ചേന്; കൂറ്റുവന് ചീറ്റമ് അഞ്ചേന്;
നീള് നിലാ അണിയിനാനൈ നിനൈന്തു, നൈന്തു, ഉരുകി, നെക്കു,
വാള് നിലാമ് കണ്കള് ചോര, വാഴ്ത്തിനിന്റു, ഏത്തമാട്ടാ
ആള് അലാതവരൈക് കണ്ടാല്, അമ്മ! നാമ് അഞ്ചുമാറേ!

[10]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.136   തിരുപ്പാണ്ടിപ് പതികമ് - പരുവരൈ മങ്കൈതന്   (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില് )

പരു വരൈ മങ്കൈ തന് പങ്കരൈ, പാണ്ടിയറ്കു ആര് അമുതു ആമ്
ഒരുവരൈ, ഒന്റുമ് ഇലാതവരൈ, കഴല് പോതു ഇറൈഞ്ചി,
തെരിവര നിന്റു, ഉരുക്കി, പരി മേറ്കൊണ്ട ചേവകനാര്
ഒരുവരൈ അന്റി, ഉരുവു അറിയാതു എന് തന് ഉള്ളമ് അതേ.

[1]
ചതിരൈ മറന്തു, അറി മാല് കൊള്വര് ചാര്ന്തവര്; ചാറ്റിച് ചൊന്നോമ്;
കതിരൈ മറൈത്തന്ന ചോതി, കഴുക്കടൈ കൈപ് പിടിത്തു,
കുതിരൈയിന് മേല് വന്തു കൂടിടുമേല്, കുടി കേടു കണ്ടീര്!
മതുരൈയര് മന്നന് മറു പിറപ്പു ഓട മറിത്തിടുമേ.

[2]
നീര് ഇന്പ വെള്ളത്തുള് നീന്തിക് കുളിക്കിന്റ നെഞ്ചമ് കൊണ്ടീര്;
പാര് ഇന്പ വെള്ളമ് കൊള, പരി മേറ്കൊണ്ട പാണ്ടിയനാര്,
ഓര് ഇന്പ വെള്ളത്തു ഉരുക് കൊണ്ടു, തൊണ്ടരൈ ഉള്ളമ് കൊണ്ടാര്;
പേര് ഇന്പ വെള്ളത്തുള്, പെയ് കഴലേ ചെന്റു പേണുമിനേ.

[3]
ചെറിയുമ് പിറവിക്കു നല്ലവര് ചെല്ലല്മിന്; തെന്നന്, നല് നാട്ടു
ഇറൈവന്, കിളര്കിന്റ കാലമ് ഇക് കാലമ്, എക് കാലത്തുള്ളുമ്;
അറിവു ഒണ് കതിര് വാള് ഉറൈ കഴിത്തു, ആനന്ത മാക് കടവി,
എറിയുമ് പിറപ്പൈ, എതിര്ന്താര് പുരള, ഇരു നിലത്തേ.

[4]
കാലമ് ഉണ്ടാകവേ, കാതല് ചെയ്തു ഉയ്മ്മിന്; കരുതു അരിയ
ഞാലമ് ഉണ്ടാനൊടു, നാന്മുകന്, വാനവര്, നണ് അരിയ
ആലമ് ഉണ്ടാന്; എങ്കള് പാണ്ടിപ് പിരാന്; തന് അടിയവര്ക്കു
മൂല പണ്ടാരമ് വഴങ്കുകിന്റാന്: വന്തു, മുന്തുമിനേ.

[5]
ഈണ്ടിയ മായ ഇരുള് കെട, എപ് പൊരുളുമ് വിളങ്ക,
തൂണ്ടിയ ചോതിയൈ, മീനവനുമ് ചൊല്ല വല്ലന് അല്ലന്;
വേണ്ടിയ പോതേ വിലക്കു ഇലൈ വായ്തല്; വിരുമ്പുമിന് താള്;
പാണ്ടിയനാര് അരുള്ചെയ്കിന്റ മുത്തിപ് പരിചു ഇതുവേ.

[6]
മായ വനപ് പരി മേറ്കൊണ്ടു, മറ്റു അവര് കൈക്കൊളലുമ്,
പോയ് അറുമ്, ഇപ് പിറപ്പു എന്നുമ് പകൈകള്: പുകുന്തവരുക്കു,
ആയ, അരുമ് പെരുമ്, ചീര് ഉടൈത് തന് അരുളേ അരുളുമ്:
ചേയ നെടുമ് കൊടൈത് തെന്നവന് ചേവടി ചേര്മിന്കളേ.

[7]
അഴിവു ഇന്റി നിന്റതു ഒര് ആനന്ത വെള്ളത്തിടൈ അഴുത്തി,
കഴിവു ഇല് കരുണൈയൈക് കാട്ടി, കടിയ വിനൈ അകറ്റി,
പഴ മലമ് പറ്റു അറുത്തു, ആണ്ടവന്, പാണ്ടിപ് പെരുമ് പതമേ,
മുഴുതു ഉലകുമ്, തരുവാന്, കൊടൈയേ; ചെന്റു മുന്തുമിനേ.

[8]
വിരവിയ തീ വിനൈ മേലൈപ് പിറപ്പു മുന്നീര് കടക്ക,
പരവിയ അന്പരൈ, എന്പു ഉരുക്കുമ് പരമ് പാണ്ടിയനാര്,
പുരവിയിന് മേല് വര, പുന്തി കൊളപ്പട്ട പൂമ് കൊടിയാര്
മര ഇയല് മേറ്കൊണ്ടു, തമ്മൈയുമ് താമ് അറിയാര്, മറന്തേ.

[9]
കൂറ്റൈ വെന്റു, ആങ്കു ഐവര് കോക്കളൈയുമ് വെന്റു ഇരുന്തു, അഴകാല്
വീറ്റിരുന്താന്, പെരുമ് തേവിയുമ്, താനുമ് ഒര് മീനവന്പാല്
ഏറ്റു വന്തു, ആര് ഉയിര് ഉണ്ട, തിറല് ഒറ്റൈച് ചേവകനേ;
തേറ്റമ് ഇലാതവര്! ചേവടി ചിക്കെനച് ചേര്മിന്കളേ.

[10]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.137   പിടിത്ത പത്തു - ഉമ്പര്കട് രചേ   (ചീര്കാഴി )

ഉമ്പര്കട്കു അരചേ! ഒഴിവു അറ നിറൈന്ത യോകമേ! ഊത്തൈയേന് തനക്കു
വമ്പു എനപ് പഴുത്തു, എന് കുടി മുഴുതു ആണ്ടു, വാഴ്വു അറ വാഴ്വിത്ത മരുന്തേ!
ചെമ് പൊരുള് തുണിവേ! ചീര് ഉടൈക് കഴലേ! ചെല്വമേ! ചിവപെരുമാനേ!
എമ്പൊരുട്ടു, ഉന്നൈച് ചിക്കെനപ് പിടിത്തേന്; എങ്കു എഴുന്തരുളുവതു, ഇനിയേ?

[1]
വിടൈ വിടാതു ഉകന്ത വിണ്ണവര് കോവേ! വിനൈയനേനുടൈയ മെയ്പ് പൊരുളേ!
മുടൈ വിടാതു, അടിയേന് മൂത്തു, അറ മണ് ആയ്, മുഴുപ് പുഴുക് കുരമ്പൈയില് കിടന്തു,
കടൈപടാവണ്ണമ് കാത്തു, എനൈ ആണ്ട കടവുളേ! കരുണൈ മാ കടലേ!
ഇടൈവിടാതു, ഉന്നൈച് ചിക്കെനപ് പിടിത്തേന്; എങ്കു എഴുന്തരുളുവതു, ഇനിയേ?

[2]
അമ്മൈയേ! അപ്പാ! ഒപ്പു ഇലാ മണിയേ! അന്പിനില് വിളൈന്ത ആര് അമുതേ!
പൊയ്മ്മൈയേ പെരുക്കി, പൊഴുതിനൈച് ചുരുക്കുമ്, പുഴുത് തലൈപ് പുലൈയനേന് തനക്കു,
ചെമ്മൈയേ ആയ ചിവപതമ് അളിത്ത ചെല്വമേ! ചിവപെരുമാനേ!
ഇമ്മൈയേ, ഉന്നൈച് ചിക്കെനപ് പിടിത്തേന്; എങ്കു എഴുന്തരുളുവതു, ഇനിയേ?

[3]
അരുള് ഉടൈച് ചുടരേ! അളിന്തതു ഓര് കനിയേ! പെരുമ് തിറല് അരുമ് തവര്ക്കു അരചേ!
പൊരുള് ഉടൈക് കലൈയേ! പുകഴ്ച്ചിയൈക് കടന്ത പോകമേ! യോകത്തിന് പൊലിവേ!
തെരുള് ഇടത്തു അടിയാര് ചിന്തൈയുള് പുകുന്ത ചെല്വമേ! ചിവപെരുമാനേ!
ഇരുള് ഇടത്തു, ഉന്നൈച് ചിക്കെനപ് പിടിത്തേന്; എങ്കു എഴുന്തരുളുവതു, ഇനിയേ?

[4]
ഒപ്പു ഉനക്കു ഇല്ലാ ഒരുവനേ! അടിയേന് ഉള്ളത്തുള് ഒളിര്കിന്റ ഒളിയേ!
മെയ്പ് പതമ് അറിയാ വീറു ഇലിയേറ്കു, വിഴുമിയതു അളിത്തതു ഓര് അന്പേ!
ചെപ്പുതറ്കു അരിയ ചെഴുമ് ചുടര് മൂര്ത്തീ! ചെല്വമേ! ചിവപെരുമാനേ!
എയ്പ്പു ഇടത്തു, ഉന്നൈച് ചിക്കെനപ് പിടിത്തേന്; എങ്കു എഴുന്തരുളുവതു, ഇനിയേ?

[5]
അറവൈയേന് മനമേ കോയിലാക് കൊണ്ടു, ആണ്ടു, അളവു ഇലാ ആനന്തമ് അരുളി,
പിറവി വേര് അറുത്തു, എന് കുടി മുഴുതു ആണ്ട പിഞ്ഞകാ! പെരിയ എമ് പൊരുളേ!
തിറവിലേ കണ്ട കാട്ചിയേ! അടിയേന് ചെല്വമേ! ചിവപെരുമാനേ!
ഇറവിലേ, ഉന്നൈച് ചിക്കെനപ് പിടിത്തേന്; എങ്കു എഴുന്തരുളുവതു, ഇനിയേ?

[6]
പാച വേര് അറുക്കുമ് പഴമ് പൊരുള്! തന്നൈപ് പറ്റുമ് ആറു, അടിയനേറ്കു അരുളി,
പൂചനൈ ഉകന്തു, എന് ചിന്തൈയുള് പുകുന്തു, പൂമ് കഴല് കാട്ടിയ പൊരുളേ!
തേചു ഉടൈ വിളക്കേ! ചെഴുമ് ചുടര് മൂര്ത്തീ! ചെല്വമേ! ചിവപെരുമാനേ!
ഈചനേ! ഉന്നൈച് ചിക്കെനപ് പിടിത്തേന്; എങ്കു എഴുന്തരുളുവതു, ഇനിയേ?

[7]
അത്തനേ! അണ്ടര് അണ്ടമ് ആയ് നിന്റ ആതിയേ! യാതുമ് ഈറു ഇല്ലാച്
ചിത്തനേ! പത്തര് ചിക്കെനപ് പിടിത്ത ചെല്വമേ! ചിവപെരുമാനേ!
പിത്തനേ! എല്ലാ ഉയിരുമ് ആയ്ത് തഴൈത്തു, പിഴൈത്തു, അവൈ അല്ലൈ ആയ് നിറ്കുമ്
എത്തനേ! ഉന്നൈച് ചിക്കെനപ് പിടിത്തേന്; എങ്കു എഴുന്തരുളുവതു, ഇനിയേ?

[8]
പാല് നിനൈന്തു ഊട്ടുമ് തായിനുമ് ചാലപ് പരിന്തു, നീ, പാവിയേനുടൈയ
ഊനിനൈ ഉരുക്കി, ഉള് ഒളി പെരുക്കി, ഉലപ്പു ഇലാ ആനന്തമ് ആയ
തേനിനൈച് ചൊരിന്തു, പുറമ് പുറമ് തിരിന്ത ചെല്വമേ! ചിവപെരുമാനേ!
യാന് ഉനൈത് തൊടര്ന്തു, ചിക്കെനപ് പിടിത്തേന്; എങ്കു എഴുന്തരുളുവതു, ഇനിയേ?

[9]
പുന് പുലാല് യാക്കൈ പുരൈ പുരൈ കനിയ പൊന് നെടുമ് കോയിലാപ് പുകുന്തു, എന്
എന്പു എലാമ് ഉരുക്കി, എളിയൈ ആയ്, ആണ്ട ഈചനേ! മാചു ഇലാ മണിയേ!
തുന്പമേ, പിറപ്പേ, ഇറപ്പൊടു, മയക്കു, ആമ് തൊടക്കു എലാമ്, അറുത്ത നല് ചോതീ!
ഇന്പമേ! ഉന്നൈച് ചിക്കെനപ് പിടിത്തേന്; എങ്കു എഴുന്തരുളുവതു, ഇനിയേ?

[10]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.138   തിരുവേചറവു - ഇരുമ്പുതരു മനത്തേനൈ   (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില് )

ഇരുമ്പു തരു മനത്തേനൈ, ഈര്ത്തു, ഈര്ത്തു, എന് എന്പു ഉരുക്കി,
കരുമ്പു തരു ചുവൈ എനക്കുക് കാട്ടിനൈ ഉന് കഴല് ഇണൈകള്;
ഒരുങ്കു തിരൈ ഉലവു ചടൈ ഉടൈയാനേ! നരികള് എല്ലാമ്
പെരുമ് കുതിരൈ ആക്കിയ ആറു അന്റേ, ഉന് പേര് അരുളേ!

[1]
പണ് ആര്ന്ത മൊഴി മങ്കൈ പങ്കാ! നിന് ആള് ആനാര്ക്കു
ഉണ് ആര്ന്ത ആര് അമുതേ! ഉടൈയാനേ! അടിയേനൈ
മണ് ആര്ന്ത പിറപ്പു അറുത്തിട്ടു ആള്വായ്, നീ വാ' എന്ന;
കണ് ആര ഉയ്ന്ത ആറു അന്റേ, ഉന് കഴല് കണ്ടേ!

[2]
ആതമ് ഇലി യാന്, പിറപ്പു, ഇറപ്പു, എന്നുമ് അരു നരകില്,
ആര് തമരുമ് ഇന്റിയേ, അഴുന്തുവേറ്കു, ആ! ആ!' എന്റു,
ഓതമ് മലി നഞ്ചു ഉണ്ട ഉടൈയാനേ! അടിയേറ്കു ഉന്
പാത മലര് കാട്ടിയ ആറു അന്റേ, എമ് പരമ് പരനേ!

[3]
പച്ചൈത് താള് അരവു ആട്ടീ! പടര് ചടൈയായ്! പാത മലര്
ഉച്ചത്താര് പെരുമാനേ! അടിയേനൈ ഉയ്യക്കൊണ്ടു,
എച്ചത്തു ആര് ചിറു തെയ്വമ് ഏത്താതേ, അച്ചോ! എന്
ചിത്തത്തു ആറു ഉയ്ന്ത ആറു അന്റേ, ഉന് തിറമ് നിനൈന്തേ!

[4]
കറ്റു അറിയേന് കലൈ ഞാനമ്; കചിന്തു ഉരുകേന്; ആയിടിനുമ്,
മറ്റു അറിയേന് പിറ തെയ്വമ്; വാക്കു ഇയലാല്, വാര് കഴല് വന്തു
ഉറ്റു, ഇറുമാന്തു ഇരുന്തേന്; എമ്പെരുമാനേ! അടിയേറ്കുപ്
പൊന് തവിചു നായ്ക്കു ഇടുമ് ആറു അന്റേ, നിന് പൊന് അരുളേ!

[5]
പഞ്ചു ആയ അടി മടവാര് കടൈക് കണ്ണാല്, ഇടര്പ്പട്ടു,
നഞ്ചു ആയ തുയര് കൂര, നടുങ്കുവേന്; നിന് അരുളാല്
ഉയ്ഞ്ചേന്; എമ്പെരുമാനേ! ഉടൈയാനേ! അടിയേനൈ,
അഞ്ചേല്,' എന്റു ആണ്ട ആറു അന്റേ, അമ്പലത്തു അമുതേ!

[6]
എന്പാലൈപ് പിറപ്പു അറുത്തു, ഇങ്കു, ഇമൈയവര്ക്കുമ് അറിയ ഒണ്ണാ,
തെന്പാലൈത് തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ഉറൈയുമ് ചിവപെരുമാന്,
അന്പാല്, നീ അകമ് നെകവേ പുകുന്തരുളി, ആട്കൊണ്ടതു,
എന്പാലേ നോക്കിയ ആറു അന്റേ, എമ്പെരുമാനേ!

[7]
മൂത്താനേ, മൂവാത മുതലാനേ, മുടിവു ഇല്ലാ
ഒത്താനേ, പൊരുളാനേ! ഉണ്മൈയുമ് ആയ്, ഇന്മൈയുമ് ആയ്,
പൂത്താനേ! പുകുന്തു ഇങ്കുപ് പുരള്വേനൈ, കരുണൈയിനാല്
പേര്ത്തേ, നീ ആണ്ട ആറു അന്റേ, എമ്പെരുമാനേ!

[8]
മരുവു ഇനിയ മലര്പ് പാതമ്, മനത്തില് വളര്ന്തു ഉള് ഉരുക,
തെരുവുതൊറുമ് മിക അലറി, ചിവപെരുമാന്' എന്റു ഏത്തി,
പരുകിയ നിന് പരമ് കരുണൈത് തടമ് കടലില് പടിവു ആമ് ആറു,
അരുള് എനക്കു, ഇങ്കു ഇടൈമരുതേ ഇടമ് കൊണ്ട അമ്മാനേ!

[9]
നാനേയോ തവമ് ചെയ്തേന്? ചിവായ നമ' എനപ് പെറ്റേന്?
തേന് ആയ്, ഇന് അമുതമുമ് ആയ്, തിത്തിക്കുമ് ചിവപെരുമാന്
താനേ വന്തു, എനതു ഉള്ളമ് പുകുന്തു, അടിയേറ്കു അരുള് ചെയ്താന്
ഊന് ആരുമ് ഉയിര് വാഴ്ക്കൈ ഒറുത്തു അന്റേ, വെറുത്തിടവേ!

[10]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.139   തിരുപ്പുലമ്പല് - പൂങ്കമലത് തയനൊടുമാല്   (തിരുവാരൂര് )

പൂമ് കമലത്തു അയനൊടു മാല് അറിയാത നെറിയാനേ,
കോങ്കു അലര് ചേര് കുവി മുലൈയാള് കൂറാ, വെണ് നീറു ആടീ,
ഓങ്കു എയില് ചൂഴ് തിരുവാരൂര് ഉടൈയാനേ, അടിയേന്, നിന്
പൂമ് കഴല്കള് അവൈ അല്ലാതു, എവൈ യാതുമ് പുകഴേനേ!

[1]
ചടൈയാനേ, തഴല് ആടീ, തയങ്കു മൂ ഇലൈച് ചൂലപ്
പടൈയാനേ, പരഞ്ചോതീ, പചുപതീ, മഴ വെള്ളൈ
വിടൈയാനേ, വിരി പൊഴില് ചൂഴ് പെരുന്തുറൈയായ്, അടിയേന് നാന്,
ഉടൈയാനേ, ഉനൈ അല്ലാതു, ഉറു തുണൈ മറ്റു അറിയേനേ!

[2]
ഉറ്റാരൈ യാന് വേണ്ടേന്; ഊര് വേണ്ടേന്; പേര് വേണ്ടേന്;
കറ്റാരൈ യാന് വേണ്ടേന്; കറ്പനവുമ് ഇനി അമൈയുമ്;
കുറ്റാലത്തു അമര്ന്തു ഉറൈയുമ് കൂത്താ! ഉന് കുരൈ കഴറ്കേ,
കറ്റാവിന് മനമ് പോല, കചിന്തു, ഉരുക വേണ്ടുവനേ!

[3]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.140   കുലാപ് പത്തു - ഓടുങ് കവന്തിയുമേ   (കോയില് (ചിതമ്പരമ്) )

ഓടുമ്, കവന്തിയുമേ, ഉറവു' എന്റിട്ടു, ഉള് കചിന്തു;
തേടുമ് പൊരുളുമ് ചിവന് കഴലേ എനത് തെളിന്തു;
കൂടുമ്, ഉയിരുമ്, കുമണ്ടൈയിടക് കുനിത്തു; അടിയേന്
ആടുമ് കുലാ തില്ലൈ ആണ്ടാനൈക് കൊണ്ടന്റേ.

[1]
തുടി ഏര് ഇടുകു ഇടൈത് തൂ മൊഴിയാര് തോള് നചൈയാല്
ചെടി ഏറു തീമൈകള് എത്തനൈയുമ് ചെയ്തിടിനുമ്,
മുടിയേന്; പിറവേന്; എനൈത് തന താള് മുയങ്കുവിത്ത
അടിയേന് കുലാ തില്ലൈ ആണ്ടാനൈക് കൊണ്ടന്റേ.

[2]
എന്പു ഉള് ഉരുക്കി, ഇരു വിനൈയൈ ഈടു അഴിത്തു,
തുന്പമ് കളൈന്തു, തുവന്തുവങ്കള് തൂയ്മൈ ചെയ്തു,
മുന്പു ഉള്ളവറ്റൈ മുഴുതു അഴിയ, ഉള് പുകുന്ത
അന്പിന് കുലാ തില്ലൈ ആണ്ടാനൈക് കൊണ്ടന്റേ.

[3]
കുറിയുമ്, നെറിയുമ്, കുണമുമ്, ഇലാക് കുഴാങ്കള് തമൈപ്
പിറിയുമ് മനത്താര് പിറിവു അരിയ പെറ്റിയനൈ;
ചെറിയുമ് കരുത്തില് ഉരുത്തു, അമുതു ആമ് ചിവ പതത്തൈ;
അറിയുമ് കുലാ തില്ലൈ ആണ്ടാനൈക് കൊണ്ടന്റേ.

[4]
പേരുമ്, കുണമുമ്, പിണിപ്പു ഉറുമ് ഇപ് പിറവി തനൈത്
തൂരുമ് പരിചു, തുരിചു അറുത്തു, തൊണ്ടര് എല്ലാമ്
ചേരുമ് വകൈയാല്, ചിവന് കരുണൈത് തേന് പരുകി,
ആരുമ് കുലാ തില്ലൈ ആണ്ടാനൈക് കൊണ്ടന്റേ.

[5]
കൊമ്പില് അരുമ്പു ആയ്, കുവി മലര് ആയ്, കായ് ആകി,
വമ്പു പഴുത്തു, ഉടലമ് മാണ്ടു, ഇങ്ങന് പോകാമേ;
നമ്പുമ് എന് ചിന്തൈ നണുകുമ്വണ്ണമ്, നാന് അണുകുമ്
അമ് പൊന് കുലാ തില്ലൈ ആണ്ടാനൈക് കൊണ്ടന്റേ.

[6]
മതിക്കുമ് തിറല് ഉടൈയ വല് അരക്കന് തോള് നെരിയ,
മിതിക്കുമ് തിരുവടി എന് തലൈ മേല് വീറ്റിരുപ്പ,
കതിക്കുമ് പചു പാചമ് ഒന്റുമ് ഇലോമ്' എനക് കളിത്തു, ഇങ്കു
അതിര്ക്കുമ് കുലാ തില്ലൈ ആണ്ടാനൈക് കൊണ്ടന്റേ.

[7]
ഇടക്കുമ് കരു മുരുട്ടു ഏനപ് പിന്, കാനകത്തേ,
നടക്കുമ് തിരുവടി എന് തലൈമേല് നട്ടമൈയാല്,
കടക്കുമ് തിറല് ഐവര് കണ്ടകര് തമ് വല് അരട്ടൈ
അടക്കുമ് കുലാ തില്ലൈ ആണ്ടാനൈക് കൊണ്ടന്റേ.

[8]
പാഴ്ച് ചെയ് വിളാവി, പയന് ഇലിയായ്ക് കിടപ്പേറ്കു,
കീഴ്ച് ചെയ് തവത്താല് കിളിയീടു നേര്പട്ടു,
താള് ചെയ്യ താമരൈച് ചൈവനുക്കു, എന് പുന് തലൈയാല്
ആട്ചെയ് കുലാ തില്ലൈ ആണ്ടാനൈക് കൊണ്ടന്റേ.

[9]
കൊമ്മൈ വരി മുലൈക് കൊമ്പു അനൈയാള് കൂറനുക്കു,
ചെമ്മൈ മനത്താല് തിരുപ് പണികള് ചെയ്വേനുക്കു,
ഇമ്മൈ തരുമ് പയന് ഇത്തനൈയുമ് ഈങ്കു ഒഴിക്കുമ്,
അമ്മൈ കുലാ തില്ലൈ ആണ്ടാനൈക് കൊണ്ടന്റേ.

[10]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.141   അറ്പുതപ്പത്തു - മൈയ ലായ്ഇന്ത   (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില് )

മൈയല് ആയ്, ഇന്ത മണ്ണിടൈ വാഴ്വു എനുമ് ആഴിയുള് അകപ്പട്ടു,
തൈയലാര് എനുമ് ചുഴിത്തലൈപ് പട്ടു, നാന് തലൈ തടുമാറാമേ,
പൊയ് എലാമ് വിട, തിരുവരുള് തന്തു, തന് പൊന് അടി ഇണൈ കാട്ടി,
മെയ്യന് ആയ്, വെളി കാട്ടി, മുന് നിന്റതു ഓര് അറ്പുതമ് വിളമ്പേനേ!

[1]
ഏയ്ന്ത മാ മലര് ഇട്ടു, മുട്ടാതതു ഓര് ഇയല്പൊടുമ് വണങ്കാതേ,
ചാന്തമ് ആര് മുലൈത് തൈയല് നല്ലാരൊടുമ് തലൈ തടുമാറു ആകി,
പോന്തു, യാന് തുയര് പുകാവണമ് അരുള്ചെയ്തു, പൊന് കഴല് ഇണൈ കാട്ടി,
വേന്തന് ആയ്, വെളിയേ, എന് മുന് നിന്റതു ഓര് അറ്പുതമ് വിളമ്പനേ!

[2]
നടിത്തു, മണ്ണിടൈ; പൊയ്യിനൈപ് പല ചെയ്തു; നാന്, എനതു, എനുമ് മായമ്
കടിത്ത വായിലേ നിന്റു; മുന് വിനൈ മികക് കഴറിയേ തിരിവേനൈ,
പിടിത്തു, മുന് നിന്റു, അപ് പെരു മറൈ തേടിയ അരുമ് പൊരുള്, അടിയേനൈ
അടിത്തു അടിത്തു, അക്കാരമ് മുന് തീറ്റിയ അറ്പുതമ് അറിയേനേ!

[3]
പൊരുന്തുമ് ഇപ് പിറപ്പു, ഇറപ്പു, ഇവൈ നിനൈയാതു; പൊയ്കളേ പുകന്റു പോയ്;
കരുമ് കുഴലിനാര് കണ്കളാല് ഏറുണ്ടു; കലങ്കിയേ കിടപ്പേനൈ;
തിരുന്തു ചേവടിച് ചിലമ്പു അവൈ ചിലമ്പിട, തിരുവൊടുമ് അകലാതേ,
അരുമ് തുണൈവന് ആയ്, ആണ്ടുകൊണ്ടു, അരുളിയ അറ്പുതമ് അറിയേനേ!

[4]
മാടുമ്, ചുറ്റമുമ്, മറ്റു ഉള പോകമുമ്, മങ്കൈയര് തമ്മോടുമ്
കൂടി, അങ്കുള കുണങ്കളാല് ഏറുണ്ടു, കുലാവിയേ തിരിവേനൈ,
വീടു തന്തു, എന് തന് വെമ് തൊഴില് വീട്ടിട, മെന് മലര്ക് കഴല് കാട്ടി,
ആടുവിത്തു, എനതു അകമ് പുകുന്തു, ആണ്ടതു ഓര് അറ്പുതമ് അറിയേനേ!

[5]
വണങ്കുമ് ഇപ് പിറപ്പു, ഇറപ്പു, ഇവൈ നിനൈയാതു, മങ്കൈയര് തമ്മോടുമ്
പിണൈന്തു, വായ് ഇതഴ്പ് പെരു വെള്ളത്തു അഴുന്തി, നാന് പിത്തനായ്ത് തിരിവേനൈ,
കുണങ്കളുമ്, കുറികളുമ്, ഇലാക് കുണക് കടല് കോമളത്തൊടുമ് കൂടി,
അണൈന്തു വന്തു, എനൈ ആണ്ടുകൊണ്ടു, അരുളിയ അറ്പുതമ് അറിയേനേ!

[6]
ഇപ് പിറപ്പിനില്, ഇണൈ മലര് കൊയ്തു, നാന് ഇയല്പൊടു അഞ്ചു എഴുത്തു ഓതി,
തപ്പു ഇലാതു പൊന് കഴല്കളുക്കു ഇടാതു, നാന്, തട മുലൈയാര് തങ്കള്
മൈപ്പു ഉലാമ് കണ്ണാല്, ഏറുണ്ടു കിടപ്പേനൈ, മലര് അടി ഇണൈ കാട്ടി,
അപ്പന്, എന്നൈ, വന്തു, ആണ്ടുകൊണ്ടു, അരുളിയ അറ്പുതമ് അറിയേനേ!

[7]
ഊചല് ആടുമ് ഇവ് ഉടല് ഉയിര് ആയിന ഇരു വിനൈ അറുത്തു, എന്നൈ,
ഓചൈയാല് ഉണര്വാര്ക്കു ഉണര്വു അരിയവന്, ഉണര്വു തന്തു, ഒളി ആക്കി,
പാചമ് ആനവൈ പറ്റു അറുത്തു, ഉയര്ന്ത തന് പരമ് പെരുമ് കരുണൈയാല്
ആചൈ തീര്ത്തു, അടിയാര് അടിക് കൂട്ടിയ അറ്പുതമ് അറിയേനേ!

[8]
പൊച്ചൈ ആന ഇപ് പിറവിയില് കിടന്തു, നാന്, പുഴുത്തു അലൈ നായ്പോല,
ഇച്ചൈ ആയിന ഏഴൈയര്ക്കേ ചെയ്തു, അങ്കു ഇണങ്കിയേ തിരിവേനൈ,
വിച്ചകത്തു, അരി, അയനുമ് എട്ടാത, തന് വിരൈ മലര്ക് കഴല് കാട്ടി,
അച്ചന്, എന്നൈയുമ് ആണ്ടുകൊണ്ടു, അരുളിയ അറ്പുതമ് അറിയേനേ!

[9]
ചെറിയുമ് ഇപ് പിറപ്പു, ഇറപ്പു, ഇവൈ നിനൈയാതു, ചെറി കുഴലാര് ചെയ്യുമ്
കിറിയുമ്, കീഴ്മൈയുമ്, കെണ്ടൈ അമ് കണ്കളുമ്, ഉന്നിയേ കിടപ്പേനൈ,
ഇറൈവന്, എമ്പിരാന്, എല്ലൈ ഇല്ലാത തന് ഇണൈ മലര്ക് കഴല് കാട്ടി,
അറിവു തന്തു, എനൈ ആണ്ടുകൊണ്ടു, അരുളിയ അറ്പുതമ് അറിയേനേ!

[10]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.142   ചെന്നിപ്പത്തു - തേവ തേവന്മെയ്ച്   (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില് )

തേവ തേവന്, മെയ്ച് ചേവകന്, തെന് പെരുന്തുറൈ നായകന്,
മൂവരാലുമ് അറിഒണാ, മുതല് ആയ, ആനന്ത മൂര്ത്തിയാന്,
യാവര് ആയിനുമ്, അന്പര് അന്റി, അറിഒണാ മലര്ച് ചോതിയാന്,
തൂയ മാ മലര്ച് ചേവടിക്കണ്, നമ് ചെന്നി മന്നി, ചുടരുമേ!

[1]
അട്ട മൂര്ത്തി, അഴകന്, ഇന് അമുതു ആയ ആനന്ത വെള്ളത്താന്,
ചിട്ടന്, മെയ്ച് ചിവലോക നായകന്, തെന് പെരുന്തുറൈച് ചേവകന്,
മട്ടു വാര് കുഴല് മങ്കൈയാളൈ ഒര് പാകമ് വൈത്ത അഴകന് തന്
വട്ട മാ മലര്ച് ചേവടിക്കണ്, നമ് ചെന്നി മന്നി, മലരുമേ!

[2]
നങ്കൈമീര്! എനൈ നോക്കുമിന്; നങ്കള് നാതന്, നമ് പണി കൊണ്ടവന്,
തെങ്കു ചോലൈകള് ചൂഴ് പെരുന്തുറൈ മേയ ചേവകന്, നായകന്,
മങ്കൈമാര് കൈയില് വളൈയുമ് കൊണ്ടു, എമ് ഉയിരുമ് കൊണ്ടു, എമ് പണി കൊള്വാന്
പൊങ്കു മാ മലര്ച് ചേവടിക്കണ്, നമ് ചെന്നി മന്നി, പൊലിയുമേ!

[3]
പത്തര് ചൂഴ, പരാ പരന് പാരില് വന്തു, പാര്പ്പാന് എന,
ചിത്തര് ചൂഴ, ചിവപിരാന്, തില്ലൈ മൂതൂര് നടമ് ചെയ്വാന്,
എത്തന് ആകി വന്തു, ഇല് പുകുന്തു, എമൈ ആളുങ്കൊണ്ടു, എമ് പണി കൊള്വാന്
വൈത്ത മാ മലര്ച് ചേവടിക്കണ്, നമ് ചെന്നി മന്നി, മലരുമേ!

[4]
മായ വാഴ്ക്കൈയൈ, മെയ് എന്റു എണ്ണി, മതിത്തിടാ വകൈ നല്കിനാന്;
വേയ തോള് ഉമൈ പങ്കന്, എങ്കള് തിരുപ്പെരുന്തുറൈ മേവിനാന്;
കായത്തുള് അമുതു ഊറ ഊറ, നീ കണ്ടുകൊള്' എന്റു കാട്ടിയ
ചേയ മാ മലര്ച് ചേവടിക്കണ്, നമ് ചെന്നി മന്നി, തികഴുമേ!

[5]
ചിത്തമേ പുകുന്തു, എമ്മൈ ആട്കൊണ്ടു, തീ വിനൈ കെടുത്തു, ഉയ്യല് ആമ്
പത്തി തന്തു, തന് പൊന് കഴല്കണേ പന് മലര് കൊയ്തു ചേര്ത്തലുമ്,
മുത്തി തന്തു, ഇന്ത മൂ ഉലകുക്കുമ് അപ്പുറത്തു എമൈ വൈത്തിടുമ്
മത്തന് മാ മലര്ച് ചേവടിക്കണ്, നമ് ചെന്നി മന്നി, മലരുമേ!

[6]
പിറവി എന്നുമ് ഇക് കടലൈ നീന്ത, തന് പേര് അരുള് തന്തരുളിനാന്;
അറവൈ എന്റു അടിയാര്കള് തങ്കള് അരുള് കുഴാമ് പുകവിട്ടു, നല്
ഉറവു ചെയ്തു, എനൈ ഉയ്യക്കൊണ്ട പിരാന് തന് ഉണ്മൈപ് പെരുക്കമ് ആമ്
തിറമൈ കാട്ടിയ ചേവടിക്കണ്, നമ് ചെന്നി മന്നി, തികഴുമേ!

[7]
പുഴുവിനാല് പൊതിന്തിടു കുരമ്പൈയില് പൊയ് തനൈ ഒഴിവിത്തിടുമ്
എഴില്കൊള് ചോതി, എമ് ഈചന്, എമ്പിരാന്, എന്നുടൈ അപ്പന്' എന്റു എന്റു,
തൊഴുത കൈയിനര് ആകി; തൂ മലര്ക് കണ്കള് നീര് മല്കു തൊണ്ടര്ക്കു,
വഴു ഇലാ മലര്ച് ചേവടിക്കണ്, നമ് ചെന്നി മന്നി, മലരുമേ!

[8]
വമ്പനായ്ത് തിരിവേനൈ വാ' എന്റു വല് വിനൈപ് പകൈ മായ്ത്തിടുമ്
ഉമ്പരാന്, ഉലകു ഊടു അറുത്തു, അപ് പുറത്തന് ആയ് നിന്റ എമ്പിരാന്,
അന്പര് ആനവര്ക്കു അരുളി, മെയ് അടിയാര്കട്കു ഇന്പമ് തഴൈത്തിടുമ്
ചെമ് പൊന് മാ മലര്ച് ചേവടിക്കണ്, നമ് ചെന്നി മന്നി, തികഴുമേ!

[9]
മുത്തനൈ, മുതല് ചോതിയൈ, മുക് കണ് അപ്പനൈ, മുതല് വിത്തിനൈ,
ചിത്തനൈ, ചിവലോകനൈ, തിരു നാമമ് പാടിത് തിരിതരുമ്
പത്തര്കാള്! ഇങ്കേ, വമ്മിന്, നീര്; ഉങ്കള് പാചമ് തീരപ് പണിമിനോ;
ചിത്തമ് ആര്തരുമ് ചേവടിക്കണ്, നമ് ചെന്നി മന്നി, തികഴുമേ.!

[10]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.143   തിരുവാര്ത്തൈ - മാതിവര് പാകന്   (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില് )

മാതു ഇവര് പാകന്, മറൈ പയിന്റ വാചകന്, മാ മലര് മേയ ചോതി,
കോതു ഇല് പരമ് കരുണൈ, അടിയാര് കുലാവുമ് നീതി കുണമ് ആയ നല്കുമ്,
പോതു അലര് ചോലൈപ് പെരുന്തുറൈ, എമ് പുണ്ണിയന്, മണ്ണിടൈ വന്തിഴിന്തു,
ആതിപ് പിരമമ് വെളിപ്പടുത്ത അരുള് അറിവാര് എമ്പിരാന് ആവാരേ.

[1]
മാല്, അയന്, വാനവര് കോനുമ്, വന്തു വണങ്ക, അവര്ക്കു അരുള്ചെയ്ത ഈചന്,
ഞാലമ് അതനിടൈ വന്തിഴിന്തു, നല് നെറി കാട്ടി, നലമ് തികഴുമ്
കോല മണി അണി മാടമ് ണീടു കുലാവുമ് ഇടവൈ മട നല്ലാട്കു,
ചീലമ് മികക് കരുണൈ അളിക്കുമ് തിറമ് അറിവാര് എമ്പിരാന് ആവാരേ.

[2]
അണി മുടി ആതി അമരര് കോമാന്, ആനന്തക് കൂത്തന്, അറു ചമയമ്
പണി വകൈ ചെയ്തു, പടവു അതു ഏറി, പാരൊടു വിണ്ണുമ് പരവി ഏത്ത,
പിണി കെട, നല്കുമ് പെരുന്തുറൈ എമ് പേര് അരുളാളന്, പെണ്പാല് ഉകന്തു,
മണി വലൈ കൊണ്ടു, വാന് മീന് വിചിറുമ് വകൈ അറിവാര് എമ്പിരാന് ആവാരേ.

[3]
വേടു ഉരു ആകി, മയേന്തിരത്തു മികു കുറൈ വാനവര് വന്തു, തന്നൈത്
തേട ഇരുന്ത ചിവപെരുമാന്, ചിന്തനൈ ചെയ്തു, അടിയോങ്കള് ഉയ്യ,
ആടല് അമര്ന്ത പരിമാ ഏറി, ഐയന്, പെരുന്തുറൈ ആതി, അന് നാള്
ഏടര്കളൈ എങ്കുമ് ആണ്ടുകൊണ്ട ഇയല്പു അറിവാര് എമ്പിരാന് ആവാരേ.

[4]
വന്തു, ഇമൈയോര്കള് വണങ്കി ഏത്ത, മാക് കരുണൈക് കടല് ആയ്, അടിയാര്
പന്തനൈ വിണ്ടു അറ നല്കുമ്, എങ്കള് പരമന്, പെരുന്തുറൈ ആതി, അന് നാള്
ഉന്തു തിരൈക് കടലൈക് കടന്തു, അന്റു, ഓങ്കു മതില് ഇലങ്കൈ അതനില്,
പന്തു അണൈ മെല് വിരലാട്കു അരുളുമ് പരിചു അറിവാര് എമ്പിരാന് ആവാരേ.

[5]
വേവ, തിരിപുരമ്, ചെറ്റ വില്ലി, വേടുവന് ആയ്, കടി നായ്കള് ചൂഴ,
ഏവല് ചെയല് ചെയ്യുമ് തേവര് മുന്നേ എമ്പെരുമാന് താന്, ഇയങ്കു കാട്ടില്
ഏ ഉണ്ട പന്റിക്കു ഇരങ്കി, ഈചന്, എന്തൈ, പെരുന്തുറൈ ആതി, അന്റു
കേവലമ് കേഴല് ആയ്, പാല് കൊടുത്ത കിടപ്പു അറിവാര് എമ്പിരാന് ആവാരേ.

[6]
നാതമ് ഉടൈയതു ഒര് നല് കമലപ് പോതിനില് നണ്ണിയ നല് നുതലാര്,
ഓതി, പണിന്തു, അലര് തൂവി, ഏത്ത, ഒളി വളര് ചോതി, എമ് ഈചന്; മന്നുമ്,
പോതു അലര് ചോലൈ, പെരുന്തുറൈ എമ് പുണ്ണിയന്; മണ്ണിടൈ വന്തു തോന്റി,
പേതമ് കെടുത്തു, അരുള് ചെയ് പെരുമൈ അറിയവല്ലാര് എമ്പിരാന് ആവാരേ.

[7]
പൂ അലര് കൊന്റൈ അമ് മാലൈ മാര്പന്, പോര് ഉകിര് വന് പുലി കൊന്റ വീരന്,
മാതു നല്ലാള്, ഉമൈ മങ്കൈ, പങ്കന്, വണ് പൊഴില് ചൂഴ് തെന് പെരുന്തുറൈക് കോന്,
ഏതു ഇല് പെരുമ് പുകഴ് എങ്കള് ഈചന്, ഇരുമ് കടല് വാണറ്കുത് തീയില് തോന്റുമ്
ഓവിയ മങ്കൈയര് തോള് പുണരുമ് ഉരുവു അറിവാര് എമ്പിരാന് ആവാരേ.

[8]
തൂ വെള്ളൈ നീറു അണി എമ്പെരുമാന്, ചോതി മയേന്തിര നാതന്, വന്തു
തേവര് തൊഴുമ് പതമ് വൈത്ത ഈചന്, തെന്നന്, പെരുന്തുറൈ ആളി, അന്റു
കാതല് പെരുക, കരുണൈ കാട്ടി, തന് കഴല് കാട്ടി, കചിന്തു ഉരുക,
കേതമ് കെടുത്തു, എന്നൈ ആണ്ടരുളുമ് കിടപ്പു അറിവാര് എമ്പിരാന് ആവാരേ.

[9]
അമ് കണന്, എങ്കള് അമരര് പെമ്മാന്, അടിയാര്ക്കു അമുതന്, അവനി വന്ത
എങ്കള് പിരാന്, ഇരുമ് പാചമ് തീര ഇക പരമ് ആയതു ഒര് ഇന്പമ് എയ്ത,
ചങ്കമ് കവര്ന്തു, വണ് ചാത്തിനോടുമ്, ചതുരന്, പെരുന്തുറൈ ആളി, അന്റു,
മങ്കൈയര് മല്കു മതുരൈ ചേര്ന്ത വകൈ അറിവാര് എമ്പിരാന് ആവാരേ.

[10]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.144   എണ്ണപ്പതികമ് - പാരുരുവായ   (കോയില് (ചിതമ്പരമ്) )

പാര് ഉരു ആയ പിറപ്പു അറ വേണ്ടുമ്; പത്തിമൈയുമ് പെറ വേണ്ടുമ്;
ചീര് ഉരു ആയ ചിവപെരുമാനേ, ചെമ് കമല മലര് പോല
ആര് ഉരു ആയ എന് ആര് അമുതേ, ഉന് അടിയവര് തൊകൈ നടുവേ,
ഓര് ഉരു ആയ നിന് തിരുവരുള് കാട്ടി, എന്നൈയുമ് ഉയ്യക്കൊണ്ടരുളേ.

[1]
ഉരിയേന് അല്ലേന് ഉനക്കു അടിമൈ; ഉന്നൈപ് പിരിന്തു, ഇങ്കു ഒരു പൊഴുതുമ്
തരിയേന്, നായേന്; ഇന്നതു എന്റു അറിയേന്; ചങ്കരാ! കരുണൈയിനാല്
പെരിയോന് ഒരുവന്, കണ്ടു കൊള്' എന്റു, ഉന് പെയ് കഴല് അടി കാട്ടി,
പിരിയേന്' എന്റു എന്റു, അരുളിയ അരുളുമ് പൊയ്യോ? എങ്കള് പെരുമാനേ!

[2]
എന്പേ ഉരുക, നിന് അരുള് അളിത്തു, ഉന് ഇണൈ മലര് അടി കാട്ടി,
മുന്പേ എന്നൈ ആണ്ടുകൊണ്ട മുനിവാ, മുനിവര്, മുഴു മുതലേ,
ഇന്പേ അരുളി, എനൈ ഉരുക്കി, ഉയിര് ഉണ്കിന്റ എമ്മാനേ,
നന്പേ അരുളായ് എന് ഉയിര് നാതാ! നിന് അരുള് നാണാമേ.

[3]
പത്തു ഇലന് ഏനുമ്, പണിന്തിലന് ഏനുമ്, ഉന് ഉയര്ന്ത പൈമ് കഴല് കാണപ്
പിത്തു ഇലന് ഏനുമ്, പിതറ്റിലന് ഏനുമ്, പിറപ്പു അറുപ്പായ്; എമ്പെരുമാനേ!
മുത്തു അനൈയാനേ! മണി അനൈയാനേ! മുതല്വനേ! മുറൈയോ?' എന്റു
എത്തനൈയാനുമ് യാന് തൊടര്ന്തു, ഉന്നൈ ഇനിപ് പിരിന്തു ആറ്റേനേ.

[4]
കാണുമ് അതു ഒഴിന്തേന് നിന് തിരുപ് പാതമ്; കണ്ടു കണ് കളി കൂര,
പേണുമ് അതു ഒഴിന്തേന്; പിതറ്റുമ് അതു ഒഴിന്തേന്; പിന്നൈ, എമ്പെരുമാനേ,
താണുവേ, അഴിന്തേന്: നിന് നിനൈന്തു ഉരുകുമ് തന്മൈ, എന് പുന്മൈകളാല്
കാണുമ് അതു ഒഴിന്തേന്; നീ ഇനി വരിനുമ്, കാണവുമ് നാണുവനേ.

[5]
പാല് തിരു നീറ്റു എമ് പരമനൈ; പരമ് കരുണൈയൊടുമ് എതിര്ന്തു
തോറ്റി, മെയ് അടിയാര്ക്കു അരുള് തുറൈ അളിക്കുമ് ചോതിയൈ; നീതി ഇലേന്,
പോറ്റി, എന് അമുതേ, എന നിനൈന്തു, ഏത്തി, പുകഴ്ന്തു, അഴൈത്തു, അലറി, എന് ഉള്ളേ
ആറ്റുവന് ആക; ഉടൈയവനേ, എനൈ, ആവ' എന്റു അരുളായേ!

[6]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.145   യാത്തിരൈപ് പത്തു - പൂവാര് ചെന്നി   (കോയില് (ചിതമ്പരമ്) )

പൂ ആര് ചെന്നി മന്നന്, എമ് പുയങ്കപ് പെരുമാന്, ചിറിയോമൈ
ഓവാതു ഉള്ളമ് കലന്തു, ഉണര്വു ആയ് ഉരുക്കുമ് വെള്ളക് കരുണൈയിനാല്,
ആ! ആ!' എന്നപ് പട്ടു, അന്പു ആയ് ആട്പട്ടീര്, വന്തു ഒരുപ്പടുമിന്;
പോവോമ്; കാലമ് വന്തതു കാണ്; പൊയ് വിട്ടു, ഉടൈയാന് കഴല് പുകവേ.

[1]
പുകവേ വേണ്ടാമ് പുലന്കളില് നീര്; പുയങ്കപ് പെരുമാന് പൂമ് കഴല്കള്
മികവേ നിനൈമിന്; മിക്ക എല്ലാമ് വേണ്ടാ; പോക വിടുമിന്കള്;
നകവേ, ഞാലത്തു ഉള് പുകുന്തു, നായേ അനൈയ നമൈ ആണ്ട,
തകവേ ഉടൈയാന് തനൈച് ചാരത് തളരാതു ഇരുപ്പാര് താമ് താമേ.

[2]
താമേ തമക്കുച് ചുറ്റമുമ്, താമേ തമക്കു വിതി വകൈയുമ്;
യാമ് ആര്? എമതു ആര്? പാചമ് ആര്? എന്ന മായമ്? ഇവൈ പോക,
കോമാന് പണ്ടൈത് തൊണ്ടരൊടുമ്, അവന് തന് കുറിപ്പേ കുറിക്കൊണ്ടു,
പോമ് ആറു അമൈമിന് പൊയ് നീക്കി, പുയങ്കന് ആള്വാന് പൊന് അടിക്കേ.

[3]
അടിയാര് ആനീര് എല്ലീരുമ്, അകലവിടുമിന് വിളൈയാട്ടൈ;
കടി ചേര് അടിയേ വന്തു അടൈന്തു, കടൈക്കൊണ്ടു ഇരുമിന് തിരുക് കുറിപ്പൈ;
ചെടി ചേര് ഉടലൈച് ചെല നീക്കി, ചിവലോകത്തേ നമൈ വൈപ്പാന്
പൊടി ചേര് മേനിപ് പുയങ്കന് തന്, പൂ ആര് കഴറ്കേ പുകവിടുമേ.

[4]
വിടുമിന് വെകുളി, വേട്കൈ നോയ്; മികവേ, കാലമ് ഇനി ഇല്ലൈ;
ഉടൈയാന് അടിക്കീഴ്, പെരുമ് ചാത്തോടു ഉടന് പോവതറ്കേ ഒരുപ്പടുമിന്;
അടൈവോമ്, നാമ് പോയ്ച് ചിവപുരത്തുള്, അണി ആര് കതവു അതു അടൈയാമേ;
പുടൈപട്ടു ഉരുകിപ് പോറ്റുവോമ്, പുയങ്കന് ആള്വാന് പുകഴ്കളൈയേ.

[5]
പുകഴ്മിന്; തൊഴുമിന്; പൂപ് പുനൈമിന്; പുയങ്കന് താളേ പുന്തി വൈത്തിട്ടു,
ഇകഴ്മിന് എല്ലാ അല്ലലൈയുമ്; ഇനി, ഓര് ഇടൈയൂറു അടൈയാമേ,
തികഴുമ് ചീര് ആര് ചിവപുരത്തുച് ചെന്റു, ചിവന് താള് വണങ്കി, നാമ്
നികഴുമ് അടിയാര് മുന് ചെന്റു, നെഞ്ചമ് ഉരുകി, നിറ്പോമേ.

[6]
നിറ്പാര് നിറ്ക; നില്ലാ ഉലകില് നില്ലോമ്; ഇനി, നാമ് ചെല്വോമേ,
പൊറ്പാല് ഒപ്പാമ് തിരുമേനിപ് പുയങ്കന് ആള്വാന് പൊന് അടിക്കേ;
നിറ്പീര് എല്ലാമ്, താഴാതേ, നിറ്കുമ് പരിചേ, ഒരുപ്പടുമിന്;
പിറ്പാല് നിന്റു, പേഴ്കണിത്താല്, പെറുതറ്കു അരിയന്, പെരുമാനേ.

[7]
പെരുമാന് പേര് ആനന്തത്തുപ് പിരിയാതു ഇരുക്കപ് പെറ്റീര്കാള്,
അരു മാല് ഉറ്റുപ് പിന്നൈ നീര്, അമ്മാ! അഴുങ്കി അരറ്റാതേ,
തിരു മാ മണി ചേര് തിരുക് കതവമ് തിറന്തപോതേ, ചിവപുരത്തു,
തിരുമാല് അറിയാത് തിരുപ് പുയങ്കന് തിരുത് താള് ചെന്റു ചേര്വോമേ.

[8]
ചേരക് കരുതി, ചിന്തനൈയൈത് തിരുന്ത വൈത്തു, ചിന്തിമിന്;
പോരില് പൊലിയുമ് വേല് കണ്ണാള് പങ്കന്, പുയങ്കന്, അരുള് അമുതമ്
ആരപ് പരുകി, ആരാത ആര്വമ് കൂര അഴുന്തുവീര്!
പോരപ് പുരിമിന് ചിവന് കഴറ്കേ, പൊയ്യില് കിടന്തു പുരളാതേ.

[9]
പുരള്വാര്, തൊഴുവാര്, പുകഴ്വാര്, ആയ്; ഇന്റേ വന്തു, ആള് ആകാതീര്,
മരുള്വീര്; പിന്നൈ, മതിപ്പാര് ആര്? മതിയുള് കലങ്കി, മയങ്കുവീര്;
തെരുള്വീര് ആകില്, ഇതു ചെയ്മിന്; ചിവലോകക് കോന്, തിരുപ്പുയങ്കന്
അരുള് ആര് പെറുവാര്, അകല് ഇടത്തേ? അന്തോ! അന്തോ! അന്തോവേ!

[10]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.146   തിരുപ്പടൈ എഴുച്ചി - ഞാനവാള് ഏന്തുമ്ഐയര്   (കോയില് (ചിതമ്പരമ്) )

ഞാന വാള് ഏന്തുമ് ഐയര് നാതപ് പറൈ അറൈമിന്;
മാന മാ ഏറുമ് ഐയര് മതി വെണ് കുടൈ കവിമിന്;
ആന നീറ്റുക് കവചമ് അടൈയപ് പുകുമിന്കള്;
വാന ഊര് കൊള്വോമ് നാമ് മായപ് പടൈ വാരാമേ.

[1]
തൊണ്ടര്കാള്, തൂചി ചെല്ലീര്; പത്തര്കാള്, ചൂഴപ് പോകീര്;
ഒണ് തിറല് യോകികളേ, പേര് അണി ഉന്തീര്കള്;
തിണ് തിറല് ചിത്തര്കളേ, കടൈക് കൂഴൈ ചെല്മിന്കള്;
അണ്ടര് നാടു ആള്വോമ് നാമ് അല്ലല് പടൈ വാരാമേ.

[2]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.147   തിരുവെണ്പാ - വെയ്യ വിനൈയിരണ്ടുമ്   (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില് )

വെയ്യ വിനൈ ഇരണ്ടുമ് വെന്തു അകല, മെയ് ഉരുകി,
പൊയ്യുമ് പൊടി ആകാതു; എന് ചെയ്കേന്? ചെയ്യ
തിരു ആര് പെരുന്തുറൈയാന് തേന് ഉന്തു ചെമ് തീ
മരുവാതു ഇരുന്തേന് മനത്തു.

[1]
ആര്ക്കോ? അരറ്റുകോ? ആടുകോ? പാടുകോ?
പാര്ക്കോ? പരമ്പരനേ, എന് ചെയ്കേന്? തീര്പ്പു അരിയ
ആനന്ത മാല് ഏറ്റുമ് അത്തന്, പെരുന്തുറൈയാന്
താന്' എന്പാര് ആര് ഒരുവര് താഴ്ന്തു?

[2]
ചെയ്ത പിഴൈ അറിയേന്; ചേവടിയേ, കൈ തൊഴുതേ,
ഉയ്യുമ് വകൈയിന് ഉയിര്പ്പു അറിയേന് വൈയത്തു
ഇരുന്തു, ഉറൈയുള് വേല് മടുത്തു, എന് ചിന്തനൈക്കേ കോത്താന്
പെരുന്തുറൈയില് മേയ പിരാന്.

[3]
മുന്നൈ വിനൈ ഇരണ്ടുമ് വേര് അറുത്തു, മുന് നിന്റാന്
പിന്നൈപ് പിറപ്പു അറുക്കുമ് പേരാളന്; തെന്നന്;
പെരുന്തുറൈയില് മേയ പെരുമ് കരുണൈയാളന്;
വരുമ് തുയരമ് തീര്ക്കുമ് മരുന്തു.

[4]
അറൈയോ, അറിവാര്ക്കു? അനൈത്തു ഉലകുമ് ഈന്റ
മറൈയോനുമ്, മാലുമ്, മാല് കൊള്ളുമ് ഇറൈയോന്;
പെരുന്തുറൈയുള് മേയ പെരുമാന്; പിരിയാതു
ഇരുന്തു ഉറൈയുമ്, എന് നെഞ്ചത്തു ഇന്റു.

[5]
പിത്തു എന്നൈ ഏറ്റുമ്; പിറപ്പു അറുക്കുമ്; പേച്ചു അരിതു ആമ്;
മത്തമേ ആക്കുമ്, വന്തു, എന് മനത്തൈ; അത്തന്,
പെരുന്തുറൈയാന്, ആട്കൊണ്ടു പേര് അരുളാല് നോക്കുമ്
മരുന്തു, ഇറവാപ് പേരിന്പമ്, വന്തു.

[6]
വാരാ വഴി അരുളി വന്തു, എനക്കു മാറു ഇന്റി,
ആരാ അമുതായ് അമൈന്തന്റേ ചീര് ആര്
തിരുത്തന്, പെരുന്തുറൈയാന്, എന് ചിന്തൈ മേയ
ഒരുത്തന്, പെരുക്കുമ് ഒളി.

[7]
യാവര്ക്കുമ് മേല് ആമ് അളവു ഇലാച് ചീര് ഉടൈയാന്,
യാവര്ക്കുമ് കീഴ് ആമ് അടിയേനൈ, യാവരുമ്
പെറ്റു അറിയാ ഇന്പത്തുള് വൈത്തായ്ക്കു, എന് എമ്പെരുമാന്!
മറ്റു അറിയേന് ചെയ്യുമ് വകൈ.

[8]
മൂവരുമ്, മുപ്പത്തു മൂവരുമ്, മറ്റു ഒഴിന്ത
തേവരുമ്, കാണാച് ചിവപെരുമാന് മാ ഏറി,
വൈയകത്തേ വന്തിഴിന്ത വാര് കഴല്കള് വന്തിക്ക,
മെയ്യകത്തേ ഇന്പമ് മികുമ്.

[9]
ഇരുന്തു എന്നൈ ആണ്ടാന് ഇണൈ അടിയേ ചിന്തിത്തു
ഇരുന്തു, ഇരന്തുകൊള്, നെഞ്ചേ! എല്ലാമ് തരുമ് കാണ്
പെരുന്തുറൈയില് മേയ പെരുമ് കരുണൈയാളന്,
മരുന്തു ഉരുവായ്, എന് മനത്തേ, വന്തു.

[10]
ഇന്പമ് പെരുക്കി, ഇരുള് അകറ്റി, എഞ്ഞാന്റുമ്
തുന്പമ് തൊടര്വു അറുത്തു, ചോതി ആയ്, അന്പു അമൈത്തു,
ചീര് ആര് പെരുന്തുറൈയാന് എന്നുടൈയ ചിന്തൈയേ
ഊര് ആകക് കൊണ്ടാന്, ഉവന്തു.

[11]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.148   പണ്ടായ നാന്മറൈ - പണ്ടായ നാന്മറൈയുമ്   (തിരുപ്പെരുന്തുറൈ ആവുടൈയാര്കോയില് )

പണ്ടു ആയ നാന്മറൈയുമ് പാല് അണുകാ; മാല്, അയനുമ്,
കണ്ടാരുമ് ഇല്ലൈ; കടൈയേനൈത് തൊണ്ടു ആകക്
കൊണ്ടരുളുമ് കോകഴി എമ് കോമാറ്കു, നെഞ്ചമേ!
ഉണ്ടാമോ കൈമ്മാറു? ഉരൈ.

[1]
ഉള്ള മലമ് മൂന്റുമ് മായ, ഉകു പെരുമ് തേന്
വെള്ളമ് തരുമ്, പരിയിന് മേല് വന്ത, വള്ളല്
മരുവുമ് പെരുന്തുറൈയൈ വാഴ്ത്തുമിന്കള്; വാഴ്ത്ത,
കരുവുമ് കെടുമ്, പിറവിക് കാടു.

[2]
കാട്ടകത്തു വേടന്; കടലില് വലൈ വാണന്;
നാട്ടില് പരിപ് പാകന്; നമ് വിനൈയൈ വീട്ടി,
അരുളുമ് പെരുന്തുറൈയാന്; അമ് കമല പാതമ്,
മരുളുമ് കെട, നെഞ്ചേ! വാഴ്ത്തു.

[3]
വാഴ്ന്താര്കള് ആവാരുമ്, വല് വിനൈയൈ മായ്പ്പാരുമ്,
താഴ്ന്തു ഉലകമ് ഏത്തത് തകുവാരുമ് ചൂഴ്ന്തു അമരര്
ചെന്റു, ഇറൈഞ്ചി, ഏത്തുമ് തിരു ആര് പെരുന്തുറൈയൈ
നന്റു ഇറൈഞ്ചി, ഏത്തുമ് നമര്.

[4]
നണ്ണിപ് പെരുന്തുറൈയൈ, നമ് ഇടര്കള് പോയ് അകല,
എണ്ണി എഴു കോകഴിക്കു അരചൈ, പണ്ണിന്
മൊഴിയാളോടു ഉത്തരകോചമങ്കൈ മന്നിക്
കഴിയാതു ഇരുന്തവനൈ, കാണ്.

[5]
കാണുമ് കരണങ്കള് എല്ലാമ് പേരിന്പമ് എന,
പേണുമ് അടിയാര് പിറപ്പു അകല, കാണുമ്
പെരിയാനൈ, നെഞ്ചേ! പെരുന്തുറൈയില് എന്റുമ്
പിരിയാനൈ, വായ് ആരപ് പേചു.

[6]
പേചുമ് പൊരുളുക്കു ഇലക്കിതമ് ആയ്, പേച്ചു ഇറന്ത
മാചു ഇല് മണിയിന് മണി വാര്ത്തൈ പേചി,
പെരുന്തുറൈയേ എന്റു, പിറപ്പു അറുത്തേന് നല്ല
മരുന്തിന് അടി എന് മനത്തേ വൈത്തു.

[7]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.149   തിരുപ്പടൈ ആട്ചി - കണ്കളിരണ്ടുമ് അവന്കഴല്   (കോയില് (ചിതമ്പരമ്) )

കണ്കള് ഇരണ്ടുമ് അവന്കഴല് കണ്ടു കളിപ്പന ആകാതേ
കാരികൈ യാര്കള്തമ് വാഴ്വിലെന് വാഴ്വു കടൈപ്പടുമ് ആകാതേ
മണ്കളില് വന്തു പിറന്തിടു മാറു മറന്തിടുമ് ആകാതേ
മാലറി യാമലര്പ് പാതമ് ഇരണ്ടുമ് വണങ്കുതുമ് ആകാതേ
പണ്കളി കൂര്തരു പാടലൊ ടാടല് പയിന്റിടുമ് ആകാതേ
പാണ്ടിനന് നാടുടൈ യാന്പടൈ യാട്ചികള് പാടുതുമ് ആകാതേ
വിണ്കളി കൂര്വതോര് വേതകമ് വന്തു വെളിപ്പടുമ് ആകാതേ
മീന്വലൈ വീചിയ കാനവന് വന്തു വെളിപ്പടു മായിടിലേ.

[1]
ഒന്റിനൊടു ഒന്റുമ്, ഒര് ഐന്തിനൊടു ഐന്തുമ്, ഉയിര്പ്പതുമ് ആകാതേ?
ഉന് അടിയാര് അടിയാര് അടിയോമ് എന ഉയ്ന്തന ആകാതേ?
കന്റൈ നിനൈന്തു എഴു തായ് എന വന്ത കണക്കു അതുമ് ആകാതേ?
കാരണമ് ആകുമ് മന ആതി കുണങ്കള് കരുത്തു ഉറുമ് ആകാതേ?
നന്റു, ഇതു, തീതു, എന വന്ത നടുക്കമ് നടന്തന ആകാതേ?
നാമുമ് മേല് ആമ് അടിയാരുടനേ ചെല, നണ്ണുതുമ് ആകാതേ?
എന്റുമ് എന് അന്പു നിറൈന്ത പരാഅമുതു എയ്തുവതു ആകാതേ?
ഏറു ഉടൈയാന്, എനൈ ആളുടൈ നായകന്, എന്നുള് പുകുന്തിടിലേ!

[2]
പന്ത വികാര കുണങ്കള് പറിന്തു മറിന്തിടുമ് ആകാതേ?
പാവനൈ ആയ കരുത്തിനില് വന്ത പരാ അമുതു ആകാതേ?
അന്തമ് ഇലാത അകണ്ടമുമ് നമ്മുള് അകപ്പടുമ് ആകാതേ?
ആതി മുതല് പരമ് ആയ പരമ് ചുടര് അണ്ണുവതു ആകാതേ?
ചെമ് തുവര് വായ് മടവാര് ഇടര് ആനവൈ ചിന്തിടുമ് ആകാതേ?
ചേല് അന കണ്കള് അവന് തിരുമേനി തിളൈപ്പന ആകാതേ?
ഇന്തിരഞാല ഇടര്പ് പിറവിത് തുയര് ഏകുവതു ആകാതേ?
എന്നുടൈ നായകന് ആകിയ ഈചന് എതിര്പ്പടുമ് ആയിടിലേ!

[3]
എന് അണി ആര് മുലൈ ആകമ് അളൈന്തു, ഉടന് ഇന്പുറുമ് ആകാതേ?
എല്ലൈ ഇല് മാക് കരുണൈക് കടല് ഇന്റു ഇനിതു ആടുതുമ് ആകാതേ?
നല് മണി നാതമ് മുഴങ്കി, എന് ഉള് ഉറ, നണ്ണുവതു ആകാതേ?
നാതന് അണിത് തിരു നീറ്റിനൈ നിത്തലുമ് നണ്ണുവതു ആകാതേ?
മന്നിയ അന്പരില് എന് പണി മുന്തുറ വൈകുവതു ആകാതേ?
മാ മറൈയുമ് അറിയാ മലര്പ് പാതമ് വണങ്കുതുമ് ആകാതേ?
ഇന് ഇയല് ചെങ്കഴുനീര് മലര് എന് തലൈ എയ്തുവതു ആകാതേ?
എന്നൈ ഉടൈപ് പെരുമാന്, അരുള് ഈചന്, എഴുന്തരുളപ് പെറിലേ!

[4]
മണ്ണിനില് മായൈ മതിത്തു, വകുത്ത മയക്കു അറുമ് ആകാതേ?
വാനവരുമ് അറിയാ മലര്പ് പാതമ് വണങ്കുതുമ് ആകാതേ?
കണ് ഇലി കാലമ് അനൈത്തിനുമ് വന്ത കലക്കു അറുമ് ആകാതേ?
കാതല് ചെയുമ് അടിയാര് മനമ് ഇന്റു കളിത്തിടുമ് ആകാതേ?
പെണ്, അലി, ആണ്, എന, നാമ് എന, വന്ത പിണക്കു അറുമ് ആകാതേ?
പേര് അറിയാത അനേക പവങ്കള് പിഴൈത്തന ആകാതേ?
എണ് ഇലി ആകിയ ചിത്തികള് വന്തു, എനൈ എയ്തുവതു ആകാതേ?
എന്നൈ ഉടൈപ് പെരുമാന്, അരുള് ഈചന്, എഴുന്തരുളപ് പെറിലേ!

[5]
പൊന് ഇയലുമ് തിരുമേനി വെണ് നീറു പൊലിന്തിടുമ് ആകാതേ?
പൂ മഴൈ, മാതവര് കൈകള് കുവിന്തു, പൊഴിന്തിടുമ് ആകാതേ?
മിന് ഇയല് നുണ് ഇടൈയാര്കള് കരുത്തു വെളിപ്പടുമ് ആകാതേ?
വീണൈ മുരന്റു എഴുമ് ഓചൈയില് ഇന്പമ് മികുത്തിടുമ് ആകാതേ?
തന് അടിയാര് അടി എന് തലൈമീതു തഴൈപ്പന ആകാതേ?
താന് അടിയോമുടനേ ഉയ വന്തു, തലൈപ്പടുമ് ആകാതേ?
ഇന് ഇയമ് എങ്കുമ് നിറൈന്തു, ഇനിതു ആക ഇയമ്പിടുമ് ആകാതേ?
എന്നൈ മുന് ആളുടൈ ഈചന്, എന് അത്തന്, എഴുന്തരുളപ് പെറിലേ!

[6]
ചൊല് ഇയലാതു എഴു തൂ മണി ഓചൈ ചുവൈ തരുമ് ആകാതേ?
തുണ് എന എന് ഉളമ് മന്നിയ ചോതി തൊടര്ന്തു എഴുമ് ആകാതേ?
പല് ഇയല്പു ആയ പരപ്പു അറ വന്ത പരാ പരമ് ആകാതേ?
പണ്ടു അറിയാത പര അനുപവങ്കള് പരന്തു എഴുമ് ആകാതേ?
വില് ഇയല് നല് നുതലാര് മയല് ഇന്റു വിളൈന്തിടുമ് ആകാതേ?
വിണ്ണവരുമ് അറിയാത വിഴുപ് പൊരുള് ഇപ് പൊരുള് ആകാതേ?
എല്ലൈ ഇലാതന എണ് കുണമ് ആനവൈ എയ്തിടുമ് ആകാതേ?
ഇന്തു ചികാമണി എങ്കളൈ ആള, എഴുന്തരുളപ് പെറിലേ!

[7]
ചങ്കു തിരണ്ടു, മുരന്റു എഴുമ് ഓചൈ തഴൈപ്പന ആകാതേ?
ചാതി വിടാത കുണങ്കള് നമ്മോടു ചലിത്തിടുമ് ആകാതേ?
അങ്കു ഇതു നന്റു, ഇതു നന്റു, എനുമ് മായൈ അടങ്കിടുമ് ആകാതേ?
ആചൈ എലാമ്, അടിയാര് അടിയോമ് എനുമ് അത്തനൈ ആകാതേ?
ചെമ് കയല് ഒണ് കണ് മടന്തൈയര് ചിന്തൈ തിളൈപ്പന ആകാതേ?
ചീര് അടിയാര്കള് ചിവ അനുപവങ്കള് തെരിന്തിടുമ് ആകാതേ?
എങ്കുമ് നിറൈന്തു, അമുതു ഊറു, പരമ്ചുടര് എയ്തുവതു ആകാതേ?
ഈറു അറിയാ മറൈയോന് എനൈ ആള, എഴുന്തരുളപ് പെറിലേ!

[8]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.150   ആനന്തമാലൈ - മിന്നേ രനൈയ   (കോയില് (ചിതമ്പരമ്) )

മിന് നേര് അനൈയ പൂമ് കഴല്കള് അടൈന്താര് കടന്താര്, വിയന് ഉലകമ്;
പൊന് നേര് അനൈയ മലര് കൊണ്ടു പോറ്റാ നിന്റാര്, അമരര് എല്ലാമ്;
കല് നേര് അനൈയ മനക് കടൈയായ്, കഴിപ്പുണ്ടു, അവലക് കടല് വീഴ്ന്ത
എന് നേര് അനൈയേന്, ഇനി, ഉന്നൈക് കൂടുമ്വണ്ണമ് ഇയമ്പായേ.

[1]
എന്നാല് അറിയാപ് പതമ് തന്തായ്; യാന് അതു അറിയാതേ കെട്ടേന്;
ഉന്നാല് ഒന്റുമ് കുറൈവു ഇല്ലൈ; ഉടൈയായ്, അടിമൈക്കു യാര്? എന്പേന്:
പല് നാള് ഉന്നൈപ് പണിന്തു ഏത്തുമ് പഴൈയ അടിയരൊടുമ് കൂടാതു,
എന് നായകമേ! പിറ്പട്ടു, ഇങ്കു, ഇരുന്തേന് നോയ്ക്കു വിരുന്തായേ.

[2]
ചീലമ് ഇന്റി, നോന്പു ഇന്റി, ചെറിവേ ഇന്റി, അറിവു ഇന്റി,
തോലിന് പാവൈക് കൂത്താട്ടു ആയ്, ചുഴന്റു, വിഴുന്തു, കിടപ്പേനൈ
മാലുമ് കാട്ടി, വഴി കാട്ടി, വാരാ ഉലക നെറി ഏറ,
കോലമ് കാട്ടി, ആണ്ടാനൈ, കൊടിയേന് എന്റോ കൂടുവതേ?

[3]
കെടുവേന്; കെടുമാ കെടുകിന്റേന്; കേടു ഇലാതായ്, പഴി കൊണ്ടായ്;
പടുവേന്, പടുവതു എല്ലാമ്, നാന് പട്ടാല്, പിന്നൈപ് പയന് എന്നേ?
കൊടു മാ നരകത്തു അഴുന്താമേ കാത്തു ആട്കൊള്ളുമ് കുരുമണിയേ,
നടു ആയ് നില്ലാതു ഒഴിന്തക്കാല്, നന്റോ, എങ്കള് നായകമേ?

[4]
തായ് ആയ് മുലൈയൈത് തരുവാനേ, താരാതു ഒഴിന്താല്, ചവലൈയായ്
നായേന് കഴിന്തു പോവേനോ? നമ്പി, ഇനിത്താന് നല്കുതിയേ;
തായേ എന്റു ഉന് താള് അടൈന്തേന്; തയാ, നീ, എന്പാല് ഇല്ലൈയേ?
നായേന് അടിമൈ ഉടന് ആക ആണ്ടായ്; നാന് താന് വേണ്ടാവോ?

[5]
കോവേ, അരുള വേണ്ടാവോ? കൊടിയേന് കെടവേ അമൈയുമേ?
ആ! ആ!' എന്നാവിടില്, എന്നൈ അഞ്ചേല്' എന്പാര് ആരോ താന്?
ചാവാര് എല്ലാമ് എന് അളവോ? തക്ക ആറു അന്റു' എന്നാരോ?
തേവേ! തില്ലൈ നടമ് ആടീ! തികൈത്തേന്; ഇനിത്താന് തേറ്റായേ!

[6]
നരിയൈക് കുതിരൈപ് പരി ആക്കി, ഞാലമ് എല്ലാമ് നികഴ്വിത്തു,
പെരിയ തെന്നന് മതുരൈ എല്ലാമ് പിച്ചു അതു ഏറ്റുമ് പെരുന്തുറൈയായ്!
അരിയ പൊരുളേ! അവിനാചി അപ്പാ! പാണ്ടി വെള്ളമേ!
തെരിയ അരിയ പരഞ്ചോതീ! ചെയ്വതു ഒന്റുമ് അറിയേനേ!
തിരുച്ചിറ്റമ്പലമ്. മാണിക്കവാചകര് അടികള് പോറ്റി!

[7]

Back to Top
മാണിക്ക വാചകര്    തിരുവാചകമ്   P 8.151   അച്ചോപ് പതികമ് - മുത്തിനെറി അറിയാത   (കോയില് (ചിതമ്പരമ്) )

മുത്തി നെറി അറിയാത മൂര്ക്കരൊടുമ് മുയല്വേനൈ,
പത്തി നെറി അറിവിത്തു, പഴ വിനൈകള് പാറുമ്വണ്ണമ്,
ചിത്ത മലമ് അറുവിത്തു, ചിവമ് ആക്കി, എനൈ ആണ്ട
അത്തന് എനക്കു അരുളിയ ആറു, ആര് പെറുവാര്? അച്ചോവേ!

[1]
നെറി അല്ലാ നെറി തന്നൈ നെറിയാക നിനൈവേനൈ,
ചിറു നെറികള് ചേരാമേ, തിരുഅരുളേ ചേരുമ്വണ്ണമ്,
കുറി ഒന്റുമ് ഇല്ലാത കൂത്തന് തന് കൂത്തൈ എനക്കു
അറിയുമ്വണ്ണമ് അരുളിയ ആറു, ആര് പെറുവാര്? അച്ചോവേ!

[2]
പൊയ് എല്ലാമ് മെയ് എന്റു, പുണര് മുലൈയാര് പോകത്തേ
മൈയല് ഉറക് കടവേനൈ, മാളാമേ, കാത്തരുളി,
തൈയല് ഇടമ് കൊണ്ട പിരാന്, തന് കഴലേ ചേരുമ്വണ്ണമ്,
ഐയന്, എനക്കു അരുളിയ ആറു, ആര് പെറുവാര്? അച്ചോവേ!

[3]
മണ് അതനില് പിറന്തു, എയ്ത്തു, മാണ്ടു വിഴക് കടവേനൈ,
എണ്ണമ് ഇലാ അന്പു അരുളി, എനൈ ആണ്ടിട്ടു, എന്നൈയുമ് തന്
ചുണ്ണ വെണ് നീറു അണിവിത്തു, തൂ നെറിയേ ചേരുമ്വണ്ണമ്,
അണ്ണല് എനക്കു അരുളിയ ആറു, ആര് പെറുവാര്? അച്ചോവേ!

[4]
പഞ്ചു ആയ അടി മടവാര് കടൈക് കണ്ണാല് ഇടര്പ്പട്ടു,
നെഞ്ചു ആയ തുയര്കൂര നിറ്പേന് ഉന് അരുള് പെറ്റേന്;
ഉയ്ഞ്ചേന് നാന്; ഉടൈയാനേ, അടിയേനൈ വരുക' എന്റു,
അഞ്ചേല്' എന്റു, അരുളിയ ആറു, ആര് പെറുവാര്? അച്ചോവേ!

[5]
വെന്തു വിഴുമ് ഉടല് പിറവി മെയ് എന്റു, വിനൈ പെരുക്കി,
കൊന്തു കുഴല് കോല് വളൈയാര് കുവി മുലൈമേല് വിഴുവേനൈ,
പന്തമ് അറുത്തു, എനൈ ആണ്ടു, പരിചു അറ, എന് തുരിചുമ് അറുത്തു,
അന്തമ് എനക്കു അരുളിയ ആറു, ആര് പെറുവാര്? അച്ചോവേ!

[6]
തൈയലാര് മൈയലിലേ താഴ്ന്തു വിഴക് കടവേനൈ,
പൈയവേ കൊടു പോന്തു, പാചമ് എനുമ് താഴ് ഉരുവി,
ഉയ്യുമ് നെറി കാട്ടുവിത്തിട്ടു, ഓങ്കാരത്തു ഉട്പൊരുളൈ
ഐയന് എനക്കു അരുളിയ ആറു, ആര് പെറുവാര്? അച്ചോവേ!

[7]
ചാതല്, പിറപ്പു, എന്നുമ് തടമ് ചുഴിയില് തടുമാറി,
കാതലിന് മിക്കു, അണി ഇഴൈയാര് കലവിയിലേ വിഴുവേനൈ,
മാതു ഒരു കൂറു ഉടൈയ പിരാന്, തന് കഴലേ ചേരുമ്വണ്ണമ്,
ആതി, എനക്കു അരുളിയ ആറു, ആര് പെറുവാര്? അച്ചോവേ!

[8]
ചെമ്മൈ നലമ് അറിയാത ചിതടരൊടുമ് തിരിവേനൈ,
മുമ്മൈ മലമ് അറുവിത്തു, മുതല് ആയ മുതല്വന് താന്
നമ്മൈയുമ് ഓര് പൊരുള് ആക്കി, നായ് ചിവികൈ ഏറ്റുവിത്ത
അമ്മൈ എനക്കു അരുളിയ ആറു, ആര് പെറുവാര്? അച്ചോവേ!

[9]

This page was last modified on Thu, 03 Jun 2021 22:33:45 -0500
          send corrections and suggestions to admin @ sivasiva.org